Canada.

Vrijdag 10 mei 2019, Goes.

Nog een paar nachtjes, dan is het zover. Dinsdag 14 mei vliegen  we vanaf Schiphol met KLM naar Vancouver. Geplande vertrektijd 15.20 uur, daarbij behorende plaatselijke aankomsttijd 15.50 uur (9+ uur later). Na een nachtje Airport Holiday Inn hopen we op een gunstige tijd de huurcamper op te kunnen halen. Dan linea recta naar een shopping mall. Duimen, dat we daarna nog een flink eind richting Victoria op Vancouver Island geraken. Lukt dit niet, dan zoeken we een OP tussen Vancouver en ferry. In dat geval rijden donderdag direct naar Campbell Rivier, halverwege het eiland. Vrijdag al, hebben we daar de gereserveerde wildlifetour. 4 uur varen om misschien wel orka's, dolfijnen, otters, zeeleeuwen en misschien meer te spotten. Spannend, spannend dus! Zodra het mogelijk is, volgt verslag.

         

Zaterdag 11 mei.

Ook vandaag nog voorbereiden en inlezen. De koffers liggen open en vrijwel gevuld.

          

Maandag 13 mei.

We zijn er klaar voor. Koffers dicht. Huis schoon.

Morgenochtend bus en trein naar Schiphol. De KLM vlucht  staat nog steeds gepland om 15.20 uur. Aankomst Vancouver plaatselijke tijd 15.50 uur. Hopelijk blijft dat zo.

Wat gaan we  doen?

Een ANWB (ledenvoordeel) 22 daagse camperreis door West-Canada. Dit zit erin:

Rechtstreekse KLMvlucht naar Vancouver.

1 overnachting in het Holiday Inn Airport.

Woensdag 9.30 uur (heeft Leen net geregeld) worden we opgehaald door Canadream om de huurcamper voor 20 dgn in ontvangst te nemen.

Inclusief  3200 km vrij te rijden. Klaarmaakkosten en inventaris. Verzekeringen (zelf plus eigen risico). Een routesuggestie (die wij niet volgen). Laatste dag Hop-on Hop-off ticket Vancouver.

Door ons platina lidmaatschap hebben wij bovendien  een ANWB Reisgids West Canada toegestuurd gekregen. Een CA$ 20 waardebon voor Tim Hortons Café & Bake Shop, plus huur van navigatiesysteem en tot slot een Wildlife tour van 4 uur vanaf Vancouver Island. Deze hebben we gereserveerd voor vrijdagmiddag as.

Dan nu onze plannen voor de 1e dagen.  Indien het lukt qua tijd en fut nemen  we  woensdag de zuid ferry naar Vancouver Island. In Victoria de hoofdstad van Vancouver Island worden we vol ongeduld opgewacht door Brenda,  mijn penfriend  sinds we 16 waren, en haar man Paul. Vrijdag dus in Campbell River voor de wildlife tour en daarna zien we wel.

           

Dinsdag 14 mei 2019, Amsterdam Airport, Schiphol - Holiday Inn, Vancouver, Canada.

Het is zover! De buurtbus brengt ons soepeltjes en precies op tijd naar het station. De trein komt net zo stipt voorrijden. In Leiden lukt zelfs de overstap op de Intercity naar Schiphol binnen de 2 minuten.

Bij de incheck gaat er een balie voor ons open. Voor we het weten zijn we onze grote koffer kwijt. Eerst maar eens lunchen.

Langs de winkels, ons vergapen aan de hoge prijzen. Nog een thoffie en wat lezen. Kwart voor 3 boarding. Wij blijven zitten tot er beweging komt in de lange rij. Dan gaat het ook hier weer snel. De gereserveerde plaatsen wachten op ons.

We vliegen over het noordelijkste puntje van Schotland (zien  even eilanden) IJsland en Groenland (goed zicht) en dan van oost (ijzig reliëf) naar west over het vasteland van Canada. Daar alleen wolken onder ons tot er af en toe gaten vallen. Wat een leeg land. Kaal, nog slechts dun besneeuwde bergen, (bijna) onbewoond.  Af en toe eindeloos rechte gritwegen. Waarheen?

Over zee naderen we met zicht op het gelijknamige eiland Vancouver Airport. Een very smooth landing, door de douane en dan tamelijk lang wachten op de koffers.

Buiten bij de free shuttlebussen de één na de andere bus, maar niet voor Holiday Inn. We staan met meerdere ANWB-stellen te wachten. Pas na bellen met het hotel verschijnt de bus. Die brengt ons in een noodvaart naar het hotel. Supersnel ingecheckt. Pff! 'T is 6 uur (3 uur Nl) plaatselijke tijd. Even relaxen, douchen en dan naar bed. Morgen om half 10 staat de bus naar de camperverhuur voor.

      

Woensdag 15 mei 2019, Oprit BenP Victoria, Vancouver Island.

8 uur te bed. We slapen prima tot een uur of 3. Een steeds terugkerend gegorgel en gekletter uit de badkamer. Leen ligt naast me. Een spook? Nee. De ijsmachine net buiten de kamer. Klaarwakker zijn we allebei. Leen staat uit arren moede om een uur of 4 op. Haalt beneden verse thoffie (lekkerder dan uit de machine op de kamer) en krijgt er 2 reuzenmuffins bij. Een pré-ontbijtje op bed. 7 uur is het best al vol in de breakfastlounge. Uitgebreid buffet. Alles gesuikerd. Om het koolhydraatarm zonder toevoegingen te houden beperk ik me tot scrambled eggs en cheeseomelet plus wat fruit. Hoop dat we vandaag yoghurt zonder toevoegingen kunnen kopen. Leen buffert voor een lange dag en neemt er pancakes en honey bij. Prima hotel met zeer voorkomend personeel.

 

9 uur naar beneden, uitchecken en wachten op het vervoer van Canadream, het verhuurbedrijf. Een lege mediumsize bus rijdt al om 10 over 9 voor. Wij hebben de ruimte, maar niet voor lang. Nog 2 hotels doen we aan,  tot er 20 m/v ingestapt zijn. Allemaal Hollandse ANWB-stellen die om half 10 verwacht worden. Er is zat personeel, dat ieder een stel voor zijn rekening neemt om de procedure door te nemen. Alleen wij,  zijn samen met 2 dames die hetzelfde model camper krijgen.

 

Eerst de juridische uitleg, eindeloze do'nts en ook nog een fiks aantal do's. Waarvoor 1 voor 1 een handtekening vereist wordt. 2x2 blijkt niet sneller, maar een stuk langdradiger. Wij zijn er snel uit, wat we wel en niet willen, de dames zitten vol vragen en onzekerheden. Terwijl zij nog twijfelen over wel of niet extra verzekeringen en evt eindschoonmaak worden wij na flink voorschot op de creditcard overgeheveld naar Elly. Een dame met Hollandse voornaam, die 40 jaar geleden geëmigreerd is en ons in half Engels, half Nl meeneemt naar de motorhome. Het is een flinke joekel met vooruitstekende voorhoofd. Beslist niet het kleinste exemplaar. In rap tempo geeft ze duidelijke gedegen uitleg en zo kunnen we iets over 12en op weg.

 

Best wennen. Het is een wrevelige exemplaar,  deze motorhome. Dansend over het vaak ongelijke beschadigde wegdek. De handrem zit diep weggestopt en dat je niet moet schakelen is ook weer ff vreemd. Toch gaat het al doende beter en voegt Leen zich soepeltjes in het drukke verkeer. Op de highway  door de bedrijvenarea van Vancouver richting ferry, zo'n 30 km.

 

Vlak ervoor nemen we de afslag naar een shoppingmall. Makkelijk parkeren voor de Wallmarkt. Binnen zijn we een hele poos zoet met het zoeken naar gezonde producten. Goed opletten want bijna alles is gesuikerd en van smaakjes voorzien. Of het nu om ontbijtgranen of yoghurt gaat. Zelfs het super volkorenbrood met zaden en pitten smaakt zoetig, zo blijkt later. Ons karretje raakt  aardig gevuld. We mogen de lieve som van CA$ 137 (ca. € 100) afrekenen.

 

Bij de ferry komt het meetlint eraan te pas. Weer kassa! CA$ 144. We hebben mazzel. Tien voor 3 is het. De ferry staat op punt van vertrekken.

Dat loopt 20 minuten uit wegens grote drukte, maar toch een geluk, want het is een 2uursdienst. Dik anderhalf uur varen tussen eilandjes met groene eilandheuvels voor en besneeuwde bergtoppen achter ons.

 

In de spits dubbelbaans langs een aantal verkeerslichten bereiken we makkelijk de lange zijstraat waaraan Brenda en Paul sinds 5 maanden in een spiksplinternieuw huis wonen tegen een best wel steile helling. Het lukt Leen dus, maar we slapen vannacht omgekeerd, anders liggen we achterover. Een warm welkom, veel bijpraten en een overheerlijk maal van Pacific zalm met reuzengarnalen, gele gekruide rijst en groene asperges. Toe een snee poppyseed/lemoncake, gebakken door Brenda.

 

Daarna nog de koffers leeg en de kastjes inrichten. Ook schrijf ik nog het dagelijks verslag.  Een lange hectische dag.

 

Donderdag 16 mei, Parry's RV Park CA$34, 380 Martindale Road, Parksville, BC V9P 1R7.

Fris en fruitig wakker om 5 uur. We gaan vooruit! Ook Paul en Bren zijn vroeg. Zo gaat na het ontbijt de garage open. Wauw, een prachtig autootje, exacte Canadese kopie van een 50er jaren Porsche. Die blijft binnen. Wij krijgen in de 'daagse' Cadillac een scenic tour langs de Old Town. Een slaperige Brits aandoende stad van ambtenaren, pensionados en toeristen volgens onze gids. Dat klopt niet meer. Victoria is booming. De bevolking is de laatste 10 jaar verdubbeld tot 700.000 inwoners. Vanwege vele IT bedrijven vestigen zich ook veel jonge gezinnen hier. De universiteit brengt studenten. Dat geeft een levendige mix. Zeer bezienswaardig zijn  o.a. het regeringsgebouw en de derde hoogste totempaal van Canada.

 

We rijden langs het water verder. Zalmvissers dobberen in de oceaan. Terug rond het park en weer langs het museum.

 

De nieuwe brug over wordt de auto geparkeerd. We maken een 7 km lange wandeling langs de Inner Haven. Zoveel te zien.  Grappige gele en groene speelgoedachtige watertaxi's. Een cruiseschip en watervliegtuigjes die landen of vertrekken. Bij de oever alweer totempalen. Mooi zijn ze toch! Een rivierotter steekt zijn kopje boven de hoge oeverrand uit. Hij is totaal niet schuw. Gaat liggen rollebollen in het gras. Ook zien we zeehonden in het water. Af en toe het kopje boven. Geweldig! Daarbij verschillende prachtige wilde bloemen.

 

Ganzen met kuikens. Een  reiger en op de terugweg zelfs een hele familie otter in het water. Vanmorgen zag ik eekhoorns in de buurtuin en achter het huis een prachtig roodgekopt kolibrietje.

 

Na thoffie met nog zo'n heerlijke  snee door Brenda gebakken poppy/lemoncake nemen we voorlopig afscheid. We fixeren waar nodig de boel en gaan op pad. Steil achteruit naar beneden is een crime. Leen wil buiten de doorgaande weg blijven, maar graaft de trekhaakstang zo in het grind. Dan toch achteruit de net rustige straat op. Precies zoals we gekomen zijn. Het levert hem applaus op van Brenda en Paul.

 

Het is niet ver naar Higway 1 noord. Het is er druk. Veel RVs vanwege het komende vrije weekend. We lunchen hoog met uitzicht over de baai en naast een totempaal. Vanaf hier tot in de plaats Duncan zijn in 1965 op markante punten totempalen geplaatst, vervaardigd door regionale native kunstenaars. Achteraf was dit de laatste  generatie die deze kennis nog traditioneel doorgekregen heeft. Na jaren verwaarlozing zijn ze de laatste jaren weer in oude luister hersteld.

 

Verder weer. We zijn druk met route bepalen. Missen het stukje weg van de snelweg kustroute. De vermoeidheid slaat toe. Ineens is de fut eruit. Geen bezoek aan Duncan totempalenstad,  noch aan Chemainus, beroemd om de muurschilderingen. Dat blijft voor de terugweg. We stoppen wel bij een visitorcentrum. Zowat iedere gemeente heeft er één. Vaak is er ook een museum of expositie. Hier gaat het over bosbouw en houtbewerking. Wij krijgen een schat aan info mee en het dringende advies hen, vanwege de te verwachten drukte, vooral te laten reserveren voor de komende nachten. Eigenwijs als we zijn slaan we dit goedbedoelde aanbod af.

 

Het wordt steeds drukker op de weg. Rush hour en steeds meer weekenders. Maandag is het een nationale feestdag. Victoria Day-weekend is traditioneel het begin van het kampeerseizoen. Een half uur stapvoets file tot voorbij een accident. We naderen Parksville, halverwege ons doel voor morgen.

 

We nemen hier de scenic Coastroad. Bij het Visitorcenter zoeken we een OP. De app van I-Overland noemt 2 Parkings. Het lukt ons niet ze te vinden. Een eindje verder volgen we lukraak een RVpark sign. Dit park, niet aan zee, maar aan een rivier iets binnenland,  biedt nog plenty plaats zonder reservering. CA$ 34 zonder elektra (hoogseizoenprijs). Dit is nog goedkoop. Vanmorgen keken we bij Victoria op een nieuwe RVsite. Daar waren de goedkoopste plaatsen CA$63 en de duurste met Ocean View maar liefst 93!

 

We staan dik naar ons zin op deze Brabants aandoende boscamping. De Chinese beheerder komt een picknicktafel aanbieden. Terwijl ik aan het kokkerellen ben komen er op ons veld nog een reuzencaravan, een buscampertje en verschillende tenten bij. Gezellig!

 

Vrijdag 17 mei, OP Discovery Harbour 48 uur CA$ 0, Campbell River, Vancouver Island.

Stil en donker op de camping. Water vullen en gebruik van de sanidump, zoals het hier heet. Nog voor 8 uur weg. We blijven op de 19A en volgen de Oceanside Route. Zeer rustig door Parksville.

 

Ten zuiden van Qualicim Bay zien we campers overnachten met Oceaanzicht. Gaaf! Dit onthouden we voor de terugweg.

 

Een stop bij Union Bay pakt verrassend uit. Er liggen oesterstellages voor de kust. Zodra de deur opengaat komt ons een symfonie van vreemde geluiden tegemoet. Verrek! Dat is een, nogal schor, zeehondenconcert.

 

De Oceanroute is prachtig en rustig rijden. Toch gaan we in verband met de tijd bij Courtenay de snelweg op. Ook hier is het rustig. Snel, maar saai tussen de bossen bereiken we Campbell River. We hebben nog genoeg tijd voor een boodschappenronde en wat huishoudelijke aankopen bij de Wallmarkt.

 

De Garmin GPS laat zich maar moeilijk programmeren. Zo lukt het niet Eagle Eye Adventure te bereiken. We zitten in de buurt, maar pas na 2x vragen, staan we op een P in de buurt en lopen we, na een snelle lunch,  het laatste stukje.

 

Tot mijn schrik gaan we echt met zo'n splash, uit de kluiten gewassen, rubberboot. Natuurlijk moeten we weer tekenen, dat we de risico's begrijpen en dat die risico's voor ons zijn. Er zijn voorlopig 7 passagiers. 6 Nederlanders en  een Canadese vrouw. Ieder hijst zich in een enorm Michelinpak. Daarbij  mutsen, handschoenen en een grote antiwindbril.

 

Zo waggelen we met de jonge Captain Ruben naar de boot. Meteen in volle vaart een oversteek naar Quadra Island. Daar komt passagier nr 8 erbij. Een Zwitserse. Precies 1 uur start de tour echt. Rechts om het eiland. Daar liggen op wat rotsen boven water meteen een stel harbour seals, havenzeehonden.

 

Ruben laat ons weten, na uitleg veiligheidsmaatregelen uiteraard, dat er zich verderop killerwhales ophouden. In full speed bokken we een kwartier over de golven. Ik krijg een dikke splash over me heen.

 

De beloning is een familie orka's. Wauw! Ze spuiten, komen boven, slaan met hun staart en verdwijnen om een eindje verder weer boven te komen. Ruben is een meester om hen bij te benen of voor te blijven. De wet verplicht minstens 200 m afstand. Komen ze zelf ineens dichtbij, dan moet de motor uit. Dit is een bekende familie. Mama hoedt de kudde. Bepaalt waar voedsel gezocht wordt. Papa heet Rocky en is een jaar of 15. Is minstens 16 m lang en weegt 8000 kg, als ik het me goed herinner. Verder zijn er 3 'guys'. Tumbo is de beroemdste daarvan. Hij heeft scoliose. Door deze kromme rug kan hij niet snel zwemmen en heeft soms ademnood. Daardoor zwerft deze familie niet over grote afstanden, maar beperkt zich om met elkaar Tumbo te beschermen, hem hapklare brokken te brengen en hem zelfs zo nodig te duwen of boven te brengen als hij het benauwd heeft. Heel bijzonder. Wij blijven ze behoorlijk lang volgen.  Er duikt er één  vlakbij op. Kijken wij natuurlijk net allemaal de andere kant op.

 

In rustiger vaarwater tuffen we tussen eilanden met rotsige steile oevers en  begroeid met dennen. Een fjordachtig landschap dat aan Noorwegen doet denken. We zien grote vogels zweven. Eagles. Zee-arenden. Ook in de bomen zitten er veel.

 

Een eindje verder weer reuring in het water. Dit zijn geen killerwhales, maar humpback (zonder vin) whales (Bultrug). Deze walvissoort is erg lenig en kan ook zo'n 15 ltr lang zijn. Ze eten  kleine visjes. Dan wel tot 100 kg per dag. Dit in tegenstelling tot de orka's, die geen vis eten, maar zich alleen met zoogdieren voeden: zeehonden, dolfijnen en jonge walvissen. Ze spelen soms ook met hun prooi. Vandaar de naam killerwhale.

 

We zijn inmiddels een paar uur onderweg en Ruben brengt ons naar een  rustig baaitje voor een thoffie of fris met snack. Natuurlijk weer muffins (deze keer een kaneelmuffin voor mij). We hebben nauwelijks tijd om te eten, want het stikt er van de harbour seals, die in en uit het water duiken. Grappig!

 

Even verder ligt op een rotsoever een kolonie grote zeeleeuwen. Ze bekvechten en stinken behoorlijk.

 

Dit is zo'n beetje het eindpunt van de tocht. Via een andere route keren we terug. Nogmaals zien we bultruggen opduiken. Ruben zet er flink de sokken in, want nog een dik  uur te gaan en achter op schema. Een rough ride dus.

 

Halverwege nog een stop bij een grintstrandje, waar hij vorige week plotseling een bruine beer gezien heeft. Even verder een plaats waar je in het najaar Grizzlyberen kunt treffen. Voor ons zit het erop. Een hoge score. Awesome! Het stopwoordje van Ruben.

 

Wij rijden een halve kilometer naar een gratis parking waar je 48 uur mag staan. Waarschijnlijk in verband met de ferry naar Quarry Island, die vlakbij afvaart. Dit is een OP van I-Overlander. We schommelen wat door de tot stevig aangewakkerd wind. Verder staan we er rustig met uitzicht op de haven en ferry.

          

Zaterdag 18 mei, Parry's RVsite & Campground CA$ 34 (€23), Parksville, Vancouver Island.

Geen andere camperaars vannacht op deze rustige, voor ons veilig aandoende plek. De wind gaan liggen, regelmatig regen. Weer een uurtje later wakker. Onder een waterig zonnetje vertrek uit Campbell River.

 

Eindelijk kunnen we in eigen ritme reizen. Dat voelt goed. De 1e stop, nog in de gemeente C.R., bij een oud pompstation aan een strand vol kaalgesleten boomstammen.. Natuurlijk aangekleed met een paar schilderingen en een houtsnijwerk.

 

Thoffiestop en een kleine wandeling op  Oysterbay Rest Area.

 

Onderweg volgen we, net in Courtenay, de bordjes naar de  Comox Valley  farmersmarket. Erg leuk, allemaal farmgrown en/of homeproduced. Erg duur ook, voor Hollandse begrippen. We zijn vooral erg blij met het stevig gebakken multigrain brood voor $ 7,50 (€ 4,50). Verder radijsjes en minikomkommers. Als tegenhanger voor al dit gezonds scoren we een vette cinnamonrol, lijkt op en smaakt als een Zeeuwse bolus.

 

Na dit onverwachte uitje willen we naar het Courtenay and District Museum and Paleontology Centre. Die stomme Garmin GPS wil de straat weer niet herkennen. Dus via Mapsme een straat vlakbij. We komen verkeerd uit. Een behulpzame passant stuurt ons terug. Daar mogen we de straat niet in, maar kunnen we de andere kant op gelukkig terecht op een rustige P. We wandelen erheen. We bekijken de diaramas over de cultuur van de inheemse regiobewoners. Niet fotograferen in dit deel. Voor de uitgestorven .......saurussen geldt geen veto. Er zijn veel fossiele vondsten van allerlei dieren, maar ook replica's, oa  van een 80 miljoen jaar oud skelet van een elasnosaurus.

 

Na dit interessante bezoek lukt het wel de volgende bestemming in te toetsen. Het Comox Valley Visitor Centre. Altijd leuk met veel info, een kleine expo en hebbedingetjes in de winkel. Hier gaat de laptop aan de power en kan Leen alvast de tekst van de afgelopen dagen op de website plaatsen.

 

Gistermorgen zagen we tussen Union Bay en Qualicum Beach 3 Parkings aan de Oceaan, waar motorhomes overnacht hadden. Dat willen wij ook. Maar eerst rijden we heel lang door bosgebied. Wanneer we aan zee parkeerplaatsen zien, lijken ze veel kleiner en bovendien vol auto's op deze inmiddels zonnige zaterdagmiddag. We twijfelen of dit de OP's zijn en rijden  verder. Hum, duidelijk te ver. Dit is Parksville al. Dan maar weer naar Parry's RVsite  aan de andere kant van de stad. Fingers crossed dat er nog plaats is. Yes! Zelfde plaats zelfs. De camping is goed vol, maar wij staan op het no elektricity veld. Heerlijk. Zomerjurkje aan. Stoeltje buiten en relaxen. Oh ja eerst nog lunchen!

       

verder naar week 21