Zondag 30 oktober 2022. Fietsrondje Santa Catarina da Fonte do Bispo. 26,8 km.

Wintertijd. Zo is het al zeer aangenaam, wanneer we ons tochtje starten.

Door São Bras.

Een stukje N route, maar gelukkig kunnen we snel binnendoor.

Rustig verkeer. Heuvelend door een paar dorpjes.

 

         

         

Na 15 km bereiken we Santa Catarina, bekend om zijn dakpannen en ander keramiek én olijfolie. We passeren de vandaag gesloten coöperatie tot de rotonde met Nora (waterrad) en molenstenen om de olijven te persen.

Hier zou eigenlijk het maandelijkse marktje moeten zijn. Stom, stom. Het is vandaag niet de 4e, maar al de 5e zondag!

Het kleine centrum met kerk oogt superrustig.

Na een korte break beginnen we via een andere route aan de terugweg. Net zo mooi!

        

           

       

Toch blij weer op honk te zijn. De conditie is nog niet super.

De middag lekker onder de Johannesbroodboom (carobe) naast Ons Libby.

Área de Serviço de Autocaravanas € 12, São Brás de Alportel, Faro.

            

Maandag 31 oktober 2022. Van São Brás de Alportel naar Moncarapacho, Algarve. 17 km.

Vanmorgen weer eventjes wakker om 5 uur. De Lidl naast ons wordt bevoorraad. Op de CP is het rustig, maar wat lawaai rondom moet je voor lief nemen, zo dicht bij het centrum.

Wij hoppen een eindje verder, vrijwel  over de fietsroute van gister.

Langs het dorp Moncarapacho een stukje oost.

Er net buiten vinden we de bekende vrijbuiterscamping van Mr. Eugène, de voormalige circusdirecteur, waar we regelmatig terugkeren.

Madame Chantal begroet ons weer hartelijk. Het is er al behoorlijk vol. Veel langstaanders/vaste bewoners. We vinden een plekje met uitzicht.

Het is bewolkt, regen dreigt. Ik doe een rondje over de camping, die ondanks alle ongedwongenheid toch steeds meer gestructureerd lijkt te worden. De plaatsen afgescheiden door vers gewitte grote stenen. De weggetjes met kleine witte stenen. Veel Fransen, wat Duitsers, een enkele Hollander.

Ik zie de struisvogels niet meer. De kamelen al jaren weg. De papegaai idem. Het varkentje en de minipaardjes kunnen best nog ergens rondlopen.

De paardjes staan vertrouwd in de wei. Verderop brengt Chantal de schaapjes naar een ander plekje.

 

Nog steeds is er een enorme rust te vinden op deze Villa Kakelbontcamping. Wij houden ervan.

Camping Route 66, € 12 (all-in). Moncarapacho, Olhao.

           

Dinsdag 1 november 2022. Fietsen 33 km.

Jawel! Gister na de regen kijkt er ineens een minipaardenhoofdje de camper binnen. Gevolgd door nog 1. Pedro, weet ik nog, en Pedrita (noem ik haar maar). Daarachter danst verliefderig op hoge benen een opgeschoten jonge hengst. Pedrita schudt m als een lastige vlieg van haar af. ‘Ff rustig,  jongen!

De nacht is helder en stil. De zon komt helder op. Het wordt een mooie dag. Meteen van de camping af, binnendoor naar Luz de Tavira.

     

        

Mensen komen uit de kerk. Wij lopen erheen om het azulejosinterieur te bewonderen. Vlak voor ons neus gaat de deur dicht en horen we het slot omdraaien.

Het spoor over zien we de Ria al glinsteren. We pakken de Ecovía fietsroute, inmiddels trots aangekondigd als Rota da Costa Atlântica, op.

 

Zo fietsen we tot de afslag Sta Luzia. Zigzag door het witte vissersdorpje langs de gesloten moderne kerk. Eerder zagen we binnen al eens het interieur in visserstijl, met een bootje hangend aan de zoldering.

       

           

            

           

Aan het water genieten we van het uitzicht.

Verder tot Pedras del Rey. Het is er druk. Te voet of met het treintje kun je hier naar het ankerstrand op het voor de kust liggende eilandje.

         

 

Nog verder fietsend langs het Parque Natural Ria Formosa. De Torre voorbij. Hier worden oesters gekweekt.

        

             

Over fietsbrug met witte reiger en lepelaar en de afslag naar de ‘Praia Secreta' waar we ooit zo idyllisch overnacht hebben met Wolf en Annemie. Ook hier worden oesters gekweekt.

          

Het laatste stuk voor Fuzeta dwars door de saliñas. Een uniek stuk. In de verte een kolonie flamingos.

        

Fuzeta is superdruk. De helft van de terrasjes en eethuisjes dicht. De andere overvol met Portugese families of toeristententjes.  Vandaag geen menuutje.  Wij genieten ons meegenomen noodlunchje op een bankje aan de haven. Altijd sfeervol met alle bootjes.

           

        

Tussen de fruitgaarden (alfarobe, kaki, avocado, granaatappel, olijf etc) bereiken we in no time de camping weer.

Laat er nou net meer bewolking komen. Het blijft voorlopig bij een donkere lucht.

Camping Route 66, Moncarapacho.

              

Woensdag 2 november 2022. Toeristische ver(her)kenning van Moncarapacho.

Super slow beginnen we de dag. Dan fietsen we op t gemakje de bijna 3 km naar Moncarapacho.

We klinken de fietsen aan de lantaarnpaal op het pleintje naast de kerk.

Alvorens op het terras neer te strijken gaan we op een toeristisch toertje. Rond de kerk op zoek naar het overdekte marktje.

Ook deze markt blijkt, net als in Sao Bartolomeu in renovatie. Het lijkt erop dat ze aangepast moeten aan de moderne tijd. De alternatieve plaats bevat wat viskramen en er tegenover 1 groente-fruitkraam. We steunen de kleine middenstand bij de laatste kraam.

 

Op de terugweg langs het kleine no nonsens museumpje. Buiten wat grote stenen  vondsten, o.a. een schitterend naïef kruis.

         

 

Binnen idem. Ook wat serviesgoed ed. De vriendelijke suppooste wijst ons het niet fotograferen bordje, maar dan hebben we al geklikt. Ze heeft dat niet gezien, verzekert ze ons. Het verbod is om ladrones (dieven) niet op slechte gedachten te brengen.

Op de 1e verdieping vinden we een kerststal uit de Napoleonistische tijd. Sorry, toch een paar fotootjes ;-(.  Na een kleine donatie en de hartelijke groeten verlaten we het voormalig kerkje. 

Bij het pleintje is de Igreja Misericordia open. Bijzonder de beschilderde zijaltaren en bogen. Misschien uit armoede, maar het heeft wel wat.

       

Nog even het artisanoswinkeltje binnen. Vorig jaar kocht ik in het handwerkwinkeltje aan de andere kant prachtige Portugese wol. Dat pandje lijkt ook in renovatie. De wol blijkt ingetrokken bij de regionale producten. Wel gemakkelijk voor de Senhora. Nu hoeft ze niet heen en weer te rennen over het plein. Ook deze keer vind ik een mooie mix met een prachtige Portugese naam.

Hiermee beëindigen we onze toeristische rondgang door het leuke dorp, nog niet overvoerd door toeristen, en zijgen neer op het terras van O Cortićo naast de kerk.

Na een uurtje wordt het schoolbord met de dagschotels naar buiten gesleept. Nog eens anderhalf uur later hijsen we ons voldaan en enigszins teut op de fiets. Nog steeds reuzenbellen koppige rode wijn.

Er zijn slechtere manieren om de dag stuk te slaan.

Camping Route 66, Moncarapacho.

       

Donderdag 3 november 2022. Wandeling: Caminhos Romanos y Cerro da Cabeça OLH PR1, 10+ km.

Vrienden Monique en Paul verblijven alweer een week of wat in Luz de Tavira. We hebben een wandelafspraak en ontmoeten elkaar net buiten het dorp. Zoals alle PRroutes is ook deze geel-rood gemarkeerd.

Het is prachtig, pittig door de stenige paden en toch in de fout, tot halverwege omhoog naar de miradouro, terwijl wij om de berg heen wilden.

             

 

Na 3 uur komen we vermoeid en met pijn (stevige blaar op de hiel)  aan op het terras van O Cortiço.  

Hoewel de laatste lunchers net vertrekken, kunnen we toch nog bestellen. Het is het wachten waard. We eten heerlijk.

Tegen half 5 fiets ik huiswaarts en verdwaal prompt. Leen komt me redden ;-).

Camping Route 66, Moncarapacho.

       

Vrijdag 4 november 2022. Op de plaats rust (nou ja).

Uitslapen. Wat terugkerende klusjes en bijkomen van de inspannende dag gister, terwijl we genieten van de flora en fauna om ons heen.

          

         

Camping Route 66, Moncarapacho.

       

Zaterdag 5 november. Fietsrondje Olhão 35 km.

Alweer een poos geleden dat we de zaterdagmarkt in Olhão bezochten.

Met een ommetje rijden we erheen.

Door nauwe steegjes tot het water.

Bij de speeltuintjes en azulejosbanken valt het nog mee met de drukte.

In de overdekte markt en daarachter is dat heel anders.

           

Toen wij hier 16 jaar geleden voor t eerst waren, was dit echt een markt, waar de boeren uit de wijde omgeving met hun producten kwamen. Nu zijn die er ook nog wel, maar gelijk met het aantal bezoekers zijn ook de gelikte kramen met honing, etc. toegenomen. Het vliegt ons wat aan. Hadden we nog geen corona gehad, waren we hier dikke kanshebbers geweest. Wat een drukte met opvallend veel gehoest en geproest. Hopelijk geen ander virus opgedaan.

Nog steeds een leuke markt, toch zoeken we vrij snel de rust weer op.

Buitenom langs de haven en het Ria Formosa bezoekerscentrum.

         

Halverweg een kijkje bij camperplaats "The lemon Tree Villa". Geen camper te zien.

       

Aan de rand van Moncarapacho ontdekken we nu de Olaria, het familiepottenbakkersbedrijf. Altijd leuk om te zien.

Natuurlijk belanden we weer op het pleintje bij O Cortiço. Toppers deze keer de echt Portugese sobremesas (toetjes): Puddím de ovo en voor mij: Três delícias (3 heerlijkheden) carobe-vijg-amandeltaart. Er is zoveel meer dan pastel de nata.

Op de terugweg nemen we de afslag naar de camperplaats Caravanas Algarve. Nogal op elkaar vinden wij. We komen weer tot de conclusie dat we meer dan prima staan.

Camping Route 66, Moncarapacho.

               

verder naar week 45