Zondag 16 oktober, Jackson, Wyoming

Het is mistig en koud buiten (min 7C) . In onze RV is het lekker warm, dank zij de elektrische heater. Het wordt weer eens een ouderwetse poetsmorgen. Tegen 12en vertrekken we om het Teton Nationaal Park nog eens te verkennen. Het is inmiddels zonnig, maar frisjes. Het Tetonpark is wederom prachtig. Vooral nu met de besneeuwde bergtoppen. We volgen een korte Trail langs een oude kerk en door een pioneerssettlement. We rijden verder het fotoboek als gids volgend. Bovenop de berg is een uitkijkpunt over Jackson Hole. Er kan zelfs nog even sneeuwballen gegooid worden. Weliswaar harde sneeuw van een randje in de berm, maar toch... Op de terugweg zien we een rustig herkauwende moose man. Terwijl de eland van alle kanten gefotografeerd wordt, blijft hij kalm liggen malen.

Voor de nacht zijn we weer in Jackson. Op een andere, iets duurdere, maar veel gezelliger camping.

 

Naamdag 17 oktober 1983, Brigham City, Utah

Het is flink koud deze ochtend. Ons kacheltje kan het maar net aan. Om 9 uur halen we in de stad American Expres cheques op, daarna naar het postkantoor. Dat geeft problemen. Eerst is er helemaal niets voor ons. Uiteindelijk vinden ze toch een heleboel brieven. Echter nog steeds geen licenceplates (nummerplaten). Wij weer terug naar het American Expres kantoor. Daar is men behulpzaam bij het bellen naar het RV center in Fort Lauderdale. Ze zeggen nu, dat de nummerborden daar pas vrijdag zijn aangekomen!!! Ze zullen ze morgen per expresse naar Salt Lake City sturen. Deze stad bereiken wij morgen ook, volgens planning. Daarna als de wiedeweerga weg, richting zuid, want het is hier koud en mistig!

Onderweg ben ik een uur zoet met alle brieven voorlezen. Wat zijn er lekker veel deze keer. Daarna zie ik wat meer van de omgeving. Nog steeds zeer scenic. Bergen, bossen, beekjes, canyons. Prachtige herfstkleuren. Hier is de winter duidelijk nog niet doorgedrongen. Na de middag lopen we in ons T-shirtje buiten in het zonnetje. We staan op een leuke boomgaardachtige camping aan een meer. Voor $ 5 full hookup, off season price. Er is ook nog een speeltuin bij. Mateo en Paco leven zich weer eens heerlijk uit. 10 uur 's avonds en nog steeds geen kachel aan.

De route van vandaag voerde ons op de grens van Wyoming nog een klein stukje door Idaho. Op de grens met Utah zagen we een kudde koeien op de weg. Daarbij drie 'echte' cowboys te paard, compleet met hoed en beenkappen. Ik wist niet dat ze er nog waren!

 

Dinsdag 18 oktober 1983, Salt Lake City, Utah

Nog wel lichte nachtvorst, maar veel minder koud. Al snel breekt het zonnetje door. We gaan rustig op weg. Het is zo'n 60 mijl naar Salt Lake City-Noord. Daar verdwijnen we een uurtje de K-Mart in. We kopen mutsen en wanten, een blanketsleeper ed. Leen heeft olie en een nieuwe sleutel nodig. De oude is ergens in Yellowstone achtergelaten.

Daarna naar het informationcenter, want waar is het hoofdpostkantoor? In het hoofdpostkantoor blijkt dat de General Delivery bij uitzondering niet daar is, maar in het binnenstad postkantoor. Zucht zucht! Op naar het centrum. Het postkantoor vinden we snel. Nu nog een parkeerplaats! Als dat ook weer gelukt is ontvangen we gelukkig een brief uit Fort Lauderdale. Maar.... Er zitten 4 temperary kaarten in en een briefje dat het nummer toch al eerder naar een hun niet meer bekend adres is gestuurd. Ze zullen dus een nieuwe plaat aanvragen!!. Wij denken dat dat dan toch in Jackson moet zijn.

   

     

      

       

We vragen en krijgen alle hulp hier van de postoffice master. Hij belt naar Jackson en inderdaad, De Brief is in Jackson!!! Edoch! Ze willen de brief niet naar Salt Lake City sturen, vˇˇrdat wij dit SCHRIFTELIJK aangevraagd hebben.

Dat gaat tijd kosten. Daarom sturen wij morgen een kaartje met een nieuw General Delivery adres iets zuidelijker. En maar hopen dat het dan lukt. Inmiddels hebben we ook de volle fotorolletjes ingeleverd, die zijn morgen klaar.

We staan  op een zeer drukke camping, vrij dicht bij het centrum. Geen speelruimte voor de kinderen hier, maar ja!

 

Woensdag 19 oktober 1983, Salt Lake City, Utah

We leveren het nieuwe General Delivery adres in op het postkantoor. We kopen er ook mooie postzegels voor Elly. Daar hebben ze hier en speciaal winkeltje voor.

Salt Lake City is het centrum van het Mormonen geloof. Op Templesquare nemen we  een tour, waarbij de geschiedenis en het geloof van de mormonen wordt uitgelegd door een bezielde gidse. Ze laat ons een tape van het beroemde koor en orgel horen in een demonstratie van de akoestiek. In het Visitorcenter krijgen we nog meer uitleg via diorama's en een film. Heel interessant. We kopen het boek van Mormon in het Nederlands.

     

    

       

Daarna gaan we naar de genealogische bibliotheek. Hier krijgen we een rondleiding hoe alles te gebruiken. Leen wil proberen zijn geŰmigreerde familie te achterhalen. Mateo slaapt net, dus ik kan ook even in de boeken neuzen. Machtig interessant is dit. Al die geŰmigreerde mensen. Wij vinden niks in deze boeken. Uiteindelijk vindt Leen per microfilm 2 de Blaeijs vanuit IJzendijke rond 1840 geŰmigreerd. Niet de juiste link, maar voor vandaag geven we het op en nemen de bus terug naar huis (motorhome).

 

Donderdag 20 oktober, Salt Lake City, Utah

We halen de foto's op en rijden om negen uur met de bus downtown. Het belooft een buitengewoon mooie en milde herfstdag te worden. Leen gaat nog 2 uurtjes neuzen in de genealogische bibliotheek, terwijl ik op pantoffeljacht ga met de kleine mannen. Verder wandelen we zo maar wat en genieten van het mooie weer. Voor Paco, Mateo Ún mij is er allerlei interessants te zien. Mannen aan het werk bij een flat in aanbouw, Grote hijskranen, ook interessant. Kunstwerken op straat en in de overdekte shopping mall. Etalages kijken, een expositie van schilderijen; het wordt bijna een culturele tour ipv een winkeltrip. We drinken juice op een bankje (en eentje omgooien!) In de lift naar de hal van de bieb. 11 uur afspraak met Leen. Hij heeft  zijn familie gevonden. Ook een Matheus de Blaeij uit Terneuzen, die in 1855 op 39 jarige leeftijd met 5 kinderen in New York aankwam. Dat moet wel haast familie zijn. Verder is hij niet gekomen, want met zo weinig gegevens is het een langdurig karwei om dat uit te zoeken. Daarvoor is gewoon geen gelegenheid, te moeilijk met de kinderen. Wat mijn familie betreft, heeft hij ook nog even gekeken en 2 de Putters uit Zuid Afrika gevonden. We laten het hierbij en gaan in hetzelfde gebouw met de snellift 26 verdiepingen omhoog. Op het uitzichtterras kunnen we de stad en omgeving overzien. Helaas is het nogal wazig. Daarna nog meer wandelen en winkelen. Al met al een welbestede dag.

 

         

  

Vrijdag 21 oktober 1983 Provo, Utah

We breken ons kamp in Salt Lake City op en laten bij Sears een nieuwe RV accu installeren. Dat neemt nog aardig wat tijd in beslag. Daarna rijden we naar het Salt Lake met zijn hoge zoutgehalte. Wij kunnen de mooiigheid er niet af kijken. Ondertussen bevinden we ons op het randje van de woestijn. Dat is al snel genoeg voor ons, daarom slaan we af richting 'Grootste Open Kopermijn Ter Wereld'. Prachtige herfstkleuren zijn ons deel.

 

 

 

 

We gaan goed de fout in met deze beslissing.  De weg wordt steeds slechter en klimt gestaag. Op een gegeven moment wordt de weg onverhard. We zijn er bijna, denken we optimistisch. Inmiddels gaat het steil omhoog en slecht!!! Niet leuk meer, maar aan terugkeren valt niet te denken. Eindelijk kunnen we stoppen en draaien. De brandstofleiding lekt. Grote schrik! Als Leen de druk (vanwege de hoogte) er af haalt is het gelukkig meteen over. Voorzichtig naar beneden,  bovenop de rem. Bijna beneden, begint het weer te stinken. Branderig, deze keer. ╔Ún van de remmen blijkt overbelast. We nemen de tijd om de boel af te laten koelen. Het is behoorlijk druk op deze weg,. De ene camper na de andere komt langs. Het lijkt wel of iedereen er nog eens op uit wil, voor de winter invalt. Dat heeft ons misleid. We horen dat morgen het wildjachtseizoen begint. Op de kruising nemen we de veilige afslag. Genoeg avontuur voor vandaag! Eenmaal op de autoweg rijden de RV's bijna file richting zuid. Wij nemen de eerste beste camping, een KOA deze keer.

 

Zaterdag 22 oktober 1983, Manti Palisade Lake State Recreational Area, Utah

We doen zeer rustigjes aan, staan laat op. Het is al snel een aangename temperatuur. De auto rijdt niet lekker. Leen wil op tijd naar een camping, zodat hij vanmiddag aan de auto kan werken, want de V snaar slipt. Bij de supermarkt vullen we water bij en ziet Leen dat de dynamo los hangt. Waarschijnlijk tijdens de grote reparatiebeurt niet goed vastgedraaid. Vlug terug naar de garage, die we net gepasseerd zijn, want het is weer eens ZATERDAGMORGEN HALF 12!!

 

De garage is officieel al dicht, desondanks kan Leen toch een zware passende bout kopen. Wel zelf bevestigen. Dat is nog een heel karwei. Meteen zet hij ook de benzineleiding vaster. Wat blijkt: de accu's laden veel beter op en de V-snaar slipt niet meer! We rijden weer prima! Om half 3 staan we bij een meer. Prachtig weer. Allemaal blote buiken, korte broeken. Mateo helemaal bloot. Wat een genot! Is dit 21 oktober?

Leen knutselt, controleert van alles. Hij probeert nogmaals de gasheater te repareren, maakt hem schoon en ontdekt een kapot onderdeeltje. Dus dat moet een keer vervangen in een RV zaak. Na een heerlijk maaltje, allemaal ons joggingpak (Paco heeft er vandaag ook ÚÚn gehad) aan, vertrekken we voor een langere wandeling. Het is inmiddels een stuk koeler. We kijken bij de golfbaan. Als we willen kunnen we morgen sticks en ballen huren. De beheerder wil ons ook nog les geven. Kinderen beneden 10 jaar mogen echter niet op het golfveld. Dat is dus een probleem. Het zal morgen dus wel doorrijden worden. We zien wel. De ranger is tot nu toe niet langs geweest om fee te innen. Volgens de buren doet hij dat rond 12 uur 's middags. We gaan er niet op wachten.

           

verder naar week 43