Zondag 15 mei 2022. Van Liérganes naar Laudio/Llodio 111 km.

Na weer een zeer rustige nacht hoor ik tussen de vogelgeluiden een kort fluitje. De 1e trein komt eraan. Kwart over 8 (op zondag?). Op de gemeentesite heb ik gelezen dat het vandaag markt is. Half 10 lopen we erheen. Het is maar een kleintje en nog in opbouw, maar alles is er. Levensmiddelen, kleding en artesanias. Door de kramen onder de platanen doet het Frans  sfeervol aan.

         

Snel terug saniën en een andere route dan gepland. Niet geel binnendoor, maar terug naar de noordelijke tolvrije snelweg.

Daar wil Leen LPG gas bijtanken. De flessen moeten  bij thuiskomst eruit en leeg gekeurd. Vorige week heeft ie afgepast getankt.  Nu er weer bij is, lijkt het veel. Afijn we hoeven ons in ieder geval geen zorgen te maken zonder te raken.

De Autovía de Cantabrica  golft schitterend door het groen.

Regelmatig over een rivier landinwaarts en  zicht op de kuststrook met baaien.

          

         

        

Rond Bilbao is het druk, maar fluente. De wegen splitsen over en onder elkaar.

Heel knap, maar voor mij is het niks. Het gaat me te snel. Ik zit veel te gespannen en help Leen niet zo. Gelukkig heeft hij er geen moeite mee en gaat alles soepeltjes.

      

De afslag naar ons doel is nogal een overgang. Een wit kronkelend weggetje. Zeer rustig.

          

Na 14 km ligt de CP boven dezelfde weg. Vrijwel leeg met uitzicht op een boerderij. 27°. Volle zon met een verkoelend windje.

Na een Hollandse lunch en siësta lopen we het stadje in. Het ziet er niet mooi uit, maar iedereen is buiten, zit en staat te borrelen, met hier en daar wat raciones (hapjes om te delen). In het centrum is het ook qua bebouwing sfeervoller en helemaal superdruk.

           

            

             

Wij lopen er dwars doorheen tot het station. Want dat is het doel van ons verblijf hier. Met de trein naar Bilbao. Morgen dan. Met  moeite ontdekt Leen een timetables en hoor ik van een aardige jongeman, dat er zeer frequent treinen naar en van Bilbao gaan.

Missie voor vandaag geslaagd. Met een groen ommetje en toch weer een steil klimmetje hebben we er 6 km opzitten. Dat wordt tippelen morgen.

           

ASA € 0, Laudio/Llodio, Victoria Gasteiz, Álava.(Net op de grens met Euskadi/Baskenland).

        

Maandag 16 mei 2022. Van Laudio, Spanje naar Sauveterre-de-Béarn, Frankrijk 260 km.

Gisternamiddag, toen we uitpuften van de wandeling, kwamen we tot de conclusie dat het gekkenwerk is om met de verwachte temperatuur, ook aan de kust 30°+, door Bilbao te gaan sjouwen. Daarbij een 4 km retourloop CP-Station. We doen het dus met de herinneringen aan ons eerdere bezoek.

Langzamerhand is het een ‘op huis aan' route geworden. We hoeven ons echter nog niet te haasten. De reis is nog steeds ons doel.

Vroeg verkeer, dus vroeg op en weg.

In Laudio is iedereen op weg naar school en kantoor.

Geel kronkelend door groen en dorpjes. Een aangereden wild zwijn ligt dood tegen de vangrail. Verderop loopt een man met zijn dode poes naar huis. Wat akelig. Er wordt hier te hard gereden.

Eenmaal op de Autovía naar Victoria Gasteiz karren we door naar Pamplona.

Bij de afslag Araia heeft Leen een pomp ingetoetst. Er staan alleen trucks. Een pasje blijkt nodig. Dit lukt dus niet. Toch maar 5 km terug dan. Daar herinnert Leen zich tanken na verblijf op de CP in Salvatierra/Algurain. Yes nu voor 1,799 ipv 167,9 , maar nog 20 ct per ltr goedkoper dan de Cepsa aan de snelweg. De moeite waard.

De ‘Norte' bovenlangs Pamplona is druk met heel veel rotondes.

Op de N135 naar Roncevalles is het een stuk rustiger. Af en toe passeren we fietsers, regelmatig kruisen we de Caminogangers. Lang geleden dat we dit stuk reden. Bochtige weg. 2 passen, 800 en 900 m hoog. Typische dorpen met nauwe doorgangen. Wijst zich vanzelf.

         

         

       

In Roncevalles parkeren we. Leen begint aan zijn lunch. Ik doe een rondje kerk en Roland (4 heemskinderen) Monument.

         

We kunnen hier overnachten. Leen wil verder. Ok. Dan wordt het vandaag al Frankrijk.

Tijdens de afdaling zie ik gele en oranje  IJslandse papavertjes in de berm. Nog nooit ergens in het wild gezien. Die heb ik in de tuin! Zo leuk als die oranje flapjes met Koningsdag bloeien.

       

Valcarlos. Het laatste dorp  in Frankrijk. Bij een nauwe doorgang komt alweer die ene vrachtauto precies de onoverzichtelijke bocht om. Deze keer mazzelen we. Hier kan Leen nog net een stukje uitwijken.

De rivier over. Het dorpje Arnéguy. We zijn in Frankrijk.

St. Jean-de-Luz is als altijd druk toeristisch, ook op maandag.

     

De vaart zit er goed in. St Palais voorbij, eindigen we op een bekende stek. In dit monumentale stadje kampeerden we met de kinderen een heerlijke week  op de camping municipal aan de rivier, na een net zo fijn verblijf in Spanje. Nu staat de camping vol huisjes.

        

Gelukkig is er in een rustige zijstraat een CP. Ook hier staan we niet voor het eerst. In  Roncevalles was het 23°. Hier 29°. Nadat de camper aan het eind vertrekt nemen wij dat plaatsje in de schaduw van een paar flinke platanen in beslag. Zo houden we het wel uit.

Tegen 5en ga ik toch eens kijken naar het Spaans aandoende kerkje achter ons.

Dat ontaardt in een half uurtje stevig doorstappen door het Centre Mediévale vol monumenten.  

     

Compleet met Ponte de Légende (zie eerdere jaren).

Pas op de terugweg kom ik bij de Église de Reforme.  

        

Het blijft een prachtig, gezellig én echt Frans stadje. 

Aire Municipal Campingcar € 0, Sauveterre-de-Béarn, Pyrénées-Atlantiques.

        

Dinsdag 17 mei 2022. Van Sauveterre-de-Béarn naar Roullet-St-Estèphe  circa 350 km.

Wat een heerlijke CP en wat ongelooflijk stil.

Tot Orthez kronkelen we door de uitlopers Pyreneeën

Toeristisch door het centrum van Orthez.

         

De D933 heeft langere stukken tussen de bochten.

Rond Mont-de-Marsan gaan we even in de fout. Met een hoekje om komen we smal weer op het rechte pad.  We rijden nu door het oosten van Les Landes. Groen en vrijwel plat.

Relatief rustig. Geen vrachtauto’s boven de 7,5 ton.

       

Tomesita volgt Groen Libourne, dwars door de stad Langon. De andere  campers met campernavi rijden rond.

De Garonne over. Overal druiven. Hier komen de plaatselijke Bordeaux wijnen vandaan.

      

         

Middenin dit gebied is het voorlopige einddoel voor vandaag ingetoetst. Sauveterre(jawel weer)-de-Guyenne. De toerit is adembenemend. Wat een pracht stadje! We eindigen hoog erbuiten. Hoe uitnodigend om hier op verkenning te gaan. Het oude centrum bezoeken. Er zijn fietsroutes, o.a. naar Bordeaux! Wij blijven echter niet. Een plek om te onthouden voor een andere keer. Het is 30°. Ik loop tot bij de bovenste stadspoort.

          

           

Na de lunch airco aan en karren maar! De nieuwe bestemming brengt ons weg van de N10. Over de  D17 geel dwars door de wijngaarden.

Blasimon. Wauw. Mooi oud dorp met Abbaye Anciene net erbuiten

          

Castillon Dordogne door. Nog steeds overal druivengaarden. St. Emilion laten we links liggen, denken we. Die vlieger gaat echter niet op

       

Een ‘Déviation' (wegomlegging) brengt ons er recht naar toe.

      

Via Lussac, waar we op de CP stonden en heerlijk door het wijngebied fietsten, komen we na 20 km extra weer op de D17. Vrijwel direct weer zo’n verrekt geel bord. Wéér omleiding, terug naar Lussac 😣. Na nog 10 km extra weer terug op de N17 en bij Courtras  vervroegd op de rode D674.

        

Gedaan is het met het wijngebied. Opschieten doet het wel, ondanks enkele “alternées' (verkeerslichten bij wegwerken) en zigzag door dorpjes.

           

Bij Chalais slaat Murphy voor de derde keer toe. Nu is ook deze route barrée en daarmee ook de bestemming voor vandaag. Dus volgen we de déviation naar Barbezieux.

       

Komen zo toch op de vermaledijde N10 terecht met heel veel vrachtauto's. Ondertussen heb ik  een andere bestemming ten zuiden van Angoulême gevonden.

Zodra we de afslag nemen, herkennen we het. Hier waren we dit najaar ook. Kwart voor 4. Genoeg geraasd. Er is wind. Er is schaduw. We nemen ons gemak.

Aire de Campingcar Roullet-St-Estèphe € 0, Angoulême, Charentes.

           

Woensdag 18 mei 2022.  Van Roullet-St-Estèphe naar Marboué 350 km.

Ondanks het verkeersgeruis van de snelweg alle rust op de Aire. Het is druk naar en rond Angoulême, daarentegen een stuk rustiger verder op de N10 naar Poitiers. Ontspannen rijden. Beetje saai om rond te kijken.

         

Op de rand van Vivonne gaat de tank vol.  € 1,798 ltr. Bij Super U naast de N10.

Poitiers via de binnenring gaat verrassend ontspannen. Wel met heel veel rotondes en verkeerslichten.

De D910 gaat zo verder. Héél veel rotondes dus.

Châtellerault heeft de rondpoints opgeleukt.

Mooie dorpjes door.

         

     

De grote stad Tours is druk. Het is rond ‘Le Midi'. We kachelen er iets meer dan stapvoets doorheen. Bovenop de Loirebrug (even snelweg) staan we stil vanwege een  obstacle'.

Eindelijk weer op de D910 (Route Historique 10) kunnen we weer voluit.

In Château-Renault even eraf. De Lidl voor een hartige hap en een paar salades voor vanavond. Het is ook een goede lunchplek.

De  Loir slingert met ons mee, al zien we hem maar af en toe.

        

Châteaudun voorbij slaan we af bij het dorpje Marboué. Hier waren we eerder. De CP ligt vlakbij de Loir en er zijn bomen voor de zo gewenste schaduw. Half 3, 28°. Basta! Relaxtime.

        

         

        

Aire de Camping-Car € 0, Marboué (Chateaudun), Le Pays Dunois, Centre.

         

Donderdag 19 mei 2022. Van Marboué naar Hardelot-Plage 360 km.

Een klamme nacht. 20°. Het is licht bewolkt. Er komt regen.

Rond Chartres in bouchon. Bij elke rotonde een langzaam rijdende file.

        

Idem bij Dreux vanwege  werken. De N154 richting Parijs lijkt  dubbelbaans te worden.

        

Wij rijden de andere kant op. Ook druk, maar redelijk fluïde passeren we alle rotondes.

Noord Evreux voorbij tot onder Rouen is de N154 dan weer dubbelbaans.

Thoffie! Ik kleed me om. Er waait een koude wind. Temperatuursdip.

Dit traject is niet mijn favoriet, maar ja, soms ontkom je er niet aan.

Hoe dichter bij Rouen, hoe aantrekkelijker het landschap wordt.

       

De groene oostelijke route, afslag Val de Rieul, langs Rouen vinden we ook veel prettiger dan de snelle door de stad.

Bij Pont de l'Arche (willen we steeds nog eens overnachten) steken we de Eure én de Seine over.

Onderdoor de Rôches de St Adrien en voorbij het punt vlak voor de tunnel, waar Ons Libby de vorige keer ineens Pouffe Rien, niks dus, deed. Vanwege wegafzettingen door de Gilets Jaunes was het er druk met trucks en moesten we een paar uur in spitstijd wachten op de dépannage. Bovendien overnachten op de straat voor de garage. Gelukkig kwam het allemaal weer goed. Halverwege de ochtend  reden we weer. 

         

         

A28 tot Abbeville. Inmiddels regent het en flink ook. 15°. Op de eerste aire kleedt ook Leen zich warmer.

Bossen wisselen met weidsheid. Ruimte.

Dit is een camper, caravanroute. De hele reis nog niet zo veel Hollandse nummerborden gezien.

         

          

Bij Abbeville gaan we weer rood. D1001. Ik maak een foto van een Baie de Somme bord. Daar komen we niet, zegt Leen. Dat is jammer. Nou, dan maken we toch een ommetje! We zijn onderweg naar Montreuil-sur-Mer (allang niet meer aan zee). Meteen slaan we af. Leuk! We stoppen. Zoeken en vinden een andere bestemming. Wanneer we verder rijden is de regen gestopt en komt de zon door. Een goed teken.

      

Zo rijden we noord rond de Baie. Heel erg verdroogd, wat watertjes tussen t groen.

        

Bij Le Crotoy zien we een glimp van de baai.

        

We rijden noord. Niks geen zee in zicht.

Pff. Wat een drukte van Berck-sur-Mer tot en met Le Touquet-Paris-Plage. Hoe moet dat hier wel in de zomer zijn?

         

         

 

Bij Neufchâtel-Hardelot slaan we af naar Hardelot-Plage.

 

Door lommerrijke lanen met mooie villa's doorkruisen we het stranddorp tot het uiterste zuidpuntje. Hier geen frigoboxtoerisme. Het doet idd denken aan Knokke Heist of Domburg.

Net erbuiten in de duinen bereiken we een verstopt grintparkinkje, gereserveerd voor Campingcars. Wat geweldig! Vanuit mijn stoel zie ik de zee net over de duinbegroeiing heen. Je moet er wat voor doen, maar dan heb je ook wat! Wij vinden het top voor de laatste overnachting in Frankrijk! 15.00 uur. Zon en 20°.

Nadat we wat bijgekomen zijn van de lange autorit gaan we er natuurlijk nog op uit. Binnen 5 minuten staan we aan het water. Het is vloed. Wilde golven. Echt genieten!

          

De rij spuuglelijke appartementengebouwen is dan weer jammer .

Zeker wanneer we omdraaien en achter de flats de prachtige begin 20e eeuwse villa’s zien.

            

Heerlijk uitgewaaid. Morgen naar Zeeuws Vlaanderen.

Aire de Camping-Car € 0, Hardelot-Plage. (In het Parc Naturel Regional des Marais d'Opale) Nord Pas de Calais.

          

Vrijdag van Hardelot-Plage, Frankrijk naar Zaamslag, Nederland 230 km.

Wat een prettige stek daar in de duinen. We zijn als 1e weg. 14°. Diezig. Nog niks te merken van het verwachte regenfront dat zich met een noodvaart vanuit Noordwest Frankrijk door België naar Nederland zou moeten verplaatsen. Dit kan vanmiddag tot noodweer leiden in midden en vooral Oost Nederland.

Wij kachelen 10 km van het ene dorpje in het andere om langs de achterkant bij de Leclerc pomp, op het Centre Commercial, in Boulogne te geraken. De tank gaat vol a € 1.799 ltr.

Daarna vrijwel direct op de snelweg. Bekende route. Plaatsnamen, die aan mooie overnachtingen herinneren. Voor Calais:  Cap Griz Nez. Heerlijk gewandeld daar.  Vast geen OP meer.

          

          

Vestingstadje Gravelines. De volgende ochtend namen we in Duinkerken de ferry naar Dover.

         

Bray-Dunes, waar we, in onze nog erg jonge jaren, met onze loeizware Canadese oorlogstandem uiteindelijk toch de Franse kust bereikten. Ze hadden er heerlijke stokbrood saucisse met frites ertussen. Nog nooit zo iets gezien, laat staan geproefd 😉.

België in. De Panne. Daar sliepen we gewoon in t slaapzakje op t duinzand.

Verder karren we door bekend Vlaanderen. Nu heel wat sneller, dan indertijd met de tandem, hoewel we ook toen ‘s avonds in Cadzand bij de (schoon)ouders in de stacaravan arriveerden.

         

           

Bij Brugge afslag Zeebrugge en de A11 tot zowat Zeeuws Vlaanderen. Een beetje rommelig is het laatste stuk België wel.

         

Inmiddels neemt ook aardig wat internationaal vrachtverkeer deze meest enkelbaansroute door Zeeuws Vlaanderen naar de Westerscheldetunnel, merken we.

      

          

Het schiet lekker op. Tegen 12en zijn we op onze ‘ bijna thuis' CP. Op tijd voor een droge begroeting en installatie.

Daarna komt de verwachte regen. Boer Piet zal blij zijn. Ik hoop stiekem, dat het in Goes ook regent. Lekker voor mijn tuintje.

           

Campererf de Feijter € 14, Zaamslag, Zeeuws Vlaanderen.

        

Zaterdag 21 mei 2022. Rust en rommeldag.

Boodschappen en was. Wat rust en in de namiddag op de fiets langs de broers. Daarna een copieus diner met hen bij Mia’s in Axel.

Campererf de Feijter.

      

verder naar week 21