25 december, nog steeds Patzcuaro.

Een fijne kerstdag, lekker lummelend doorgebracht. Opruimen. De beddenboel en kussens buiten, wassen en luieren in de zon.

Voorbereidingen voor ons kerstdiner. Gezellig met zijn 4tjes denken we. Onze Zwitserse buren Thomas en Rita vinden het een leuk idee. Zij doen ook mee. Er komen nog 2 Zwitsers bij ons staan. Lilo en Dani. Die worden ook uitgenodigd. Thomas en Rita maken Suppe. Wij verzorgen het hoofdgerecht en Lilo plus Dani doen het dessert. Zij bakken Kuchen. In de namiddag komen er 2 jongemannen met rugzakken de camping op lopen en zetten een tentje neer. Wat blijkt: Hollanders! Frans en Paul. Die eten dus ook mee. Ze gaan het dorp in en proberen bier en wijn te kopen. Dat lukt niet meer. Zodra Mateo slaapt begint het. We eten buiten. Dikke truien aan. Onze kunstkerstkrans met brandende kaars op tafel. Het is heel erg gezellig. Duits, Zwitsers en Nederlands door elkaar.

 

26 december, Valle de Bravo, Provincie Mexico, Mexico.

Een rustig begin van de dag. We drinken gezamenlijk koffie. Daarna vertrekt iedereen in verschillende richtingen. Wij zijn 10 uur weg. Het is meteen interessant. Het dorpje Tzintzuntzan heeft piramides. Er is niemand. Alleen koeien lopen er rond. Het is er heerlijk rustig. Van hier hebben we een mooi uitzicht over het dorpje en het Lago Patzcuaro. De opgravingen zijn nog niet klaar. We onderzoeken de site op eigen houtje. Waarschijnlijk was het een fort. Jammer dat historische informatie ontbreekt.

 

 

 

 

 

We rijden het dorpje in en stoppen bij de Artes. Voornamelijk hebbedingetjes van stro, verder de bekende dingen. We bezoeken het eeuwenoude klooster, de kerk en het parkje. Het is er heel rustig en sfeervol.

Verder naar Moralia. We willen er overnachten en evt de zoo plus park bezoeken. Helaas, het trailerpark is waardeloos. We rijden door, maar dat blijkt een misrekening. Het is ver, het is hoog en wat een bochten! De natuur is echter prachtig! We rijden door verscheidene nationale parken. De hoop is nog net voor donker Valle de Bravo te halen. Dat lijkt te lukken. Bijna donker duiken we de stad in. Dan is het druk. Overal nrichtingverkeer, want de straten zijn erg nauw. Na eindeloos gevraag plus heen en weer rijden zitten we op een gegeven moment helemaal vast. Een callecito, zo smal! We kunnen niet verder. Er moet gedraaid. Dankzij Leen's stuurmanskunst en mijn gegil: Ho! Recht vooruit! enz. lukt het uiteindelijk toch op een betere weg te komen. In het pikkedonker rijden we omhoog, de stad uit. Bij een flink verlicht erf met een caravan erop, stoppen we en vragen. We zitten weer helemaal verkeerd. Dat trailerpark vinden we nooit! Op mijn verzoek mogen we hier overnachten. We staan voor een onafgebouwd huis op de parkeerplaats. Voorover en scheef. Wat geeft het. Rust! We eten soep, daarna om 9 uur, allemaal tegelijk naar bed.

 

Dinsdag 27 december Tepotzotlan, dag 1. Mexico, Mexico.

Vroeg vertrek na een onrustige nacht. Scheefliggend en toch niet zo op ons gemak. Bovendien vroeg gewekt door kraaiende hanen. We bedanken de mensen in de caravan uit de grond van ons hart.

De weg naar de 15 is prachtig en interessant. We zien veel primitief boerenbedrijf. Met ossen, paarden en ezels. Bonen worden gedorst door paarden in een tredmolen. Stro ligt te drogen op de daken van huizen. In Toluca is een grote supermarkt. We laden vol in en vertrekken dan snel van de parking. Een groepje mannen is niet zo vriendelijk. Ze bespugen onze motorhome en schelden: Gringo's! Weten zij veel! Misschien eerder een vervelende toerist tegengekomen? Het rijden door Mexico DF, Districto Federal, valt  reuze mee. Ten noorden van de stad zoeken we de campground. Dat valt wel tegen. Het Guadelupe Lake Trailerpark is waardeloos. Niks functioneert er. We rijden verder, op zoek naar de Koa. Ook dat valt niet mee. Wel zien we signs naar Pepe's Trailerpark. Die volgen we dan maar. Nog moeten we vragen en heen en weer rijden, voor we er arriveren.

Het is een splinternieuwe trailerpark. Nog niet helemaal af. Gelukkig kunnen we volledig hook up. Verder is er nog niets. Het belangrijkste: het is safe hier. Er staat nog n RV. Dat is de beheerder/gastheer van een company voor Amerikaanse karavanes. Die least een stuk van het terrein. Paco en Mateo leven zich uit op de betonvlakte tot Mateo een rotsmak maakt. Op neus, mond, tanden en kin. Dik, schrammen, bloed enz. Huilen natuurlijk. Met reden, want dat is pijnlijk! 's Avonds komen de Karavanesmensen langs. We krijgen een heleboel tips.

  

Woensdag 28 december, dag 2, Tepotzotlan, Mexico DF, Mexico.

Nadat we rustig opgeruimd en samen een groot deel van de was gedaan hebben, lopen we naar het centrum van het dorp. Precies op tijd voor de bus van half 12 naar Tacuba. De bus is 3 kwartier onderweg. In Tacuba begint de metro. Dat werkt super. Op de Paseo de la Reforma stappen we uit. (totaal anderhalf uur onderweg). Al snel ontdekken we een Denny's. Paco kan er zijn geliefde pannenkoekjes weer eens verorberen. We bezoeken het regerings touristinformatiebureau. Het dient ook als verkooppunt van door coperaties vervaardigde Mexican Art. Wij kopen een doos van lakwerk uit Uruapan, wat keramieken dierfiguurtjes en een fluit. Dan naar de verzekeringsmaatschappij om onze Mexicoverzekering met 15 dagen te verlengen. Dat gaat gelukkig zeer vlot. Ons volgende doel is het reisbureau Maflorca in hotel Palace. Dit reisbureau heeft dezelfde eigenaar als het trailerpark. Zodoende krijgen we er korting. We boeken 2 tours voor 2 dagen. Naar de piramides en naar Tula. De laatste komt langs Tepotzotlan. Zodoende worden we (morgen al) op de camping opgepikt. Doordat de eigenaar ons ook geen tax berekent, kost het minder dan 2 dagen autohuur. Op weg naar de Amerikaanse boekwinkel komen we langs de Plaza de la Republica. Heel indrukwekkend. Het Alamedapark is erg gezellig. Er lopen een heleboel kerstmannen, dieren, 3 koningen en Jozef en Maria groepjes. We zien ook blauwe smurfen. Wat die erbij doen is ons niet direct duidelijk. Je kunt met hen op de foto (direct klaar). Likkend aan een ijsje bekijken wij het gedoe vanaf een bankje. Tot slot nog naar het postkantoor voor de kerstkaarten en brieven. De juffrouw zoekt een extra mooie verzameling postzegels voor ons uit. Zo, de boodschappen zijn gedaan! De metro in. Weer zeer snel, maar heet en druk. Bij de bushalte zijn we de enigen. Wat blijkt! We staan verkeerd. Opstappen is ergens anders. De vriendelijke chauffeur neemt ons helemaal mee rond tot het bedoelde opstappunt. Daar stroomt de bus overvol. Met zijn allen naar Tepotzotlan. We doen er ruim 2 uur over. Om 7 uur stappen we de motorhome binnen.

 

29 december, Tepotzotlan, dag 3, naar de Tula ruins, Mexico.

Tourdag. Terwijl Paco en ik opruimen en wassen, loopt Leen met Mateo naar de bank en de bakker in het dorp. Tegen 11 uur worden we opgehaald met een VW busje. Het is nog een heel eind over de tolweg naar Tula. Bij de Tolteken runes staat een splinternieuw museum. Dat bekijken we eerst. Tula is bekend om de levensgrote Gigantes. Het is er al druk met toeristen. Dat valt ons tegen. Maar ja, we lopen ook te veel achter de gids aan. Dat werkt averechts op Paco. Zodra we wat op eigen houtje rondlopen gaat het veel beter. 'Ons' Tepotzotlan is ook bij de tour inbegrepen. We bezoeken er het klooster in overdadig weelderige Churriguereske stijl. De gids brengt ons nog naar een winkeltje waarin achterin een zeer uitgebreide kerststal staat. Paco vindt het prachtig! We gaan er zeker zelf nog eens kijken! Dan nemen we afscheid van onze tourgenoten; een Joods-Amerikaanse familie uit Chicago met 2 wat grotere kinderen en een Noorse jongeman, plus gids en chauffeur. We lopen op eigen houtje nog wat door het dorp. Er zijn vrouwen aan het werk met het heupweefgetouwen, natuurlijk worden er ook weer de nodige potten verkocht.  

 

Vrijdag 30 december 1983, Tepotzotlan, dag 4, Mexico, Archeologisch Museum.

Tien over acht de deur uit en meteen een bus. Wat een chagrijnige, levensgevaarlijk rijdende chauffeur! Bovendien een extra lange route. Alle bussen rijden Tepotzotlan- Tacuba (metro), maar de route varieert. In de metro nemen we een overstap en stappen uit bij het Chapultepec Park. Van daar wandelen we naar het archeologisch museum. De zon wil niet doorkomen. Het is zeer koud. We zijn blij, dat we binnen kunnen.

Zo groot! Zo indrukwekkend! Zo veel te zien! Dat alles voor 15 pesos per persoon. Eerst bezoeken we het etnografische gedeelte. Dat is eigenlijk al meer dan genoeg voor n dag. Dan het archeologische gedeelte. Iedere cultuur/streek heeft een aparte zaal. Het is te veel. We nemen niet alles meer op. Ook voor Paco en Mateo is het genoeg. We zijn meer dan 4 uur binnen. Er is zelfs geen puf meer voor de rest van het park. Dat bewaren we voor later. Meteen terug via metro en bus. Om half 5 bij de motorhome.

 

31 december 1983, Tepotzotlan dag 5, Mexico, Teotihuacan Runes.

Zeer vroeg op. Het is ijskoud. Dik ingepakt, jassen mutsen wanten, op weg met bus en metro. Om half 10 via via op weg naar de piramides. Eerst nog even langs de shrine van de maagd Guadeloupe, de zwarte Madonna. Voor de kerk is een soort indianendans bezig. Het heeft een religieuze betekenis. Paco en Mateo willen bij het dansen blijven. Leen gaat alleen met de groep mee, de kerk in. Bij het verlaten van het kerkplein zien we mannen, vrouwen en kinderen op hun knien de kerk naderen. Het is hier een mix van diep geloof, religieuze winkels en toeristische kitsch. Vervolgens rechtstreeks naar de piramides. De gids leidt ons in een reuzenvaart door het museum en langs de tempel van Quetzalcoatl. Hij wil nogmaals langs de souvenirwinkels, via een cactusplant en dan pas naar de piramides van de zon en de maan. Wij zeggen dat we liever lopen. Zo kunnen we de sfeer beter proeven. Helaas heeft vooral Mateo het absoluut niet naar zijn zin. Leen beklimt als enige de piramides in zijn geheel. De trappen zijn ontzettend steil met smalle treedjes. Vooral het afdalen is moeilijk. Ondertussen schijnt er een heerlijk zonnetje en vermaken de jongens zich best tussen alle oudheden. Heerlijk vrij brengen we een paar uurtjes door op deze unieke plek. Dan met het busje in sneltreinvaart terug. Zo'n tour is toch niks voor ons. We voelen ons er niet lekker bij. Opgejaagd. De kinderen reageren daar op. Mateo was heel de dag jankerig om niets. We werden er allemaal gespannen van. Oudejaarsavond brengen we slapend door. Leen leest. In het dorp wordt behoorlijk geknald.

       

             

        

 

        

verder naar 1984