Zondag 9 oktober 2022. Van Cuéllar naar Venialba, Castilla y Léon.

Niet echt slecht, maar toch geen plek om naar terug te keren. Slecht geslapen. Beneden was een buurtfeest met live optredens tot diep in de nacht. Leen heeft het nauwelijks gemerkt. Soms is het een voordeel wanneer je wat doof bent :-). Ook de auto’s beginnen weer vroeg te rijden. Wij inclusief. Nog voor half 9 weg.

In deze regio is tanken duur merkten we al. Bij de Low Costpomp is het nog € 1.93.9, door de overheidskorting gaat het gelukkig naar € 1,739.

Olmedo blijkt een flink ommuurde stad.

            

Verder binnendoor, nog steeds CL 602. Zo blijft de stad Valladolid ruim noord van ons.

Dwars door Medina del Campo. Veel kerken en kloosters. De nonnen adverteren hier groot met hun Dulces.

          

Kale akkers en wat druiven op de hoogvlakte. In de dorpen een paar bodegas (Ruta del Viño Rueda).

          

Het laatste stuk wat meer heuvelend.

          

Door het dorpje vol Spaanse vlaggen, de rivier over en we zijn er.

           

Groot is de verrassing. De groene CP aan een riviertje staat bommetje vol. Niet alleen campers, maar ook auto’s en caravans. Zo te zien een grote groepsbijeenkomst. We vinden nog net een plekje.  Er wordt afscheid genomen. Velen vertrekken in één lange rij. Een kwartier later staan we met volop ruimte.

Half elf. 13° nog maar. Radio aan. Lekker binnen het vertrek aankijken. Op deze plek kunnen we bijkomen van het lawaai en de slechte nacht.

Àrea de El Prao € 0 + € 3 electra, Venialba, Zamora.

          

Maandag 10 oktober 2022. Van Venialba, Spanje naar Miranda do Douro, Portugal 80 km.

Een gezellig sfeertje op de grote weide. Het deed denken aan een ouderwetse camping met de caravans en tenten erbij. De kletsende groepjes en spelende kinderen. Wij zijn verder ook lui geweest en hebben geen actie meer ondernomen.

Uiteindelijk bleven 4 campers en een caravan voor de nacht. De gemeenteman om het geld op te halen niet gezien. Het weer wordt wisselvalliger de komende dagen.

Onderweg naar Zamora motregent het af en toe.

Aan de Circunvalo (randweg) is de Carrefour ingetoetst voor een Lavanderia. Het blijkt bij een druk overdekt winkelcentrum. Ik loop het helemaal door. Niets te vinden. Jammer, weer al 2 tassen vuile was. Aan de overkant dan in ieder geval maar even (zware) boodschappen, zoals water én de laatste Spaanse lekkernijen inslaan, voordat we landelijk Portugal inrijden.

         

Hoewel we langs de drukke CP aan de rivier komen, bezoeken we Zamora deze keer niet.

Nog 50 km naar de grens. 

We kijken op de embalse van de Rio Elsa, voordat ie in de Duero stroomt.

Het gaat er al Portugees uitzien. De grijze rotsformaties, de daarvan gebouwde muurtjes om de percelen heen. Ezeltjes erin.

De Duero kronkelt stevig hier. We steken m nog 2x over en dan zijn we in Portugal.

Wat een kloof maakt de Duero/Douro . Geweldig!

            

              

Het is al een poos geleden, dat we hier waren. We eindigen boven naast de muur met uitzicht op de kloof.

Een geweldige plek! Het weer blijft grijs. Een uur vroeger dan in Spanje. Half elf, maar wij hebben er al een halve dag opzitten. Hoogste thoffietijd!

De wandelschoenen aan. Door de stadspoort en genieten van het authentieke stadje. Het is wel een stuk toeristischer geworden sinds 2005!

       

           

Op maandag zijn de musea en de kathedraal helaas gesloten. Wel kunnen we een andere kerk binnen.

              

          

In een soort gemeenschapshuis krijgen we wat info. Erbij een schilderijen-expo, plus boven een foto-expositie 1963-1976 over Mirandelese jongens, die in de periode 1963-1976 hun dienstplicht vervulden in Portugal of Ultramar (overzee, bv Guinee en Angola. Een interessante inkijk.

      

      

Originele restaurantjes ontdekken we niet. Komt nog wel.

       

         

    

P naast de kasteelmuur € 0, Miranda do Douro, Tras-os-Montes e Alto Douro.

        

Dinsdag 11 oktober 2022. Van Miranda do Douro naar Freixo de Espada à Cinta, Tras-os Montos e Alto Douro. 80 km.

Met 3 Nl campers op de heuvel was het gezellig kletsen. We vertrekken zonder ontbijt en staan zo nog voor 8 uur bij de Pingo Doce net buiten de stad. Via P4night weten we, dat er een Lavandaria Self-Service bij moet zijn. Deze keer klopt het als een bus. Alle was past precies in de middelmaat 12 kg. Ondertussen kunnen wij aan het ontbijt. Terwijl de droger draait een paar boodschapjes en geld pinnen. Af en toe toch nog nodig. Anderhalf uur later ligt de boel weer schoon in de kast.

We wenden de steven en draaien zuid de IC 5 op. In sneltreinvaart  dwars door de heuvels. Niet door de dorpjes, maar eromheen.

Pas op de N122 rijden we weer door de dorpjes.  Fornos is zo’n typisch dorpje.

     

25 km voor onze bestemming al een enorm bord waarop de Senhora, de beschermheilige al luidkeels wordt aangekondigd.

Hoog op de heuvel zien we een dorpje in de diepte. Reuzenletters maken elke twijfel overbodig. Daar moeten we zijn.

We eindigen voor de hermetisch gesloten poort van het stadion. Wat rondlopen maakt ons duidelijk, dat we de achterpoort moeten hebben.

Daarbinnen voegen we ons bij een Portugees, een Fransman, een Belg en een Oostenrijker. Hier waren we inderdaad al eens, hoewel de herinnering ver weg is gezakt.

Na een uurtje wandelen we het dorp in.

         

           

Het kasteel als richtpunt bereiken we het museum. Net dicht, want 12 uur. De kerk van de blauwe madonna: Nossa Senhora dos Montes Ermos idem gesloten.

        

De Posto de Turismo is nog net open. De Turismo senhora bedelft ons onder de foldertjes en bezweert ons om 2 uur de musea en de kerken te bezoeken.

Rondom het kasteel wordt gerenoveerd.

Door het historisch centrum terug tot het park.

Daar vinden we een restaurantje, waarin het geroezemoes ons binnenlokt. Iedereen eet hetzelfde. Doen wij ook maar. Een stoofschotel vlees met pasta. Iets te vet voor onze verwende smaak, maar allee! De kwart liter Espadawijn voor mij smaakt perfect.

Het water zit in een leuke fles (nemen we mee) en de sobremesas  smaken Portugees overheerlijk. Wanneer we om half 3 weer buiten wankelen (ik) zijn de kerken en gratis musea weer open. Wij passen. De energie is op. Direct naar Ons Libby en uitbuiken maar!

Àrea y Serviço Autocaravanas € 0 (incl. electra), Freixo de Espada à Cinta, Bragança.

                        

Woensdag 12 oktober 2022. Van Freixo de Espada à Cinta naar Pinhel, Beira Interior Norte 80 km.

Het dorp uit omhoog.

          

Daarna gestaag dalen tot de  Douro .

Wauw. Wat een uitzicht boven de dam. Aan de overzijde ligt Spanje.

          

Boven de rivier rijdend, blijft het geweldig met de terrassen vol druiven.

Steeds dalend tot grensstadje  Barca de Alva.  

Over de brug stoppen we weer. Wat prachtig! Hier gaat de Douro het binnenland in. Dit is het verst mogelijke  eindpunt  voor cruiseschepen vanuit Porto.

          

Wij rijden verder over de groen gearceerde N221. Onveranderd spectaculair dus. Op een miradoura kunnen we over de Rio Áqueda terugkijken tot Barca.

Het dorpje Escalhâo is na alle eenzaamheid lekker levendig.

           

Boven Figuera de Castelo  Rodrigo de ruïne van het kasteel. Dit wat grotere  dorp ook gezellig druk. Het heeft duidelijk een centrumfunctie.

We slaan niet af naar de ons bekende CP in Almeida, maar vervolgen de nog steeds groen streepje N221 richting Guarda. Alweer adembenemd. Niet te breed kronkelen op een bergrichel. Overal in een ver verleden willekeurig neergesmeten, door de tijd glad geslepen reuzenkeien.

          

Hoog boven ons doemt het stadje Pinhel op. Tomesita stuurt er ons helemaal omheen.

           

We eindigen aan de zuidrand op een volkomen verlaten splinternieuwe CP. (22-8-2022 officieel geopend lezen we), maar bewegwijzering ontbreekt nog. Campercontact heeft m nog niet. P4night wel.

Voor ons extra leuk, omdat we het dorp al een paar maal bezochten om bij de coöperatie de uitstekende wijn te kopen. De 1e keer stom toevallig langsgereden. Wijn ingekocht terwijl de oogst in volle gang was. Vandaar het stadje bezocht en bij de Adega  overnacht.

Na een pauze de wandelschoenen aan en naar het historisch centrum. De toegangsweg brengt ons langs allerlei kunst en gezellige eetcafé’s met terrasjes.

        

In de nauwe straatjes meteen zeer authentiek. Mooie monumentale huizen en groene pleinen.

          

             

Bij de Poste de Turismo sloven de dames zich uit om ons alles uit te leggen en aan te prijzen. Ze zijn zeer verguld, dat we de CP top vinden. Na ons verhaal over de Adega worden de wijnflessen in de winkel flink aangeprezen.

Langs de kerk klimmen we omhoog tot het kasteel.

           

 

Ook hier een Turismo.

De meninha opent de 2 torens met info over de geschiedenis voor ons. Het is duidelijk. Pinhel barst van de historie en zat eeuwen in het brandpunt va  de strijd tussen Spanje en Portugal. Leuk detail wat ons gewezen wordt, nadat het Spaanse gezinnetje al in de toren is verdwenen. De gargouilles (waterspuwersl hoog buiten aan de toren zijn met de blote kont richting Spanje gericht ;-)

       

    

Via de plattegrondswandeling dalen we af.

 

Helemaal tot de Adega Coöperativa Pinhel (volgens de dames nr 1 van Portugal). Eerder moesten we door de grote magazijndeuren naar een loketje, nu worden we verwezen naar de Poste de Vento en komen uit in een nieuw gebouw in een echt winkeltje met showkast. De behulpzame magazijnman is er niet (meer). 2 even vriendelijke dames helpen ons aan een 3pack tinto reserva en een branco. Met najaarskorting om ruimte te maken voir de nieuwe oogst.

           

 

             

      

Zo bepakt sjouwen we de laatste km. Wat een topstadje weer.

 

Parque de Caravanismo, Pinhel, Guarda € 0 (P4night).

         

Donderdag 13 oktober 2022. Wandeling om Pinhel heen. 10 km.

Weer eens niet rijden vandaag. Alle tijd om de dag ontspannen te starten. Leen heeft op wikiloc een wandeling gevonden. Onderlangs het kasteel richting Igreja da Trindade.

    

      

            

Voor dit geraamte, meer is er niet van over, kunnen we linksaf de roodgele PRbordjes volgen.

Heerlijk tussen de landerijen over onverharde weggetjes. Vogeltjes fluiten. Iberische (blauwe) eksters vliegen op. Vlinders en insecten fladderen en zoemen.

       

Zo dalen we af tot aan de Ribeira das Cabras.

Hier is het even zoeken. Het water staat te hoog om over de stapstenen te gaan.  

Het best enge smalle betonnen bruggetje zonder leuningen komt ook in de drassigheid terecht.

             

Moeten we ook nog terug en verder langs de rivier. Bij de grote brug kunnen we niet omhoog. Pas verderop komen we uit op het asfalt en terug naar de brug.

 

Aan de overzijde over een ruig pad tussen rotskeien bereiken we de volgende brug. Hoog boven ons Pinhel met kerk en kasteeltorens.

Al een poos onderweg, eerst maar een pauze.

De brug over is het klimmen geblazen tot de bebouwde kom.

 

We komen uit bij de oude betonnen ‘tietjes' wijnreservoirs van de Adega.

Vanaf hier kennen we het en verlaten de PR.

Een kijkje in het bijna geheel gerenoveerde Parque Municipal da Trincheira geeft ons een ingelijste blik op Pinhel.

 

Overkoepeld vinden we La Bombarda de Pinhel . Een 15e eeuws kanon. Symbool voor de eeuwenlange strijd in deze grensregio.

Mapsme brengt ons feilloos tot de Intermarché en even verder bij het drukke eetcafé met de mooie naam: Cebola Brava, wat volgens mij ‘De Dappere Ui’ betekent, maar Google Translate maakt er Wilde Ui van.  

We zijn 3 uur onderweg, half 1. Perfecte tijd om te lunchen. Het dagmenu staat buiten op een bord gekrijt. Het zit vol groepen werkers, bovendien is het aan de bar druk met afhalers. De 2 meiden rennen zich de benen onder het lijf vandaan. Nadat ze zich ervan verzekerd hebben, dat we ‘todu’ (alles) willen, wordt er in vliegende vaart brood, olijfjes, water en wijn op tafel gebracht. Niet veel later volgt de ‘caldo' een heerlijke oranje soep (pompoen of wortel) met ui, kool en wat bruine boontjes. Daarna neemt Leen Bacalhau a bras (stokvis met aardappelsliertjes en groente) en ik krijg, dacht ik, gepaneerde kip. Het blijken echter een soort kroketten (maar veel lekkerder), gevuld met gemalen kip en o.a. olijf. Daarbij rijst en zelfgemaakte grove chips, plus een salade. Alles smaakt prima. Gelukkig krijg ik wat hulp van Leen, want het zijn echte mannenporties. Toe nog Leen's favoriet Bolacho (Portugese arretjescake) en voor mij Torta de Limon. Heerlijk! Als uitsmijter nog een Abatanado (grote koffie zwart) en Chá (thee). Een uur later blijkt de rekening voor al dit lekkers € 17 samen. Dat geloof je toch niet. Het verdient een dikke fooi.

        

Terug op honk, blijken er inmiddels behalve onze Zweedse metgezel en wij, een Duitse en een Franse camper bijgekomen. Tesamen met de nieuwe CP in Colamarde hebben we ook deze CP bij Campercontact aangemeld. Zoveel moeite de gemeente zich getroost heeft, zal het wel een succes worden.

Parque de  Caravanismo, Pinhel, Guarda.

              

Vrijdag 14 oktober 2022. Nog een dagje Pinhel.

Het plan is vandaag naar de stad Viseu, meer westelijk, te rijden. Echt fit voel ik me niet. Leen vindt het ook best om nog een dagje op dit fijne plekje te blijven. Zo starten we weer rustig op. Omdat we toch wat willen ondernemen, wandelen we naar het Casa da Cultura  de Pinhel aan de rand van de stad.

          

Dit monumentale gebouw bevat 2 (gratis) musea. We zijn de 1e en enige bezoekers.

Op het binnenplein duikt een dame op als een duveltje uit een doosje. Ze vertelt ons wat we allemaal kunnen zien en in welke volgorde

Ze gaat ons voor naar de de rechtervleugel, steekt alle lichten aan en start de film. Daarna mogen we op eigen houtje de pijltjes volgen.  In alle rust beginnen we met wat regionale vondsten uit de préhistorie.

          

Daarna de Romeinen.

          

Gevolgd door de middeleeuwen. Logisch.

            

Dan begint plots een expo over het leven van de (plaatselijke?) schilder José Manuel Soares. Daarna volgt de enorme collectie schilderijen uit zijn lange carrière. Van film e.a. affiches tot bijna fotografisch realistische schilderijen en romantische landschappen.

Ook heeft hij zo te zien een aantal (jeugd) stripboeken gemaakt.

     

Tot slot krijgen we nog een collectie Portugese historische schilderijen over veldslagen ed van hem te zien.

Tussendoor heeft ie ook nog wat houten meubeltjes beschilderd. Een zeer eclectische verzameling kun je wel zeggen.

Inmiddels zijn we de 2 verdiepingen doorgezigzagd.

We steken de binnenplaats over. Benieuwd wat er dan in de even ruimtelijke linkervleugel te zien is.

Dat blijkt het Museu Municipal. Hier gaat het om de plaatselijke en gemeentelijke geschiedenis.

Tot slot komt de dame nog even langs om de kelderverdieping te verlichten.

Dat is de religieuze verzameling. O.a. een verzameling heiligen in slagorde opgesteld.

We zijn een uurtje zoet in dit, volgens ons met veel geld en moderne middelen, van alles wat museum.

Nu we toch vlakbij zijn duiken we de wijn coöperatie binnen voor nog een 3pak, deze keer een  proefdoosje, wit, rosé en rood. Kan er nog wel bij.

Via een ‘buitenom' route voert Leen ons naar de Intermarché.

Kwam Leen gister op zijn tandvlees binnen, vandaag heb ik er last van. Toch weer 5 km weggetippeld.

De middag brengt Leen door met klusjes. Zo draait ons pleetje nu weer soepel open en dicht. Ook werkt de afzuigkap weer. Daarna heeft ie nog puf om Ons Libby bij de Intermarché  al vast vol te tanken, zodat we morgen makkelijk wegrijden. Ik luier onder de boompjes.

Parque de Caravanismo € 0, Pinhel, Guarda.

                              

Zaterdag 15 oktober 2023. Van Pinhel naar Viseu, Beira Alta, 100 km.

We rijden niet via  Guarda naar de tolweg, maar laten Tomesita de route over witte weggetjes bepalen. Meteen geweldig! Hier groeien de Pinhel druiven.  Kweeperen omlijsten de gaarden.  Prachtig in het ochtendlicht.

Het dorpje Valbom zigue zague, smal door. Niet langer dan 12 m.

Thoffie op een prachtig verstild plekje bij een  Santuario tbv Pelgrimgangers naar Fatima.

Over kasseitjes omlaag bochten we door Sta Eufêma. Niet al te breed langs stenen trappen, die naar de huisdeuren leiden.

           

Verder omlaag door beboste heuvels. Op zijn smalst een bruggetje over.

Alweer smal door Cótimos. Middenin dan wel een breed plein vol potten bloemen.

            

We steken de rode IP2 (Portugese route 66) over en vertrouwen op Tomesita.

Het blijft spectaculair landschap.

Wauw! Het kasteel op de berg en dan onderlangs de vestingmuren van het stadje Trancoso.

         

            

Een stukje noordwest om bij Ponte do Abade linksaf verder binnendoor op Viseu af te rijden. Een 2e thoffie bij alweer een ‘Virgen' heilige maagd. Een gestileerd beeld deze keer.

Vanaf hier hoeven we alleen de bordjes te volgen. We hobbelen vanzelf de stadsring op en eindigen er boven.

           

Nog net een plekje. Een echte stadsCP. Wel wat anders, dan Pinhel, maar prima voor ons bezoek.

Het is nu de 3e keer, dat we Viseu bezoeken. In 1986 de allereerste x met de kinderen in de vouwwagen naar Portugal, was de toen al ouderwetse muurtjescamping onze 1e stop. Viseu nog steeds echt Portugees en sfeervol.

Met monumentale kerken, stadshuizen, groene pleinen en parken met azulejostableaus.

 

       

Wij dwalen er lekker rond en door de straatjes met curiosa tot bij de kathedraal.

        

 

We nemen een kijkje binnen, maar bezoeken niet het museum met religieuze kunst, noch het Museu Grão Vasco, één van Portugals beroemdste schilders.

           

Ook gaan we daar deze keer niet met de funicular naar beneden, maar lopen via nog meer moois terug.

Op de CP rijden nog steeds campers op zoek naar een plekje, soms lukt dat op de gewone P.

Àrea de Serviço € 0, Viseu.

       

verder naar week 42