Zondag 1e Paasdag. 17 april 2022. Fietsretourtje Onda - Fanzara 25 km.

Op tijd vertrek van de vannacht overvolle CP om de Paasdrukte voor te zijn, is het idee. Dat valt tegen. Regelmatig autoverkeer, de 1e motoren en nog wat fietsrenners passeren ons op de CV20, de enige verharde  mogelijkheid door de Serra. Het is een prachtige omgeving

Een korte stop bij de Ermide de San Isidro. Een barok voormalig klooster, nu restaurant.

Verder weer, pittig omhoog en weer naar beneden. Een burchtruīne boven  op een bergkam.

 

Daar is de afslag en zien we het dorp van bestemming wat lager liggen.

 

Via de website van campervrienden Thole en Everdien, die ons steeds net voor zijn deze reis, hebben we geleerd dat dit dorp befaamd is om zijn muurschilderingen.

        

Onze eigen stad Goes heeft ondertussen ook een flink aantal murals in de wijken en sinds een paar jaar ook in de omliggende dorpen van de gemeente. Ieder jaar worden er weer een paar opdrachten verstrekt aan internationale kunstenaars. Er is zowel een wandeling als fietstocht te downloaden bij Goesisgoes. Het begon allemaal met De Duif. Een enorme en levensechte vogel. Op een nacht illegaal en anoniem geschilderd op de muur van een slooppand, vlakbij ons huis. Al gauw werd bekend wie deze Goese Banksy was. De Goesenaars sloten De Duif in het hart. De cultuurraad was ook al snel om en nu wordt er ieder jaar geld vrijgemaakt. Of het in Fanzara ook zo gegaan is, weet ik niet, maar hier komen we vooral veel katten(maskers) tegen, naast inmiddels veel andere onderwerpen en van meer dan 80  kunstenaars.  Groot en klein. Het stikt ervan. Meer dan 150 stuks ondertussen, geschilderd tijdens tot nu toe 6 edities van het festival Miau (Museo Inacabado de Arte Urbano), dwz Het nog niet beëindigde museum van stedelijke kunst).

Het zijn er teveel om allemaal te bekijken. We laten ons verrassen op weg naar de kerk op de heuvel.

En passant loop ik daar de kruisweg tot de gesloten kerkdeur en ontdek van bovenaf nog meer schilderingen.

       

 

Met een buitenommetje langs de dorpskerk komen we weer van alles tegen.

         

Terug in het, vanwege de Pasen, met bezoekers  vollopende dorp, doen we nog een vierkantje straten en geloven het verder wel. Het zijn er teveel. Het is leuk, maar wij vinden de kwaliteit in Goes beter, hoewel dat discussieerbaar is uiteraard.

          

         

           

Over dezelfde, nog steeds drukke CV 20 stoempen cq sjezen we terug naar Onda.

Daar komen we er bij de Dia super achter, dat 2e Paasdag, alweer een nationale feestdag is. Dat valt ons tegen. Wij dachten morgen met de camper boodschappen te doen en in alle rust door de Serra de Espadá verder te reizen.  Zodoende fietst Leen ook nog naar de Aldi om voorraad voor de komende dagen in te slaan. Kunnen we in ieder geval weer vooruit.

Área de Servicios Onda €0, Onda, Castellón, Comunitat de Valencia.

            

Maandag 2e Paasdag 18 april 2022. Van Onda via via naar Riba-roja de Túria 105 km.

Na een rustige nacht verlaten we langs het museum en klooster de stad Onda.  

We rijden rustig en prachtig mooi de Serra d' Espadá door. Indrukwekkende rotsmassieven, maar ook vriendelijk beboste heuvels en mooie dorpjes aan een opgestuwde rivier.

      

Tussen Veo en Espadá de Veo is het even spannend. Dit korte stukje zou afgesloten zijn en de omweg (helemaal terug?) is ons niet duidelijk. We rijden dus door en zien dat er gewerkt wordt aan de rotswand. Gelukkig niet vandaag. We kunnen er gewoon langs.

         

     

           

 

Het stuk tot Segorbe is meer open en glooiend.

        

Tomesita voert ons dwars door het wat grotere Segorbe met op het laatst een supersmalle short cut over een bruggetje zo smal en iel, dat ik me afvraag of het dikke Libby zal houden.  Het gaat stapvoets weer allemaal goed.

Door Altura (nee, nog lange niet in Portugal) naar Alcublas. Langs het La Cova Santa  Sanitario.

Verdorie! Weer van die cortadaborden (weg afgesloten)! Verderop wordt idd gewerkt, maar weer niet vandaag. We thoffiën voor de geparkeerde asfaltmachine. Vervolgens komen we aan een gelukkig groen verkeerslicht. Kilometers om de beurt de berg op en af. Mazzelen we alweer.

        

In Alcublas volgen we de bordjes en niet Tomesita, want die wil recht door het bijna  voetgangerscentrum.

          

          

Het blijft een mooie route tot ons ingetoetste doel Casinos. We hebben er dik 2 uur over gedaan. Haast hadden we niet.

De stad stelt op het 1e gezicht niet veel voor.

De CP rustig bij o.a tennisbanen. Prima, ware het niet, dat vlakbij vrachtauto’s geparkeerd staan en de weg boven ons behoorlijk lawaaierig is. Leen gaat op zoek in Campercontact. 30 km verder, iets meer zuidoost dan gewenst vindt ie wat.

Ok. Meest over dubbelbaans. Doen we. Tomesita is helemaal in vorm. Onnavolgbaar buitenom de grotere stad La Pobla de Vallbona leidt ze ons recht op de CP af.

          

Vlak voor de rivier de Túria scherp rechts een overvolle parking op. Tja, het blijkt een  recratieP bij een groot picknickveld en startpunt om te gaan wandelen en fietsen. Dat willen een heleboel mensen op zo’n mooie vrije dag. Tussen wat kleinere bomen vinden wij aan de rand een prima rustig plekje. Eerst maar lunchen. Wie weet staan we hier vanavond wel helemaal alleen!

Na onze Hollandse siësta om 2 uur, dan begint de Spaanse pas, doen we een ommetje stad. Te beginnen over de picknickweiden en tussendoor volkstuintjes onderlangs.

        

        

Dan over een droge Rambla en via trapstraatjes tot het centrale plein met kerk en gemeentehuis. Alles gesloten daar. Zelfs de terrasstoeltjes staan samengebonden.

          

          

Langs ook gesloten turismo, klooster en kasteel lopen we weer naar de Túria.

Zo komen we met 3 km in de benen over de oude brug bij Ons Libby aan. Die heeft ondertussen gezelschap gekregen van een Engelse camper.

Nog genoeg tijd voor een paar uurtjes bermtoerisme 😉😎.

OP (Overnachtings Parking) a/d Túria € 0, Riba-roja de Túria, Valencia.

         

Dinsdag 19 april 2022. Van Riba-roja del Túria via Alcalá de Júcar naar Chinchilla de Monte-Aragón 180 km.

Een onverwachte stopover in Riba-roja, die ons goed bevallen is. Nadat de laatste recreanten tegen 9en vertrokken waren, bleven we inderdaad alleen en zeer rustig achter. Rond 6 uur vanmorgen begon het verkeer op gang te komen en hoorden we de vanuit Valencia Airport opstijgende vliegtuigen overkomen. We zitten al dagen in een vroeg ritme, wat ons overigens best bevalt.

De CV374 naar de snelweg Valencia-Madrid is behoorlijk stedelijk ingericht en navenant druk.

Zo ook de A3, die wij richting Madrid volgen tot Requena. Het wordt steeds neveliger. De temperatuur daalt tot 12°.

In Requena, meteen op de N322 kunnen we Lidlen. De mist is inmiddels opgelost. Al rijdende valt mijn oog op het op onze kaart blauwgemaakte (betekent voor ons CP) Alcalá del Júcar. Gister afgevallen omdat we het te ver kronkelen vonden. Nu lijkt het een leuke binnendoor, in plaats van over Albacete.  

        

     

Nou en of het dat is!  Adembenemend ligt het in de diepte. Het begin van een kloof. Wat een afdaling naar de (€ 2 voor 24 uur)  mixP van het toeristisch dorp. Vandaag relaxed met voldoende plaats, maar waarschijnlijk totaal anders afgelopen weekend.

     

Een kleine wandeling brengt ons naar de kerk.

         

            

Het kasteel laten we boven ons. Er zijn meerdere rotswoningen en tunnels, maar voor tickets moeten we bij het kasteel zijn. Wij laten deze toeristische exploitatie aan ons voorbijgaan en lopen verder door steile straatjes tot we weer dalen naar de rivier.

        

Langs de Júcar wandelen we naar de brug en terug tot de OP. We verlaten deze P, die bij regen onder kan lopen (vanaf 4 uur tot en met morgen wordt veel regen verwacht).

      

Daarom blijven we niet, maar rijden vandaag al een stuk van de 40 km lange Hoz (kloof)  de Júcar. Het begint vrij tam, maar regelmatig rijzen de kalkstenen rotsformaties toch  adembenemend op, soms spectaculair over de weg hangend, die meest breed genoeg is.  Ons maakt het niet uit. Er rijdt niemand anders.

     

           

         

        

Voor het, volgens Capitool, ook al pittoreske Jorquera met zijn Arabische muren nog overeind,  draaien we scherp links en slalommen de rotsberg over.

Zo komen we op de hoogvlakte terecht en dat blijft het,  tot we Chinchilla bereiken. Ook dit stadje zien we tegen een berg liggen met een kasteel erboven. Wij parkeren op de rustige grote CP onderaan.

           

Goed verhard en met alle voorzieningen.

Voorlopig schijnt de zon nog. Omdat we niet zeker zijn of de verwachte weersomslag zal komen, verkennen we vandaag ook nog dit stadje.

Veel trappen brengen ons tot een stadspoort.

         

Er doorheen meteen de echt Spaanse Plaza met kerk en arcades. Goed opletten, want de auto's komen vanwege de steile helling met een noodvaart door de poort het plein opschieten.

 

Wij nemen brutaal een kijkje in het stadhuis. Ontmoeten daar Don Quichotte en nog een paar edelen.

Boven bij de Mirador verdwijnt de zon en horen we het onweer rommelen. In de verte giet het zo te zien.

        

 

Onder dreigend gerommel en steeds donkerder lucht maken we de wandeling langs 2 kerken en kapelletje rond en bereiken net voor de 1e druppels droog de camper weer.

         

 

      

We staan goed hier, dat vinden wij niet alleen. Regelmatig komt er een camper bij.

Área Autocaravanes El Cañaveral € 0, Chinchilla de-Aragón, Albacete, Castilla-La Mancha.

               

Woensdag 20 april 2022. Van Chinchilla de Monte-Aragón via Ayna naar Molinicos 100 km.

De 1e spetters gisteren mondden uit in een 4 uur durende regenbui met donder en lichtflitsen. Even zon en nog een buitje. Ook vannacht nog een zware regenbui, voorafgegaan door windvlagen en een donderslag. De temperatuur heeft een flinke dip gekregen. Het is 8°.

Vanaf Albacete rijden we zuid binnendoor over hoogvlakte.

We naderen een afgeplatte tafelberg. Dichterbij ontwaren we bovenop een ommuurde vesting. Er voorbij ziet de berg er heel anders uit. Met een punt en veel grilliger. Ook hier is goed te zien hoe stevig ommuurd de vesting is.

Door de Sierra de Segura en de Sierra de Alcaraz  naderen we Ayna. Een bord geeft aan dat we Ruta Turistica rijden.

Volgens Capitool ligt het dorp diep verborgen in een kloof.

We stoppen op een smal strookje bij een uitkijkpunt. Het blijkt dat we meteen de hoofdprijs te pakken hebben. Dit is de Mirador del Diablo. Het uitzicht allesbehalve duivels, maar wel onbeschrijflijk bijzonder.  

Ook de route omlaag is niet misselijk. Bij tijden erg smal. Gelukkig komen we niemand tegen.

          

Wat lager nog een mirador naar het dorp. Leuk contact met Portugezen. We kieken elkaar. Het is ijzig koud. 6°.

Smal door het niet echt mooie, maar prachtig gelegen, ruige bergdorp.

We rijden verder door de imposante kloof.

Nadat we de  Rio Mundo overgestoken zijn, gaat het zigzag omhoog. Nog steeds spectaculair. Iedere keer weer ontdekken we dit soort natuurwonderen in Spanje.

Tomesita én een bordje sturen ons naar Molinicos over smal Carretera forestal (bosweg).

Hier moet je niemand tegenkomen! 15 km lang gebeurt dat gelukkig ook  niet, maar de kleine omweg langs Elche de la Sierra was misschien een verstandiger keuze.

De CM412 overgestoken ligt ook Molinicos weer tegen een bergwand aan.

Beneden de weg zien we meteen al campers staan. Over een semi verhard pad hobbelen we erheen. Brr. 5° slechts. Kacheltje aan, lunchen en bedenken of we hier blijven of verder rijden op deze koude dag.

Het wordt blijven. We zijn de laatste dagen zo aktief aan het reizen, dat het geen straf is om, behoudens een dorpswandeling, het binnen behaaglijk te hebben.

Die wandeling pakt toch wat avontuurlijker uit, dan gedacht. In het ene  CamperContact commentaar zegt men dat er niks aan is, een ander vindt het dorp juist wel authentiek. In ieder geval geeft het zijn schatten niet meteen prijs, maar wij ontdekken er verschillende.

Meteen op het pleintje komen we ook hier mural art tegen, plus een paar enorme wandschilderijen.

      

Verder lopend ontdekken we her en der zwart-witfoto's van een film plus citaten uit het script.

Nauwe straatjes, trappen tot boven bij het ook nog authentieke oude politiebureau.

        

         

Mooie uitzichten hier.

Een mannetje wenkt ons achterom en wijst naar een waterval in de diepte. Hij zou ons graag erheen begeleiden, zegt hij, maar hij moet zijn kleinkinderen van school gaan halen.

Met nog wat hulp vinden we kruipdoor sluipdoor het natte voetpaadje tot de oude watermolen en de waterval. Gewéldig weer.

          

            

             

          

         

Langs de kerk en gemeentehuis en nog een paar mural arts weer op honk.

        

        

  

Het zonnetje heeft ons begeleid. We zijn lekker opgefrist.  Straks komt er weer regen.

Área Autocaravanas Molinicos € 0, Albacete, Castilla-La Mancha.

            

Donderdag 21 april 2022. Van Molinicos naar Valdepeñas 135 km.

Oorverdovend stil was het op de CP. Gisteravond hadden we weer regen. Een koude nacht brengt een heldere morgen.  Zigzag door het dorp weg.

        

Een eng smal carretera de vicuña (veeweg) brengt ons ook weer smal tot en door het dorp El Pardal. Vandaag komen ons wél tegenliggers tegemoet. Met grote precisie van beiden lukt het allemaal net.

             

De CM412 doet ons verlicht ademen. Dubbel zo breed, maar onveranderd spectaculair door de Sierra de Alcaraz, Ruta Turistica.

We stoppen om een grillige bergkam te fotograferen. Nog een Hollandse camper parkeert achter ons. Een leuk gesprek ontstaat, zoals dat soms gaat. Patrick woont al jaren in Eindhoven, maar is afkomstig van Antwerpen. Als (Zeeuws) Vlamingen herkennen we elkaar. Ik krijg een cadeautje van hem. Een zelfgesneden walvislepel van notenhout. Hoe leuk! Eigenlijk had hij nu in Canada moeten rondtrekken.  Wat een pech! Hopelijk is Spanje een goede vervanger. In de kou 5° wisselen we websites uit. Patrickdv.com.

Bij Riolid kruisen we de N 322 en komen op de  wijdse hoogvlakte met rotsige bulten. Inmiddels 9°.

          

Door Villanueva de la Fuente met beelden over de jacht en Villahermosa, inderdaad zoals de naam zegt een mooi stadje.

        

          

       

Zo volgen nog meer stadjes en dorpen. Parkeren: ho maar!

We willen pauze, slaan af naar een Santuario. Helaas, afgesloten door een hek. Even richting centro Villanueva de los Infantes lukt het wel. Een bijzondere weg, gemarkeerd met stenen kruiken en oude werktuigen.

Nog 2 dorpjes door. Ze hebben hier echt iets met kruiken. Ánforas of tinajas (volgens Capitool). Bedoeld voor wijn, blijkt uit een opschrift. We rijden tussen oneindige druivenvelden voor de Valdepeñas wijn (de grootste van de La Mancha wijngebieden),  en olijvenbomen door.

Ook Don Quijote en Sancho Pancha waren hier!

          

          

Nog steeds CM412 tot we Valdepeñas binnenrijden. Dwz keurig noord door de buitenwijken geleid worden tot het Centro Commercial met de lavanderia autoservicio binnen bij de grote Alcampo supermarkt (met Auchanmerken). Dat is hard nodig. 2 uitpuilende tassen vol.  Alle was past net in de 15 kg wasmachine (€ 6). Terwijl, die een half uur draait, doen wij wat inkopen. Daarna nog 2x een kwartiertje in de droger, terwijl Leen tankt bij de Alcampopomp à € 1.79. In werkelijkheid moest hij slechts € 1.59 betalen. Binnen  een uur is voor een tientje alle was schoon en droog.  Nu nog vouwen en in de kast 😜.

De stadscp ligt vlakbij. Het is een grote camperparking en doet vriendelijk aan met groen rondom,  waarin speeltuintje, fitness straatje en sportparkje. Helaas best lawaaierig  door het kruisende verkeer. Hier blijven we geen 2 dagen besluiten we al gauw.

Het is inmiddels heel aangenaam geworden. Volle zon met een fris  windje 18°.

Na de lunch gaan we stappen naar het centrum. Een stevige tippel, waarin we weer van alles tegenkomen. Manchegokaas, wijn, kunst en natuurlijk Don Quijote! Ook hier de kruiken langs de Avenida naar het centrum.

          

          

Valdepeñas is een moderne levendige stad met in het centrum bijzondere modernista stadshuizen. Meerdere kerken uiteraard en veel kunst.

          

           

       

           

Door een paar parkjes komen we uiteindelijk weer op de Avenida. Het loopt tegen vijven.

          

               

            

           

Vlakbij de CP is een Macdo. Lang geleden. De frietjes en kip (we zijn niet van de hamburgers) smaken best. De salade nemen we thuis. Lekker makkelijk, want we zijn moe na alweer 8 km in de benen.

Área Autocaravanes € 0, Valdepeñas, Ciudad Real, Castilla-La Mancha.

      

Vrijdag 22 april 2022. Van Valdepeñas naar Mérida 330 km.

In Spanje werken de vuilnismannen en vrouwen s nachts. Wij worden om 6 uur gewekt door het lawijt. Verder blijft het tot 7 uur verbazend rustig.

Door weer een amforen Avenida verlaten we Valdepeñas.

Tomesita  zet ons op de snelweg naar Madrid. Wel verdorie! Die snelle omweg willen we niet. Fluks gedraaid, 4 km terug en de CM412 naar Ciudad Real  op. Veel rustiger.

Pas vlak voor Ciudad Real zijn we uit het Valdepeñas wijngebied. Echt enorm.

Tomesita neemt een verrassende doorsteek onderlangs deze grote stad. Met een lange smalle brug de Rio Guadiana over en we zijn op de N430. Die kunnen we volgen tot Badajoz aan de Portugese grens 😜.

          

Een interessante stop voor thoffie. Helaas geen winkel bij de kaasfabriek.

            

Langzaam maar zeker rijden we de depressie in, die het weer de komende dagen gaat beheersen.

De weg is een lappendeken. Ondertussen regent het pijpenstelen. Zo hotseknotsen we Castilla La-Mancha uit en Extremadura in.

          

Bij km 167 (van Badajoz/Portugese grens, waar de weg eindigt) slaan we even af naar de Embalse de García Sola. Hier vinden we een prachtplek voor onze lunchpauze, terwijl de gieren boven ons zweven.

         

Al rijdende in de stortregen hebben we besloten toch helemaal tot Mérida te gaan.  We kennen het daar. Er is elektriciteit en als ik me het goed herinner, ook wifi. Dat zou ons wb data allebei goed uitkomen, zo aan het eind van de maand.

Inmiddels worden we omgeven door fruitgaarden, van perziken tot pruimen en appels.

Het is druk de stad in. Het loopt tegen 2en, het begin van de siësta. Iedereen op weg naar la comida. Elke rotonde toont al een stukje van het Romeinse verleden. De P staat aardig vol. Vooraan de gewone auto's en bussen. Achteraan de gereserveerde camperplaatsen. Ook die vullen zich in snel tempo. Niet veel later staan wij volledig ‘hooked up'. Pfff. Bijkomen!

          

Aparcamiento Autocaravanas Teatro Romano € 12, Mérida, Badajoz, Extremadura.

      

Zaterdag 23 april 2022. In Mérida.

Op een kleine opklaring na, bleef het maar regenen gister. We hebben Ons Libby niet verlaten. Tot 12 uur kwamen nog Spanjaarden binnen. Gelukkig vertrokken er ook nog een paar laat, zodat het allemaal net kon. Tussen 11 en 12 uur ’s nachts was er ook wisseling van de wacht bij de Interliner (lange afstand) bussen, hoger op de Parking. Daarop volgde een zeer rustige en stille nacht. Wonderbaarlijk zo midden in de stad.

We slapen lekker uit en starten de dag relaxed op. Het is de derde keer dat we hier zijn, dus vandaag slaan we de ‘must sees’ (zie 2006 en 2018) over. Door het park lopen we naar de Turismo in het centrum.

          

We bekijken o.a. de Romeinse weg en de Arco de Trajano.

Het Museo de Arte Visigodo staat op het program. De 1e keer waren we zeer gecharmeerd van het simpele museumpje. In 2018 was het wegens renovatie gesloten. Het is nog steeds een rechttoe, rechtaan museum, maar de uitstalling is mooi ruimtelijk en licht.

            

    

         

Inmiddels zijn we wel toe aan een warme cola cao, het is nog best fris, op een terras aan de Plaza de España

           

          

Langs het kasteel lopen we naar de Templo de Diana, Unesco Werelderfgoed. Hier dwalen echter zoveel groepen,  dat we ook deze keer geen ticket aanschaffen. 

Wat buitenaf zijn er nog restanten van het aquaducto. Die willen we graag zien. Zo lopen we over de oude brug naar het eiland in de Guadiana.

           

           

Tijdens 2,5 km tippelen komt er  steeds meer van het ietwat verbrokkelde aquaduct in zicht.

         

Ooievaarsnesten bovenop.

Vanaf hier zetten we weer koers naar het centrum. We stuiten op een Dia super. Beladen met tasjes nu maar meteen terug naar de camper.

Inmiddels tegen 2en rammelen we. De portier van de CP verwijst ons naar het centrum om te eten. Zover willen wij niet terug. Aan het parkje vlakbij,  ontdekken we een drukbezet restaurant. Nog net een tafeltje voor 2. Het zit vol met luidruchtige families. Geen toerist te bekennen. Restaurante Asador Chapata-Pa. Heel veel vleesspecialiteiten. We krijgen meteen al een échte (Keuringsdienst van Waarde 😉) tapa met buikspek. Op de menukaart heel veel vleesspecialiteiten, zoals geit, niet zo aan ons besteed, maar ook veel (inkt)vis. Goedkoop is het niet. We eten echter  voor € 50, en dan houden wij het 3gangen simpel, prima en echt Spaans. De bediening is vriendelijk en supersnel, desondanks krijgen we alle tijd. Bij terugkeer, toch weer 8 km gelopen,  is het 4 uur. Een welbestede ‘rust'dag.

         

Aparcamiento Teatro Romano € 15 (incl electra), Mérida.

              

verder naar week 17