Zondag 5 april 2020, dag 6: Thuisisolatie, Lente in Goes.

De ochtend verloopt rustig. Geen nieuws van het Marokkofront. Ontbijt. De Sandwich op Radio 5. Wat appjes en telefoon. Helaas verdrietige berichten in onze omgeving. Overal sluipt Corona binnen.

De rest van de dag in de tuin. Het restant snoei-afval  klein in de zakken: letterlijk snoeihard, die dikke rozentakken. Daarvoor is de zaag nodig. De bordertjes losgemaakt en de stoep tussen de tegels onkruidvrij geschraapt. De parasols zijn inmiddels ook beneden. We verbazen ons over de volle tuinen rondom ons. Schijnbaar ontvangen sommigen gewoon bezoek. Iets verder weg lijkt zelfs een feestje aan de gang. 

             

Maandag 6 april. Dag 7 thuisisolatie.

Gisteren deed Paco boodschappen voor ons. Heel lief  met paasverrassing. Kunnen we 1e Paasdag eieren voor elkaar verstoppen, vindt hij.

In jachthaven de Werf beginnen de (geplande) schoonmaakwerkzaamheden weer.  Voordeel hierbij, dat er nu door de omstandigheden geen bootjestoerisme is. Tja.

Met de plaatsing van de nieuwe schutting door buurman links  wordt begonnen. Tegen de avond ziet het er al heel anders uit.

In de middag komen er meldingen van krantenartikelen, over de noodkreet, die gezamenlijke achterblijvers in Marokko zonder vervoermiddel geschreven hebben aan Buitenlandse Zaken, de Marokkaanse overheid en de buurlanden rond Nederland. Daarin wordt zonder onvertogen woord, haarscherp het ontbreken van voorlichting en ondersteuning door de Nl Ambassade (in tegenstelling tot ambassades van andere landen) in Rabat gehekeld en gesmeekt om actie en samenwerking met andere ambassades en  de Marokkaanse overheid.  De brief bevestigt zeer de ervaringen, die wij, en vele camperaars met ons, hebben. Inmiddels wordt er ook op  radio en tv nieuws melding van gemaakt. Hopelijk geeft het een opening voor al die mensen die nog steeds vastzitten, met steeds nijpender reden, o.a. chemokuur, voortschrijdende zwangerschap e.d.

        

Dinsdag 7 april, dag 8 thuisisolatie.

De dag begint zonder Marokkonieuws op de groepsapp. Gisteravond de 2doc van Hella de Jonge: 'De slag om het vrouwenhart' gezien. Onthutsend aan de ene kant en zeer informatief. Ik app met verschillende vriendinnen. Deze docu heeft beslist één en ander losgemaakt. Hopelijk komt er nu eindelijk een (toch maar wel) protocol tbv het herkennen en op de juiste manier behandelen van hartklachten bij vrouwen.

Ook vandaag schijnt de zon weer volop. De finishing touch aan de schutting en herstel (zover mogelijk) van het bordertje  ervoor.

Er ligt weer een ferry in de haven van Port Tanger-Med. Nog onduidelijk of er geboekt is door camperaars. Later blijkt via Martijn (NKC) dat de maatschappijen wel laten boeken, maar dat pas meegevaren kan worden, zodra de regels versoepeld zijn. Dat geldt ook voor de volgende ferries. Ondanks dat er kosteloos overgeboekt kan naar later datum, zijn camperaars, volgens ons, voorlopig  blij gemaakt met een dooie mus.

De lock-down in Marokko wordt steeds verder aangescherpt. De levensmiddelenwinkels sluiten al om 14.00 uur. Met onmiddellijke ingang zijn mondkapjes verplicht. Te koop via zuivelwinkels, de kamerwinkeltjes.

Wij zo mogelijk nog  meer happy met het feit, dat we thuis zijn.

          

Woensdag 8 april, thuisisolatie dag 9.

Langzamerhand lukt het wat later op te staan.

De opruimwerkzaamheden zijn klaar. Dat geeft rust.

Leen fietst naar de camperstalling om nog wat te ordenen.

De Nederlandse ambassade stuurt een automatisch antwoord op de uitschrijving. 'Bedankt voor uw registratie'. Moet je hier nu om lachen of huilen?

Een positief bericht van onze doorlopende reisverzekering. Even afwachten nog tot de daadwerkelijke actie duidelijk is.

       

Tegen 7 uur in de avond, wandel ik voor t eerst verder dan de eigen straat. Het St. Maartensbruggetje over, een blik op de stadshaven en aan  de overzijde van het Goese Kanaal naar de buurtsuper. Niet met mijn eigen 'Rollster'  binnen, maar alleen met Aldi-kar (zelf ontsmetten). Het is redelijk rustig. Ieder houdt goed afstand.

De voorspelde koude zeewind heeft ons niet bereikt. Alweer een heerlijke lentedag.

            

Donderdag 9 april, dag 10 thuisisolatie.

De dag begint bewolkt, maar brengt een fijn bericht. Onze doorlopende reisverzekering, Unigarant via ZLM, heeft de extra gekochte overtocht bij Baleária Tanger-Med naar Sète volledig vergoed. € 1400 overgeboekt naar onze rekening.

Via de groepsapp Marokko horen wij, dat dit uniek is. Andere verzekeraars beroepen zich op overmacht ivm Corona. Dubbel gelukkig dus.

 

Wb de achterblijvers wordt steeds duidelijker, dat zij voorlopig vast zitten in de plaats waar zij nu verblijven. Tickets boeken voor ferries in mei (april al vol) kan nog. Of die ook werkelijk zullen varen hangt af van de maatregelen in de betreffende landen. Zo nodig kan kosteloos doorgeboekt worden naar later tijdstip.

 

Al de hele dag in spanning om buurvrouw T. Vanwege corona-achtige klachten is zij in de specialistische medische onderzoeksmolen terechtgekomen. Nu 19.00 uur is ze nog niet terug. We vrezen dat dit geen goed signaal is.

 

Vanmiddag voor t eerst een recreatief fietstochtje gemaakt langs de Oosterschelde en door de polders terug. Wat een lentepracht overal. In Kloetinge stoppen we even bij oude vrienden voor de deur. Een kort gesprekje, een dikke afstandshug en weer verder. Meestal ging het qua afstand houden met mede weggebruikers goed. Er zijn echter ook eigenwijze en/of onverschillige uitzonderingen, die gewoon doordouwen. Grrr!

           

           

              

           

Vandaag is de oude schutting rechts verwijderd. Morgen wordt de nieuwe geplaatst.

         

(Goede) vrijdag 10 april, dag 11 thuisisolatie.

Half 8 arriveren de tuinmannen al bij de buren. Nog voor de middag is het karwei geklaard en zit ik weer keurig opgehokt.

Een bericht van de Duitse app gisteren. Er is geturfd, hoeveel campers nog verblijven in Marokko en op welke plaats. Maar liefst 1648 campers (+-3200 camperaars) van allerlei nationaliteit staan (geregistreerd) door het land verspreid. Het aantal Nederlandse campers daaronder 26 stuks, maar dat moeten er veel meer zijn.

 

Half 12 krijgt Leen een telefoontje van een medewerksters van de Nl Ambassade in Rabat. Doel nagaan waar ieder zich bevindt (wij dus na 2 x nóg niet afgemeld). Een lang en overwegend prettig gesprek, waarin de algehele teleurstelling over het (niet) handelen in deze coranatijd aan bod komt. We wensen deze dame veel sterkte bij haar belronde. Ze was pas bij de B!

Daarna licht Leen Mieke Scharloo, voor het eerst een vrije dag en fietsend op de Veluwe, in. Zij weet te melden, dat NKC melding heeft van zo'n honderd Nederlandse campers in Marokko.

 

We maken ons ernstige zorgen om buurvrouw T. Ze is na uitgebreide onderzoeken toch gister nog thuis gekomen. Voorlopige diagnose: corona-achtige klachten. In de ochtend is thuis bloed afgenomen (door gemaskerde en gehandschoende dame in blauwe overall). De definitieve uitslag volgt nog. Die komt later in de middag. Coronatest: negatief, bloedwaardes normaal. Positiever kan toch niet. Wat een opluchting!

 

Wat een heerlijk zonnige dag, ook vandaag nog. Een cadeautje bij de thuisisolatie. Vanmorgen ben ik alleen in snelwandeltempo naar de Ah gelopen. De bloemenkraam  naast de ingang,  bleek zowat leeg. De winkel zelf, ook de Aldi, niet in geweest. Druk bij allebei de supers. Op straat superrustig wandelen.

          

Zaterdag 11 april, dag 12 thuisisolatie.

Leen fietst om 7 uur al naar de markt en daarna nog een keer naar de Regenboog, onze favoriete Turkse winkel. Ik volg om 8 uur te voet naar de markt. Een mix van oranje/rode tulpen en een paar vaste plantjes. Daar word ik vrolijk van. De stadshaven ligt er vol bij. De havenmeester is op zijn fietsje naar de Sint Maartensbrug onderweg. Een uurtje later zien we de 1e bootjes terugkeren op de ligplaatsen in 'onze' jachthaven de Werf. Hier zijn de werkzaamheden (zowat) klaar. Wat fijn! Ook hiervan word ik vrolijk, hoewel het nog wel even zal duren voordat in het seizoen de passanten vanaf de middag binnenkomen en in de ochtend weer vertrekken.

          

Tegen de middag komt vriendin en huisoppas C. even de Alzheimerposter in de brievenbus stoppen. Op 3 m afstand een gesprekje en een boeketje paarse sering uit de tuin. Zo lief. De poster hangt voor t raam. Ook in dit thema kwam vanmiddag een  Bevelands plaatje langs. Met nogal wat Alzheimer in de familie en nu al 2 mensen in onze omgeving, die in verpleeghuis (bijna) overleden zijn aan corona, daarbij het drama van de sociale isolatie, voelen we ons erg betrokken.

Daartegenover genieten we dubbel van positieve ervaringen en  berichten. Zelf mochten we een zeer gelukkigmakend bericht ontvangen. Dat te beseffen is belangrijk.

      

We eten de 1e asperges van dit jaar. Nog aan de prijs, maar supervers uit de regio én superlekker!

Van t Marokkofront een ontroerend bericht. In Tafraout werd gisteren en vandaag een levensmiddelenpakket uitgedeeld aan alle bewoners én de daar verblijvende camperaars. Een hart onder de riem voor iedereen, terwijl tgv de strenge lockdown het voor veel bewoners juist zware tijden zijn. De gulle gever blijkt ene "monsieur Atlas".

        

verder naar week 16