Zondag 20 november KOA Campground San Fernando, Los Angeles.

Rustig vertrek na regenbui. Ook vannacht een paar buitjes. Tot nu toe geen lekkage! Weer verder zuid langs de 101. Werkelijk een prachtige weg. Nu groen, groen. In voorjaar en zomer waarschijnlijk n bloemenzee. In Ventura volgen we de borden naar Visitorcenter Channel Islands National Parks. Wat een wind, zeg maar storm, bij de haven. Het Visitorcenter heeft exhibits; plant- en dierenleven op de eilanden, op land en in de zee, o.a. zeehonden, zeeleeuwen, walvissen, krabben, zeeanemonen, -egels, -sterren enz. We zien een boeiende half uur film en kijken uit vanaf een winderig platform op de 3e verdieping. De eilanden zijn alleen te bezoeken met een guided tour. Voor vandaag te laat, te winderig en dr. Vast en zeker de moeite waard. Wij rijden verder zuid zuid. Gelukkig geen regen meer, al ziet het donker en staat er nog steeds harde wind langs de kust. We zien een bemande reuzen vlieger. Uiteindelijk arriveren we in Universal City. We betalen meteen voor de tour. Achteraf dom. Het is al kwart voor 2 en er is veel te doen. Om te beginnen staan we een half uur in de rij!! Dan met zijn 120en in een trammetje door de filmwereld. We doorstaan o.a. een aanval van aliens in een ruimteschip. Uit de tram lopen we 3 kwartier rond in een studio en krijgen van Kodak beeldend uitleg over special effects. Weer in een andere tram tuffen we langs allerlei filmscnes, ook weer met speciale effecten. Zo worden we o.a. aangevallen door de haai uit Jaws, komen we in een overstroming terecht en rijden we door een instortende sneeuwtunnel. Verder door de scheidende wateren van Mozes, in een brandend huis en over een instortende brug. Achter je zie je hoe alles zichzelf weer reconstrueert. Bij vertrek geeft Paco een hand aan Frankenstein. Mateo steekt ook zijn hand uit en schrikt zich een hoedje als Mr Frankenstein zich naar hem buigt en zijn hand schudt. Gauw troost zoeken bij Mama. Het is al bijna donker als we uit de tram stappen. Jammer, want we hebben nog 6 shows niet gezien, o.a. animal artists en stunten. Paco heeft zijn plas zo lang opgehouden dat het mis gaat. Snel een broodje en een zak popcorn, want we rammelen van de honger en naar de motorhome.

In het donker over 4-5-6 dubbelbaans. Nog even verkeerd, maar dan komen we uiteindelijk aan bij een campground van de oude vertrouwde KOA keten. Duur als altijd, wij zijn blij dat we staan.

       

         

  

Maandag 21 november, KOA Anaheim, Los Angeles, California.

Rustig aan dagje. We verkassen van North L.A. naar South L.A. Bij daglicht kunnen we ten volle de verkeerswegen en knooppunten bewonderen. De wegen zijn minstens 4, maar vaak 5 of zelfs 6 dubbel. De knooppunten gaan over en onder langs elkaar. Het is ongelooflijk. De wegen zijn druk, maar alles loopt soepel. Met zoveel banen kun je alle kanten op. Toch zien we enkele kleine files. In Anaheim aangekomen, rijden we langs Campingworld. We voorzien ons van een nieuwe waterslang, de oude is gebarsten. Ook schaffen we een waste watertank aan. Soms is er geen full hook up mogelijkheid op een camping. Rond 12 uur checken we in, weer KOA, vlakbij Disneyworld. We brengen de middag 'rustig' door. D.w.z. Paco zwemt in de heated pool. We doen wat boodschappen en Leen koopt samen met de jongens vast tickets voor Disneyworld. Mateo is sinds gisteren snotverkouden. Ik ben het aan het worden.

 

Dinsdag 22 november, KOA Anaheim, Los Angeles, California

Weer eens Disneydag. Dit is Disneyland, in Florida Disneyworld. Een heldere hemel en frisjes. We genieten alle 4 intensief. Meer bewust. Hetzelfde en toch weer anders. Uitgebreider hebben we het idee. Mateo geniet en kijkt nu ook echt. Paco durft ook veel meer, geeft kusjes aan de Disneykarakters, gaat naar ze toe. Hoogtepunten? Teveel om op te noemen. De treinrit langs de Grand Canyon, de Prhistorische Wereld. America the Beautiful, 360 film. Het lijkt of je rijdt, vliegt enz. Maar niets beweegt. Je staat gewoon stil in de zaal. Wat nog meer? Ook in de herhaling leuk: Peter Pan, it's a small world, Pinokkio... Vervoermiddelen vandaag: Een fantastische binnenkomst met de monorail, Autopia (zelf gas geven), we zitten in bootjes, gaan mee met de nostalgische trein en op de grote Mississippi raderboot en rijden met een antieke brandweerauto mee. Paco zit vlakbij de koperen bel. Dus dat is me een geklingel! Een ander highlight: de Bearcountry Jamboree, en mechanisch berenorkest. Vanaf 8 uur zit Paco al te trappelen van ongeduld. Om 10 uur zeilen we binnen met de monorail. Pas om kwart over 6 verlaten we het park. Dan is het bijna sluitingstijd en al een poosje donker. Dan gaan de lichtjes aan en wanen we ons nog meer in sprookjesland.

 

 

 

Woensdag 23 november, Oceanside Beach Camper Inn, California.

We verlaten Los Angeles. Onderweg flink boodschappen inslaan voor Leen zijn verjaardag morgen. We zoeken al vroeg een camping op. Helaas de State Park camping is vol. Morgen is het Thanksgiving. Een lang weekend holidays. Het zal tot en met zondag problemen geven een site te vinden. We vinden uiteindelijk in een stad verderop een camping en nog aan de beach ook, maar het is er erg ongezellig. Alles asfalt en strak. Voor vandaag niks aan te doen. We besluiten morgen dan maar te rijden, ipv gezellig te blijven staan om verjaardag te vieren.

 

 

Donderdag 24 november, Silverstrand Beach, San Diego, California.

Leen is jarig! Al vroeg de camping af. We ontbijten in restaurant Jack in the box. Gezellig! Op naar het volgende State Park. Ziet er leuk uit. Niet alle plekjes zijn bezet...maar toch: Sorry, geen plaats, alles gereserveerd. Verderop de 2e State Park camping: idem dito. We krijgen een lijst met privcampings. n al in San Diego. We rijden daarheen. Prijzen vanaf $ 25. Dat is te gek. We rijden verder langs de baai naar de toerist informatie. Gesloten. Het is tenslotte Thanksgiving. Op de volgende camping is het kantoor gesloten. Het antwoordapparaat meldt ons een plaatsje te zoeken voor $ 25 per nacht. Balen!

 

We rijden naar een State Park waar misschien plaats is. Yes! Het kost $ 3 daytime plus $ 6 nacht. Geen faciliteiten aanwezig. We doen het toch. We staan aan de beach. Het is er niet druk. De hosts (vrijwilligers) zijn supervriendelijk. Nu kunnen we Leen's verjaardag vieren met taart en 's avonds patat, kip en ananas met ijs na. Als klap op de vuurpijl voor Leen 2 echte NL Grolsch pilsjes bij het kampvuur aan het strand.

 

 

 

 



   

Vrijdag 25 november 1983, KOA El Centro, California.

Vannacht regen en nog steeds lekkage op dezelfde plaats. Verdorie! We besluiten niet met bus en trolley naar grensstad Tijuana (Mexico) te gaan, maar Oost landinwaarts te rijden. Het is koud en winderig, wel zonnig. We staan weer in de desert.

 

 

 

 

 

 

Zaterdag 26 november 1983, voorbij Yuma, Arizona.

Op uitnodiging bezoeken we mensen, die we in Salt Lake City ontmoet hebben. Elton en Florence ontvangen ons heel hartelijk. We mogen bij hen voor de deur (aangesloten) overnachten. Na een paar uurtjes besluiten we toch maar door te rijden. De kinderen genieten ervan in een ruim huis en tuin te zijn. Mateo heeft net een beetje moeilijke leeftijd en zit overal aan. Dus stappen we op en rijden een aantal mijlen noord op zoek naar een campground. Dat pakt verkeerd uit. Er zijn er een aantal, maar ze zijn of vol of alleen voor adults. Discriminatie! We komen in het donker terecht. Uiteindelijk mogen we hier dan met de kinderen overnachten, maar morgenochtend wegwezen! Vanwege het milde klimaat overwinteren hier veel retired people. Geen behoefte aan klein grut meer, blijkbaar. Na het eten doen we binnen (!) wat kringspelletjes. Zakdoekje leggen, Jan Huygen in de ton en Muchanan, nos tin un rondu. Verbazingwekkend, dat dat kan op 75 cm breedte.

 

verder naar week 48