Zondag 13 november 2022. Fietstochtje 22 km via Manta Rota naar Altura. Daar lunch en kastanje dorpsfeest.

Na een lazy sundaymorning tegen half 12 op de fiets. Net op rustige route zie ik een groot lang beest op lage poten met ook lange staart de weg oversteken. Wauw, hoe bijzonder! Een 2e volgt. Te snel om een foto te maken. Leen ziet alleen nog een staart onder de vangrail verdwijnen. Googlen leert ons later, dat het waarschijnlijk marterachtigen waren. Er schijnen verschillende soorten in Portugal voor te komen.

We slingeren tussen een paar grote resorts met golfbaan door en bereiken zo Vila Nova de Cacela.

         

        

De N125 over, Manta Rota binnen. In dit vakantiedorp stonden we vaak op de overvolle CP aan het strand. Nu is het veel minder bezet. De prijs is van € 5 naar € 10 gegaan. Dat is nog exclusief toeristenbelasting (€ 0,50 pp) en electra a € 5 voor 12 uur. Schijnbaar is dat te heftig en zijn veel vaste overwinteraars, die de boel nogal claimden vonden wij, naar elders vertrokken.

     

       

Op de andere parkings staan trouwens ook weer meerdere campers, al dan niet (il)legaal. We nemen nog een kijkje bij Praia da Lota, aan het eind van het dorp.

Vanaf hier bolderen we over het vlonderpad door de duinen tot Altura.

         

             

De fietsen bij Ria geparkeerd, steken we fluks de straat over naar het eettentje, want daar zit Carlos al op ons te wachten. Onze laatste lunch (morgen Spanje in) vieren we alvast de verjaardagen van Leen en Carlos, die allebei bijna jarig zijn. Vanzelfsprekend weer gezellig én lekker.

Weer buiten afscheid van Carlos, die terug naar Vila Real fietst voor zijn siësta. Wij wandelen met Ria en Zweedse overbuurvrouw Cecilia naar de markt. Daar buiten is het kastanjefeest al begonnen. Een klein kneuterig, maar levendig gebeuren. Wat kraampjes met regionale producten. Een muzikant, die op zijn eentje voor de dansmuziek zorgt.

          

Aan het eind worden de kastanjes gepoft en in zakjes, samen met bekertjes kastanjelikeur uitgedeeld. Gratis, donatie welkom.

De Portugese muziek werkt zeer aanstekelijk. Niemand blijft er stil bij staan. Jong en oud danst. Ik zie ouderen, terwijl de wandelstok even onder de oksel wordt geklemd, een rondje draaien.

Hoe aanstekelijk. Ook wij gaan met de voetjes van de vloer. Een groep ouderen komt met verzorgenden aan. Ook zij dansen. In paren of in de kring. Zelfs de polonaise met Ria ertussen.

Leen vond het teveel lawaai en is m al gepeerd. Ik blijf met Ria en Cecilia tot de volksdansgroep begint. Ook hier van jong tot oud.

Halverwege vertrek ik met Cecilia. Het is al fris aan t worden, de zon staat al laag, terwijl ik richting CP, full speed de berg op zoef. Wat een leuke dag weer.

Parque de Caravanas Campo e Mar € 7, Altura.

            

Maandag 15 november 2022. Toch nog dagje Altura.

Plannen kunnen veranderen. Zeker met de camper! We hebben drukke actieve dagen achter de rug! Even pas op de plaats is dan wel lekker. Het is meest bewolkt. Zo komen we tot wat uitgebreide klussen. Laatste boodschappen,  wat achterstallig onderhoud. Extra aandacht voor in Ons Libby neergedaald stof en lichamelijke verzorging van de mens. Ook nog zelf voor de warme middagmaaltijd gezorgd is de ochtend voorbijgevlogen.

Een ommetje CP geeft extra beweging.

       

           

 

          

Ria komt een allerlaatste keer op bezoek. Gezellig samen een theetje met lekkers en dan is écht het afscheid daar ;’-(.

Parque de Caravanas Campo e Mar € 7 + € 2 electra, Altura.

                 

Dinsdag 15 november 2022. Van Altura, Portugal naar 1: Lora del Rio, Andalucia 230 km. Spanje.

Bewolkt. Afscheid van Campo e Mar en zijn (tijdelijke) bewoners. Dit is een CP, waar we terug hopen te keren. De Algarve is voor ons een beetje vakantie. Het was, zoals altijd heerlijk. Nu gaan we weer reizen. Dat is heel andere koek.

Binnendoor naar Castro Marim. Een mooi vaarwel.

         

          

Op de snelweg zegt Tomesita: rijd 134 km. Doen we. Over de brug Spanje in. Até Brâve Portugal! Dit is echt het allerlaatste Tot Ziens Portugal.

Tot Huelva superrustig op de A49. Plastico landschap. Aardbeien e.d.

Van Huelva naar Sevilla meer verkeer. Thoffietijd!

Nog vele kms snelweg te gaan. Toch is er van alles te zien. De Rio Tinto over.

Sevilla valt mee, druk maar gestroomlijnd. Sevilla Noord is even heftig met dubbele rij inhalende vrachtauto's. Leen sjeest er op baan 3 full speed voorbij en dan kunnen we er gelukkig al af. Niks voor mij, dit snelle geraas.  

       

           

Over de gele A360 rammelen we richting Cordoba van t ene dorpje naar t andere. Veel relaxter.

Toch nog een wat zanderig lunchplekje gevonden. Nauwelijks 500 m verder passeren we een prachtige kerk met een heleboel Romeriahuisjes. Een bedevaartplaats. Tja!

        

           

             

        

Nog een half uur hotsebotsen.  Een paar dorpjes. We zijn er bijna.

Tomesita voert ons dwars door het geelwit Sevillaans uitziende stadje. Aan de andere kant van de stad tussen 2 wijken een leeg terrein met gereserveerde camperplaatsen naast  een parkje. Een echt Spaanse ASA. Niet  gezellig en een minimaal 5 km tippel (nog steeds gevoelige hiel) naar het centrum en terug.

       

        

  

Wat doen we ermee? Het is 2 uur.  Blijven of verder rijden?

Área Servicio Autocaravanas (ASA) Lora del Rio, Sevilla.

We rusten wat. Zoeken en ontdekken op nog 2 CPs binnen 25 km.

Van Lora del Rio naar Peñaflor 17 km.

       

Een klein wit dorp. Het ziet er leuk uit. Ook de nieuwe CP, met sani en 2 overnachtingsplekjes onder het sportcomplex is prima. Er is wat verkeerslawaai van de doorgaande weg vlakbij, maar we twijfelen niet. Hier blijven we! Het water blijkt afgesloten, wrschlk voor de winter. Iets om in dit jaargetijde rekening mee te houden.

        

          

Het dorpscentrum is niet ver. Het hek naar het sportcomplex is open. Wanneer we passeren komen er doffe knallen uit de electriciteitskast. Even later rook en vuur. We waarschuwen tennissende jongelui. Nog meer knallen. Na hun alarm komt binnen een paar minuten een gemeentewagentje aan. Op zijn dooie akkertje trekt hij handschoenen aan. Pakt de brandblusser uit de auto. In no time geblust. We worden vriendelijk bedankt.

Na dit intermezzo lopen we zo het kleine rustige centrum binnen. Wat een verrassing! Het snoepje van de week! Mooie straatjes, ook hier geelwitte huizen met zwarte smeedijzeren balkons, bloempotten en overal afbeeldingen van de dorpspatrones.

 

Een indrukwekkende kerk, een Ayentamento Sevillano tipico. We lopen door een mooie straat tot het stationnetje, daar zijn heel schattig nóg 2 gereserveerde camperplaatsen, echter zonder sani. Ideaal, wanneer je van hier met de trein naar Sevilla/Cordoba wilt.

         

      

Terug in Ons Libby is het een paar uur erg levendig. Parkerende sporters. Kletsende mensen aan de paseo. Een muilezel voor een gerij. Een paardrijklasje. We zijn in Spanje!

ASA Peñaflor € 0, P4night, nog net Sevilla.

      

Woensdag 16 november 2022. Van Peñaflor naar Baeza, Andalucía 205 km.

Gisteravond was de levendigheid rond het sportcomplex snel afgelopen. Door de kortsluiting brand bleef alles pikkedonker. Wij slapen prima. In de ochtend is het verkeer op de rondweg en de sneltrein daarachter goed hoorbaar. Door het dorp weg. Ik heb opdracht onderweg niet teveel foto’s te nemen, anders redt de laptop het niet qua power! So wie so moeten we zuinig zijn zonder electra, want de huishoudaccu, ook al ouder dan 10 jaar, is aan vervanging toe.

De A431 is vandaag beter van kwaliteit en meer buiten de dorpjes. Een indrukwekkend kasteel bij Almodóvar del Rio. Medina Azahara bezochten we ooit op de fiets vanuit Cordoba. We zien er niets van.

       

Ook mooi Cordoba slaan we over. In een buitenwijk een boodschap en thoffiestop en snel weer verder. Inmiddels regent het gestaag.  

Soepel om de stad heen. Hier steken we dan eindelijk de Rio Guadalquivir over.

130 km Autovía de Sierra Nevada volgt. De kwaliteit valt tegen. Opschieten doet het wel.

        

Bij Andujar kun je overnachten naast de olijfolie coöperatie. 1ltr a € 3,95.

Voorbij Bailén is een doorsteek naar de A32 Oost. Wij nemen onderlangs de stad een bedrijvenroute. Grappig de verschillende rotondes.  Olijven en ceramica. Daar draait het om in deze contreien.

       

Na Linares weg van de snelweg. Door het dorpje Ibros, duidelijk trots op zijn historie.

        

         

        

Als bestemming hadden we in 1e instantie Úbeda gekozen. Iets ervoor ligt Baeza. De laatste historisch zeker zo interessant, net wat compacter én de CP lijkt ook niet onaardig. De route erheen is al veelbelovend. Karakteristiek en groen.

De vrij nieuwe stadsCP ligt omheind en rustig naast de busparking. Er valt nog genoeg te kiezen. De deur open is het even schrikken. Een frisse wind, 16°. Zwaar bewolkt. Soms regen, ook af en toe de zon.

         

Half 1. Lunch, korte siësta en daarna stadsverkenning. Het Casco Historico is niet ver. We volgen de rondwandeling uit de Capitoolgids met aanvulling vd Turismoseñor. Ruime Plazas, vele al dan niet privé Palacios.

       

        

          

De stad in Renaissance stijl is Unesco Werelderfgoed. Zoveel te zien, dat het is het niet erg dat de kathedraal (€ 6) gesloten is.

        

    

Buiten de muren een fantastisch uitzicht op de bergen. Een fantastische wolkenlucht, waar de zon net doorpiept.

Wel jammer, net te laat om de Universiteit (gratis) te bezoeken en door het parkachtige binnengebied te wandelen.

       

Een stadspoort door. Zelfs daarbuiten, vlakbij de CP staat nog weer een indrukwekkende kerk, nu Residencia voor bejaarden. Met haaksels om de bomen ;-)

Tegenover het busstation en dus bij de CP warmen we op met een hete, dikke chocolate. Dat drink je niet, maar lepel je hapje voor hapje genietend weg.

ASA Baeza € 0, Jaén.

            

Donderdag 17 november 2022. Van Baeza, Andalucía naar Hellín, Castilla-La Mancha 203 km.

Gisteravond viel de power weer uit. Vervelend toch. Het plan was gelukkig al rijden. Nu moeten we wel. Het weer is grijs met motregen. Heel jammer! Er loopt een pracht fietspad naar ook Werelderfgoedstad Úbeda. Er moet wat te wensen blijven voor een volgende keer.

Noordoost is de koers. Een nieuw stuk Autovía. Na ruim 30 km is het uit met de pret. We rammelen Villacarillo binnen. Tomesita wil ons steeds via - nog niet af - rotondes terug naar de A32. Mist. Nog een stukje snelweg klaar en dan is t echt gedaan. Thoffie!

De Sierras de Cazorla y Segura - willen we nog steeds een keer doorheen - laten we rechts van ons.

        

Noordelijker toch een gele afsteker rechtsaf. Over de A310 landschappelijk  prachtig door het Parque Natural de Las Sierras.

       

La Puerta Segura ziet er uit als een gezellig toeristisch dorp.

          

         

Langzaam stijgen we. Siles ziet er heel anders uit. Een stevig bergdorp.

       

     

We verlaten Andalucía in herfsttooi. 14°.

         

Plots een hert of berggeit. Hij steekt op t gemakje de weg over.  Net mijn camera niet paraat.

We blijven stijgen. Het regent op de  Puerto de Arenal, 1150 m. hoog. Hier is een grote lege parking, vanwaar je naar de Nacimiento del Rio Mundo, letterlijk de geboorte (bron) van de rivier de Mundo, kunt wandelen.

De afdaling in de regen tot we rechtsaf de CM412 oprijden voor de laatste etappe.

Molinocos voorbij. Hier stonden we vorig jaar heel erg naar de zin. Nog een 1100 m col over bij 11° slechts.

        

Dan de zon! In snel tempo klaart het op.

Elche de la Sierra door. Niet echt een mooie stad. Er is een CP. In oktober zijn hier campers met stenen bekogeld door baldadige pubertjes. Zal wel éénmalig geweest zijn. Wij hebben echter een ander doel vandaag.

We dalen nog steeds. Niet te geloven hoe blauw de lucht is. De temp loopt op tot 20°!

De afslag naar het stadje van bestemming.

Tomesita wil ons steil en smal omlaag. We kennen dit inmiddels van haar en rijden door tot een bredere afslag, waar een bordje de weg wijst. Beter die te blijven volgen, want ook Campercontact geeft de coördinaten weer eens niet exact aan. Echt ergerlijk! We hebben gemerkt, dat ze die zelf invullen van Googlemaps of zo. Klopt lang niet altijd! Geef je exact door, dan zijn ze soms nog eigenwijs. Moest ik ff kwijt!

De CP oogt niet mooi. Een beetje shabby, maar alles is er. De zon schijnt fel om de accu full power te geven. Leen happy.

Ik ook happy, want we gaan er snel op uit. Het stadje in om nog voor de middagsluiting dé bezienswaardigheid van Hellín te bezoeken. We klimmen omhoog.

        

Op een hoekje van het kerkplein vinden we het MUSS (MUseo Semana Santa). Het grootste gemeentelijke museum van Spanje, met als topper, een uitgebreide expo over de geschiedenis van de processies tijdens de Semana Santa. Hier een groots gebeuren. Ook de expositie, die de hele kelderverdieping beslaat is meer dan indrukwekkend.

        

           

         

            

Er zijn nog 3 verdiepingen, elk met een ander thema.

Een steeds wisselende expo met zeer goede,  moderne schilderijen van gevarieerde kunstenaars.

         

 

Een archeologische afdeling.

 

Een Evolutie en Natuur.

         

We redden het net in 3 kwartier. Na ons gaat de deur dicht. Meer dan de moeite waard.

Wij beginnen aan de stadswandeling, in de hoop onderweg een restaurantje met Menu del Día te treffen.

Het is een authentieke stad met mooie elementen. Nauwe trapstraatjes voeren ons  langs, vaak totaal vervallen huizen. Gelukkig is er ook veel in renovatie.

       

        

Helaas, helaas. Het enige terras aan het grote plein is met vakantie. Dan een barretje zonder eten. Nog 2 gesloten zaakjes passeren we. Ondertussen zijn we weer bij het busstation met daarachter de CP. Tegenover ook gesloten. Het is inmiddels al 3 uur geweest.

Dat wordt weer een tostada de casa! Daar neem ik dan maar een copaatje Portugese Pinhel Branco bij ;-).

ASA Hellín € 0, Albacete.

        

Vrijdag 18 november 2022. Van Hellín naar Simat de la Valldigna, Comunidad Valenciana 160 km.

Zeer stil, gisteravond en vannacht. De power viel tegen bedtijd weer ff uit. Daarna herstelt het, zunig redden we het, ook vanmorgen weer.

Leen heeft weer een ‘goedkope' fuel gevonden. € 1.799 wordt met overheids Bonificación een mooie € 1.599. Scheelt toch € 15,29 op de rekening.

Een bekende bestemming vandaag.  Geel de stad uit, CM 412 tot Almansa.

Druiven, wat olijven en amandelbomen. Ieder dorp heeft zijn eigen wijncoöperatie met tienda. Zo verleidelijk, maar nee. We stoppen níet!

       

        

Bij Almansa (kasteel) de A 31/35 tot Xativa. Nog steeds bewolkt, maar droog. 11° slechts.

 

Druk en brutaal stadsverkeer op de Ronda Nord van Xativa.

      

Daarna het laatste stukje landelijk slingeren tussen allerlei fruit door. De sinaasappelen en kakivruchten rollen zowat naar binnen.

        

Nog even een rotsachtig colletje over. Spectaculair!

Helemaal beneden ligt Simat.

       

Toch groter, dan in onze herinnering.

         

         

 

Er is nog net een vrij plaatsje tussen de vnl Hollanders en een Belg.

Rustig bijkomen. Vandaag willen we ons menu diario genieten in Bar Pizzeria Santi op het pleintje voor de kerk. Leen neemt alvast een kijkje. Helaas. Het pand is gesloten en staat te huur. Wat zou er gebeurd zijn met het vriendelijke echtpaar? Hopelijk genieten ze gewoon lekker van hun  pensioen. De oudjes die daar dagelijks kwamen, zullen hen wel missen.

Een ander eethuis is snel gevonden. Ca Ramonet. Traditional y Creativa meldt een flyer bij de CP.

 

We zijn iets te vroeg. Half 2 opent de keuken. Geeft niet, het is er warm. Met wijntje,  watertje en wifi zitten we prima.

Wij kiezen voor de creatieve gerechten vandaag. Exotische salade, oosterse mie met geroerbakte lomo. De postre, wel traditioneel choco ijs met slagroom en limoen-merengetaart. Thoffie toe. Prijs € 24,40 voor 2. Lekker, vriendelijk en warm. We missen desondanks de dorpse drukte van Santi een beetje.

 

Een wandelingetje brengt ons in het overvolle dorpssupertje. Daar kopen we alvast kerst/nieuwjaars lekkers. Met gevulde boodschappentas nog een bezoekje aan het klooster. Volgens ons zijn de restauraties ietwat gevorderd sinds de vorige keer.

       

     

17°. De bewolking is niet meer zo zwaar. We zien de zon zelfs heel even. Net voor die al voor 4 uur achter de berg verdwijnt Binnen genieten we van de rustige CP tussen dorp en sinaasappelgaard. Beste stek. Nog steeds!

ASA Simat de la Valldigna € 0, Valencia.

              

Zaterdag 21 november 2022. Via Verde fietstocht l'Antic Trenet (het oude treintje) Simat- Carcaixent vv 36 km.

Het is koud vannacht. Zo opgepast met de power, dat we het gaskacheltje (ventilatie ed) aandurven. Lekker, want pas tegen elven vertrekken we, ik in dikke jas en met oorwarmers onder de helm. 2 km de CV 50 op en we kunnen binnendoor naar het startpunt van de Via Verde.

Even steil omhoog en tussen  dennen.

Daarna kms tussen sinaasappel, mandarijn en kakibomen. Mooi rustig fietsen.

Behoorlijk ruig pad, af en toe met los grint en diepe geulen. Wind tegen en gestaag rustig omhoog maakt het best pittig.

         

Het stationnetje van Sta Maria de Aigües Vives is opgeknapt. Het ziet er schattig uit.

Even verder het dorpje La Barraca d’Aigües Vives. Een groter voormalig station met speeltuintje in treintjesthema.

Hierna moeten we een stukje op de best drukke weg. Het valt mee, omdat er brede vluchtstroken zijn.

Het wordt hier so wie so rommelig. Er wordt gewerkt aan verbreding.

       

Vlak voor Carcaixent stopt de route. We kunnen nog even heel smal boven de weg verder en moeten dan toch de verkeersweg op. Zonder vluchtstroken hier. We rijden door, omdat we aan het begin van de stad een lunchrestaurant gevonden hebben. Helaas. Dicht vandaag. Nog verder de drukke stad in willen we niet. We draaien om en terug.

Daar zien we dat we aan het eind vd route misschien beter de fietsbordjes  naar het Station van het nabijgelegen Alzira hadden kunnen volgen.

Nu keren we terug en zoeken een lunchplek in Baraca. Die vinden we slechts met hulp van 2 pubers, die ons tussen hun drukke bezigheden met hun telefoontjes, haarfijn uitleggen hoe we in Bar La Venta moeten komen. Vanaf het station omhoog en rechtsaf op drukke straat. Heel dichtbij.

Zonder hun beschrijving waren we niet binnengegaan, want het lijkt niet meer dan een drukbezochte bar. Daarachter is echter een kale kantine-achtige zaal. Naar Hollandse begrippen totaal niet gezellig ingericht. We zitten amper, het tafelkleedje gespreid of er komt een bordje pindas op tafel, een bordje salade met olijfjes en 2x bestek. De Señora neemt ons mee naar het schoolbord. Primera is makkelijk,  alleen paella (de salade hoort kennelijk bij de hapjes van het huis)  2x paella dus. Segundo neemt Leen chuletas en voor mij Singels de queso. Iets van kaasrolletjes, begrijp ik.

De salade nog niet op, komen er meteen 2 dampende borden paella aan. Lekker! Al een maaltijd op zich.

Daarna voor Leen een runderlapje met frietjes, voor mij idd rolletjes gesmolten kaas in een dun knapperig deegjasje, ook met frietjes. Alles smaakt prima, maar veel te veel. Ook lekker dat de salade er nog is om het geheel wat op te frissen. Toe keuze uit 4 postres caseiras. Huisgemaakt, kondigt onze dame trots aan. Leen kiest de Arroz con leche, rijstpap met kaneel en ik kies iets met chocola, dat ik al steeds langs zag komen. Oef! Heftig, maar jammie, pure chocola en nog wat tussen zachte koekjeslaagjes. In Portugal zou het een bolacha zijn.

De thoffie laten we maar. Het wordt tijd om weer op de fiets te springen. € 20 alles samen. Plus natuurlijk een fooi voor de gastvrijheid.  Met een bon viaje worden we uitgezwaaid. Wat een leuke en prima stek om echt Spaans te lunchen.

       

Terug volgen we de rode fietsbordjes naar Simat. Zo komen we helemaal niet meer op de 50 en fietsen langs de kloosterkerk de stad binnen en tot de CP. Onze Vlaamse buren,  vanmorgen zowat gelijktijdig vertrokken voor een wandeling komen ook net aan. Zij zijn de berg opgeklommen tot het kruis helemaal boven, dat we nog net zien staan. Vooral de afdaling was heftig, begrijpen we. Allemaal zijn we moe, maar voldaan na onze prestatie.

ASA Simat de la Valldigna € 0.

                     

verder naar week 47