Zondag 23 oktober 1983, Bryce Canyon National Park, Utah en

Maandag 24 oktober 1983, Zion National Park, Utah.

We starten vroeg, want we willen de generator nog niet aandoen, vanwege het geluid. Al rijdende wordt het lekker warm. Vrij snel zijn we bij Reel Canyon, vlak voor Bryce. Heel indrukwekkend. We maken er wat dia's en foto's, maar we wandelen er niet.

We rijden door naar het Bryce Visitorcenter en zien meteen het slide programma . Mateo en ik verlaten dit voortijdig Een boze meneer stoort zich aan Mateo. Aangezien ons knulletje ook bij de expositie de beest uit blijft hangen en steeds ontzettend hoog gilt, ben ik met hem buiten gaan wandelen. Hier kan hij zich uitleven, maar hij blijft chagrijnig. Na ons bezoek aan het Visitorcenter besluiten we de camping al op te zoeken. Ik ga meteen koken en na een vroege warme maaltijd gaan we wandelen. Hoe geweldig! We zien de grillige erosievormen van alle kanten en met ondergaande zon. We wandelen van 4 tot 6 uur. Op Sunsetpoint (zo heet dat en daar moet je dus zijn) spreken Limburgers ons aan. Zij trekken 3 weken rond. Ze komen later nog op de koffie in de camper. Erg gezellig.

     

           

          

           

          

         

       

         

Maandagmorgen weer vroeg op en snel op weg om warm te worden. We rijden naar het eindpunt in het Park en ontbijten daar. We nemen een look outside. Brrr. Wat een koude scherpe wind! Langzaamaan rijden we terug via alle viewpoints, terwijl de temperatuur steeds aangenamer wordt.

We nemen nog een klein eindje een bepakte hitchhiker mee, die net 2 dagen beneden heeft gewandeld. Bij Sunsetpoint beginnen we aan een Trail. Het is erg steil. We vinden het te eng met de kinderen en keren terug. Zo zijn we om half 12 op weg naar het volgende park, Zion. We komen er 2 uur later aan, lunchen eerst en gaan op stap. Was Bryce prachtig, kasteel/stadachtig. Dit is indrukwekkend. Grote rotspartijen. Ook hier beginnen we een guided trail, de Canyon Overlook. We maken hem niet af. Te gevaarlijk met P&M blijkt. We rijden door de tunnel van 1,1 mijl lang en genieten van het landschap tot het Visitorcenter. Mateo vindt schijnbaar de akoestiek in deze center prachtig, want hij begint weer hoge pretgillen te slaken. Daarom bekijken we de slides ieder apart. Daarna zetten we net als gister de auto op de campground en gaan wandelen. Er is een Trail vlakbij (Watchman trail). Helaas maken we hem weer niet af. Ditmaal omdat het te ver en te laat is. We starten pas om 5 uur. Toch was het een fijne wandeling.

           

         

             

         

 

Dinsdag 25 oktober, Kanab Utah

We slapen uit. Dwz S.P.M. Leen verzorgt ontbijt op bed. Geweldig!! Pas om 10 uur weg. We staan prompt in de rij bij de sewel disposal. De Zion Canyon Road is een prachtige route met vele stops. We wandelen een paar trails, oa langs de rivier. We zien de door bevers aangevreten berken, maar niet de bevers zelf. Ook de Weeping Rocktrail - die rots laat niet zo maar een traantje, het is een ware stortvloed. Op het eindpunt van de route wandelen we weer een aardig eindje.

Daarna rijden we met een rustig vaartje in tegengestelde richting. Alles ziet er dan toch weer anders uit. We tanken net buiten de zuidingang en rijden daarna oost, weer door de tunnel eruit. Vanaf Mount Carmel is het dan nog 14 mijl naar Kanab. Hier doen we boodschappen. Op de camping spelen de kinderen. Wij wassen en poetsen, want het zal de komende dagen weer primitief worden in en om de Grand Canyon.

          

           

 

         

 

     

Woensdag 26 oktober 1983, Jacob Lake (North Rim Grand Canyon), Arizona

De koers staat richting Grand Canyon. We stijgen gestaag tot we op 8000 a 9000 ft blijven hangen. Het landschap is eerst desert achtig, later rijden we langdurig door het Kaibab National Forest. Van uitkijkpunt naar uitkijkpunt. Na even wandelen openbaart zich dan de Grand Canyon onder ons. Inderdaad. Zeer indrukwekkend!

  

    

      

Op een viewpoint spreekt Leen een man, die net een mountain lion voor zijn auto gezien heeft. Opwinding alom. Wij rijden super alert verder. We zien de zeldzame white tail squirrel, een grote eekhoorn met een witte pluimstaart, best bijzonder. Maar ja, een Mountain Lion, dat is andere koek! Verderop een paar mule dier. Daar blijft het bij.

        

      

        

    

     

          

            

De weg terug is saai. Leen krijgt er slaap van en stopt. Nu rijd ik voor het eerst een stukje in de motorhome. Daar wordt iedereen klaarwakker van! De camping in Jacob Lake ligt nog aan de North Rim van de Grand Canyon. De komende tijd is het uitkijken geblazen wat campings betreft. Morgen gaan we het Navajo gebied in.

        

Donderdag 27 oktober 1983, Navajo National Monument, Arizona

Vroeg wakker, nog in Utah time! Op tijd weg. Heel wat uurtjes rijden door de eenzaamheid. Zo bereiken we Navajoland. Arme grond, leeg. Dan Tube City. We winkelen er in een fikse supermarkt met een zeer uitgebreide sortering groente en fruit. Dat komt toch vreemd over zo'n oase in de woestijn.

  

We rijden de verlatenheid weer in tot de afslag naar Navajo National Monument. Na een paar mijl zien we een auto langs de kant. De chauffeur, een Navajo indiaan, heeft onder het rijden zijn sleutel omgedraaid. Zo is de auto in het slot geschoten en daardoor stuurloos geworden. Hij is een heuvel afgegaan. Gelukkig niet al te steil daar. Met de hulp van nog een paar passerende automobilisten gelukt het eindelijk de auto weer op de weg te krijgen. Man blij! Het bespaart hem kosten en sores.

In het Visitorcenter een schat aan informatie over de vroegere bewoners. Mateo gedraagt zich weer onbetamelijk. Buiten een korte overlook. Wij kunnen alleen van bovenaf het dorpje in de rotsholte zien liggen. Voor een wandeling er heen staat 4 uur, 1 uur berg af en 3 uur terug!  De camping is simpel, no fee, dwz gratis!

       

         

            

          

 

Vrijdag 28 oktober 1983, Canyon de Chelly, Arizona.

Een lange dag rijden door zeer eenzaam Navajoland. Af en toe een trackingpad. Meer niet. Omdat we door Monument Valley (van de films) rijden, komen we nog even terug in Utah.

    

         

 

      

               

 

            

          

In Canyon de Chelly bezoeken we het Visitorcenter, waarna we de camping opzoeken. Paco en Mateo kunnen nog lekker lang buiten spelen. 's Avonds is er een campfire program met de ranger. 'Een praatje en een plaatje'. Deze keer is het Paco, die niet stil kan zijn en toch zijn bedje nodig heeft. Zodoende breken we voortijdig op.

 

         

           

  

Zaterdag 29 oktober 1983, Holbrook, Arizona.

Vroeg op en tijdig weg. We verkennen Canyon de Chelly. Maken er verschillende wandelingen.

    

    

Om 12 uur zijn we er uit en een uur later arriveren we bij het volgende punt: Hubbels Trading Post, National Historic Site. Heel anders dan de National Parks. Erg interessant met een demonstratie navajo weven. Er zijn ook boeken van. Ik kan mijn hartje ophalen.

          

         

            

         

          

            

           

 

Om half 3 weer verder. Een uurtje later komen we bij het 3e Point Of Interest. Het Petrified National Park (versteende, dus fossiele bomen) Natuurlijk met Visitorcenter. De klok gaat hier een uur terug op Mountain Standard Time. We rijden door het park, doen verschillende walkjes. Uiteindelijk moeten we nog haast maken, omdat het donker wordt.

 

            

          

            

         

 

We komen voor onze begrippen dan ook erg laat aan op de KOA in Holbrook. Ja, de campgrounds zijn dun gezaaid in deze contreien!

 

verder naar week 44