Zondag 6 oktober, van Náousa via Véria naar Vergína, Macedonië, Griekenland.

Prima geslapen, ondanks ook hier weekendlawaai. Deze keer door af en toe langsscheurende auto's. Je moet wat als jongere in een regio vol oudheden. Gisteravond werd op de kazerne de Last Post geblazen. Om half acht wordt het reveil opwekkend getrompetterd. Een half uurtje later klinkt blikkerig het volkslied. Vlag hijsen?

We hobbelen de berg af door de buitenwijken van Náousa en rijden 25 rustige kms naar Véria. De door Evangelina aangegeven straat om te parkeren lukt niet. Terug en het Pcenter sign volgen brengt ons op de P4night. Geweldig toch. Een bijna lege P.

Van Eva hebben we een stadsplan met wandeling en door haar aangekruiste  must do's gekregen. Thoffie en op pad.

Véria is bijzonder vanwege de vele schuurachtige kerken. We  vroegen ons af of dit een soort verborgen kerkjes zijn, maar we leren al snel dat er in de oude tijden gewoon veel simpel gebouwde buurtkerkjes waren. Daterend zo van de 12e eeuw af. We ontdekken er meteen al 3 bij de start van de wandeling. Vervallen soms tot niet meer dan de  ruïne. Restanten van fresco's. Verderop zien we prachtig onderhouden kerkjes, soms met de toren er later bijgebouwd. We raken weldra de tel kwijt, tijdens onze wandeling langs Evangelina's highlights.

         

De 1e is de oude Byzantijnse kathedraal. We worden er vriendelijk welkom geheten door de jonge oppasser. Niet meer in gebruik als dagelijkse kathedraal, maar een monument. De toren staat in de steigers, maar binnen is nog authentiek. De fresco's hebben een geheel eigen schoonheid.

          

Verderop komen we in de Joodse wijk. De (gesloten) synagoge (2) ziet er tiptop uit. Sommige gebouwen zijn al opgeknapt, aan andere wordt gewerkt.

       

Ook het Gerechtshof is vergane glorie.

Even verderop staat de Heilige Paulus tribune in volle glorie te stralen. De dame uit het souvenirwinkeltje komt ons moeizaam achterna om het stadsplattegrondje aan te bieden, waarop we al lopen. Hoe lief toch.

Achter de Tribune doemt de minaret van de moskee op. Ook die blijkt gesloten. De Ottomaanse tweelingbaden staan in de steigers en achter een schutting verstopt.

Het Byzantijns museum (3) is weer een topper van Evangelina. Ook hier weer supervriendelijke ontvangst. Geen combiticket kopen, zegt de dame, want dat kost € 14 voor 3 musea, maar aangezien er geen 65+ combi is, is los kopen met korting voordeliger. We betalen nu € 2 p.p. Bij binnenkomst worden we enigszins op het verkeerde been gezet omdat er een expo hangt van een plaatselijke moderne schilder. Heel interessant trouwens.

     

              

Over 3 verdiepingen worden we getrakteerd op de mooiste religieuze kunst, vooral iconen, 2 luiken en huisaltaartjes. Zeer de moeite waard.

        

         

        

        

We slenteren verder door een oud buurtje met ook weer schuurkerkjes en oude muurrestanten.

De nieuwe kathedraal, het stadhuis en nog meer. Het is hier vol mensen. Een protestdemonstratie en sportdag voor de kinderen. En overvolle terrasjes. Te druk voor ons.

        

Weer een  klein kerkje beneden. We worden binnengenodigd door de jonge suppoost. Hij staat er op ons nog 2 foldertjes te geven, als cadeau. Hij vertelt dat sommige fresco's afgedekt zijn. Dat is gebeurd in de moslim (Ottomaanse) tijd. Een gesprek over tolerantie volgt.

Rond de St Anargiri kerk is het druk. De dienst is net klaar. We lopen hoog over een wandelpromenade op de rand van de hoogstad met uitzicht op de omliggende landerijen.

Zo komen we langs o.a. een vestingachtig gebouw tot bij het archeologisch museum. Hier kost ons 65+kaartje slechts € 1. Werkelijk een schijntje voor dit mooie museum, waar we veel van de grafvondsten uit de Macedonische tombes van Mieza bewonderen. Het lijdt geen twijfel, dat dit één van Evangelina's toppers (5) is.

           

Nr 4. De archeologische resten van de St. Patapios ziet er vanaf een afstandje zo'n rommeltje uit, dat we er niet eens naar toe lopen. Foutje misschien, maar we raken enigszins verzadigd en moe. Onderweg ontdekken we nog een lief klein prachtig opgeknapt kerkje, waar ik een kaarsje op steek voor hen die we missen en vooral voor hen die het nodig hebben.

Nog een grote kerk voorbij en op zoek naar de parking. Met een paar porties voorgesneden spinaziefeta bladerdeegflappen bereiken we de camper weer. We zijn dik  3 uur in touw geweest.

            

Leen besluit Tomesita te volgen. Stapvoets  door het centrum en daarna zigzag door nauwe straten, spannend voor mij.

         

Het komt goed, we rijden een km of 15 tot de volgende bezienswaardigheden. De P4night bij de archeologische site is heerlijk rustig en heeft behalve voor  een Franse camper, ook voor ons nog een heerlijke schaduwplek onder de bomen. De stoeltjes kunnen buiten. Morgen weer een dag.

        

P4night, Vergína, Macedonië.

            

Maandag 7 oktober, bezoek aan de Macedonische Koninklijke Grafheuvel, Museum en Agai Palatítsia (koninklijk paleis).

Zo stil hier. Heerlijk geslapen. Na het ontbijt meteen op pad, want er wordt regen verwacht. Door het dorp  kijken we even bij de CamperContact CP. Je kunt  daar water en elektra krijgen, maar de plaats zelf is niet meer dan een ingesloten parkinkje. Wij zijn net verhuisd van de plek onder de bomen naar de busP, omdat we daar met bewolkt meer meer licht vangen. Én vrij uitzicht op de paleisheuvel.

De entree voor de grafheuvel (tumulus) met daarin de Koninklijke tombes en het museum is € 6 p.p. 65+. (nr 3 van evt combiticket musea Véria) Pittig, maar het is dan ook zeer bijzonder en Unesco Werelderfgoed. Je daalt af ín de heuvel. Rond de tombes is het moderne museum gemaakt  met alle gevonden  schatten. Werkelijk adembenemend!

                 

           

Pas in 1977 is men hier op de belangrijkste Griekse vondsten van de 20e eeuw gestuit. Toen ontdekte professor Manólis Andrónkos de ingang van de graftombe van koning Philippos II van Macedonië. Het skelet (schedel met oogkasbeschadiging)  lag in een gouden lijkkistje.

        

        

Na de entree tot de tombes l(zover men nu aanneemt in ieder geval van  koning  Philippos II en van  Alexander IV, waarschijnlijk de zoon van Alex de Grote en  kleinzoon van Flip, liggen niet alleen  de schatten uitgestald, die in de respectieve graven gevonden zijn, maar ook alle voorwerpen, die gebruikt werden bij de crematie en bijzettingrituelen. Het is te veel om op te noemen. Zie de foto's voor een indruk en Google is your best Friend.

           

Weer buiten vinden we de mini dorpsuper voor een yoghurt en 1 oude banaan. Even later kunnen we het vrachtautootje met vrolijk Grieks/Ottomaans muziekje aanhouden. Superverse groenten en fruit. Dat is mazzelen!

Een korte stop bij de camper en weer op stap. Deze keer de heuvel op. Daar liggen de ruïnes van een klein theater, waar Philippos oog uitgestoken zou zijn en nog iets hoger zijn koninklijk paleis. Dit is het grootste klassiek Griekse gebouw. 4x groter dan de Akropolis vertelt een daar werkende archeoloog ons. We mogen er alleen maar langs lopen, dit is een opgraving in vol bedrijf. Niet veel bezoekers komen hier, maar ja wij moesten hierheen van Evangelina ;-)

       

In gesprek met de jonge suppoost is er wederzijdse herkenning. Hij stond gister in de oude kathedraal. Het is net een broertje van Arjan Lubach! Haha, dat wil ie wel eens zien! Hij vertelt dat hij in opleiding is tot museumkeeper. Hij is al 2 jaar aan de pittige studie en nog niet klaar. Heel veel historische kennis en ook Engels neem ik aan. Iedere week heeft ie een andere standplaats in de regio.

Terug op de P staan er ineens 14 Italiaanse campers bij ons. Ze blijven niet lang. 2 uur later, na een bliksembezoek, vertrekken ze weer in colonne.

Wij hebben een heerlijk relaxte middag. Morgen, als het weer het toelaat, richting kust voor een paar dagen ontspanning, eer we ons hoofd weer vol kunnen zuigen op de volgende archeologische site: Díon bij de berg Olympia.

Voorlopig is het hier bewolkt, maar droog.

Busparking4night Agai Palatítsia, Vergina, Macedonië.

          

Dinsdag 8 oktober. Van Vergina (Noord Macedonië) naar Methóni (Centraal Macedonië).

Kwart over 8 weg. De Franse camperaars zijn al een half uur geleden vertrokken. Sinds gistermiddag 2 uur heeft het de nacht door gestadig geregend. Nu is het bewolkt, maar droog.

Binnendoor, een erg  rustige route.

Leen zwenkt de weg af voor een sanitaire stop en zit vast in de blubber. Shit shit shit!

Proberen en meer proberen. De banden uitgraven, antislipmatten ervoor. Weer graven en  bakstenen van de stort ervoor. De motor gromt. De banden spinnen steeds dieper. Dat wordt niks. Het Braakmanschopje doet weer dienst. Zelfde verhaal.

Een pickupje stopt. De sleepkabel is te kort. Aardige man, maar helaas. Weer uitgraven. Stenen anders ervoor. Steeds opnieuw. Het lukt net niet.

We denken er net over ZLM verzekering te gaan bellen, stopt er een jongeman met trekker en wagen. Hij heeft een stuk band. Samen lang genoeg om onder de camper rond de bladveer te bevestigen. Langzaam achteruit. De kar wordt opzij getrokken. Hij staat er veel te schuin voor. Een knal. De sleepkabel is gebroken. De bumper plus reflectieplaatje links kapot.

        

Ik gebaar zonder kar en dan recht achteruit. Dat doet ie en deze keer lukt het. Hoera. We juichen, omhelzen hem en geven hem de laatste fles Hongaarse rode wijn. Hij is er verguld mee en na nog meer efgaristos en ciao is hij weg.

Wat een opluchting! Thoffie, alle spullen verzamelen, schoonspoelen in een plas. De ergste rommel binnen weg. De modderkleding en schoenen  uit. Het linkerachter- en remlicht doen het niet. Dat weet Leen te fixen. 2 uur later rijden we. Hèhè!

De watertank is ondertussen hartstikke leeg. In het dorp vlakbij geeft  het  kraantje water, maar  geen  druk. Volgende dorp stoppen we bij  de fontein voor de kerk. Een  kraan ontbreekt daar.

       

Na 30 km bereiken we de Egeïsche Zee weer en in Methóni de P4night. Daar is een flink stromende kraan. Terwijl Leen vult en ons Libby ontmoddert bekijk ik de OP. De weg naar de grasplaatsen ziet er veel te  muddy  uit. De weg erachter is best lawaaierig.

Vannacht rustig zeggen de vertrekkende Duitse camperaars. Er zijn hier pelikanen te spotten. Ik zie een zich drogende aalscholver, witte reigers en eendjes. Toch,  echt aantrekkelijk is het niet met dit grijze weer.

We rijden door Methóni tot de vissershaven. Hier vinden we het wel leuk én staat ons Libby op stevige betonplaten. Uitzicht op de boten en aan de andere kant een strandje waar net een meneer komt zwemmen, brrr!

     

         

Genoeg avontuur voor vandaag. Bijkomen. We blijven vegen en poetsen. Overal opdrogende modder. Het lijkt of we in de  bietencampagne zaten.

           

Na de siësta schijnt de zon regelmatig. Er is hier een creatief persoon aan de gang geweest. Op de kademuren en op de stenen aan het strand. De boten blijken van mosselvissers. Op dit moment onbemand. Verderop zien we hangcultures, denken we. Tegen 5en komt er leven in de brouwerij. Een paar hengelvissers. Wandelaars uit het dorp. Benieuwd hoe het hier vanavond/vannacht is. We kunnen altijd nog verhuizen. Er zijn meerdere plaatsen voor en na het dorp.

P4night vissershaven Methóni, Centraal Macedonië.

          

Woensdag 9 oktober, van Methóni via Paralia en Plaka Litochourou naar Paralia Panteleimona, Centraal Macedonië.

Heel rustig blijft het. Gisteravond af en toe een auto. Een prachtige zonsopkomst. Een paar kleine bootjes vertrekken.

Om half 8 komt er een vrachtautootje aangescheurd. 4 mannen springen eruit en op de aanliggende mosselboot. Dat is het startsein, de één  na de ander vertrekt. Wij ook.

Over de snelweg tot Kateríni oost. Daar de ook al dubbelbaans naar stranddorp Paralia. Het kan hier zomers druk zijn. Nu is het rustig bij de vissershaven. Dit is een CC overnachtingsplaats. Voor ons thoffie en nog een stukje zuid op weg naar een camping. De wastassen zijn weer overvol.

Camping Olympos Beach in Litochourou blijkt ondanks onze gegevens toch al gesloten. Jammer.

         

Gelukkig is er een alternatief. 11 km verderop is de ACSICARD Camping wel open. Katerina ontvangt ons vriendelijk en behulpzaam. Niet veel later draaien er 2 wasmachines. Een aantal uur later hangt alles. Gelukkig komt de zon ook weer door. We dachten al dat Zeus, bovenop de Olympus, die achter ons oprijst, boos was.

 

          

          

Na gedane arbeid is het goed rusten. Toch zit ik niet lang op het strand onder het kasteel van Platamon. Te vaak wolken. Zeus toch nog beetje chagrijnig?

Camping Poseidon Beach € 18 ACSIcard, Paralia Panteleimona.

          

Donderdag 10-10-2019, van Paralía Panteleimon het Olympusgebergte in. Terug beneden tot Díon.

Een beetje benauwd gevoel en vooral heel veel muggen doen ons niet aarzelen. We zijn weg van de camping! Na inkopen bij de Lidl brengt Tomesita ons alternatief naar de afslag. De weg onder de snelweg houdt ineens op. We hobbelen over grint door een rivierbedding en daar is weer asfalt.

Door het basisdorp Lithochoro naar de Olympus. We stoppen bij het infocenter van het  Nationaal Park Olympus. In dit park 3 bergtoppen, waarvan de Mýtikas de hoogste is. Deze wordt meestal de Olympus genoemd, waarop de Griekse Goden zetelden. Modern, vriendelijk en zeer informatieve info. We horen ook nog dat gister op de top wat sneeuw gevallen is.

          

Even verderop het nieuwe klooster Dionysos. Prachtig gouden interieur en iconen. Een strenge monnik kijkt toe dat er niet gefotografeerd wordt. In de winkel koop ik Mountain tea. Dat kreeg ik de vorige reis in Delphi op het terras. Was lekker toen.

       

           

            

          

Nog hoger. Prachtige uitzichten tussen de optrekkende nevel door.

            

           

Vlak voor Priona, het eindpunt,  komt de verwijzing naar het oude Dionysius klooster. Gesticht door de heilige zelf in de 16e eeuw. Ondanks een vestingachtige ombouw vele malen geplunderd en vernield, lezen we. De laatste maal in 1943 door de Duitsers. Het nieuwe kerkje en wat monnikenverblijven werden  pas recent voltooid.

           

               

             

            

Vanaf hier kunnen we wandelen naar een heilige grot met kapelletje. Het is pittig omhoog-omlaag over ongelijk rotsig pad boven de snelstromende rivier. We zijn een dik half uur onderweg.

              

Mooi en vredig is het daar. Tot er een klas pubers het bos uit dendert. Dan is het gedaan met de rust.

Wij wandelen dezelfde weg terug en nog een stuk verder boven de rivier om de stroomversnelling met verstopte kleine waterval te bereiken.

 

Pfff! Dat was pittig! Inmiddels zijn we 2 uur verder. Dezelfde weg 10% slalom omhoog tot de hoofdroute. Nog verder omhoog.

De weg wordt nauwer, het asfalt stopt. Nog 500 m tot het eindpunt. Daar starten de ervaren lopers, die er 2 dagen over doen om de top te beklimmen. Dat is niet voor ons. Hét watervalletje, waar we heen kunnen wandelen, trekt niet meer.

 

We draaien en toetsen de OP in. 10 km hemelsbreed, maar voor ons 15 km heftig  kronkelen en dalen tot Litochoro. Beneden hangt zeemist boven de kust.

Na de afslag 11 km geleidelijk verder dalen tot het dorp Díon. Op de P4night installeren we ons voor het Archeologisch Park. Dat is voor morgen. Wij nemen onze rust na deze religieuze natuurdag.

         

 

P4night Archeologisch Park, Díon, Centraal Macedonië.

       

Vrijdag 11 oktober, van Díon naar Paralía.

Zeer rustige nacht in Díon. Om 8 uur parkeren de 1e bussen al bij het park. Wij zitten nog aan het ontbijt. Daarna lopen we het dorp in naar het archeologisch museum. Een video toont ons een Griekse professor, die in moeizaam Engels de volgorde en de vondsten van het complex uitlegt. De stad met veel heiligdommen is ontstaan op de vlakte, die voor Philippos II als legerplaats diende. Het museum toont weer vele prachtige beelden en grafstenen. Toch zijn er hier afwijkende, omdat er ook vondsten zijn uit de Romeinse periode. Vanwege verschillende aardbevingen is de stad uiteindelijk verlaten.

          

            

     

         

           

        

Tegenover het museum worden in een soort museummagazijn nog meer artefacten uitgestald en kunnen we neerkijken op het grote mozaïek uit het huis van Dyonisus.

Terug naar de camper voor een korte thoffiestop en dan het immense terrein op. Dit zijn heel veel stenen. Hier en daar een kopie van een beeld en nog enkele mozaïeken. De echte kostbaarheden hebben we immers al gezien. Goed dat we het museum eerst bezochten.

Het leuke van dit  terrein is, dat we heerlijk rondstruinen alsof we alleen op de wereld zijn. Zo komen we o.a. langs de ruïnes van verschillende heiligdommen, bij de basiliek en langs de baden. De  rij pleetjes helaas niet gevonden.

      

       

            

     

Het Romeins theater laat nog perfect de onderkomens van de gladiatoren en dieren zien. Het Grieks theater met erachter de Olympus is een mooie afsluiter. Hiermee beëindigen we onze archeologische Noord Griekenland tour.

       

       

Het is vandaag zonnig en heet. We rijden terug naar het haventje en strand van Paralia.

    

Hier pauzeerden we een paar dagen geleden. Nu brengen we er een laatste dag aan de Egeïsche Zee door, voordat we morgen aan de (slow) terugreis beginnen.

        

        

    

   

CC Haven/strand Paralía, Centraal Macedonië.

          

Zaterdag 12 oktober, van Paralía via Mikró Eleftherochóri naar Agios Panteleímos aan het meer van Vegorítida.

Wat was het fijn op het strand van Paralia. Een verdwaalde bui geeft een dramatische zonsopgang.

Met een steeds uitvallende Tomesita door Kateríni. Dat lukt, maar wat een ellende. Het reserve  Franse Tomtommetje moet er aan te pas komen. Op een rustig plekje krijgt Fratomi haar instructies. Dat duurt even. Dan blijkt dat ze alleen West Europa heeft. We zullen het dus met een haperende Tomesita moeten doen.

Een lange rit staat ons te wachten. Enigszins verzadigd door de machtig mooie en intensieve reis wenden we de steven. We willen noordwest. Dat kan met een ruime boog omhoog of met een punt zuid. We kiezen de laatste optie. Langs de achterkant van  het Olympusgebergte. Een schilderachtige kronkelweg in herfstkleuren. Af en toe een dorp.

           

Ondertussen heeft Leen WeigerToma gepoetst, gemasseerd, hoekje schoongepeuterd, op de kop gehangen. Helpt allemaal niet. Dan verwisselt hij de USB-stekker voor het originele exemplaar. Hèhè, dat is de oplossing. Ziet ie de 10% haarspeldbochten ook weer aankomen!

Voor Mikró Eleftherochóri een ruime zigzagdoorsteek om  rechtsaf de 3 op te rijden. Hier ergens  is het absolute zuidpunt van deze reis. De rode 3/E65 richting Macedonië is voorlopig niet veel breder en ook niet drukker, wel weer landschappelijk zeer fraai.

Op de thoffiestop bij een prachtig kerkje krijgen we een leuk appje. We hebben er een achternichtje bij met de mooie naam Peregrine.

          

           

         

Sérvia  voorbij en de brug over het Polifito stuwmeer gepasseerd kunnen we bij Kozáni 50 km snelweg  A27 rijden.

          

Dit is  minder aantrekkelijk, droog vergeeld landschap met rommelige bedrijven.

Dat verandert bij de afslag. De laatste 10 km rijden we Macedonische wijnroute. De druivenoogst is in volle gang.

We eindigen midden in het dorp op een kleine mixP boven het meer. Zijn dit de juiste coördinaten? Gaat wel vaker fout bij Camper Contact.

Leen gaat op verkenning.  Bij de afslag  iets eerder  kun je helemaal naar beneden en aan het water staan. Er zijn daar 2 werkende waterkranen.  Fijn om de tank bij te vullen.

           

We installeren ons  een terras hoger.

Dit vinden we een topplek. We zijn vannacht vast de enige camper. Dan staan we liever wat dichter bij de bebouwing. Het uitzicht hier is fenomenaal. Vissers hengelen vanaf de pier. Meeuwen dobberen in het water en even verderop een eenzame pelikaan.

200 km gereden. De grens met de Republiek Noord Macedonië is niet ver.

CC Agios Panteleímonas aan het Vegorítidameer, West Macedonië, Griekenland.

           

verder naar week 42