Zondag 18 december Guadelajara, Jalisco,Mexico.

We besluiten een 'rustig' dagje te nemen. In de ochtend beginnen we met grote schoonmaak en dan naar de supermarkt. Bij de uitgang van de camping krijgen we een lift naar een groot winkelcentrum. Er zijn een luxueuze supermarkt, een bank, restaurant en winkels. We dabberen er lekker rond en slaan flink in. We lopen een eind terug en stappen vervolgens weer op de 52 bus. Nog zwemmen en lezen en weer al een dag om. Mateo was de hele dag chagrijnig en huilerig.

 

Maandag 19 december, nog steeds Guadelajara.

Met de bus naar de stad. Weer volle bak met vriendelijke en behulpzame mensen. We bezoeken de Mercado Libertad. We kopen er schoenen voor mij, een kappersschaar (US$ 2), een rasp en een rammelaar (Mexicaans muziekinstrumenten). Voor US$ 1,25 ook nog een aardewerken waterkan en beker. Na deze leuke souvenirs vinden we de Casa de Artesanias te ver lopen. We rusten wat op een plein en dan door de winkelstraten naar de Denny's. Het eten is er zeer matig. We bussen terug. Op de camping worden Leen en Paco gekortwiekt met 'La Reina de los barberos'. Deze tekst staat in de schaar gegraveerd. Daarna zwemmen, spelen, enz.

 

Dinsdag 20 december, Chapala, Jalisco, Mexico.

Vertrek via bank, supermarkt en LPG neemt de hele morgen in beslag. Dan op naar Chapala. Het is maar 50 mijl. Het meer ligt schitterend tussen de bergen. Je moet niet te dichtbij komen, want het is vies! De camping is zeer rustig, landelijk en goedkoop 300 p = $ 2. Van de full hook up maken we karig gebruik. De elektriciteit zet de hele camper onder stroom en het water komt rechtstreeks uit het meer. We gebruiken dus alleen de sewel, de vuilwaterafvoer. Dat verdwijnt waarschijnlijk rechtstreeks in het meer! We wandelen naar het stadje. Het is gezellig en rustig. Er klinkt mariachi muziek uit de restaurantjes. Er is een leuke Mercado de Artesanias. Mateo krijgt er een nieuwe 'Huggie'. Een stoffen 'aardbeien'pop. Ze ruikt zelfs naar aardbeitjes, dus Mateo kan lekker neuzen! Ze wordt Fresje genoemd. Ik koop 2 witte met de hand genaaide en geborduurde 'open naaiwerk' bloesjes. Eén voor mij en een babymaatje. Bij de kerk begint een kinderprocessie. Zo te zien groot feest voor de kinderen. Een speeltuintje kost 2 p toegang. Paco en Mateo schommelen er heerlijk. Op de terugweg langs het meer zien we een visser steeds heel knap een groot net uitgooien.

In de avond is er feeërieke kerstverlichting op de camping, aangebracht door de campingeigenaars en de vaste gasten. In zakjes zand branden vele kaarsjes. Er is een kerststal. Zo sfeervol tussen de begroeiing. Op de achtergrond tjilpende krekels en kwakende kikkers.

 

Woensdag 21 december '83, Uruapan, Michoacan.

Een fikse tocht, een langzaam gemiddelde. De weg is bij stukken zeer slecht, tegelijkertijd ook zeer scenic. Een heel eind langs Lago Chapala, dan over bergen en door indianendorpen. We zijn in het gebied van de Tarascan indianen. Het laatste stuk rijden we door bossen. Hier leven de bewoners van het hout. Parasco is een dorp van gitarenmakers. In Capacuero maken de mannen meubels (mooi!). De vrouwen weven hoofdbanden en riemen. Voor de toeristen verkopen ze ojos de dios. Overal wordt druk gewerkt. Ezels en paarden trekken boomstammen.

Een vrouw zit te werken met een heupweefgetouw. Onderweg zien we verschillende steenbakkerijen en een dorpje, waar iedereen pottenbakker is. De land- en tuinbouw gebeurt behoorlijk primitief in deze regio. De maïs wordt met de hand geoogst. De kolven worden geplukt en verdwijnen in rieten manden op de rug. In stroompjes wordt gewassen. De vrouwen dragen de was in een mand op het hoofd. Kinderen en volwassenen wuiven naar ons als we passeren. Heel leuk is dat.

 

Even van de weg af lunchen we in een parkje bij een meer (5 p per persoon toegang). Er heerst een leuk sfeertje. Er varen bootjes, er zijn eendjes om te voeren en natuurlijk wordt er muziek gemaakt. De kinderen hebben schoolvakantie. Dat is goed te merken. Er zijn veel dagjesmensen hier, maar ook veel Mexicaanse toeristen onderweg. Vandaag hebben we geen Amerikanen gezien. Als enige RV staan we bij een luxe landelijk hotel, 380 p = $ 2,50. We hebben water en elektra. Alles in orde. Geen stroom op de motorhome vandaag!

        

Donderdag 22 december, Patzcuaro, Michoacan Mexico.

We beginnen vandaag in het Parque Nacional Ruiz. Weelderige tropische begroeiing. Veel water: stroompjes, watervalletjes en fonteinen. In een Artesanias wordt het lakwerk verkocht, dat hier gemaakt wordt. Heel mooi!

Een niet te lang stuk, een prima weg, bovendien een scenic route. Om half 2 zijn we op de campground. Met de bus rijden we naar het stadje. Een supermarkt is hier niet. Op de markt doen we onze boodschappen: brood, groente en fruit. Op de camping speelt Paco met Mexicaanse kinderen. Daardoor wordt het een geweldige avond. Eén van de meisjes is jarig, het is feest. Wij worden erbij genodigd. De piñata hangt al. Hier is dat een aardewerken pot, bekleed met crêpepapier in de vorm van een ster. Hij is gevuld met fruit, pinda's, caña (suikerriet) en een soort rapen. Als het donker is worden er vuurwerksterretjes afgestoken. Paco mag er steeds mee rond lopen. Vindt ie geweldig! Er wordt nog op familie gewacht. Dan om half 9: de piñata! De jarige wordt geblinddoekt en krijgt een stok. Ze moet proberen de pot kapot te slaan. Na 3x raak slaan is de beurt aan de gasten. Net zo lang tot de pot kapot is. Dan is het grabbelen geblazen. Paco krijgt een overgroot deel +2 punten van de ster (hoedjes), gevuld door de meisjes. Daarna zingen en kaarsjes uitblazen. Gevolgd door taart met ponche. Dat is een warme drank van citroen, caña, kaneel, guaba en ander fruit. Heel zoet, wel lekker! Daarna nog chips, worst en brosse spekrepen met chilisaus (heet!!!) Wij delen mee. Evenals onze Zwitserse buren en een toekijkende Canadees. Mateo slaapt pas om 9 uur en Paco om half 10

 

 

 

   

Vrijdag 23 december, Patzcuaro, Michoacan.

Iedereen is toch vroeg wakker. Koud dat het is! Het heeft gevroren. Dat terwijl het overdag bijna tropisch warm is. Tegen 10en bezoeken we de al vaak genoemde keramiek markt. Het valt ons een beetje tegen. We laden wel weer in met verse groente en aardbeien. We kopen een koperen schaal, afkomstig van een koperslagers dorp vlakbij. Terwijl Mateo verschoond wordt op een pleintje, ontmoeten we een Hollandse jongen. Hans gaat met ons mee naar de camping en blijft lunchen. Gezellig kletsen.

De middag is warm. Leen heeft een rood verbrande rug. Na wassen, eten enz. gaan de kinderen vroeg te bed. Dat late van gisteren geeft meteen reactie.

 

Zaterdag 24 december, Kerstavond Patzcuaro, Michoacan, Mexico.

Na ons mobiele huisje te hebben gekuist, tegen half 10 te voet naar het haventje (3 km). De boten liggen al te wachten. Volgeladen met toeristen en plaatselijke bevolking vertrekken we uiteindelijk. Na een half uurtje varen bereiken we Janitzio, het visserseilandje in het meer. Door nauwe trapstraatjes klimmen we de berg op. Het ene souvenirwinkeltje en/of restaurantje volgt op het andere. Aangelokt door leuke folkloristische muziek, stappen we een zaakje binnen. De muziek is te koop. Dat is dan de 1e Mexicaanse LP! Verderop kopen we bloempotten van riet en een houten masker.

Bovenop de berg hebben we een prachtig uitzicht. Helaas wordt er door kindertjes veel gebedeld. De Mexicaanse regering vraagt uitdrukkelijk geen geld te geven. Dat doen we dus niet. Net als Paco en Mateo krijgen ze kinderkaakjes in diervorm. Er staat hier bovenop de berg een reusachtig beeld van de priester Morelos. De binnenwanden zijn volledig bedekt met muurschilderingen over het leven van diezelfde Morelos. De onderste trap is tijdelijk afgebroken. We kunnen niet naar boven klimmen langs nog meer muurschilderingen. In het hoofd van het beeld bevindt zich het doodsmasker van de beste man. Wij dalen weer af. Voor we zo'n 3 uur later de boot terug nemen lunchen we met de plaatselijke delicatesse. Pescado blanco. Wij eten het als een soort pannenkoek. Visfilet gebakken als vulling in een luchtige koek van opgeklopt eiwit en meel. Daarbij sla, tomaat, uiringen, avocado en partjes citroen, plus een mandje tortillas. Ook Paco vindt het heerlijk. Mateo is dol op de tortillas.

Samen met de Zwitsers, die toevallig op dezelfde boot zitten, wandelen we terug naar de camping. Leen gaat meteen naar de markt. Bij de bushalte krijgt hij een lift van een campinggast. Hij kan ook mee terugrijden. Handig! Ondertussen doe ik de was. Paco en Mateo spelen bij mij. Ieder met een emmer en een beetje water. Het is inmiddels weer zo heet dat Mateo in zijn blootje loopt en wij ook bijna. 's Nachts vorst en overdag 30º!

Kerstavond is feest op de camping voor de buurkinderen. Het is vlak achter ons bij het speeltuintje. Er hangen 2 piñatas. De eerste ronde mogen de kinderen geblinddoekt proberen de piñatas stuk te slaan. Ze worden eerst een paar maal flink rondgedraaid. Hilariteit alom. De 2e ronde mogen de volwassenen een poging wagen. Leen geeft de 2e piñata een reuzenmep. Kapot! En de kinderen maar grabbelen. Het lijkt wel rugby, zoveel kindjes op elkaar. Daarna krijgen ze bij het huis nog wat te drinken en is er voor ieder een pakketje met speelgoed en snoep. Met stralende snoetjes bewaken de kinderen angstvallig hun bezit. Het is traditie dat de campingeigenaren, relatief rijk vergeleken met de buurtbewoners, dit ieder jaar op kerstavond organiseren.

Inmiddels is het guur. Onze jongens slapen, in de buurt is het feest. Gillende kinderen en knallen van vuurwerk.

 

verder met week 52