Zondag 20 juni 2021, van Capavenir, Vosges naar Munster, Alsace Fr.

Gisteravond dan toch 2x een heftige slagregen. In de nacht is het langzamerhand koeler geworden. Allebei vroeg wakker. 3 dagen geleden zijn we lek gestoken door voor ons onzichtbare beestjes. Het blijft maar jeuken. Om 8 uur staan we al op de sani. Groen via Colmar, net in Duitsland is een CP ingetoetst. Een toeristische route.

Van Epinal naar Gérardmer. Superrustig nog. Bosrijk. De 2 watervallen zien we niet.

Aan het Lac bij Gérardmer brachten we eens een erg natte tentvakantie door. De kinderen amuseerden zich, tussen de buien door,  kostelijk met kanaaltjes graven en kikkers vangen. Uiteindelijk moesten we opbreken omdat alle kleding, schoenen en laarsjes nat waren. Drogers waren er toen nog niet op de camping. We reden naar mijn ouders. Droogden alles en kampeerden nog een zonnige week aan het Zwin in Zeeuws Vlaanderen.

Ook het volgende traject is bekend. Door de Roche du Diable naar de Col de la Schlucht 1139 m hoog.

Koffie op de top. Er is een drukbezochte Camper Aire. Het is er grijs. Er vallen wat druppels. Nu helemaal op de nostalgische tour, herinneren we ons een caravanvakantie bij Munster. Hé. Er is daar een CP met alle voorzieningen! Net nodig, want gisteravond viel de power zowat uit.  Doen we! Een lange afdaling de Elzas in.

    

       

Zoals het hier hoort wordt het lichter. Om 10 uur staan we voor de slagbomen. Het kost even kruim voor we de gewenste voorzieningen ingetoetst hebben, maar dan zijn we binnen. De verwachtingen waren niet hoog. Tussen station en fabriek. Maar wat een verrassing!

Een nostalgisch stationnetje, waar een net zo nostalgisch treintje komt aanpuffen. Een verlaten fabriek. Daartussen een kerktoren die doordringend de gemeente naar zich toe beiert. Dan ontdekken we boven in een boom ook nog een commune ooievaars (oh ja). Vlug alles aansluiten, we hebben zelfs voor t eerst in Frankrijk wifi erbij!

         

 

Lekker de zondagochtend uitrelaxen met Radio 5 op de achtergrond en dan op stap. Zon 24°.

Munster is een kneuterig toeristisch dorpje. Alle winkels op zondag dicht. De leuke terrassen complet, bezet door lokale families.

         

       

           

      

         

       

Alweer vlakbij de CP komen we langs het, zeg maar, stationsrestaurant  "Côté Gare’".  Hier kunnen we onze 55 jaar verkering in stijl vieren. (Toen slaagde ik voor de Mulo en wie stond mij op te wachten met een geleend brommertje? ;-) Nou, daar lunchen we toch een partij lekker en gezellig! Een beetje teut brengt Leen me terug.

    

         

We krijgen niet meer de kans onder de luifel uit te buiken. Het bewolkt, een langdurige onweersbui verjaagt nog meer de benauwdheid en laat een opgefriste wereld achter. Een uur later komt er weer een enorme hoosbui met windvlagen over. Dit is heftig!

 

Aire de Camping-Car € 8 + € 1,50 electra, inclusief douche en wifi. Munster, Elzas.

            

Maandag 21 juni 2021, fietsrondje Munster-Turckheim 38 km.

De ontelbaar vele heftig jeukende bultjes maken ons gek. Wat kan t zijn en wat is er aan te doen? Uit de internet-info lijkt t verdacht veel op bedwantsen. Oh help, dat zou niet best zijn. Gelukkig is nergens de kenmerkende geur te bekennen. Ook de mini shitrestjes vinden we niet, wanneer  ik vanmorgen beddengoed en topper buitengooi. Controle van de matras en kieren levert evenmin wat op. Uiteindelijk ontdekt Leen tegen het horrengaas 1 zielig klein vliegend insectje. Zou dit de laatste van de boosaardig stekende mohikanen zijn? Hopelijk wel. De jeuk is immer schrijnend  hardnekkig. De middeltjes daartegen helpen maar matig. Gelukkig merken we er op de fiets mínder  van.

Meteen buiten de CP over Le Fecht een bosfietspad op en het dal in. Aan de overzijde ligt Gunsbach.

Tijdens het noodweer zijn verschillende takken afgebroken.

       

          

Soultzbach-les-Bains heeft een authentiek centrumpje. Het doet erg Duits aan. De Elzas heeft natuurlijk af en aan bij Duitsland cq Frankrijk gehoord en dat is nog goed te merken. Ook aan de namen.

        

             

Bij het uitrijden gaan we even in de fout. De bebording is niet altijd even consequent. Over een  onbewaakt spoor bereiken we het juiste pad weer.

Het is geweldig fietsen. Soms wat heuvelend. Steeds verkeersluw.

       

In Wintzenheim, alweer zo’n typisch Elzasser dorp kopen we een croissantje bij de boulanger. Dat smaakt prima op een bankje voor het Hotel-de-Ville.

    

          

Hier maken we de doorsteek naar Turckheim.

Een wat groter én, hoewel op maandagmorgen rustig, toeristisch typisch Elzasser versterkt stadje. Er is binnen de poorten dan ook het ene na het andere vakwerkhuis te zien, met daarin de nodige winkels, wijnhuizen e.d.

         

         

       

Hierna begint het gesukkel. We kunnen de fietsroute voor de terugtocht niet vinden en belanden, ondanks een rondje door de opeenvolgende dorpjes, iedere keer weer op de D10.

Hoewel niet druk, wordt er wel hard gereden. Prettig is anders.

Voordeel is wel, dat we full speed snel in Munster bij de super arriveren. Met de tassen vol mondvoorraad rijden we het laatste stuk lekker weer over het bospad. Nog 1x Le Fecht over en we zijn weer mobiel thuis. T was weer genieten. Morgen verder oost om rustig door Duitsland de reis naar t noorden te maken. Zeeuwen en zeker de gevaccineerden mogen sinds kort zonder restricties weer binnen én de Duitsers idem naar Zeeland, Friesland en Groningen.

Aire de Camping-Car Munster, Elzas.

          

Dinsdag 22 juni 2021, van Munster via Neuf-Brisach Elzas (Fr) naar Donaueschingen, Beieren (Dld).

Het regent zachtjes wanneer we Munster verlaten.

Met de rondweg schampen we toch nog tegen het centrum van Colmar aan.

Tussenstop Neuf-Brisach  bereiken we in een stortbui. We parkeren makkelijk net binnen de Fortificaties, die volgens Mr. Michelin hét meesterstuk van de militaire bouwkundige Vauban is. De thoffie op, is het bijna droog. Regenjas en plu. Hup de wallen op!

           

Dat is een natte bedoening door het gras. Dan maar het centrum in.

Gewapend met een plattegrond van de Tourisme verkennen we (inmiddels weer regen) al soppend alsnog een stuk van de fortificaties.

             

Leuk met kunst van scholieren en meer professionals.

         

        

Na een kwart van de 8puntige ster vinden we  het welletjes.

             

We gooien het plan om. In deze regio wordt nog 4 dagen regen voorspeld. Niet naar de CP in Breisach aan de andere kant van de Rijn, net in Duitsland, maar verder oost, daar lijkt het meer droog.

Zo steken we de Rijn over en binnendoor tot Freiburg.

     

     

Stapvoets langs Freiburg Mitte.

         

Inmiddels schijnt de zon. Dit is Beieren! Het Zwarte Woud door.

Bij de Hirschssprung, een nauwe kloof met druk autoverkeer, even pauze.

Nog steeds de 31,  een tussenverbinding tussen 2 snelwegen met veel vrachtverkeer, maar landschappelijk prachtig.

De afslag Donaueschingen brengt ons probleemloos naar de CP. Ook hier heeft het flink geregend. Het is wat modderig, maar we staan rustig onder het groen en in de zon.

De Donauquelle is vlakbij. In de jaren 90 begonnen we hier aan de lange Donau Radweg. In 3 vakanties fietsten (+ caravan en trein) we tot voorbij Wenen naar het laatste punt Bratislava, Slowakije. Hartstikke leuk om volkomen onverwacht weer in deze plaats te belanden.

Door het Park  van het Schloss Fürstenburg (jawel) wandelen we zo over de Brigach het centrum binnen. Donaueschingen is niet de mooiste Bayerische stad, toch heeft het veel karakteristieks te bieden.

Natuurlijk zoeken we de start van de Radweg en de Donauquelle (bron) op. Ook betalen we de Gebühr (taks) en krijgen 2 gratis regio OV ea kortingen ervoor in ruil.

       

              

           

Op weg naar de super doorkruisen we het centrum en maken zo ons 2e rondje vandaag compleet.

          

           

Wohnmobilstellplatz Sportzentrum € 3 taks + € 2 elektra, Donaueschingen, Bayern.

           

Woensdag 23 juni 2021. 2x Radtour door de Quellregion Donau, samen 35 km.

Gisteren kregen we bij de Turismus een prachtig boekje met fietsrondjes. We kunnen direct op de Nr 2: De Brech-und Brigachaue: voor de cultuur- en natuurliefhebber met talrijke culturele highlights van de Quellregio Donau en het heerlijke landschap rondom Donaueschingen'. Al gauw fietsen we Allmendshofen binnen met o.a. het pittoreske rode Rathaus.

Langs de Breg naar het ontspanningsoord Hüfingen.

Door de historische Altstadt met het Mühlenkanaal.

Langs de Breg bereiken we de Romeinse badruïne. Door het vieze glas, zien er niet veel van. Het complex is gesloten.

Even verderop een watertrap. Verder langs de Breg door het bos tot Bräunlingen.

            

Alweer een Altstadt met verschillende historische gebouwen en stadspoorten.

          

           

Er volgt een lang verlaten stuk over een begroeid en grof keiïg bospad, wat maar weinig gebruikt wordt. Er ligt zelfs een boom dwars over het pad. Daar hijgen we even uit van het gehobbel.

Aufen is een boerengehucht. Hier pakken we Route nr 3 op: ‘De Brigachschleife, langs de Brigach, een quellfluss (bronnenbeek) van de Donau. We fietsen dus langs de Brigach tot Grüningen. De bordjes leiden ons omhoog rond de nog hoger gelegen St Mauritiuskerk heen. Zo missen we verdorie de te bezichtigen middeleeuwse wandschilderingen.

         

Nog meer heuvelen met weidse uitzichten.

Een bospad volgt met verschillende houtsnijwerken. Klengen, waar we hoopten te kunnen lunchen, stelt niks voor.

         

Een klim de Kirchberg op. Boven twee kapelletjes en een bankje om een krentenbol te verorberen.  

Een lange (meest) afdaling langs uitgebreid militair gebied brengt ons weer over het spoor bij Aufen

De laatste kilometers tot Donaueschingen voegen route 2 en 3 zich samen. Wij rijden om de Altstadt heen naar het station en door het slotpark op Ons Libby aan. Een pittige maar schitterende fietstocht. Goed dat we de helmpjes uit de kast gehaald hebben. Trouwens, in Duitsland rijdt zowat iederéén met helm op. Goed voorbeeld, doet goed volgen.

              

      

We zien er nog steeds allebei uit of we de mazelen gehad hebben. Onder de rode bultjes. Het jeukt ook nog steeds bij vlagen. Gelukkig is het allerscherpste er nu af. We denken nu dat we door een horde knutjes belaagd zijn. Kleine steekmugjes, die in heel Europa in mei/juni op jacht zijn in moerassige gebieden ;-(. Net sloeg ik hier ook zoiets van mijn been af.

Wohnmobilstellplatz Sportzentrum, Donaueschingen, Bayern.

      

Donderdag 24 juni 2021, van Donaueschingen, Bayern naar Eberbach, Baden-Württemberg.

Er wordt regelmatig regen voorspeld. Geen toeristische route langs de Neckar omhoog, maar Autobahn en meteen een flinke ruk. Tot nu toe blijft het droog.

Vlak voor Stuttgart in Sindelfingen nemen we de drukke afslag. Nog niet gesanied (vanwege lastige modderige opgebroken toegang) kan dat hier. De sani staat verstopt op een overvol Hymercentrum. Ook niet alles, maar afijn. Het pleetje is leeg en het water bijgevuld. Vielen dank Herr Hymer.

Rennen en remmen, 4 rijen dik om Stuttgart heen. Vreselijk. Niet mijn hobby. Gelukkig laat Leen zich niet gek maken.

Er voorbij de snelweg af. Over de 27, Fachwerkstrasse én Württemberger Weinstrasse op het (bekende) doel af. Maar eerst Lidlen met prachtzicht op Besigheim. Hier stonden we ook al eens op de CP.

        

Een wit weggetje naar Hessigheim. Langs de Neckar dwars door de wijngaarden van de Felsengarten.

Het is druk bij de Felsenkellerei. De P bij de winkel van de wijnboer, waar we eerder overnachtten, staat vol met auto's. Er is nu plaats aan de overkant van de weg. Daar is geen elektriciteit. Ook hier lukt het niet de koelkast op gas. Het waakvlammetje gaat aan, maar blijven branden. Ho maar! Eerst maar naar de winkel. We kopen een probeersixpack droge wit, rosé en rood. Die was de vorige keer ook erg lekker.

          

Tijdens de lunch zoeken we een nieuwe stek. Nog een stuk noordelijker en weer aan de Neckar.

Toch weer mooi binnendoor verder tot de autobaan en in file om Heilbronn heen.

Daarboven nemen we de 37, terug langs de Neckar. Dit is Burgenstrasse lezen we. Er prijkt dan ook nogal eens een burcht op de hellingen.

        

In Eberbach steken we de rivier over tot de sportvelden. Daar zijn 2 camperplaatsen vlak bij elkaar. 1 met elektriciteit. Maar ook dat gaat niet vanzelf. We moeten bij het zwembad een kaart opladen? Ook hier lukt het weer niet de koelkast te activeren.

Leen gaat in arren moede op info uit. Ondertussen vallen er druppels en rommelt het wat. Leen komt terug. De problemen zijn nog niet voorbij. De bankkaart wordt geweigerd. Met creditkaart vertrekt hij weer. Na 3 kwartier is t gelukt. Deze plaatsen zijn niet meer gratis. Hij heeft een pas verworven. Daarmee betaal je en kun je gebruik maken van de voorzieningen. Op t eind haal je je overschot er weer af. Hèhè. Leen kan ook gaan relaxen.

Wohnmobilstelle Eberbach Sportzentrum € 8 + electra €  Baden-Württemberg

         

Vrijdag 25 juni 2021, van Eberbach, Baden-Württemberg naar Rosenthal, Hessen.

De Altstadt bekijken en dan vertrekken is het plan

Gisteren werd het na regen een prachtige avond. Toen hadden we dat moeten doen. Nu is het grijs. Echt zin hebben niet. Laat maar. We rijden na uitgebreide sani en refund van de pas. Goed modern systeem, wanneer je t door hebt. Gelukkig handelt Leen dit soort zaken af, die is daar veel handiger mee dan ik.

Weg van t Neckarthal de heuvel op en de regen in. Door dorpjes tot we veel verder Frankfurt ruim oost voorbij sjezen.

         

De Main over en nog meer Autobahn.

Ten noorden van Frankfurt, heel veel verkeerslichten, richting Marburg.

Nog noordelijker stopt de autoweg en rijden we het groen in. Het boerendorpje Bracht, heel veel vakwerk, door. We zijn er bijna.

          

        

Rosenthal oogt iets uitgebreider en ook hier veel vakwerk. We eindigen op een grintplein bij de brandweerkazerne. De 5 camperplaatsen ieder met elektra, water en wc pijp. Zelfs vrije wifi (komt dat goed uit. Onze databundels van deze maand zowat op).  Alles gratis ook nog. Dit is echt zo’n weg van de snelwegdorpje, dat graag toeristen aan wil trekken.

         

Om de middenstand te steunen gaan wij op zoek naar een ‘Mittagtisch'. Helaas het Italiaans/Duitse restaurant Rosengarten gaat pas half 6 open. Wij verkennen een stukje van de Wilde Rozenwandeling, maar keren terug. Onze magen knorren.

Het dorp verkennend passeren we heel veel vakwerk. Vaak wat bladderig, vervallen. Totaal niet übernett. Heerlijk dit ongepolijste sfeertje.

Bij het mooie Rathaus spreekt een vertrekkende heer ons aan. Of we op de CP staan? Wat we van Rosenthal vinden? En nee, hij denkt niet dat de Griek open is. Wel de dorpssuper Nahkauf. Daar kunnen we wat drinken met een hapje. Was dat de burgemeester soms op weg naar zijn mittagtisch?

Voorbij de kerk komt het Grieks/Duitse restaurant in beeld. Een bord met Mittagtisch staat buiten. We zijn pas om 4 uur open, vertelt een jonge dame ons, dat bord is alleen voor t weekend ;-(

We kuieren verder en kopen zoet en hartig van de warme bakker bij de super. Net als een paar verdwaalde toeristische fietsers picknicken we dan maar op een bankje vlakbij.

Voorlopig staan we in alle rust als enige op de CP. Tot nu toe was het nergens druk. Ook op de autobaan zien we maar weinig campers en Nederlandse al helemaal niet.

Wohnmobilstellplatz Rosenthal € 0, Hessen.

         

Zaterdag 26 juni 2021, van Rosenthal, Hessen (Dld) naar Ter Apel, Groningen (Nl).

Super rustig, supervriendelijk en behulpzaam de inwoners in Rosenthal. T is dat we maandag in Giethoorn moeten zijn, want anders bleven we nog een dagje. Het is terug droog en zonnig.  Gisteravond zijn er nog 2 (D)campers bijgekomen. Zij gaan wandelen.

Door het bos tot Frankenberg.

         

Dan de 252 via Korbach en Bad Arolsen naar de E44. Kronkelen langs de Eder en de Edersee.

Daarna net zo bochtig langs de Twiste.

Umleitung! Niet recht op de snelweg, maar 20 km smalle weggetjes tot de volgende toegang. Pfff. Eerst maar thoffie met een restje käsekuche.

Afslag Paderborn/Osnabrück door het Teutoburger Wald. De andere kant op is de Hollandse vakantie-uittocht begonnen. Veel caravans en wat campers.

We hebben boven Osnabrück een CPtje op de marktplatz in Ankum, een klein dorp, uitgekozen, maar ik krijg een wild idee en Leen is ook voor. We rijden door naar Nederland! Naar Ter Apel, Westerwolde. Gaan we morgen fietsen en iets héél leuks doen.

Zo gezegd….Vanaf Osnabrück volgen we Amsterdam tot net voor de grens. Daarna noord langs de verschillende Moors (natte gebieden) tot de afslag Rütenbrock/Ter Apel.

   

Op de grens vaart de Corona  Nederland uit. Symbolisch? Wij rijden langs het Ter Apeler Kanaal tot de jachthaven. Daar is heel wat meer reuring, dan de laatste keer dat we hier waren.  

Een fijn plekje met zicht op de haven is voor ons. In de kantine staat een groot voetbalscherm. Welkom, zegt de havenmeester. Dat is niet aan ons besteed. Wij kijken DE TOUR! Stiktevree ineens hier beland. Dat is het mooie van het camperleven!

CP Jachthaven de Runde, € 12,50, Ter Apel, Groningen.

        

verder naar week 26