Zondag 4 september 1983, Miami.

Zelfs een beetje uitgeslapen vandaag. We gaan nu eens relaxen. Naar het Miami Seaquarium. 10 uur precies komen we eraan. Er is net een dolfijnen show begonnen. Ze halen kunsten uit. Het meest spectaculair is het dansen op de staart. Paco geniet!! We zien het onder water voeden van de vissen en schildpadden. De laatste zijn vooral erg brutaal, proberen de lekkerste hapjes weg te pikken (zie ook foto). Daarna lopen we nog langs allerlei vissen achter grote glazen schermen en dan begint de killerwhale (orca) show. Plusminus 7 à 8 rijen beneden zijn blauw geverfd met de letters Splash Area erop. Dat belooft wat. Een reuzen orca en een jonger exemplaar. De stunts zijn geweldig. De trainers rijden op de rug, op de mond, krijgen kusjes. Ze gooien zich in de lucht enz.  Inderdaad, dat 'splasht' geweldig. De mensen beneden op de tribune krijgen de volle laag. Grote hilariteit. Verder zien we nog de Flipper show met de echte TV superstar Flipper. Een zeehonden show met veel gegoochel. We rijden het terrein rond met de monorail en wandelen langs de sunken islands. We vonden het alle 4 geweldig leuk en genoten volop. Pas om half vier zijn we er weggegaan.

Thuis gekomen begint Mateo zielig te huilen bij het verschonen. Zijn piemeltje ziet vuurrood. Er komt pus uit, heel zielig. We gaan later nog zwemmen aan de baai, hopen dat het zoute water zuiverend werkt voor Mateo. De golven zijn vandaag zo wild, dat hij er niet van geniet. Niet van het zwemmen tenminste. Het is wel weer genoeg geweest voor vandaag.

 

Maandag 5 september, Miami.

Deze morgen wakker geworden met de zenuwen. Zullen we eindelijk de camper krijgen? Om half 10 belt Leen. Wat blijkt: Mr. Ed en Mr. George zijn er allebei niet. Men weet van niets. We rijden er maar weer heen. Een dikke 3 kwartier later belt men uiteindelijk naar Curaçao. Na veel en lang telefoneren blijkt het geld toch al afgelopen vrijdag overgemaakt. Potverdorie! Dus we kunnen de camper meenemen? Ja, maar hij is niet verzekerd. Dat kan pas morgen. Balen!

Terug naar huis na afspraken voor morgen. Onderweg nog naar de supermarkt. Weer Pantry Pride, tot nu toe wel de goedkoopste. Thuis eten, dan naar de Metro Zoo.  

Inmiddels is het half drie als we daar arriveren. We kopen een kaartje met Monorail en beginnen daarmee.  Het is werkelijk bloedheet vandaag. De dierentuin is aardig, maar valt ons toch tegen. Wij vinden Emmen mooier en zeker de Zoo in Santo Domingo. De vogelshow is wel heel leuk. Vooral de imiterende papegaai, van verliefde jongeling via allerlei dieren tot een huilende baby. Tien over vijf staan we weer kletsnat van het zweet buiten. Thuis in bad. Te voet naar Burger King. Heerlijke saladbar en chickensandwich. Het is half 10, de kinderen slapen nu nog niet.

 

      

Dinsdag 6 september 1983, Fort Lauderdale.

Om 9 uur vertrekt Leen met Paco naar de Carrental om onze huur Chevrolet in te leveren. Hij wordt daar opgepikt door Ed. Mateo en ik blijven thuis. Hij speelt in bed en gaat later slapen, terwijl ik opruim en begin te pakken. Om 10 voor elf zijn de heren terug. Nu al klaar met de camper? Nee, ze komen nu pas met Ed van de Airport. Alle bagage snel in de Cadillac van General RV. Wij erbij. Hotel uitchecken en op weg naar Fort Lauderdale. Daar krijgen we meteen de sleutel van de motorhome en kunnen we uit/inpakken.

 

We zijn er een hele poos zoet mee. Het is woekeren met de ruimte. Om half 2 komt Bill voor de check out. Dat duurt uiteindelijk tot 6 uur en dan zijn we nog niet klaar. Leen is naar kantoor gegaan om de verzekeringen en de financiën verder te regelen. De verzekering is inmiddels in orde. We hebben nog geen vaste nummerplaat, maar 2 tijdelijke voor totaal 40 dagen. In de tussentijd wordt de echte plaat ons opgestuurd naar een Special Delivery adres. Het geld blijkt er toch nog steeds niet. Weer bellen met Curaçao. Nu zeiden ze dat het maandagmiddag pas overgemaakt was. Wat een oenen! In ieder geval mogen we niet weg voor het geld binnen is. Als het nou morgen maar meteen lukt!!!

 

We kamperen dus op de RV Sale. We zitten opgesloten, want er lopen waakhonden los en 2 securetyguards met pistolen. Ze zijn erg op hun qui vive, omdat afgelopen nacht iets gebeurd is. Huh....! Net zagen we ons eerste native dier, een wasbeertje of dashondje. Het lijkt op een poes, kont omhoog, lange staart (gestreept), spitse snuit, kleur grauw. Paco en Mateo slapen nu. Het was weer wennen voor Mateo. Paco vindt het allemaal prachtig. Vraagt steeds, wanneer gaan we nu rijden? Hij is in de waarom? Wat is dat? fase aangekomen.

PS: het beestje is een raccoon (inderdaad een wasbeertje) horen we later.

 

Woensdag 7 september 1983, Pahokee, Florida.

De bedden in de camper slapen prima. Wel vroeg wakker, want het is toch  wennen. Er zitten vogels met blauw/zwarte staarten voor de camper. Verder kamperen we lekker. We proberen van alles uit, zodat we het nog door kunnen geven aan Bill, als die vandaag komt. Om half 9 gaan Mateo, Paco en ik te voet naar Winn&Dixies supermarkt. Het is nog een heel eind, bloedheet en langs de snelweg. Afijn, we zijn er even uit. Het geeft een opgesloten gevoel bij de camper dealer. De kinderen kunnen er niet uit, want dat is te gevaarlijk. Leen heeft bij terugkomst slecht bericht. Nog geen geld binnen.

Winnie, de boekhouder gaat om 12 uur zelf naar de bank. Volgens hem wordt het daar rustiger uitgezocht dan telefonisch. Rond half 3 zal hij terug zijn. Als het dan nog nee is moet Leen vanavond opnieuw Kees bellen, zodat die morgenochtend nogmaals naar Maduro& Curiels kan om daar te donderen.

 

Ondertussen maken wij er het beste van. We koken, we wassen, we lezen en schrijven. De kinderen houden zich naar omstandigheden eigenlijk prima, de hele dag in zo'n kleine ruimte. Voor Mateo moeten we proberen nog wat extra voorzieningen te krijgen. Bijv. een rek om het achterbed af te sluiten. Dat wordt dan een grote box, of een kampeerbed/box kopen, net wat past. Bill geeft een naam: Camperworld in Orlando. De grootste winkel voor kampeerbenodigdheden in de VS. Om 3uur gaat Leen eens luisteren bij Winnie. We hebben er niet veel vertrouwen in.

 

Hij is snel terug en het is JA!!! Hiep hiep hoera! Het geld was net binnen. De zaken zijn vlug afgehandeld en dan zijn we ineens onderweg. Stand bij vertrek 41.204 mijl. Om 4 uur rijden we. Het is even wennen. Geeft niet. Het is een rustige,  lang, rechte en saaie route door moerasgebied (Noord Everglades), later grasland en suikerriet. Om 6 uur bereiken we onze eerste camping aan Lake Okeechobee - PAHOKEE HARBOR. Niet de state park camping, die we zochten, maar een grasveld aan het meer met 10 sites. $ 6.30 met electra en water. Er zijn nog 2 RV's, die vrij vast lijken te staan. De kinderen genieten. Lekker rennen en stappen op blote voeten in het gras. We picknicken  buiten. Bij zonsondergang nog een wandeling langs het meer. Half 10 slapen ze pas. Ze hadden allebei ook een flinke tuk in de auto gedaan onder het rijden. Vandaag 70 mijl afgelegd.

 

Donderdag 8 september 1983, Winterhaven Cypressgardens, Florida.

Om iets voor 9 rijden we weer. Het was warempel koud vannacht aan het water en met de airco. Het is nog even spannend met starten. Is het wennen? Of is het echt een moeilijke starter? Onderweg brengen we 2 uur door bij een winkelcentrum. We hebben flink ingeslagen. Later maken we nog een lange stop om te eten bij de ingang van het Highlands Hammond Statepark. Helaas kunnen we de auto niet uit vanwege een groot soort zwarte vlieg/mug, die met zijn allen rondzwermen. Daardoor moeten we de alligators, die volgens van Egeraat zo onder de bruggetjes liggen, met rust laten.

Om 4 uur hebben we een campground vlakbij Cypress Gardens. Vrij rustig, met zwembad en wasserij. We maken gebruik van allebei. Paco kan meteen zijn zwemvliezen proberen, die hij net gekregen heeft. Mateo knapt er ook helemaal van op. Hij vindt het niet altijd even leuk om vast te zitten. We hopen maar dat het went, want als hij zich zo verzet, krijgt hij het alleen maar heter. En heet is het!

Uit de krant vandaag: min 25º, max 35ºC. Vandaag 136.6 mijl gereden, dat is 219.8 km.

Gisteren en vandaag getankt, 2 x $ 30. Dus dat loopt wel op. Gisteren hebben we met de generator (airco) aan gereden. Vandaag met alle ramen open. Alleen als we stilstaan zetten we de airco op generator aan. Dat gaat ook prima.

Het zijn trouwens drukke dagen. Eer de kinderen op bed liggen is het gauw half negen/negen uur. Vanavond bloemkool met saus, aardappelen en kip gemaakt. Het fornuis goed benut. Heerlijk all natural aardbeien ijs na. Anyway, het zijn druk bezette dagen. Het is nu kwart voor tien.

 

Vrijdag 9 september 1983, Horizons End Camp Resort, Barnum City, Circusworld, Florida.

Cypress Gardens bezocht. We waren er om 9 uur. Dat had nog vroeger gekund, maar het starten van Olijfje (naar de groene kleur van onze Winnebago) gaf weer problemen. Leen was al meteen na het opstaan begonnen, maar geen start. Nog in de motor gekeken enz. Uiteindelijk lukte het. Vocht? Ik hoop niet, dat we elke dag moeten wachten tot de zon volop door staat. Morgen proberen te starten zonder gas. Cypress Gardens, weer een 'lot of fun'. Toegang deze keer mogelijk te betalen met American Express, $ 9.75 pp, alleen volwassenen.

We beginnen met een boottocht door de botanische tuinen. Werkelijk schitterend. Daarna de waterski show -spectaculair. Paco was weg van de clowns. Dwars door de Southern Crossroad naar de Cinema met een ultra modern beeldscherm. Je ziet een rollercoaster. Het lijkt of je er in zit. Je voelt het aan je maag. Zo zie je van alles, kermis attracties, kunsten met een vliegtuigje, met een helicopter door de Grand Canyon enz. Verder door de Southern Crossroad. We ontmoeten Flop het konijn. Paco geeft uiteindelijk een hand, maar toen had ik geen camera klaar. We eten hotdog. Op naar de alligator show. Dan de Magic Theatre met het doorgesneden meisje, de kist van Houdini enz. In de cinema keek ook Mateo zijn ogen uit. Voor de rest gaat het meeste nog langs hem heen, al amuseert hij zich meestal best. Ook zien we nog een bird show met papegaaien die fietsen, golfen, waterskiën, rolschaatsen, rekenen en spelletjes doen. Tot slot nog de duckshow. Eenden, die volgens Pavlov geconditioneerd zijn. De trainer heeft een klik klak in zijn hand. Bij ieder klikje weten ze dat het goed is en krijgen ze een lekkere hap.

 

    

Half 3 waren we weer op weg. Een korte rit. Horizons End Camp Resort. Nieuw, ontzettend groot. Nog veel in aanbouw, bijna leeg. $ 12.50 met zwembad. 34 mijl gereden en dan zitten er nog extra mijlen bij van een ritje naar de supermarkt.

 

Zaterdag 10 september 1983, Campground Fort Wilderness, Disneyworld, Florida.

Vroeg op. We willen op tijd naar Circusworld, maar Olijfje werkt niet mee. De motor slaat niet aan. Uiteindelijk vragen we hulp op het kantoor. De monteur heeft natuurlijk het weekend vrij, dus gaat Leen nogmaals zelf kijken naar de motor. Hij maakt de contactpunten schoon met een doek en dan doet ze het ineens. Half elf. We zijn zo bij Circusworld, want het is vlakbij. Hoogtepunt is natuurlijk de circusvoorstelling.

 

 

 

 

 

Ik moest wel met Mateo wat boven gaan lopen, want hij was erg ongedurig. Boven kon hij lopen en kruipen en ik kon toch nog kijken. Hij is te beweeglijk om lang op schoot te zitten. Paco wilde toch niet als clowntje beschilderd worden. Hij is trouwens best een bangerd. Zodra het kinderactiviteiten zijn waar hij alleen in moet, wil hij niet meer. Maar hij heeft wel op een olifant gereden met Leen. Ook is hij met Leen samen een  paar keer op de Carrousel geweest.

Leen heeft nog geprobeerd de Kop van Jut eraf te slaan, maar dat lukte net niet. Hij haalde 90 van de 100 punten. Geen prijs dus, maar wel een bewonderend oh van en paar Amerikaanse meisjes. Wel prijs, een klein teddybeertje, bij ballengooien. Afhankelijk van het aantal punten gingen de paardjes harder of zachter lopen. Het werd met drieën gespeeld. Ook prijs, een grote zachte olifant in blauw en roze van zo'n 50 cm hoog, bij weer een ballengooispelletje, ballen in een melkbus gooien. Wat was er nog meer?

De optocht van circusartiesten + dieren. De dieren in hun hokken, de kermis, de Western Stampede Show, compleet met cowboys en girls, kunsten op paarden, lasso gooien en vee leiden. De sheriff, een zeer levensecht pistoolgevecht enz. enz.

                                                                                                                                                     

Daarna op naar Fort Wilderness. Na een langdurige incheck krijgen we nog net een site. We blijven hier 3 nachten. Iets meer dan $ 25 per nacht. Er is dan ook van alles te beleven. Vandaag 26 mijl, iets te veel, doordat we verkeerd reden naar de camping.

verder naar week 37