Zondag 16 oktober 2022. Fietsen op de Dâo Ecopiste: Viseu tot Tondela vv, 63 km.

Direct onder de CP loopt een fietspad. Linksaf erop gaat het na een dikke kilometer vanzelf over in de Ecopiste. Deze fietsroute over de voormalige spoorbaan loopt van Viseu tot Santa Comba de Dâo en is totaal 49 km lang. Aangezien je ook nog terugmoet kun je dat verdubbelen. Wij zullen zien hoe ver we komen. Het is nog vrij vroeg, bewolkt en frisjes.

We fietsen meteen rustig door een groene omgeving. Het stedelijk gebied op afstand.

De ecopiste is volledig geasfalteerd. Een luxe. Minder vinden we de vele zigzaghekjes en snelheidsribbels bij ieder weggetje.

We passeren een paar simpele haltes.

Het 1e echte stationnetje is Figueiró. Het is nu een terrasje.

Nog maar net onderweg trappen we rustig voort.

Een korte tunnel. Over een lange metalen spoorbrug.

Er volgen nog een paar stationnetjes. Daartussen bossen, soms doorkijkjes.

     

        

Later nog een langere tunnel, waarin de verlichting wel handig is.

We dachten te dalen, maar af en toe zitten er ook hellinkjes omhoog in. Allemaal heel soepeltjes, aangenaam te fietsen, maar niet spectaculair. Ondanks wat smodderregen hebben we het ‘stik’ naar ons zin.

         

We nemen een pauze bij een afgesloten kerkje. Regelmatig zien we ook de Camino (schelp)bordjes.  

Na een paar uur komen we dan aan in Tondela. Dik 30 km op de teller. We zijn over de helft. Mooi keerpunt. Hier worden we begroet door een ‘ola' roepende papegaai. Tijd voor een terrasje. Thoffie met Bolo de Arroz. Lekker!

         

De terugweg gaat een stuk sneller. Minder fotostops.  

             

Toch valt ons oog weer op veel bezienswaardigs.

          

 

Bij het restaurantje Barba Azeda zit mijn buik nog te vol om aan de lunch te beginnen.

         

 

Ook een paar snackjes bij een volgend stationnetje rijden we voorbij.

         

Het laatste station heeft wel een terras, maar niks te bikken.

We laten het lunchidee maar varen en eten terug in Ons Libby, de meegenomen broodjes. Volgende keer beter.         Route en profiel zijn enkele reis.

Morgen hopen we een plaatsje op een CP dichtbij het eindpunt te vinden. Dinsdag dan de andere helft fietsen.

Àrea de Serviço, Pinhel.

          

Maandag 17 oktober 2022. Van Viseu naar São João de Areias, Beira Alta, 60 km.

We weten waar we heen gaan en we worden verwacht. Een kleine CP is ons doel. Niet ver van het eindpunt van de Ecopiste. Omdat er maar 5 plaatsjes zijn hebben we gister een mail gestuurd.

Na de sani rijden we noord. Daar kunnen we uitgebreid Lidlen, want de voorraden zijn weer al drastisch geslonken.

Gisternamiddag is het gaan regenen. Ook vannacht regende het regelmatig. Het blijft deze week onbestendig. Duimen maar, dat het meevalt. Een stukje, net niet meer tolweg en verder IP3. Zo snel reden we al dagen niet.

         

In Sta Comba de Dão, eindpunt van de Ecopiste, slaan we af. Na een paar km bereiken we de CP al. Een klein campererf. We worden allerhartelijkst ontvangen door Ronnie en Miranda, de Vlaamse eigenaren. Alle voorzieningen zijn hier. Zelfs elektriciteit en wifi. De fietsbatterijen kunnen opladen en wij ook. Voor vandaag Estato Quieto!

Terra Iguanas € 10, São João de Areias, Coimbra.

         

Dinsdag 18 oktober 2022. Fietsen op de Dâo Ecopista deel 2: Van Comba de Dão naar Tondela vv, 44,5 km.

Ronnie heeft ons een binnendoorroute van Terra de Iguana naar de Dâo gewezen. Door het gehuchtje São Miguel met mooie kerk, azulejospaneel en azulejos rond de dorpspomp.

 

      

        

Dan steil omlaag tot boven de rivier. Hier starten we.

Meteen is het spannender dan het gedeelte wat we zondag fietsten. We zien de gestuwde rivier. Het water laag met ronde stenen.

        

Meer mooie uitzichten volgen.

Doorkijkjes. Een stalen brug.

Superrustig. We komen amper iemand tegen.

         

Een grote hond op het pad. Ik word al wat bang. Hij loopt rustig weg. Wat blijkt. De herder volgt met schapen en geiten. Nog een paar honden. Leuk!

Even verder komt een stel aangewandeld. De Senhora draagt reuzenpaddenstoelen met zich mee. Trots toont ze haar buit. Je moet er verstand van hebben, maar deze zullen zeker smaken.

Pauze bij een oud stationnetje. Geen terrasje hier.

          

               

Druiventerrassen al dan niet organic.

Het terrras vinden we pas weer in Tondela. Hetzelfde waar we ook zondag zaten en omkeerden.

             

Ook nu maken de papegaaien/aras van hun neus. De rode zit los op het hek. Amper zit Leen of hij vliegt op zijn schouder en gaat zijn kale hoofd voorzichtig bewerken. Zondag zagen we de baas met hen bezig. Die man had ook een kaal hoofd, vandaar misschien :-).

We brengen er een uurtje door. Verorberen er heerlijke minipizza met een salade en (vegan) magnum classic toe.

Dan beginnen we aan de terugtocht. Bij het stationnetje zitten onze camperbuurtjes aan hun papo seco. Zij hebben het terrasje nog niet ontdekt.

De terugtocht gaat supersnel, minder fotostops, maar evengoed wauw uitzichten.

Op de heenweg hebben we weer al wilde druifjes gescoord. Nu raap ik er nog wat medronhas (van de aardbeiboom) bij.

         

            

         

         

Terug op de CP borrelen we reuzegezellig met de voor en achterbuurtjes tot de zon weg is en de 1e druppels vallen. Het weer gaat terug veranderen!

Camperplaats Terra de Iguana, São João de Areias, Coimbra.

            

Woensdag 19 oktober 2022. Van São João de Areias naar Tomar, Ribatejo 136 km.

Vroeg in de ochtend begint het te regenen en goed ook! Ronnie brengt ons volledig nat de broodjes. Hij begeleidt ons al zwaaiend tot op de straat. Wat een supergastvrij stel vormt hij met Miranda. Nu al een topplek!

In een grijze deken rijden we naar en langs Coimbra. Langzaam rijdend verkeer voor ons. File bij de tegenliggers. 

         

Gelukkig klaart het langzaam op. Het noorden heeft code geel met Coimbra als meest zuidelijk. Daar rijden we in ieder geval vandaan.

Meteen ook prettiger, weg van de IC2. Thoffie!

           

Landelijk groen. Dorpjes.

Penela, een ommuurd stadje. Ziet er geweldig uit. Er is een CP. Misschien een andere keer.

Het blijft IC3/N110. Prima route.

          

          

We hobbelen vanzelf op Tomar af. Bij de rondweg gaan we de fout in. Volgen de bordjes Parque de Campismo en worden totaal buiten de stad geleid. Na de snelweg 2x overgestoken te zijn draaien we en rijden terug de stad in.

Hier wel de juiste bordjes volgend om te eindigen op de voormalige stadscamping, nu CP.

Een beetje shabby en zanderig, zeker na de regen, maar prima om de mooie stad te bezoeken.

            

Tussen de buien door, lukt dat. Authentiek Portugees. Van grootschalig verval in renovatie tot opnieuw bijzondere pracht.  In de winkelstraat kijk je je ogen uit op de monumentale panden met azulejos.

        

        

        

De vierkante Praça da República met standbeeld van de 1e tempeliersgrootmeester en stichter van de stad.

          

De kloosterburcht boven ons moet zeer de moeite waard zijn. Leen heeft weinig puf om te klimmen vandaag. Hij is verkouden geworden.

Door de rivierparken terug.

         

Voorlopig blijft de regen in het land. Morgen verder zuid.

Parque Autocaravanismo Tomar € 0, Santarém.

          

Donderdag 20 oktober 2022. Van Tomar naar Évora, Alto Alentejo, 175 km.

Tomar, een stad om nog eens terug te komen en  te klimmen tot de kloosterburcht en  kruisgangen.

Tomesita voert ons feilloos de stad uit.

Bijzonder over de Barragem do Castelo do Bode.

Mooi landelijk tussen wijngaarden en door dorpjes kronkelen we op Abrantes aan.

Thoffie bij de bekende CP aan de Tejo. Het motregent wat. De depressie is uitgebreid en houdt nog wel even aan.

         

Weer eens op de N2, de Portugese Route 66, die zijn 75 jaren viert.

Inmiddels regent het pijpenstelen. Kms langs de Ribeira de Sor. Het water staat erg laag. De mensen zullen blij zijn hier.

De dam over. Bij Mora linksaf de N251 op. Het wordt wat lichter.

Dat duurt niet lang. Na een stop bij een restaurant met wateroverlast begint het weer te hozen.

          

            

Rond Arraiolos, vestingstadje, beroemd om de borduurwerken en voor ons onvergetelijk vanwege de prima garage, die het piepende remprobleem in no time verhielp, terwijl ik het stadje verkende.

Het aquaduct van Évora geeft ons een spectaculair welkom.

Het waait en hoost nog steeds, wanneer we druk Évora binnenrijden. Ik neem maar veel foto's. Hebben we die gelukkig al ;-).

        

De CP herkennen we niet (verplaatst of vergeten?). Ook daar is het bommetje vol. Leen heeft na een rondje toch een gaatje ontdekt, waar Ons Libby achteruit, kont omhoog net op kan. Pff. Hoogste lunchtijd.

Langzamerhand wordt het droger. Kunnen we toch nog op stap in deze Unesco Werelderfgoed stad.

Weldra lopen we op de stadsmuren af. Bij de Romeinse boog naar binnen.

Door één van de tipico straatjes tot het Praça do Geraldo. Wauw! Waar moet je eerst kijken! Aan de ene zijde de Santo Antãokerk met een marmeren fontein ervoor.

       

Aan de andere zijde is voor het stadhuis een studentenmanifestatie (ontgroening) aan de gang.

Inmiddels gewapend met een stadsplatje lopen we richting kathedraal met daarbij de ruïnes van een 2e/3e eeuwse Romeinse tempel.

De bouw van de bijzondere kathedraal begon al in de 12e eeuw.

Het portaal met ‘uit het leven gegrepen’ apostelfiguren, 14e eeuw.  We gaan niet binnen.

       

Tijdens ons 1e (caravan)bezoek, bezochten we alle highlights, lang voor Évora Erfgoed was en het daarmee gepaard gaande toerisme.

Om de Romeinse (Diana) Tempel heen.

Een kijkje vanaf de Mirodoura.

              

Nu alle aandacht voor  het voormalig klooster met Kerk João Evangelista en Paço Cadaval, waarin o.a. de bibliotheek en Pousada.

We lopen binnen, de bordjes volgend naar een expo over Yves Saint Laurent en de kleuren van Marokko. De tocht erheen door binnentuin en naar de 1e verdieping maakt het al de moeite waard.

      

De expo lijkt mij ook interessant, maar de toegangsprijs van € 10/7,50 doet ons snel omdraaien.

Weer buiten stelt Leen een route richting Capela dos Ossos voor. De kapel vol schedels, van overleden monniken, als ik me het goed herinner. Niet, dat wij die nu hoeven zien. Eenmaal was genoeg.

Het is een leuke wandeling door nauwe straten, over pleintjes langs nog een paar kerken, soms met kunst er in, maar overal een toegangsprijs.

      

         

De Igreja de São Francisco toont zich prachtig, zowel buiten als binnen. We mogen er zomaar in.

             

De Capela ernaast uiteraard niet. Even binnen op de gaanderij met visigotische motieven kan wel.

Hier kunnen we de Jardim Publico in.

Heel aangenaam. Likkend aan een vegan ijsje bewonderen we het Palacio D. Manuel met duidelijk Moorse invloeden.

        

Erachter een ruïne en overal pauwen.

Zigzaggend door het park komen we uit buiten de muren.

Nog een drukke straat door en we zijn weer op de CP. Inmiddels beseffen we dat wij helemaal achteraan en boven behoorlijk verkeersluw staan.

Even later komen een Romavader en kind met paard en wagen water halen op de sani.

Heel wat leuker, dan vanmiddag een gezin in een busje, die hetzelfde deden, maar waarvan de kinderen meteen  begonnen rond te struinen en behoorlijk ‘astrant' te bedelen.

Het is inmiddels zodanig opgeklaard, dat we zelfs van het zonnetje kunnen genieten.

Aparcamiento Autocaravanas € 0, Évora.

         

Vrijdag 21 oktober 2022. Van Évora naar Castro Verde, Baixo Alentejo. 125 km.

Alweer in de regen rammelen we Évora uit. Op naar Beja. Thoffie op een groene área. Er wordt druk gebruik van gemaakt.

In Beja is het lang wachten aan de kassa van de super. Weekendinkopen!

Nog steeds IP2 sjezen we relaxed tot Castro Verde.

De camping, welbekend en heerlijk om de batterijen op te laden, letterlijk en figuurlijk. Het is soms droog, dan weer (mot)regen. Afijn. We houden het wel uit hier .

         

Parque de Campismo € 7,90, Castro Verde, Beja.

                            

Zaterdag 22 oktober 2022. Stadsbezoek tussen de buien door.

Fully hooked up op deze simpele camping. Een favoriet van ons. Genoeg groen, maar ook (semi) verhard. Heerlijk warme douches. Wat een luxe bij dit onbestendige weer. Zeer relaxed opstarten. Radio aan. Tegen 11en lopen we het stadje in.

Geen kapsones, maar zeer aangenaam. We genieten zoals altijd van  de sfeer.

         

Bij de kerk staat meneer pastoor verwelkomend in het portaal. Er wordt een bruidspaar verwacht.

Ondertussen bezoeken wij de dame met groenten en fruit in het overdekte zaterdagse minimarktje. Hoe lang houdt ze dat nog vol?

Over de mooie esplanade vol azulejosbankjes en  fontein tot de volgende kerk.

Hierbij ook het schitterende gemeentehuis én 180° uitzicht.

         

          

Door tipicostraatjes tot de grote Intermarché.

        

Terug over het zanderige Largo da Feira (maandmarkt op de 1e woensdag). De mooi gerestaureerde molen is open. De molenaar verkoopt meel per baaltje.

            

De stad weer in. We verheugen ons op een menuutje in het Casa de Pasto Tab 25. Helaas! Het wordt ter overname aangeboden.

We weten nog een paar leuke. Één is op vakantie, de andere naar ons zin hebben sluitingsdag. Waarschijnlijk omdat wij de werkerseethuisjes opzoeken ;-(.

Het  zeer apart ontworpen  1e betonnen huis zijn we dan al gepasseerd.

Terug op de camping begint het niet veel later te hozen, korte hevige buien, afgewisseld door zon. Er staat ook een onstuimige wind. Meestal een (goed) teken, dat het weer gaat veranderen.

Kortom. We staan even stil en dat bevalt prima.

Parque de Campismo, Castro Verde, Beja.

          

verder naar week 43