Zondag 1 mei 2022. Dag van de Arbeid.

In ieder geval brengen we de ochtend al ‘werkende' door. Leen fietst naar de Agrowinkel, die vandaag gewoon geopend is. Aan de zandoever van de waterput net over de weg zit een hele familie schildpadden op  te warmen in de zon. Gister zagen we er eentje, die meteen onderplonsde.  

Verder verzorgt Leen de sani weer en verleent hand en spandiensten bij de best al weer flinke handwas, die weggewerkt wordt.

Dit alles onder gezellig geklingel van de schapen, die met de herder plus hondje over het zandpad beneden passeren. Tegen de middag laat de herder de schaapjes in de wei naast ons en fietst zelf naar zijn lunch.

Wij nemen tussen het was drogen en klaarmaken voor vertrek ook onze rust. Het is weer een hete dag.

Hoe fijn het hier ook is, morgen trekken we toch een eindje verder en geven zo anderen de kans op een plekje. Meer dan 5 campers laat het Franse avontuurlijke koppel meestal niet toe, maar deze week nam een hulp waar en zij heeft schijnbaar niemand geweigerd 😎. Uit een gesprek met het stel blijkt dat dit idd geen officiële CP mag heten. ‘Vrienden’ mogen hier verblijven. Vandaar ook geen verwijzingen erheen en geen vast tarief, maar een donatie. Nog ter aanvulling. De man Eric, organiseert groepswandel-vakanties in Afrika en Zuid Amerika, maar ook hier kunnen ‘vrienden’ een gegidste wandeling cq rondrit met elektrische steps in de omgeving boeken. Zo scharrelen zij hun inkomen bij elkaar en kunnen leven in de vrijheid, die zij belangrijk vinden.

Nomadas Limites (donatie), Lardosa, Castelo Branco, Beira Baixa, Portugal.

                

Maandag 2 mei 2022. Van Lardosa naar Pampilhosa da Serra 83 km.

Uitgezwaaid door Eric verlaten we de verder nog slapende CP.

Zoals we vrijdag fietsten, rijden we langs de Barragem de Santa Agueda naar Póvoa de Moinhos.

         

Hier slaan we rechtsaf. Door nog een paar dorpjes bereiken we de rode N112, die van Castelo Branco naar Coimbra loopt.

Het is een kronkelroute omhoog en omlaag tussen 2 serras door. We doen er dan ook 2 uur over.

Druk is het niet. Af en toe een vrachtauto. Wel opletten. Het tegemoetkomende verkeer wil nog wel eens links door de bocht tevoorschijn schieten.

          

Tussen de hellingen, geel van de bloeiende berm, wat bebouwing.

Na een flinke afdaling steken we de Lêzere over.

        

Daarna weer stijgen tot onze bestemming voor vandaag. Een lelijk modern gebouw bederft het uitzicht. Het blijkt een 4-sterren hotel.

        

Beneden zien we de geheel lege CP liggen.

In het dorp een niet al te brede steile en bochtige straat in.

De afslag naar de CP is een slordig volgeparkeerd weggetje naar beneden.

Aan het eind van het gemeentewerkenterrein, achter een slagboom de superlege kale, keurig afgewerkte CP met alle voorzieningen, inclusief electra, toilet en douches.

Mocht het nog druk worden staan we zo, dat we maximale privacy hebben. 16° en hier op het plateau een koude wind. Achter glas is het aangenaam bijkomen.

Natuurlijk gaan we ook nog op verkenning. Weldra zien we een voetpaadje naar de andere kant van de Rio Unhais. Leuk, maar wel heftig omlaag en omhoog.

           

Zo komen we van de andere kant het zo te zien gezellige én groene dorp binnen.

Parkjes, een paar standbeelden, o.a. voor de Bombeiros. Duidelijk dat de brandweer hier een belangrijke rol speelt. Het kan hier lang droog zijn. Bosbranden komen regelmatig voor lees ik. De huidige kerk dateert van begin 20e eeuw, nadat de vorige is afgebrand.

       

           

          

         

We naderen de rivier weer. Vanuit het centrum is een modern strakke Praia Fluvial gemaakt met allerlei voorzieningen: beachrolstoelen, speeltuinen ed. Op deze dag is een reiger de enige bader.

             

          

Het is duidelijk dat hier net als voor de CP en het hotel een bak geld is opengebroken.

Waar het vandaan komt wordt ons niet duidelijk, maar waarschijnlijk heeft het met de onwikkeling/bevordering van het toerisme in de regio te maken.

Zowel naar, als het dorp uit lopen we op een geel-rood aangegeven PR wandelroute.

          

             

Area de Serviço de Autocaravanas  (ASA) de Pampilhosa € 6 (incl. Electra), Pampilhosa da Serra, Coimbra, Beira Litoral.

                            

Dinsdag 3 mei 2022. Van Pampilhosa da Serra naar Lousã 54 km.

Gisteravond kregen we nog gezelschap van 2 meiden in een huurcampertje. We zijn op tijd wakker en weg.

Buiten het dorp slalommen we vrolijk verder over de N112/N2 richting Coimbra.

De 1e 30 km is het dun bevolkt en ook amper ander verkeer.

      

Dan wordt het meer bebouwd en daarmee ook wat drukker op de weg.

            

         

Na de afslag naar Lousã wordt het zo mogelijk nog kronkeliger en adembenemend mooi.

Om het stadje heen brengt Tomesita ons feilloos tot de landelijk gelegen quinta van een Nederlands stel. Bij hun tuin hebben ze 5 simpele en ruime camperplaatsen gemaakt. Ook dit is (nog) geen officiële CP. Er is géén sani, alleen een ecotoilet en een douche op zonne-energie. We zijn van harte welkom en krijgen vast wat tips voor onze plannen.

         

Voor vandaag is dat een bezoekje aan de Posto de Turismo en boodschappen doen in de super vlakbij. Om 2 uur staan we voor de net weer geopende Turismo. Ze hebben alleen een heel simpel kaartje met wat bezienswaardigheden in de omgeving. Als wandelkaart voor morgen hebben we er niet veel aan. Gelukkig hebben we op internet al eea gevonden. Wel zeer interessant is het (gratis) inpandige etnografisch museum. Veel info over de agrarische geschiedenis en ontwikkeling.

          

         

           

Als geweldig extra op de 1e verdieping  een  expo van modern design, geïnspireerd op de traditionele gebruiksvoorwerpen.

           

           

            

Helemaal boven nog attributen te maken met de verwerking van druiven, maïs en vlas.

        

 

          

             

Daarna vullen we de rugzakken in de Lidl vlakbij.

Genoeg voor vandaag. Echt druk is het niet in het camperstraatje. We kunnen dus volop  genieten van de rust hier. Een haan kraait. Krekels tjirpen.  

Quinta Portugal Travelling (donatie), Lousã, Coimbra, Beira Litoral.

                     

Woensdag 4 mei 2022. Rondwandeling combi PR1 en 2 Lousã, 15 km.

Deze winter zag ik bij het Tv-programma 3 op reis, het item over verlaten leistenen dorpjes in de Serra de Lousã. Met name over het dorpje Talasnal, dat toen in de jaren 90 de laatste bewoonster vertrok, een huisje werd aangekocht door een Lisboeense. Ze knapte het op en kocht er meer voor verhuur. Inmiddels is het hele dorp al of nog in renovatie. De huisjes te huur of te koop voor toeristen. Zo brengt het werkvoorziening in deze afgelegen regio. Inmiddels zijn de dorpjes per auto te bereiken, maar de voetpaden, waarover de vroegere bewoners liepen maken nu deel uit van een uitgebreid en bewegwijzerd PR netwerk. (Google NPO3 Serra de Lousã). Leen heeft op Wikiloc een rondwandeling gevonden vanaf de kerk naar het Kasteel en langs 2 van die leisteendorpjes. Dat gaan we proberen. Half 9 vertrek. Vanaf de CP dwars door de stad. Voor ons meteen een toeristische route langs imposante herenhuizen, overheidsgebouwen en kerk.

Bij de kerk start de route naar het kasteel. Het groen in, langs een stroom.

         

         

Bij de papierfabriek start de PR1 langs en over de rivier. Stroomversnellingen en watervalletjes.

           

             

Dan beginnen we te stijgen. Pittig! Na een uur komen het kasteel en de Ermide de Piedade in zicht.

         

Wij slaan ervoor rechtsaf, volgen het bordje Talasnal. Pittig stijgen. Niet zo vaak gelopen, veel los grint en keitjes.  Langs een kruisweg tot bij het hoge kruis. Wij willen echter eerst naar Casal Nova. (Toptip van onze gastvrouw Gerwien).  Een  ander Xistodorpje. Die afslag missen we in 1e instantie. Gelukkig niet al te ver voorzichtig terug.

Deze afslag stuurt ons eindeloos door bos de berg op. Nog steiler, nog ruiger pad.

Dan zijn we boven en zien een leistenen huismuur opdoemen.

Het begin van Casal Novo. Een klein totaal verlaten dorp, zo lijkt het.

De meeste huizen in goede staat gerenoveerd. Te huur of te koop. Pas als we het dorp weer uit lopen zien we een oude hippie onkruid trekken bij zijn mooie optrekje.

Nog een stukje bos, omlaag en omhoog. Boven hebben we al zicht op Talasnal. Schitterend.

Het wandelpad vervolgt weer omlaag en omhoog. Wij kiezen hier voor ons gemak en zakken de zeer rustige asfaltweg af. Even de voetjes wat rust gunnen. Het biedt ons ook prachtige uitzichten op het lager gelegen Talasnal. Een stuk groter en een wirwar van nauwe straatjes.

Zo zigzaggen we van boven naar beneden door het dorp. Het beroemde restaurant van Ti Lena (tante Lena) is gesloten vandaag. Een Hollandse huurder van één van de huisjes wijst ons lager. Daar stuiten we op een kleine Taberna. Ze hebben een uitgebreide kaart met traditionele gerechten. Vlees van geit, schaap, worsten, stoofschotels etc. Wij zijn niet zo van de grote vlezen, vis vinden we hier minder passen, daarom kiezen we allebei voor omelet. Leen een Simple met ham en kaas. Ik een Serrano met regionale kaas en  rauwe ham. Daarbij salade met zaadjes en pitjes, ongezoete appelmoes, ananas en meloen. Een enigszins vreemde combi. Wij smullen ervan, terwijl we onze tenen in vrijheid laten jubelen. Grappig detail Leen krijgt zijn omelet, met excuus, 5 minuten eerder. De kokkin heeft een vuur tekort om ze gelijk klaar te maken 😉.

          

           

Daarna verhuizen we naar het barretje aan de overkant, waar we genieten van een vegan (!) Magnum Classic.  Een contradictio in terminis, volgens ons.

Aldus gesterkt zijn we klaar voor de terugtocht. De afdaling is weer pittig, maar naar mijn gevoel toch wat minder steil.

           

We steken de rivier over bij een zeer oude waterkrachtcentrale. Een idyllische plek,  waar een oude man op zijn gemak zit te peinzen. Zijn hond blaft en rent als een gek in een kleine ren.  

Weer komen de Ermide en het kasteel in beeld. We nemen pauze aan de voet van de toren. Daar laten we het bij.

Over een vlondervoetpad dalen we gemakkelijk verder tot in het stadje.

Weer scenic erdoorheen en blij dat we zijn, om de CP te bereiken. We zijn 7 uur onderweg geweest, waarvan 4,5 uur aktief! Trots op onszelf. Een prachtwandeling, die met  stip in onze toptien komt!

          

                 

Quinta Travelling Portugal, Lousã.

       

Donderdag 5 mei 2022. Van Lousã naar Gouveia 95 km.

We zijn vroeg wakker, half 9 weg. Het voelt een beetje sneaky, terwijl de anderen nog in rust zijn. Gelukkig hebben we gister al de donatie gedaan en onze dank in het gastenboek geschreven. We vonden het een fijne gastvrije plek. Ook hebben we besloten niet meer richting kust bij Aveiro te rijden. We moeten keuzes gaan maken. Bovendien maakt het droge warme weer het aantrekkelijk noord door het binnenland te rijden, waar we al vaak kou hadden. Op naar de Lidl voor de grote bulk boodschappen en dan kunnen we.

De stad uit naar de N2. We laten Coimbra links liggen.

Vanaf nu rijden we geel N17, grotendeels groen gearceerd, dus landschappelijk fraai. Thoffie bij een picknickplaats in São Miguel de Poiares.

           

We kachelen rustig verder. De airco gaat aan. Het wordt weer een warme dag.

In Senhor das Almas (Heer van de Zielen) - Oliveira da Hospital ontdekken we een schitterend ouderwets CPtje in een park. Hier kunnen we saniën en pauzeren. Tegenover staat de coöperatieve Adega met een paar prachtige wijnsilo's. Ook ouderwetse boel.  Ik lust wel een Dãowijntje, maar helaas de Coöp is gesloten en staat te koop.

           

We rijden op de grens van de Serra da Estrela en belanden weer in een land vol ronde reuzenkeien.

        

De afslag naar de bestemming voor vandaag brengt ons binnen het Parque Natural.

Onderlangs Gouveia nemen we niet het supersmalle weggetje omhoog, dat Tomesita in wil. Daarna voert ze ons keurig over bredere weg tot de CP boven het busstation. Aan de horizon de Serra de Estrela.

Daaronder zien we een kleine zigeunermarkt.

Na installatie meteen erheen. We kunnen nog net het staartje meepikken. Over 12en is de reuring eruit. Geen groente, fruit of kazen. Die markt is vermoedelijk elders. Wel staat er een Churasco frango,  kippengrill. We kopen een platgeslagen kip met meegebakken aardappeltjes. Haasten ons met de loeihete zak naar de camper. Bak gemengde sla erbij en klaar is onze onverwachte warme lunch. Vanavond een boterhammetje.

         

We weten niet veel van Gouveia. Alleen dat het poort tot de Serra da Estrela is én dat er een bezienswaardige kerk is.

Al gauw blijkt het een stad van trappetjes. Héél veel trapjes. Te beginnen naar 2 kapelletjes en uitzicht op de grote Sé en bibliotheek.

             

            

De kerk heeft buiten en binnen veel blauwe azulejos en dourada altaar.

Trappetjes op en af ontdekken we nog meer kerken en kapellen plus imposante stadshuizen.

           

De VVV heeft een hele trits PR wandelingen vanaf Gouveia. Goed om te onthouden, maar nu ff niet. De vermoeidheid van gister nog in de benen, samen met de 26° hitte ontneemt ons alle puf.

        

          

Ons Libby zorgt voor schaduw. Campinggedrag toegestaan of niet. Pfff!

ASA Gouveia € 0, Guarda, Beira Alta.

        

Vrijdag 6 mei 2022. Van Gouveia naar Torre de Moncorvo 106 km.

Heerlijk geslapen op het plateautje boven het busstation. Pas om 7 uur vertrekken de 1e bussen.

We nemen afscheid met een hele zwerm puttertjes (distelvinkjes) in en onder de bomen.

De Serra da Estrela en de stad  Guarda blijven rechts van ons. Beide bezochten we al eerder.  

Over de rammelende N17 tot Celorico da Beira. In dit gezellige dorpje ontdekten we indertijd een onbekend CPtje op dorpsplein en bleven er een nacht.

      

         

Regelmatig komen we Fatima pelgrims tegen. Langs de weg staan dan ook kraampjes met fruit, honing ed.

          

           

De IP2 brengt ons hoog en snel en uiteraard gevolgd door een lange afdaling 46 km verder.

Dit is wijngebied. Behalve daarvan is de Vale do Cõa ook bekend door het Parque Arquelogico. Indertijd reden we het moderne museum voorbij, omdat we dachten de rotstekeningen zo te vinden. Die vlieger ging niet op, alleen gegidst vanaf het overigens zeer bezienswaardige museum.

            

         

Over de Barragem de Rio Douro over en een stukje ernaast.

         

De afslag brengt ons onderlangs het dorp. Vergeleken met de vorige keren lijkt het toerisme booming. Dat merken we ook op de CP. De plaatsen zijn veranderd en uitgebreid, maar nog steeds erg scheef en hellend. Er staan al 2 campers. Ons favoriete plekje bezet. Het geeft niet. Het blijft een fijne stek boven de stad.

         

Doordat we opstonden bij het geluid van de bussen staan we hier al om 10 uur. Genoeg tijd om voor de lunch het stadje te herontdekken. Leen weet nog een paadje het dal in, maar was toch even vergeten hoe ruig en steil het is. Bovendien in dit seizoen overwoekerd met bloemetjes.

        

         

Buitenom klimmen we weer omhoog de stad in. Puf puf, maar mooi is het weer.

De meiden van de Poste Turismo doen ontzettend hun best om ons in het Engels uitleg over wandelingen en de Ecopiste (oude spoorbaan) om te fietsen.

          

Leuk! Dat gaan we doen morgen. De vorige keer heb ik er een stukje van gewandeld. Nu lopen we er overheen vanaf het voormalig station tot boven de piscina/cp.

ASA Piscina Torre de Moncorvo € 0, Bragança,  Duero Interior (zie ik op een bord staan).

               

Zaterdag 7 mei 2022. Fietsretourtje Ecopiste 30 km.

Vandaag fietsen we naar en boven de Douro. Dit is de korte route, maar volgens de meninhas van de Posto Turismo de meest spectaculaire.

We starten op 500 m boven de CP met zicht op Torre de Moncorvo. Langs het verlaten stationnetje en een korte stop bij een landhuis plus kapelletje op de heuvel.

Buiten de stad meteen zicht op olijvengaarden en terrassen vol druivenplanten.

         

               

             

Zodra de Rio Sabor beneden ons slingert en samenkomt met de Douro, compleet met cruiseschepen, is het helemaal wauw.

           

Het blijft genieten. We stoppen regelmatig om de views vast te leggen of te genieten van de bloemenrijkdom.

Ineens is het gedaan. Geen aankondiging. Bij de spoorbrug mogen en kunnen we niet verder.

            

Na een korte pauze draaien we om, is het toch weer anders en net zo spectaculair.

     

       

Op de rand van de bebouwde kom duiken we naar beneden. We zagen de silo’s van de wijn coöperatie. Het ziet er erg gesloten uit met weer van die oude betonnen reuzenamforen naast de nieuwe silo's.

Toch boven maar even verder fietsen. Heel slim gedacht van mij, want helemaal aan het eind ontdekken we toch een winkeltje. Het is open! Niet alleen voor Terras de Moncorvo wijn, maar ook voor de eveneens Terras de Moncorvo aceite extra vierge. Natuurlijk staan we snel binnen. Schaffen ons net op tijd van alles wat aan. De kerkklok slaat 12. De deur sluit achter ons.

           

Morgen de lange route de andere kant op. Benieuwd hoe die is. Dit was in ieder geval een topper.

ASA Piscina, Torre de Moncorvo.

                        

verder naar week 19