Alle foto's plaatsen gebeurt na thuiskomst.

 

Zondag 22 maart 2020. Van Agdz naar A3 ter hoogte van Sidi Bou-Othmane (30 km boven Marrakech), 299 km.

7 uur op. Klaarmaken. Apps lezen. Ceuta nog steeds open. Er is inmiddels een wachtrij met campers voor de grens en ferry van 2 à 3 dagen.

 

We worden lid van nog een (internationale) groepsapp. Wohnmobile Ausreise Maroc. Alle info is welkom.

 

Mohammed is al wakker. De poort gaat open. Bye bye.  See you in better times!

 

1e stop bij het  buurwinkeltje: brood, water en yoghurt. 2e stop: diesel tanken aan de overkant. De bediende ontsmet de slang  en houdt afstand (MAD 84.4 ltr).

 

Adembenemend landschap

 

Tizi-n-tinififft pas op, 1660 m.

 

Er wordt aan strakkere weg gewerkt. Dwars door de berg. Sneeuwtoppen.

 

Aït-Sagun. 27 km gereden in 3 kwartier. In dorp worden we vriendelijk met good luck gebaren toegezwaaid.

 

Nieuw stuk weg. Hoogvlakte. Dat gaat sneller.

 

Tarmigte. 1.15 uur 65 km bewonerscontrole door politie en soldaten. Zwaai voor ons.

 

Laten Ouarzazate rechts liggen. Bij  Oued,  ezeltjes met voer.

 

Politiestop. Vraagt autorisatie, maar na tonen ferry ticket mogen we door.

 

Tazantoute. De keramiekkramen leeg. Weer controle streng en boos. Omdraaien! Naar de camping in  Ouerzazate. Er varen geen ferries, volgens hem.  Ik doe nog 1 poging. Sluier om en met vrouwelijke charme. Toon  op de kaart Sebta. Zeg boten varen zeker wel op dit moment. Alle étrangeres moeten Marokko verlaten. Omslag. Ok. Ga maar. Net komt Fr. camper aan. Moet stoppen. Niet meer gezien. Heeft ons half uurtje gekost.

 

Nu echt weinig verkeer. Paar bussen passeren. Wat brommerboys komen ons tegemoet.  Een déviation.

 

Op naar Tizi-n-Tichkapas. Mensen langs de weg. Vrouwen wachten op melkauto. Hier wordt niet gezwaaid maar afgekeerd. De fossielenkramen onbeheerd. Rammelweg. Kms opgebroken wegdek. Wasbord.

 

Vlak voor dorp weer blokkade. Na overleg mogen we door. Van 2 bussen staan/hangen alle passagiers buiten. Gelaten, gemelijk.

 

De weg van Telouet komt erbij. Echt stijgen. Daar is de top! 2260 m.

 

Thoffie net over de pas. Toch nog een mannetje met super hallucinerende fossielen. Gebaart ruilen. Hij krijgt 2 T-shirts door de deur. Stenen hoeven we niet. Borden ook niet. Zielig. Het zijn nu helemaal  zware tijden voor deze mensen. Hondjes spelen. 10°.

 

De weg breed en goed. Hier warempel Marokkaanse toeristen!

 

Duurt niet lang. De weg in aanbouw rammelt. We mogen Marrakech niet in zonder permissie. Willen we ook niet.  We mogen toch door. In Zeghde is het nota bene souk. Déviation na déviation. Nog 100 km tot doel voorbij Marrakech. Kwart voor 2 inmiddels. 10° weer. Het landschap groen. Het zuiden uit. Agenten in overleg op straat. Ook goeiedag!

 

Aït-Ourir 2e stop 14.15 uur. Info bij tankstation. Er is een alternatieve route buitenom Marrakech. De Rocade Est.

 

De N9 is hier breed, soms dubbelbaans en goed.

 

Agglomeratie Marrakech. Jongeren houden bromfietsracewedstrijd!?! Zo leeg is het.

 

Afslag Marrakech. Weer blokkade. Niet de stad in. Alle verkeer meteen doorgewuifd naar de rondweg. Gewapende soldaten zwaaien vriendelijk.

 

Bizar. Vrijwel leeg.

 

N9 ra N8.  Weer blokkade Marrakech in. 2e rotonde. Stopteken police. Omdraaien en 100 m terug is de afslag naar de Rocade Est. Fantastisch! Bizar. Leeg rond de stad.

 

Nog stukje N9 noord van Marrakech. Nogmaals een blokkade en dan de péage op. Nog 17 km tot doel.

 

Pff. We zijn er. Een groen en bloemrijke P. Ziet er goed uit. Leen gaat op verkenning. Komt terug met 2 magnums en een 0%biertje. Mmj. Troost comfort junkfood. Restaurant is 24 uur open voor afhaal. Morgenochtend broodje. Superschoon toilet. Rustige en relaxte sfeer. De gardien komt om half 8. Prima.

Voor Wobbie en Wim is t onzeker dat ze t halen. Half 5. Nog ruim 200 km voor hen, slechts gedeeltelijk péage. Ze kiezen uiteindelijk een andere route meer noord langs de kust. Wie weet zien we elkaar  morgen.

Laatste nieuws. Vannacht 12 uur scherpt Marokko noodtoestand verder aan. Dan mag er voor inwoners niet meer tussen steden gereisd. Vandaar waarschijnlijk al die jongelui met rugzakje of reistas  op brommertjes. Studenten op weg naar huis? We zagen zelfs in de berm een groepje zitten slapen op brommer!

Het goede nieuws voor ons: buitenlanders op weg uitgezonderd. Wel op péage blijven, werd ons vandaag al duidelijk gemaakt.

OP Afriquia Sidi Benzinepomp op A3, N31.91858 W8.02358 Marrakech Nord.

         

Maandag 23 maart, van Marrakech Nord naar grensdorp met Ceuta: Fnideq, Marokko. 600 km.

Gisteravond werden we door de gardien, samen met 2 net gearriveerde Franse campers,  naar een tussenplaats verwezen, omdat er de hele nacht vrachtauto's rijden waar wij stonden. Hoe lief weer. Wij zijn onder de indruk van de overwegend zeer gastvrije en vriendelijke reacties die we, nog steeds, overal krijgen. Kort gesproken met de Fransen. Mix Frans-Duits-Engels, grappig. Zij waren van Tiznit gekomen. Ook veel blokkades onderweg.

Na Lubach te bed. 3 uur allebei wakker. Brommende vrachtauto's. Weer wakker. De Franse campers vertrekken net. Half 6. Wij maken ons klaar. Half 7 rijden. 7°.

Donker. Aansluiten achter Bimbo broodauto, rijdt makkelijk. Het gloort snel.

 

Half 8. De zon! Vrijwel alleen vrachtverkeer op de weg.

 

Plat land. De graanschuur van Marokko?

 

Settat. Één  en al nieuwbouw. Begraafplaats met rijkbewerkte poort.

 

Wolkenrand aan de horizon. Berrechid. 1e tolpoort MAD 104 en politiecontrole. Zwaai en door!

 

Mist en wegwerken. De snelweg van Beni-Mellal komt erbij.

 

Meer personenauto's. We naderen Casablanca. Tolpoortje MAD 16. Airport voorbij.

 

A5. Casablanca Rabat. Weer tol MAD 15 cash. Mohammedia Ouest, Centre en Est. We zien de zee! Westkust.

 

Aire de Repos Bouznika. 9.30 uur. Handen ontsmetten vanwege het oude, vieze geld en thoffie!

 

Voor de dichte Macdo, maar wel open maître Paul, depuis 1889. viennoiserie patisserie. Geen pain Berbère meer, maar sesambaguette en echte Franse croissants. Water bij de pomp. We kunnen verder.

 

Daar zijn toch Wobbie en Wim met Vlaamse Ria en Frank.

Wat leuk! Zomaar heel blij. Hopelijk tot straks!

 

Tol MAD 34. Voor Rabat afslag Fez en Tanger 275 km. Wij nog 336. Volop zon 18°. Onze 5 jaar oude  Toma kent de rondweg Rabat nog niet.

 

Buiten de snelweg gaat het simpele Marokkaanse leven zijn gang. Voedsel voor de dieren verzamelen. De geiten, koeien of schapen hoeden enz. De vogels trekken zich helemaal nergens wat van aan.

 

Voorbij Rabat weer betalen MAD 18. Peanuts bedragjes. Ook weer een doorwuifcontrole. Iedereen even vriendelijk.

 

Afslag Fez voorbij. Na de grote steden, terug erg rustig op de weg.

 

Kénitra MAD 22. De voorgaande auto bespuit geld en geeft toldame ook spuitje desinfectie. Al lachend krijgen wij plaknat geld retour van haar.

 

Kénitra Nord: ticket trekken.  De trein uit Tanger komt ons tegemoet. Lijkt leeg.

 

Fruitboomgaarden. Zijn het perziken? Verderop bananenplanten onder plastic afdak.

 

Het blauw van de zee vlakbij. Stoppen niet mogelijk. Veel insecten op de ruit. Het is een bloedbad.

 

Rijden en rijden. De kilometers tikken weg. 12 uur. Nog 175 km. Moullay Bousselham aan de lagune voorbij. Dan om Larache en Asilah, 5 jaar geleden de 1e stop, heen.

 

Op de Duitstalige app buitelen de berichten over elkaar heen. Van enkele paniekoproepen en Ruhe Ruhe lijkt t over te gaan in gründliche organisatie van sani en andere logistieke problemen tot inschakelen pers en overheden,  turven aantallen campers, nationaliteiten enz.

 

Kwart over 12. Larache Aire de Repos,  voor tanken MAD 620, rust en hapje. Geen toilet hier of gesloten. 5 Franse campers aan de lunch op de P. Wij rijden door zonder lunch.

 

Vrijwel lege autobaan. Weird! Afslag Asilah. Lagunes aan beide zijden met fouragerende flamingo's. Reserve Naturelle

 

30 km verder Tanger links laten. Bij water zwarte lepelaars? Door tot einde autobaan Tanger-Med. Meer bergachtig. Lente.

 

Korte stop voor Leen, pipi nature, op de laatste Shell aire. Hier staat een Zwitserse camper met aanhanger.

 

Vlagerige wind, de heuvel af. Laatste tolpoortje MAD 146. Oeh. Donkere lucht. Spetters. Een bui. Weekt het insectenkerkhof los.

 

Ksar Sguir, direct na port Tanger-Med, waar we diesel tankten en binnendoor naar Tetouan reden.

 

Tanger-Med, het kilometerslange haventerrein langs. Stopteken van Baleareamannetje. Wij hoeven niets en rijden door. Alleen havenverwijzingen. Verwarrend.

 

Pas aan eind Tetouan en nog later Cebtaverwijzing. Toma kent het niet. Pff.

 

Dramatisch landschap en daarboven even dramatische luchten. De weg is erg opgepimpt. Nu dubbelbaans. Vrijwel leeg. Een militair loopt patrouille. Even later militaire controle. Vrolijk lachende wuif. Nog verder politie: idem.

 

We zijn er bijna. Ceuta in beeld.

 

We mogen pas de 2e afslag het dorp in. Links van de rotonde, 2 rijen dik campers. Het plein vol. Wij moeten richting Tetouan. Vlak voorbij de moskee kunnen we draaien en aansluiten langs de boulevard. Onstuimig, regenachtig 12°. Wij staan tegenover de (gesloten)  koranschool, denk ik.

'T is half drie. Minstens 2,5 km wachtrij, deels dubbel tot de haven.

 

Meteen sluit Engelse camper achter ons aan. Jong gezin met 4 kinderen! Daarachter een Spanjaard in Suv.

 

Wobbie belt. Ze staan in haven Tanger-Med, kunnen het niet vinden. Wij opgelucht hier te zijn, voor hen is het nog spannend.

 

Dit wachten gaat minstens een paar dagen duren, maar we zijn heel dankbaar. We hebben het gevoel dat we echt op t randje vertrokken zijn. Met veel geluk gister nog op de péage beland en prima overnacht. Er zijn berichten, dat er vandaag niemand meer op de péage toegelaten werd. Camperaars in steden mochten niet vertrekken.

 

3 kwartier later sluiten Wobbie, Wim, Ria en Frank aan. Plus minus 10 campers achter ons.

 

Nu we paar uur staan, zien we ook op trottoir flink ingepakt duo, soldaat en politie, langs campers patrouilleren en ook auto's met sirene. Iedere Marokkaan die ongeoorloofd op straat is krijgt reprimande of erger. Voor de wachtende camperaars geen commentaar. Hoorde wel, dat er vanmorgen vooraan ruzie was tussen Franse en Spaanse camperaar. Dan wordt wapenstok gebruikt.

 

Leen is boodschappen doen. Bij moskee zijn winkels. Net kwam een man in geel hesje met kliko langs. Haalt per camper vuilnis op. Top!

Langs de boulevard in Fnideq, voor grens Marokko-Spanje.

          

Dinsdag 24 maart, dag 1,5 : wachten in Fnideq, M.

Doodmoe, hoofd overvol vroeg te bed. Goed geslapen. Vroeg wakker. De wind is minder, het regent vrijwel constant. 12°.

 

De grens nog steeds dicht. Er wordt internationaal op alle fronten aan oplossing gewerkt.

 

Heel misschien, dat er morgen beweging komt, geeft Duitse (in Marokko) crisisgroep aan. 

 

De gemeente (?) haalt vuilnis op. Leen kijkt met vriendelijke politie bewaking naar mogelijkheid wc te legen. Er zijn sanimiento putdeksels aan de overkant van de straat, maar zitten muurvast. Er wordt naar oplossing gezocht.

Om 11 uur is het even droog. Ik wandel de rij af. Ook vandaag sluiten er nog campers aan. Net op tijd terug, voor er weer een hoosbui losbarst. Het poubellemannetje komt weer langs. Gelukkig van top tot teen waterdicht ingepakt.

 

12 uur. De campers zijn weer geteld. Op dat moment 300 stuks totaal. Van de grens tot aan het eind van de rij.

 

Actueel bericht van Duits Consulaat Malaga: 'Wegens totale overbelasting van de infrastructuur zijn de grenzen bij Ceuta en Melilla gesloten tot nader order. Gelijktijdig wordt er met EU-partners, waaronder Spanje, uit alle macht  gewerkt aan een oplossing. Bewaar geduld en gebruik verstand zolang aub'.

 

Ondertussen regent het maar door. Af en toe vergezeld door een klap onweer. Volgens voorspelling gaat er rond de 40 mm vallen. Het Saharazand zal ondertussen wel een eind weggespoeld zijn.

 

Leen zoekt beweging en wat te doen. In regencapetje mopt hij het losgeweekte vuil van de camper.

Verder proberen we de rondscherende zwaluwtjes op camera te vangen. Luisteren we, getriggerd door het vrolijk/serieuze Latino Coronaliedje (zie fb) naar minstens zo opwekkende Colombiaanse Cumbia. Alles om ons niet te veel te laten beïnvloeden door de wisselende, (soms paniek) berichten en de gewenste kalmte en geduld te bewaren.

 

Om 4 uur is het een poosje droog. Ieder komt uit zijn holletje. Onze Franse voorbuur komt met zijn wc. Waar? Ja de politie had gezegd: gooi maar in zee. Ook tegen ons vanmorgen. Nood breekt wet, maar liever niet. Met een haakje (sardine) van Leen lukt ze het samen het verroeste deksel te lichten. Zo, dat gaat recht het riool in. Tot vermaak van paar passerende Marokkanen. Vin de ciel, grappen ze. Ook onze Engelse buurman komt snel. Weer een probleem opgelost.

We stonden erg scheef, wilden in de startmodus blijven. Toch maar de auto op blokken gezet. Heeft ieder inmiddels gedaan. Zo snel zullen we niet weg moeten en veel comfortabeler.

 

De buurman komt ook nog met een poeder voor de wc. Een fertiliteitsmiddel voor de tomaten. Erg goed voor de wc ;-),  volgens hem. Zo maken we er in saamhorigheid het beste van en de Marokkanen blijven op, enkele aparte bedelvragen en vreemde snuiters na,  zeer vriendelijk en behulpzaam.

Langs de boulevard, Fnideq, Marokko.

      

Woensdag 25 maart, dag 2,5 langs boulevard Fnideq, transfer naar Ksar Sghir, M.

Gisteravond op de Duitse app. Melding van de D. Ambassade aan Grenscampers. De Parking Port Tanger-Med is door Marokko met voorzieningen opengesteld. Ondertussen gaan diplomatieke onderhandelingen over uitreisoplossing door. De Franse Ambassade zelfde boodschap. Nl?

 

Weldra beweging in de rij. Meerdere Franse camperaars vertrekken. Onze Fr. buurman blijft nog. Een enkele Duitser vertrekt ook. Wij beslissen om verschillende redenen (vooral vermijden opeengepakte groepen) voorlopig te blijven. Van politiewege is er grote activiteit. Er patrouilleren nog steeds 2 agenten heen en weer over de boulevard, maar er rijden ook verschillende busjes met agenten, zwaailicht aan, heen en weer.

 

Afwachten wat de dag brengt. De beloofde  weersverbetering laat het afweten. Minder regen maar wind,  golven en 13°.

 

Er is volop beweging. Uitrijdende en passerende campers. Wanneer onze Franse buurman ook vóórstaanders (die aangeven: ga maar) voorbijgaat, trommelen we de  Engelsen achter ons tot alertheid en rijden gedrieën 2 X een stuk vooruit tot rij weer gesloten is. We staan nu boven, in de bocht. Parkje met water vlakbij, dus ieder loopt met de gieter te vullen.

 

Zo jammer (zeg maar onbeschoft), dat er campers blijven rondrijden om te proberen voor te schieten zodra gaatje ontstaat van vertrekkers naar T-M.

 

Ondertussen krijgen wij automatische mail van Balearia, wat en hoe, voor onze vaart, die op vrijdag as staat ;-).

 

WenW, RenFr zijn ook stuk opgeschoven. Hebben nog kans gezien boodschappen te doen. Ze hebben brood voor ons meegebracht. Lief!

 

12 uur: Er komen berichten binnen op Duitse app, dat op de weg naar Tanger Med langzaam rijdende file stropt. De 2 agenten patrouilleren  nog steeds. De vuilnismannen hebben nu een fluitje. Fantastisch toch! Nog steeds verzamelen mensen water bij het fonteintje. Anderen komen terug met boodschappen en flessen water, dus ook hier een winkeltje in de buurt. Het is droog geworden en iets warmer. We hebben NKC een app gestuurd of ze op de hoogte zijn van de nieuwe ontwikkelingen, want van Nl zijde nog steeds totale stilte.

 

Na de lunch loop ik de bocht om. Daar goed zicht op Ceuta en de campers voor ons. Bij de volgende rotonde is een versperring gemaakt richting grens. Daarachter echter staan ook weer campers.  Lijkt op het verdelen in hapklare brokjes.

 

De trap omhoog, kom ik vrijwel direct bij een supertje. Heerlijk, ik kan Spaans spreken. Ze vinden het nog leuker van een Holandesa. Ook in de fruteria een eindje verderop is het een en al hartelijkheid. Nog wat leuks: vanaf de straat boven ons is vanuit een winkeltje een waterslang naar beneden geleid, waar je, waarschijnlijk tegen (terechte) betaling water kunt halen. In de rij verschijnen waslijntjes van camper naar lantaarnpaal. Het gaat hier steeds meer op Tafraoute lijken ;-).

We gaan weer op de blokken. We staan nu nog minder schuin en veel rustiger na de drukke rotonde, bovendien verder van de 2e rijbaan. T is ook nog droog geworden en zelfs een waterig zonnetje af en toe, 16°.

3 uur. Nogmaals stuk opgeschoven tot niet ver van de afzetting. De Fransen vertrekken massaal op dit moment. Naar camping of T-M. Wij staan eindelijk recht zonder blokken.

De P op Port T-M is in ontwikkeling, horen we. Morgen moeten de sanitairgebouwen geplaatst en in werking zijn. Er is zelfs sprake van elektriciteit. Ook wordt er voor voedselvoorziening (RSV kar?) gezorgd en kun je te voet het terrein,  achter slagboom, verlaten. Weer staaltje van Marokkaanse creativiteit en organisatie.

 

Vandaag ondernemen we geen actie meer. Toch vermoeden we, gezien de geluiden hier,  dat we daar morgen terecht komen.

 

Bovenstaande was om half 4. Half 5 kwam zeer vriendelijke politieagent met het dwingende bericht vandaag nog naar Tanger-Med te verkassen. Ik had net de bloemkool aan de kook. Hup in bed onder kussen, even alles fixeren en weg zijn wij. Onderweg bij blokkades worden we overal vriendelijk doorgezwaaid cq geduimd. Het is verder dan we dachten. Voorbij de Port, de autoroute op en 1e afslag rechts zien we op een Aire de campers staan. Druk bij de ingang. Paspoort en kentekenregistratie en tel.nr. Het Roemeense busje voor ons krijgt met een ontsmettingsapparaat te maken. Wij mogen zo door. Wat een snelle, creatieve praktische actie. Alweer dik compliment voor Marokko. Leen kan meteen het pleetje legen, (nog) gewoon, onder een putdeksel. De rest verkennen we morgen.

         

De bloemkool is gegaard in bed. Het tomatenprutje snel gemaakt. We kunnen eten. In de rush,  het keftagehakt vergeten. Voor Leen een beetje te vega en koolhydraatarm. Vandaag doen we het ermee. 

 

Er zijn berichten dat er ferries Port Tanger-Med naar Sète (Zuid Frankrijk) worden voorbereid, nu Spanje blijft weigeren. Ook dat gaan we onderzoeken. Dat wordt dan ticket nr 3.

 

Laatste nieuws. Er is ook al een waterwagen!

Site de Repos Ksar Sghir, Marokko.

Aire de Repos A5, Ksar Sghir (Tanger-Med) M.

       

Donderdag 26 maart. Dag 1, Ksar Sghir M.

Gisteravond waren de waterwagen en vuilnisauto er weer al, volop in actie. Van alle  campers werden wielen en deurknoppen ontsmet. Soldaten, vriendelijk, patrouilleren. Er worden dranghekken om het terrein gezet en vuilcontainers geplaatst. Het verkeerslawaai valt mee.  Om 8 uur gaan de grote schijnwerpers om het geheel aan. Dit is pas een mentaliteit van niet lullen, maar poetsen!  Er blijken winkeltjes in de omgeving. We staan hier veilig en  goed, voor zolang het duurt.  

20.30 uur. Er komt een grote groep Fransen in het donker aan. Waarvandaan? De Ceutagrensstaanders zijn hier al allemaal.  Er wordt op de deur getikt. Door verkeersregelaars wordt ieder in strakke rijen aan de randen geplaatst. Het was ook een zootje. Groepen surfers met altobusjes in een kring. Fransen ook. De verkeersregelaar (morgen komen er 500 bij, zegt hij) krijgt heel wat over zich heen, helaas vooral van Fransen. De regulering duurt tot na 12en en dan staat ieder, inmiddels niet, altijd even vriendelijk gebonjourd,  zoals ie moet.

            

We worden wakker met een opkomend zonnetje 10° en gekletter van afvalcontainers, die strategisch geplaatst worden. Elektriciteitskabels worden uitgerold, portable wc's arriveren. De broodcontainer is open. Het winkeltje nog dicht. Hier en daar verandert men van plaats, nu er nog ruimte is. Wij hebben contact met verschillende Nl'ers, bekend en nieuw. Leen wordt via app gebeld door NKC. Prettige uitwisseling van gegevens. Enige nieuwe, maar ook weer niet, dat de  diplomatieke kanalen tussen Nl en Marokko low profile zijn wegens AOW-conflict. Door alle contacten en dagelijks corvee is het zo weer lunchtijd.

14.00 uur. Groepje gemaskerde mannen komt langs de campers. Het blijkt de Franse consul en consorten. Hij informeert naar onze nationaliteit en toestand

 

We krijgen een formulier in te vullen. Naam, adres, tel en mail plus evt ziektes. De consul verzekert ons, dat er een oplossing (boot vanaf Tanger-Med) voor ALLE  Europeanen gezocht wordt. Op dit moment is Sète Fr. reëler optie dan Algeciras Sp, maar wie weet! Ook vermeldde hij dat het niet de bedoeling is dat campers van campings naar hier komen. Te vol, te gevaarlijk. Blijf zitten waar je zit tot er oplossing is, is de boodschap. Voor ons goed nieuws. Het bericht van gisteravond: nog vele campers erbij benauwde ons zeer. We wachten geruster af. We ontwijken de (meest) Fransen (gelukkig zijn er ook gunstige uitzonderingen) die maar blijven samenscholen, gezellig in groepen vlak bij elkaar en bij anderen komen.  Voor de rij van  het winkeltje en aan de kraan vlak bij je gaan staan. Ik draag nu sjaal met daarin keukenpapier, gedrenkt in desinfecterende essentiële oliemix), bij gebrek aan maskertje.

Ons wasje wappert lekker in de wind en verhindert daarmee ook dat mensen de route afsnijden en op 'ons' terrein komen. Normaal zijn we niet zo territoriaal aangelegd, maar nood breekt wet! Distance svp!

Aan lezen komen we amper toe. Het lukt ook nauwelijks. Ons hoofd zit te vol om goed te kunnen concentreren. Bovendien zijn we, hoewel we iedere dag fris beginnen, eigenlijk chronisch moe aan het worden.

  

15.00 uur. 2 agenten en Engels sprekende ambtenaar komen ons ook registreren op kenteken, nationaliteit en namen. Weten nog niet waarvoor. Er is sprake van, dat we permit krijgen om de Parking te voet of met fiets te verlaten. Gister mocht t zo. Vandaag word je tegengehouden bij de uitgang, zegt men. Nog niet geprobeerd.

 

Vanmiddag heerlijk uurtje met trui aan in de winderige zon. Beetje bijkomen.

Aire de Repos, Ksar Sghir.

              

Vrijdag 27 maart, dag 2 Ksar Sghir M.

Voor t eerst een echt rustige nacht. Bewaakt door gardiens binnen en  militaire patrouille buiten, slapen we nog kort, maar heerlijk.

 

Het gaat hier steeds meer op een overwintercamping lijken. Mensen in duster hudderen rond. Broodjes worden gehaald. De 1e pleetjes geleegd en een stel snelwandelt 10 rondjes. Nordic walkers volgen.

 

Ik heb ook goede voornemens. Na het ontbijt zet ik de tablet buiten en werk opname nr 2 af van Nederland in Beweging. Later hoor ik van Wim, dat ik niet de enige was. Achter ons was een hele groep aktief.

Helemaal in the mood gevolgd door het dagelijkse wasje, terwijl Leen de sani en boodschappen verzorgt.

Onze energie nog niet uitgeblust krijgt ons Libby een stevige beurt met het wasspoelwater. Dit om het opgeplakte zout van de boulevard in Fnideq te verwijderen. Daarmee vliegt de ochtend om. Het hoofd waait heerlijk leeg door  zo een aantal uren lichamelijk bezig te zijn.

Tijdens de lunch wordt het terrein weer grondig ontsmet. De vuilcontainers en dixies  zijn dan al geleegd. Er arriveert een kraantje en een immens poepreservoir. Makkelijker dan via het putdeksel.  Inmiddels wordt er weer aan de elektriciteitsaansluiting gewerkt en stuurt de NKC een mail, dat ze uit betrouwbare (getriggerd door ons?) bron vernomen hebben dat de ferry Tanger-Med naar Sète binnenkort voor personenvervoer wordt opengesteld. Wat een ontwikkelingen weer! En dan vergeet ik nog dat er onder geleide, 3 x 2 personen naar bank en pharmacie in het dorp mogen gaan.

         

Even later een arts met assistent, die medicatie op naam komen registeren. Ongelooflijk toch. Er wordt overal aan gedacht!

       

Op de Duitse app verschijnen berichten, dat er toestemming is voor een paar ferry's  Tanger-Med - Sète (Frankrijk), tbv nog steeds gestrande reizigers. As zondag en donderdag al. Prijs rond € 1000, het dubbele tarief. Ook NKC (horen we via Wim en Wobbie, want om één of andere reden hebben wij dit niet ontvangen) stuurt mail dat er overeenkomst is tussen Marokko en Frankrijk Prijs € 1400.

 

De Duitse app slaat op tilt. Men doet oproepen. Mensen gaan morgen of vandaag al overal vandaan hierheen rijden. Wahnsinn! volgens ons. Tot nu toe nog niets meer concreet gelezen, dan dat de overeenkomst er is. De Fransen, horen we van onze ex-voisin, hebben nog helemaal niks van hun ambassade gehoord en geloven er ook geen barst van, dat dit op korte termijn gaat gebeuren. Waarom wordt er dan zo hard gewerkt aan aanleg elektriciteit, toiletten enz.?

          

Zo gaan dus ook rustig door met dejeuner, wassen, poetsen, wandelen, jeux de boules etc. Later is het erg gezellig, wanneer een man op zijn accordeon musette laat horen. Ieder luistert op gepaste afstand. Aan de andere kant van de P vertoont de groep jong surfers straatacrobatiek.

         

Nog later komt de Duitse consul langs, alleen bij de Duitsers :-(. Volgens onze Duitse buurtjes, wiens 11 maanden oude zoontje hier in snel tempo leert lopen, bevestigt hij alleen dat er ferry komt. Het duurt niet al te lang meer, maar niet morgen al.

Wij willen ons ook niet gek laten maken en wachten af.

Aire de Repos, Ksar Sghir.

       

Zaterdag 28 maart , Dag 3 Ksar Sghir, Marokko.

Bij wakker worden laatste nieuws van de Duitse ambassade. Kort samengevat: Er komt beslist een ferry. Morgen en donderdag. Voor alle Europeanen. De campers op deze parking krijgen voorrang en zullen als 1e naar de haven gaan. Zij moeten daar ticket kopen a € 1000-1500. In de loop van deze dag volgt nadere informatie.

 

De ochtend brengen we door met corvee,  extra binnenschoonmaak en een aantal keren naar de winkeltjes. Één na één komen de bevoorradingsauto's aan met verse groente, fruit, zuivel, vlees, brood en patisserie. Ook de overheid heeft de dagelijkse klussen, zoals vuilnis en ontsmetting. Ook vandaag wordt er gewerkt aan elektriciteit en septictank.

Net als steeds de laatste dagen komt er tegen 12en ambtelijke beweging. Er is  al wat onrust, want de Fransen hebben inmiddels met hun consul een bijeenkomst op de P gehad, waaruit komt dat er definitief morgen en donderdag een ferry gaat voor alle  longstayers van alle nationaliteiten, hier. Ieder moet formulier invullen. De camper wordt gemeten. Er is een rangorde. 1. Degenen met ziektes (eerder opgegeven). 2 Met kinderen. 3 naar anciënniteit tot wie weg wil, weg is. Blijven mag ook. Hoe en wat nog niet duidelijk. Onze Engelse Ceutabuurman grapt: I am a remainer, definelity a remainer, but we'll see!

 

13.30 uur. Inmiddels hebben we het formulier ingevuld en wachten op verdere instructies.

 

15.00 uur: Formulier,  inclusief creditcardnummer voor de betaling van het ticket, wordt opgehaald. We zijn vergeten te vragen naar stoel (voldoende tussenruimte?) of hut. Dit punt dus niet ingevuld. We zien  het straks wel.

 

Dit vertelt de rechterhand van de Franse consul ons: Straks komt iemand ons ticket brengen. En daarna komt de douane voor het papierwerk.

 

Verder zegt hij, dat ieder hier mee kan op 1 grote boot van Balearia.  Morgen om 11 uur komt de politie om ons naar de haven te brengen. De boot moet 16.00 uur vertrekken en vaart 40-48 uur (nog onduidelijk). Volgens gegevens Wobbie Wim kost t € 1200 tot 7 m. Daarna € 100 per meter extra. 3 maaltijden aan boord € 50 pp extra.

 

Het lijkt verstandig een flinke tas met hap en drank te vullen. Natuurlijk ook oplader, tel. E-bookje, laagjeskleding etc.

 

Ontroerend initiatief van de surfvrienden voor baby Mattis. Eeen creatief in elkaar geknutseld loopkarretje. Hij vindt het geweldig!

 

17 uur. Een Balearia-autootje rijdt een retourtje voorbij de camper. Daarna uren geen enkele officiële activiteit. De Duitse consul meldt dat er toch zo'n 20 campers achter zullen moeten blijven. 

Nu 20.00 uur zitten we nog steeds in spanning. Zijn we erbij?  Kunnen we nu wel of niet mee, morgen?

    

21.00 uur. Leen ziet dat er € 1400 Van de creditkaart is gehaald. Verder weten we nog niets. Niet of we hut hebben of pullmannseat. Niet of het inclusief voedsel is. Het kan ons niet schelen. Het lijkt erop dat we binnen zijn. Yippieeeh!

 

Half 10: grote opwinding. Omroeper: Iedereen moet naar voren. Paspoorten inleveren voor de douane. Vannacht worden de formaliteiten verwerkt.

Aire de Repos, Ksar Sghir.

      

verder naar week 14