Zondag 26 januari 2020. Van Goes naar Nonancourt (Eure) Frankrijk. 500 km.

We kunnen weer op stap. Alle zaken, leuke en minder leuke afgehandeld. Half 10 rijden we bepakt en bezakt de straat uit. Mooi volgens plan. Morgen wordt er wind voorspeld langs de kusten van Zeeland, België en Frankrijk. Dat willen we voor zijn. Karren maar!

Een wazig zonnetje. 5°. Rustig  weer. Door de Westerscheldetunnel langs Oostburg en Sluis.  Bij St Anna ter Muiden België in en even later  de snelweg op rond Brugge.

           

Het is niet druk. Aangenaam rijden, zelfs wanneer de zon steeds meer vertrek laat gaan. Ongemerkt Frankrijk in. Duinkerken, Calais en Boulogne sur Mer passeren we.

            

Vanaf Boulogne een stukje tolweg tot Abbeville (€ 12,90). Lunchpauze met een view op de aire des Falanges. Hier is het wel winderig en guur.

Snelweg tot Rouen. Tomesita stuurt ons weer eens dwars dubbelbaans door de stad. Het gaat goed. Het zondagsverkeer voegt zich fluïde, dus we schieten lekker op.

Autoweg verder zuid langs Evreux tot bij de afslag naar Dreux, waar we voor de tigste keer het dorpje Nonancourt binnenrijden om naast een Engelse camper te eindigen op de ons inmiddels overbekende CP naast de Mairie. Terwijl een volgende GBcamper inparkeert, halen wij een frisse neus in het park rond de Mairie en het WO2  Memorial.

           

           

Het kacheltje snort. Tijd om te relaxen met een staartje wijn. Een prima 1e etappe.

Aire Municipal, Nonancourt, Eure, Frankrijk.

      

Maandag 27 januari 2020, van Nonancourt (Eure) naar Barbezieux Saint-Hilaire (Charente) 450 km.

Allebei moe en duf liggen we voor 10en te bed. Daardoor 6 uur wakker en op. Het regent al sinds gisteravond. Tegen 8en rijden we. Donker, nat en ochtendspits. Langzaam tot Dreux. Bijna licht,  tanken bij de Intermarché € 100 a 1, 439 ltr.

Rond Chartres. Thoffie op de CP van Marboué. Hier waren we  al eens. Mistroostig nu, maar wel droog.

Meest dubbelbaans over de N10 door Châteaudun en langs Vendôme naar Tours. Het regent pittig.

       

            

Péage tot Poitiers. Regen 8° en wegwerkzaamheden. Net als gisteren regelmatig Engelse campers op weg naar huis:  angstige Brexiteers?

De N10 is hier weer dubbelbaans. We verlaten de tolweg (€ 18,80). Tien km verder ligt de ingetoetste CP van Vivonne. Het is 1 uur. Te vroeg, te nat. Tijd voor de lunch op de eerstvolgende aire.

Van Angoulême zien we niets. Door de wijngaarden en gelige huizen gaat het er al wat zuiders uitzien, alleen het weer werkt niet mee. Toch  lijkt het wat minder te gaan regenen. Bovendien is de temperatuur van een constante 8° (ook vannacht) gestegen tot 10°. We houden hoop ;-)

We eindigen op de CP van Village Étappe Barbezieux-Saint-Hilaire. Ruime plaatsen net buiten het centrum. Helaas de regen zet door! Ik denk niet dat we nog buiten komen.

       

Aire de Camping-Car Barbezieux-Saint-Hilaire, Charente, Frankrijk.

           

Dinsdag 28 januari 2020, van Barbezieux-Saint-Hilaire (Charente) Fr. naar Agurain/Salvatierra, Euskadia, Spanje, 400 km.

Gisteravond een heftige hoosbui, daarna droge periodes gedurende de nacht. Half 9 nog wat bijtanken bij de plaatselijke Intermarché. € 50 à € 1.419. Nog wat boodschapjes en rijden maar.

De N10 is inmiddels volledig dubbelbaans autoweg. Dat schiet op. Zon, wolken en buien wisselen elkaar af. 8-10°. Thoffie net op de A10 voor Bordeaux.

De laatste 8 km bouchon. 3 stroken, propvol blik. Stilstaan, stukje rijden en weer staan. Duurt een poosje. De Rocade N230 daarentegen druk, maar verrassend fluïde. Bordeaux voorbij stropt het nog even net op de A63 richting Spanje en dan hebben we het gehad.

       

Thoffie onder een hagelbui, het waait vlagerig.  Gelukkig staan we net stil. Even later komt de zon fel door boven de vernevelende nattigheid.

Péage 3 x € 5,70. De zon laat zich steeds meer zien. Het is 15°! Er staat een stevige bries, zo dicht bij de kust. Nog 2x betalen tot de grens met Spanje.  € 3,60 en € 2,70. Dat is het wat we bijdragen aan de Franse Autoroutekas. De Pyreneeën, zonder sneeuw, bijna Spanje.

        

Bienvenidos. Ongi Etorri!  Ook hier betalen! € 2,76. Het autotarief. Daarna rijdt het lekker. Goed gestroomlijnde wegen. Niet meer de saaie vlakheid van Les Landes, maar door de heuvelende uitlopers van de Pyreneeën. De CP van Tolosa bereiken we kwart voor 2. Een mixP met ertussen geparkeerde campers. Net erbuiten vinden we de sani. Er is stromend water. Fijn! Na het vullen zoeken we een lunchplekje, want daar zijn we hard aan toe. Aan de andere kant van de weg achter de parking vinden we de gereserveerde camperplaatsen en nog een onverhard terrein erbij. Daar zouden we overnachten indien nodig.

         

          

We blijven echter niet. We zoeken een nieuw doel. 60 prachtige kilometers verder, vinden we dat.

Ook een mixparking met gereserveerde camperplaatsen. Helemaal top. De zon schijnt, 15°. Rustig gelegen aan de rand van een zo te zien mooi dorp. Het ligt aan de Camino de Santiago. Twee imposante kerkgebouwen bepalen het aanzicht. Dadelijk op verkenning!

         

          

Wat een genot!  Lekker ronddwalen, ons koesterend in het warme zonnetje. Een snoep van een dorp met schitterend Casco Histórico. De 2 kerken. Een marktplein met overdekte gaanderijen. Een mooie plaza en straten met oude  stadshuizen. Het is tegen vieren, maar alles is nog gesloten. Tja, dit is Spanje!

            

             

          

          

           

Autokarabanak Agurain/Salvatierra, Pais Vasco/Euskadia, Spanje.

          

Woensdag 29 februari, van Agurain, Euskadi naar Plasencia, Extremadura, Sp, 538 km.

Koud vannacht. 6°. We komen in normaler reisritme.  Kwart voor 9. Buiten de P links bij de Eroski  heeft Leen met de cheapfuel app een goedkoop tankstation gevonden. € 75 a € 1.174. De bankkaart wordt geaccepteerd, maar geen diesel! Met de creditkaart lukt t wel.

Weldra Vitoria-Gasteiz voorbij. Door een, niet wit, winterlandschap compleet tolvrij snelweg naar Burgos. Bij Pancorbo zien we het grote beeld van de Pastor. Beter zichtbaar vanaf de Nweg. De desfiladera is ook via de snelweg indrukwekkend. De temp al opgelopen tot 11°.

          

          

Na de thoffie  Burgos voorbij.

Voor Pampliega, ter hoogte van het doorgangscampinkje, waar we met de caravan wel overnachtten, horen we een scherpe tik op de voorruit. Bah! Een sterretje! Dat wordt een bezoekje aan Glastotaal.  2e thoffie net voorbij Palencia. Het spettert.

Voort gaat het weer. Bekende plaatsen passeren. Valladolid. De afslag naar Simancas. Tordesillas. Het regent. Gaan met die banaan!

Na de natte lunch, 30 km voor Salamanca, klaart het op. Twee uur inmiddels is het rustig op de weg. De Spanjaarden zetten zich aan de almuerzo. Vlak land, hier en daar een dorp.

          

Na de afslag richting Cáceres toch nog mooi zicht op Salamanca. Ruta de la Plata tussen de steeneiken door. De besneeuwde bergrug van de Sierra de Gredos glinstert  aan de horizon.

         

Na 65 km nemen we de afslag naar Béjar, is het plan. Hier moet je bij het oude treinstation (nu Via Verde) kunnen overnachten. Er zijn nog geen beoordelingen. Echter. Béjar ligt hoog, we zijn net een pas van 1200 m over. Ineens rijden we de nevel in. Verandering van plan. Ook het alternatief Baños de Montemayor 15 km verderop, nemen we niet. Hier is het zelfs dichte mist. De Puerto de Béjar  geeft 926 m hoogte aan.  We rijden nog 35 km extra tot Plasencia. De CP daar ligt aan de Rio Jerte en een stuk  lager, hopen we.

       

Dat klopt! Na de pas dalen we constant, de mist verdwijnt steeds meer. Het blijft bewolkt, maar de temperatuur stijgt tot 14°. Een record voor vandaag. Onderweg overal ooievaars op de nesten of fouragerend. Leuk gezicht.

           

Tomesita voert ons dwars door de stad. Mooi! Dat geeft in ieder geval een indruk van het Centro Histórico. Constant dalen tot we de mixparking net voor de Jerte opdraaien. Het verkeer achter ons. Uitzicht op het park. Helemaal goed hier. Het is half 4.

         

          

        

Een klein wandelingetje de brug over  en door het park is voldoende voor ons vandaag. Kun je net denken! Eenmaal buiten  loopt het eigenlijk best lekker in het park. Het heeft hier duidelijk heel veel geregend en nu is het net droog geworden. De vogels maken van hun neus. Het is heerlijk.

            

Aan het eind van het park kunnen we weer over het water en zien de kathedraal boven ons. Een heleboel traptreden omhoog, tot we er zijn. Imposant met geweldig voorportaal.

 

          

 

Door nauwe straatjes tot de poort. Er net buiten eten we een makkelijke hap bij een statig gehuisveste BK. De straat afzakkend komen we precies bij de parking uit. Daar zijn er inmiddels nog 3 campers bijgekomen.

          

            

 

Parque la Isla, geen sani, Plasencia, Extremadura.

          

Donderdag 30 januari. Van Plasencia via Zafra naar Monesterio (Extremadura), 260 km.

Gisteravond weer bekaf en vroeg te bed. Tussen avond en ochtendverkeer erg rustig. Plasencia, een leuke stopover. Half 9 rijden we buitenom de stad weg.

De zon doet haar best, maar ook wolken, nevel en zelfs weer een spatje regen strijden om voorrang in dit nauwelijks bewoonde land.  Velden met steeneiken, waaronder stiertjes grazen. Sporadisch een dorp. Tanken (Valcarce € 60 a € 1,239) met vriendelijke bediening.

         

Cáceres hebben  we ruim links laten  liggen. Van Mérida zien we  nog wel wat vanaf de Autovía. We hebben een ander doel vandaag. In de stad Zafra kocht Leen ooit soepele klittenbandschoenen, die zich perfect om zijn moeilijke voetje vormen. Inmiddels helemaal scheefgelopen,  hoopt hij op vervanging. De zon gaat weer schijnen. Het landschap meer open. Druiven en olijventeelt.

           

          

De EX 101 brengt ons na 8 km in Zafra. We parkeren op de CP bij het centrum.  Makkelijk. Kan het pleetje ook weer leeg. Terwijl we genieten van 'Klein Sevilla', zoals Zafra  ook wel genoemd wordt, komen we vanzelf in de nauwe, levendige winkelstraat terecht

           

           

Het stikt er, naast de modezaakjes, nog steeds van de schoenenwinkels, bovendien deze week ultimas rebajas. Ik loop eerst tegen een paar warme oudedamespantoffels, maatje 35, aan, daarna heeft ook Leen in de zoveelste zaak beet. Het model van zijn keuze staat er in bruin suède. Alleen nog in maat 43 verkrijgbaar. Da's boffen! Ook nog met 70% korting! Zowel toffeltjes als schoenen 'Hecho en España'!  Missie geslaagd, een wonder!

         

        

We rijden slechts een half uurtje zuid. Een korte, maar wel leuke etappe vandaag. Deze CP aan de rand van het dorp, 100 km boven Sevilla biedt ons rust, alle voorzieningen en zelfs elektriciteit.

            

              

Área de Autocaravanas, Monesterio, Extremadura, Spanje.

       

Vrijdag 31 januari, van Monesterio (Extremadura) naar Palmones (Algeciras, Andalucië), Spanje.

Kwart over 9 weg. Monesterio gister niet meer bezocht, we relaxten in en om de camper en genoten van de zon achter glas. Het blijkt net als Zafra een dorp in Sevilliaanse stijl.

Nevel/mist beperkt t zicht. Na een uur bereiken we Sevilla. De zon komt voorzichtig door. 14°.

         

             

Sevilla door gaat muy fluente. Allebei herkennen we het snelwegknooppunt, waar we eens met de fiets op het viaduct terechtkwamen. Nog steeds bibbers bij de gedachte alleen al.

            

Inmiddels is de Autovía de la Plata geëindigd. We rijden nu Autoruta Del Sur. Thoffie tussen subtropische begroeiing. Sinds kort is deze snelweg tolvrij. Werkers zijn druk bezig de tolhokjes te verwijderen. Door de dichte  groenstrook naast de weg is er weinig te zien. Dat de witte brem weelderig bloeit is dan wel weer leuk.

           

             

De afslag naar Algeciras biedt ons een mooi zicht op kerk en kloostercomplex van Jerez de la Frontera zuid. Deze dubbelbaans is meer heuvelend en open.

             

               

              

          

Aan het begin van Los Barrios nemen we de afslag naar een pompstation. Hier tankt Leen LPG, terwijl ik wat telefoontjes pleeg.

Terug op de snelweg is het meteen druk. Gibraltar doemt op. Niet veel later, na een aantal rotondes parkeren we op het grote terrein voor het boekingskantoor van Carlos Gutierres.

           

Het is er een hectische drukte, maar aangezien een aantal mensen geen cash hadden en anderen hun aanhanger achter wilden laten (wordt ook voor gezorgd) zijn we in no time aan de beurt en kunnen we gewapend met tickets, visumbriefjes en het geschenkpakket van wijn en pak chocokoekjes terug naar de camper.

Na de lunch tippelen we helemaal tot het eind van de winkelpromenade. Daar vinden we de Decathlon. Leen scoort een fleecevest. Voor mij is er niets passends. Ik ben de zaak ontgroeid, geloof ik. Op de terugweg nog een keer Lidlen. We zijn er klaar voor.

Morgenochtend 8 uur met Tras Mediterrannea varen we. Vroeg naar bed dus.

Parking voor Ticketbureau in Palmones (Algeciras, Andalucië), Spanje.

                 

Zaterdag 1 februari 2020. Van Algeciras (Spanje) naar Chefchaouen (Marokko).

Gisteravond liep de parking behoorlijk vol met campers en een paar Marokkaanse vrachtautootjes. We slapen rustig. 6 uur op. Snel thee zetten, een stukje fruit en 6 km rijden naar de feeëriek verlichte haven. We sluiten aan in rij 2. Rij 1 bestaat voornamelijk uit slapers, merken we later. Al eerder daar gearriveerd.

          

Stipt 7 uur begint het inladen. We worden helemaal naar boven gedirigeerd en daar omdraaien. Kwart voor 8 zitten we in de lounge, 1e rang achter een panoramaraam. Rondom ons spreiden mannen hun kleedje of jas voor het ochtendgebed. Wij genieten van een prachtige zonsopgang boven de rots van Gibraltar. 8 uur starten de motoren. Een halfuurtje later varen we. De douane heeft zich geposteerd vlak naast ons. Er vormt zich snel een rij. Wij kijken het nog ff aan. Later staat Leen in de rij. Boven me speelt een kinderanimatie. Een haan blijft maar kraaien. Na 5 minuten kom ik tot de ontdekking dat het uit Leen zijn rugzak komt. Is zijn telefoonalarm in de herhaling gegaan ;-(. Een 4tal jonge Chinezen (met mondkapje) heeft de douaneoproep gemist. Zij worden alsnog gespot.

            

Een rustige overtocht. Het aanleggen en van boord gaan duurt wat langer. Een snelle jongen wil voordringen en moet terug omrijden en achteraansluiten. Hij weigert. Ruzie. De bootmannen wijken niet. Dan de douane. Check1 op paspoorten. Alle voertuigen moeten terug omrijden  en door de scan plus check 2 paspoort Leen. check 3 en 4 eveneens paspoort Leen. Hier komt bij volgepakte auto's zelfs de drugshond langs en krijgen we ook een retour douanepasje. Check5 wil weten of je dat pasje hebt.  Nog steeds op het haventerrein stoppen we bij Société Generale om dirhams (MAD) uit de muur te trekken. Hèhè, Marokko here we come! Inmiddels kwart over 11.

             

          

           

Tomesita stuurt ons rechtsaf. Blijkt weer de haven op. Een vriendelijke wegwijzerman  (staan overal) stuurt ons terug. Weer zegt Tomesita rechtsaf, nog voor de tolweg. Een stoffige straat met lage 3 m doorgang ónder de snelweg. Zo belanden we in het dorp Ksar-es-Seghir. Hier zien we een ZIZ pomp met diesel 737 DH a 99.8 ltr (€ 0,94). Op de snelweg vast duurder. Achteraf zijn we heel blij met Tomesitas keuze. We komen helemaal niet op de tolweg terecht, maar rijden eronderdoor een prachtige heuvelende route zuid over de P4701 tot de N2 bij Tetouan. We hobbelen meteen midden in het Marokkaanse leven. In het dorp een staartje markt. Dames met kleurige, meestal roodgestreepte rokken en de bijzondere, met wollen pompoenen of vlechten versierde hoeden. De mannen dragen ook allerlei kleuren djellaba's en zelfs zagen we een schoolklas jongens met hemdjurken van ongebleekte katoen over hun jeans. Een soort uniform.  Dit hebben we 5 jaar geleden niet gezien.

        

     

        

         

Aan het begin van Tetouan, slaan we rechtsaf, nog steeds N2 tot Chefchouan. Hele stukken zijn in renovatie tot dubbelbaans. Binnenkort open. Nu zijn er nog belabberd slechte stukken tussen, maar ook hier van alles te zien.

    

            

            

         

          

Daar stuurt  onze Toma wat al te enthousiast omhoog, zigzag door de wijk. We eindigen vlak onder de doorgaande weg aan een trapstraatje. Dat gaat m niet worden. Even later wordt de poort met een brede lach voor ons geopend. Inschrijven en een prachtig plekje. Omkleden , insmeren en genieten!

          

          

 

Camping Azilan (€9),  Chefchaouen, Marokko.

           

verder naar week 6