Maandag 2 maart 2013, Goes

Sinds 2005 alweer houden we de website bij, zodra we op reis gaan. Al die tijd lag daar het verslag van, wat ik denk dat de moeder onzer reizen is. In de opslag en sinds we weer een huis hebben, op zolder weggelegd. In geen jaren meer naar gekeken. Hoogste tijd om daar verandering in aan te brengen. Wat een verrassing, als ik in de eerste ordner (van 4) begin. Het leest als een trein, een stukje van ons verleden, maar ook een tijdsbeeld gaat weer leven, voor mij althans. De ordners hebben de tand des tijds niet al te best doorstaan. Een uit elkaar aan het vallen zootje. Het idee is geboren. Een digitale versie, opgedragen aan Paco en Mateo, die overal geweest zijn, maar er zich tot hun frustratie niets meer van herinneren.

 

USA en Mexico per R(ecreational) V(ehicel), augustus 1983 tot maart 1984.

Vijf jaar woonden en werkten we op het mooie eiland Curaçao. Leen was er in dienst van het eilandgebied als civil engineer. Dus niet uitgezonden met een vet contract. Integendeel, in het begin legden we er geld op toe. De kosten voor wonen en levensonderhoud rezen de pan uit, terwijl mijn Hollandse salaris was weggevallen en ik officieel niet mocht werken. Gelukkig is een mens creatief. We wisten de tering naar de nering te zetten. We verhuurden een kamer, ik ging weeflessen (jawel, op het warme Curaçao) geven en verkocht zelf ook nog wel eens een wandkleedje. In deze 5 jaar werden onze 2 Colombiaanse zonen aan ons toevertrouwd. Dat was onze kennismaking met Zuid Amerika. De eerste vakantie was een groepsreis naar Costa Rica. Geweldig, mooi land, maar ook meteen duidelijk, dat deze manier van reizen niet ons ding was. We backpackten korte trips, bijvoorbeeld van Cali (Colombia) naar Quito in Equador en van Lima (Peru) naar La Paz in Bolivia. Ook voeren we met de toenmalige ferry over naar Venezuela en verkenden dat land met onze Renault 4. Per korjaal tot diep op de rivier tussen Suriname en Brazilië was ook een avontuur, terwijl een bezoek aan de Dominicaanse republiek weer wat gezapiger verliep. Zoveel vakantiedagen per jaar hadden we niet, maar het smaakte wel naar meer. Deze 5 jaar leefden we sober, werkten hard en spaarden ijverig.

Toen dan ook Leen zijn laatste contract afliep en de terugreis werd geregeld, begonnen we te dromen en vooral te rekenen. Het luxe ticket Amsterdam kon omgezet naar Miami met tussenstop Sint Maarten en 6 maanden later vanaf New York naar Amsterdam. Dat was stukken goedkoper, zodat er nog geld overbleef voor vouchers, waarmee we de eerste weken, hotel en autohuur konden betalen. Leen had een begroting gemaakt van alle aankopen, dagelijkse uitgaven plus zelfs een post onvoorzien. Die bleek trouwens ook hard nodig. Bij ons spaargeld telden we ook de 5 jaar pensioen vergoeding, die we kregen om in Nl bij te kopen. Toen we net dertig waren maalden we daar niet om. Nooit een dag spijt van gehad! Hutje bij mutje gelegd zouden we het 6 maanden moeten kunnen redden. Ondertussen had ik me het schompes gelezen en aan de hand daarvan een globale route uitgezet met must sees. Eigenlijk is er aan onze taakverdeling niet zoveel veranderd in 30 jaar. Zo doen we het nog steeds! Dit ter inleiding op onze eerste grote reis.

 

Globale route

 

verder naar week 34