Zondag 25 maart 2018, Stellplatz Bad Aachen € 17, Aken Dld.

Kwart over 9, zomertijd, verlaten we de rustige CP aan de kreek in Terneuzen. 3 kwartier later Antwerpen al ruim voorbij. Zondags rustig op de baan zonder de vele vrachtauto's.

De reis verloopt spoedig tot we na nog een stukje Nl bij Heerlen de Duitse grens passeren en vrijwel meteen rechtsaf zo de stad Aken binnenrijden. Rond het centrum over de Alleenstrasse tot vlak bij de CP. Daar is de weg opgebroken en komen we in de wijk terecht. We stranden voor de volgende spoortunnel. Net hoog genoeg, maar te smal. We kronkelen verder langs oa een Burg. Hier is het spoorviaduct hoog en breed genoeg. We passeren de Heilbäder, het kuurcomplex met geneeskrachtige bronnen. Even later zoeken we een zonnig plaatsje op de rustige campercamping. Top!

        

Onder de lunch hebben we de info en plattegrondje, verkregen bij een folderpaneel aan de ingang, bestudeerd. Het is werkelijk stralend zacht lenteweer geworden. De 2 km naar het de centrum hebben we ondanks een klimmetje zo afgelegd.

Vanaf het imposante theater komen we bij de Eisenbrunnen. Overal ijsjesetende mensen. Iedereen heeft de lente in de kop.

Ook in de Garten tussen bronnen en Dom zit men massaal op de treetjes. Zo zijn we al bij de beroemde Dom. Er is een leuke vlooienmarkt aan de gang. We zien warempel ook een aantal religieuze miniboekjes liggen. Deze reis hebben we nl een missie: Voor vriend Paul op zoek naar Oost Europese gebonden  miniboekjes. Deze zijn Engelse en Franse gebeden, hymnen en overdenkingen. Net niet helemaal de bedoeling vermoeden we. Een appje geeft geen reactie. Volgende keer beter.

            

             

We doen een rondje Dom, Grashaus en DomSchatkamer. Een rij voor de ticketbalie, plus weekendtoeslag. Daar beginnen we niet aan. Daarna het Rathaus, idem druk en duur en nogmaals de uitgebreide vlooienmarkt op de Katschhof.

             

Terug door de volledig in de steigers staande Marschiertor naar de Abteiplatz met Markt, Garten en kerk van Bad Aachen. Ondanks dat we niet berekend waren op zonnige Paasdrukte was het een prettige kennismaking met Aken en hebben we geen spijt van deze tussenstop.

Op de camping gaat Leen meteen aan de arbeid. Vrijdag bleek zijn achterband leeg. Er zat een gemeen dun naaldje in. Ondertussen ben ik al aan de borrel en is dit verhaal zowat klaar ;-)

     

Maandag 26 maart 2018, Wohnmobilpark Marburg, Hessen, Dld.

Een waterig zonnetje begeleidt ons weer net buiten het centrum van Aken om naar de A4. Druk verkeer, maar steeds doorrijdend tot ruim voorbij Keulen.

Het laatste stuk gaan we in de fout. Leen heeft een verkeerde tussenstop ingetoetst. Ik wil het herstellen, maar dat brengt ons helemaal van de regen in de drup. Ons noodgedwongen overgevend aan Tomesita bereiken we uiteindelijk dwars door het Rothaargebirge al stijgend en dalend over smalle kronkelweggetjes toch de gewenste 62 naar Marburg. Daar nemen we een abstecher en doorkruisen we alweer net als gisteren de halve stad, omdat er een brug opgebroken is. Ook net als gisteren ligt de CP in de Umweltzone, alleen toegankelijk met groene sticker. Gelukkig prijkt er zo'n gevalletje op onze voorruit.

           

          

Door al het rondrijden zijn we pas half 2 op bestemming. Eerst maar lunchen, onszelf vermannen en aan de wandel. Door het park naar de opgebroken brug. Wat een skyline met burcht hoog boven de vakwerkhuizen aan de Lahn.

Daar klimmen we niet heen, zeggen we. Immers we moeten ook nog verder naar de volgende wandelbrug, voordat we de historische Altstadt in kunnen. De enorme Elisabethkirche gerond lopen we toch als vanzelf omhoog door de pittoreske straatjes met vakwerkhuizen.

          

We volgen het Grimmpfad. Een sprookjesroute. Leen puft uit onder het schoentje van Assepoester. Nog een paar trappen hoger zijn we op het Burgterrein. Een geweldig uitzicht is onze beloning.

            

            

Door weer andere trapstraatjes dalen we af. Voor de  lift naar de benedenstad staat een halve schoolklas. Dan nemen wij toch de wenteltrap naar beneden. Makkelijk zat! Nog een ommetje langs de Aldi en na even zoeken weer op honk. We hebben ons best weer gedaan!

        

Dinsdag 27 maart 2018, OP Am Marstall, Gotha, Thüringen, Dld.

We vertrekken wat later van de CP in Marburg. We willen een rustig dagje, niet te ver vandaag. Nog een laatste blik op stad en burcht voor we over de 62 onze route oost vervolgen. Door authentieke boerendorpjes tot Alsfeld.

Daar brengt de A4 ons heuvelend over de voormalige Oost-Westgrens. Hessen uit en Thüringen in. Hier liggen af en toe nog sneeuwresten.

            

De laatste kms, weg van de snelweg brengen ons door Barokstadje Gotha tot de Parking tegenover het Schloss, voormalig stulpje van de familie Sachsen-Coburg-Gotha. Deze winter bekeek ik op sombere middagen de serie 'Victoria, de jonge koningin', telg uit dit geslacht. Ze trouwde met haar neef Albert. In de 1e Wereldoorlog werd de naam van het Engelse koningshuis in Windsor veranderd.

            

Na de lunch wandelen we door het hertogelijk park naar de Orangerie. Hoveniers zetten kleurrijke perkplanten klaar om de borders mee te vullen. De subtropische kuipplanten staan nog binnen.

           

Via de mooi bewerkte poort richting de verkeersluwe Altstadt. Ook zeer de moeite waard met oa het historische raadhuis, de Margarethekerk en de vele indrukwekkende stadshuizen.

          

              

     

Dan beklimmen we de Schlossberg. De barokke praal van het slot bewonderen we in de bij de VVV verkregen folder. Verder dan de trappengangen naar de toiletten op de 2e verdieping komen we niet. Het is genoeg zo. Leen loopt nog effe naar de Netto. Ik tik dit journaal, achter de voorruit genietend van de zonnewarmte.

           

            

           

         

Woensdag 28 maart, OP am Neustadtplatz, Plauen, Dld.

Tot nu toe hebben we ons aardig aan de geplande route gehouden. Vannacht heeft het geregend. Her blijft een grijze dag. Geen weer om te blijven hangen in een leuke stad. Daarom valt de keuze op de 7, weg van de snelweg, die ons door 3 interessante steden vol van Duitse cultuur en bewustzijn zal brengen. Te beginnen met Erfurt. Volgens Michelin trok deze stad Duitse humanisten aan zoals Luther, Schiller, Goethe en Bach. Wij schampen het centrum en rijden door lange straten met de grote stadshuizen/appartementengebouwen, die we ook in Gotha zagen.

            

De volgende stad is Weimar. Michelin noemt het de  hoofdstad van het Duitse classicisme. De bibliotheken vol nationale schatten. Hier was Bach 'Kapellmeister', Liszt dirigeerde er de opera, Nietsche bracht er zijn laatste dagen door....en niet te vergeten Goethe woonde er meer dan 20 jaar. Wij merken niets van dit alles en kachelen er rustig doorheen. Het komt misschien door het miezerweer, maar op ons komt het wat grauw over.

         

           

Van Jena vermeldt Michelin dat Napoleon hier de Pruisen versloeg en dat de Universiteit de ontdekkers van de microscoop (Zeiss en Abbe) voortbracht. Juist dit stadje ziet er gezellig uit. We rijden dan ook dwars door het centrum.

          

         

Niet veel verder doorkruisen we het dorp Eisenberg om te eindigen op de ingetoetste CP bij de dierentuin. In een cirkel keurige ruime plaatsen. Helaas is het water afgesloten, terwijl we wel een ticket van € 5 moeten trekken.

         

           

         

90 km zuidelijker vonden we het in 2013 op de OP van Plauen erg leuk. In de stromende regen nemen we toch een stuk snelweg. Gelukkig wordt het allengs droger. Ook in Plauen doorkruisen we een flink stuk stad eer we de OP bereiken. We zoeken de minst schuine parkeerstrook en trekken een kaartje (€ 3,20) tot 5 uur, daarna is het gratis tot 8 uur morgenochtend. Het bevalt ons weer. Naast ons de Burg in restauratie. Het uitzicht op de stad met trams ervoor nog steeds levendig.

           

Inmiddels is het al 2 uur. Zou er nog een Mittagtisch te verkrijgen zijn? We gaan meteen op verkenning, omhoog naar de Altstadt. We bewonderen de kerk en het mooie marktplein met Rathaus. Bezoeken de Info, maar behalve Macdo, een ongezellige kebab en trendy Italiaan geen Gutbürgerlige Küche. Zul je altijd zien! We doen het deze keer met een tosti in de camper. Morgen Tsjechië!

          

            

               

        

Donderdag 29 maart. 1. CP Selb (€6), Dld.

Vannacht weer regen en zo warm onder het dikke dekbed, dat ik er wakker van lig. Bepaald stil is het so wie so niet in Plauen. Af en toe een tram, om 5 uur de vuilnisauto. Als we kwart over 7 weer wakker schieten is het droog en koud, 2o slechts. Saniën en water innemen heeft inmiddels prioriteit. Daarom nemen we een ommetje over de snelweg om in Selb binnendoor naar Hohenberg te rijden, waar we een CP weten. In Selb zien we echter een pracht nieuwe CP liggen met alle voorzieningen, zelfs douches (€ 0,50). Voor € 0,50 krijgen we 100 ltr water. Meteen doen dus.

         

         

2. CP Hohenberg an der Eger € 4, Grens Dld.

10 km verder bereiken we al heuvelend de CP met het prachtige uitzicht op Tsjechië. Goed, dat er al gesanied is, want er wordt gewerkt bij de voorzieningen. Blijft een geweldige thoffieplek!

3. Grens Tsjechië bij Schirnding.

1e stop om euro's te wisselen voor CZK (kronen) en een vignet voor de tolwegen aan te schaffen. Het vignet lukt voor € 15 = € 3 voor de wissel bij de benzinepomp. Vooruit maar. De kronen pinnen we later wel.

4. Parking N 50.07167, E 12.37001, Selb, Karlovarský, Tsjechië.

Het vignet opgeplakt verlaten we vrijwel meteen de snelweg en rijden binnendoor naar Selb.

Een rondje rechtsaf brengt ons op de busP. Leen trekt in het winkelcentrum Kronen uit de muur en ontdekt boven de Pgarage een ruime gratis P. Daar parkeren we en lopen de weg over het oude centrum in. Meteen schitterende voormalige koopmanshuizen en vakwerkhuizen. De Duitse invloed nog goed merkbaar. Op de schitterende Markt nog meer koopmanshuizen. De VVV verstrekt ons een plattegrondje. Daarmee wandelen we door mooie straten langs verschillende kerken en langs grensrivier de Eger. De Duitse naam voor Selb was ook Eger.

           

            

          

           

               

5. (O)P: N 50.23453, E 12.86793, Loket, Karlovarský, Tsjechië.

Kuuroord Františkovy Lazne bezochten we in 2013. Ivm de tijd rijden we ook niet om naar Mariánské Lazne. De afslag naar Loket brengt ons op een P met zicht op het burchtstadje. Hier kun je volgens ons ook best overnachten.

Eerst lunchen en dan op verkenning naar het prachtig gelegen stadje (Loket betekent Elleboog) in de bocht van de rivier de Ohře. Een mooi marktplein, omhoog naar de Burcht en klaar is ons rondje.

             

          

6. CP Vladimir Koráb CZK 400 (kronen). N 50.234561, E 12.868180, Karlovy Vary, Karlovarský.

Tot de snelweg volgen we de rivierlus met nog mooi zicht op Loket.

15 km later nemen we in Karlovy Vary de afslag naar de ingetoetste CP van de Franse camperaires (www.campingcar-infos.com). We rijden er bijna voorbij. Alles gesloten. Ik stap uit. Er komt een erg dikke man aan gewaggeld. Camping ist nun ein Minute geöffnet, zegt hij. We zijn de 1e gasten van het jaar ;-)

Morgenochtend om 10 uur dienen we weg te zijn. Dan toch meteen maar op verkenning. Karlovy Vary is het grootste kuuroord in deze regio weten we. Het overtreft onze stoutste verwachtingen.

Wat een overdadige 18e/19e eeuwse weelde. Dit is het door vele beroemdheden (oa Peter de Grote, Tolstoi, Goethe, Beethoven en zelfs Marx) bezochte Karlsbad. We kijken onze ogen uit. Ook nu loopt er een internationaal gezelschap rond. Europeanen, Aziaten, Russen, Mongolen. Nog steeds hangt er een fin de siècle sfeertje, hoewel er in de winkelstraat een Paasmarkt aan de gang is, waar knoeterharde rock klinkt.

           

              

Langs de slingerende Tepla is de bebouwing vooral over de top. Hier borrelt en bruist het. Onder de Colonnades overal kranen met heet water uit verschillende bronnen en met temperaturen van 30 tot 70 °. Mensen vullen hun speciaal aangeschafte bekers met drinktuit en nippen ervan. Ik vind de bekers spuuglelijk, maar vul mijn flesje een paar keer met heet helend water. Ietwat zout, best lekker en heerlijk warm voor de handjes. Het is nog steeds koud. Vandaag net 5°. De afgelopen dagen haalden we regelmatig 10°.

             

            

           

            

                 

Al met al is dit een zeer actief, maar bevredigend zwerfdagje geworden.

         

(Goede) Vrijdag, 30 maart 2018, Camp Herzog (€ 20,50), Trojska 161, Praha 7. Praag.

Gisteravond hebben we een toeristische route uitgestippeld via Mariánské Lazne, de stadjes Plana en Stribro naar de snelweg Pilsen/Praag. Na nachtvorst belooft het een zonnige dag te worden.

Niets veranderlijke dan de mens. Landelijk rijden we over de 6 rechtstreeks naar Praag. Het is uitermate rustig. Nauwelijks vrachtverkeer vandaag.

           

           

Nadat we het vliegveld gepasseerd zijn rijden we Praag in. Ook hier redelijk rustig stadsverkeer. In een 5 km lange tunnel geen ontvangst voor Tomesita. Ik zie de afslag Troja. Daar ligt toch de ingetoetste CP? Goed gegokt. Het is vlakbij. De 1e, 2e en 3e CP in de straat zijn vol of hebben reserveringen. Shit! Paasdrukte. De 4e kunnen we op. Nauw tussen de campers inmanoeuvreren. Het is maar een klein erf achter een woonhuis, zoals alle Camps hier. Enfin, we staan en zien wel wat de letterlijk Praagse Lente ons de komende dagen brengt.

         

Aan het eind van de straat stappen we om 1 uur op de tram. Een kwartiertje later worden we overdonderd door de toeristische drukte. We zijn uitgestapt bij nr 30. Het laatste punt van de rondwandelingen in het centrum van Praag. Ik heb nl ook van Tsjechië zo'n handig ANWBgidsje (uit 1990) Actief en Anders. We kijken aan tegen het Rudolfinum uit de 19e eeuw. Één van Praags  interessantste kunst- en cultuurhuizen. Ervoor het gedenkteken van componist Dvořák. Vlakbij stroomt de Vltava (Moldau). Meteen een blik op de 'overkant'. Dat is voor morgen.

De oude Joodse wijk Josefov in. Een wijk met een geschiedenis van 10 eeuwen, die in WO2 eindigde met de deportatie van de laatste joden uit dit getto naar Terezín (Theresienstadt) en verder. Het Joods Staatsmuseum bevat Joodse voorwerpen uit heel Europa (onder Hitler verzameld) en omvat ook verscheidene synagogen, het oude Joodse Raadhuis en het oude kerkhof. Helaas staat er een ellenlange rij en is het geheel verborgen achter muren.

Niet veel verder bereiken we het Stare Mesto (Oude Stad) met het gelijknamige beroemde plein. Hier is het zo overstelpend druk, dat het bijna niet doenlijk is een goede indruk te krijgen van de bezienswaardigheden. We nemen wat foto's van paleis tot kerk en Raadhuis met Astronomisch uurwerk, overigens tot de zomer wegens renovatie buiten gebruik.

          

We wandelen door de autovrije Celetná, winkelstraat,  met barokke huizen tot de Kruittoren. Nog steeds stikt het van de toeristen. Niet leuk meer.

Wel leuk is het bij het Obescní dúm. Prachtige Jugendstil. In de Smetanazaal heeft het Praags Symfonieorkest zijn thuisbasis. Daar komen wij niet. We kijken even in de hal naar binnen bij het café-restaurant. Ter verhoging van de sfeer speelt buiten een paar op viool sprankelend klassiek.

Verder zwervend naar het Wenceslasplein passeren we het Standentheater, nog steeds het Mozarttheater, ook werden hier de concertscènes voor de film Amadeus, het leven van Mozart, opgenomen.

Het genoemde plein, meer een brede Allee met indrukwekkende art deco zoals Hotel Europa, is het centrum van de Nieuwe Stad Nové Měšto. Even verder oa het nieuwe raadhuis en bij de rivier het neorenaissancistische Nationale Theater. Volgens ANWB de trots van het land. Volgens mijn niet deskundige mening spuuglelijk.

       

Ondanks een thoffietje in de veel rustiger Nieuwe Stad raken we aardig verzadigd. We zijn weer aan de rivier. Langs de Most Legii brug naar de Karelsbrug. We schieten de laatste mooie plaatjes vanaf de oever, want op de brug is het werkelijk overvol. We weten het wel. Morgenochtend op tijd in de tram en de brug over naar de Praagse Burcht, Pražký Hrad. Hopelijk is het dan minder druk en zijn we voor de regen, die in de middag verwacht wordt, weer terug op Camp Herzog.

      

          

        

Zaterdag 31 maart 2018, Autocamp Herzog, Praag.

Om half 10 lopen we op de Karelsbrug. Vergeleken met gisteren nog heerlijk rustig. Ruimte genoeg om de pracht in ons op te nemen.

        

Op weg naar het burchtcomplex komen we langs het Wallenstein Paleis. Het blijkt nu de zetel van de Senaat. We mogen gratis binnen. Wat onverwacht interessant en mooi. Ook nog een blik door het raam op de formele tuinen. Die gaan pas morgen, 1 april, open.

       

           

Over een smalle doorsteek naar de oostelijke ingang wordt het allengs drukker. Mooie uitzichten hier.

Dan een wegversperring en een militaire sluis. Een kleine wachtrij. Iedereen wordt gefouilleerd. Niet omdat er direct terrorismegevaar dreigt, maar omdat de president aan het werk is, vertelt een vriendelijke soldaat. We zijn binnen. Vlakbij het Gouden Straatje. Vroeger probeerden alchemisten daar metaal in goud te veranderen, maar het bleek al lood om oud ijzer. Nu staat er een tourniquet voor en moet er een ticket afgestempeld om door het nauwe straatje vol toeristenmeuk te mogen.

We lopen verder, want wij hebben dat combiticket nog niet. Langs de kathedraal staat een straatlange rij om binnen te mogen. Je snapt het al: met combiticket.

Inmiddels wil ik helemaal nergens meer binnen op deze manier. Buiten op de verschillende binnenhoven is overigens genoeg te zien. De indrukwekkende gevel van de St Vituskathedraal met 3delig zuidportaal, de zgn Gouden Poort en de toren daarbovenuit rijzend.

Ook het Koninklijk Paleis en nog een basiliek. Pas bij de noordelijke ingang komen we bij het ticket-office. Natuurlijk met een ellenlange rij.

Bij de Voorhof bewonderen we precies om 11 uur het wisselen van de wacht en kunnen we een blik werpen op de Koninklijke Tuinen. Die zien er nog desolaat uit. Pas 1 mei weer open.

Het complex verlaten we daar tussen 4 lange rijen mensen, die binnen willen en allen gecontroleerd worden, gefouilleerd en tassencheck. Een man is eindelijk binnen en verzucht: Nu een toilet! Haha, dat wordt de volgende file, dan om een ticket te krijgen en daarna bij alle bezienswaardigheden. Wij blij dat we vroeg via een zij-ingang binnenkwamen en het verder wel geloven.

Buitenom lopen we naar het Hradčany Namesty. De zuidwesthoek van het Burchtcomplex. Het enorme plein is omgeven door paleizen, waaronder het Aartsbisschoppelijk paleis met rococogevel.

Iets hiervandaan ligt het Loreto met indrukwekkende gevel en binnen de Casa Santa en een schatkamer vol religieus zilver en goud.

Er tegenover een paleis met een 150 m lange gevel. We zijn er niet van onder de indruk.

Op weg naar het klooster met mooie bibliotheek, hoger op de heuvel hebben we er ineens genoeg van en dalen door de ambassadewijk af. Daar ontdekken we een klein alternatief cafeetje met biothee, pittig gekruide panini en toe heerlijk zelfgebakken worteltaart cq tiramisu. Toch gelukt iets leuks te vinden ipv alle zelfde toeristenmenus, te kiezen van een fotokaart.

Beneden is het bij de Karelsbrug inmiddels weer overvol. Door een paar achterafstraatjes naar de volgende brug. Hier ontdekken we een ontzettend leuke uitgebreide internationale boekwinkel met nieuwe en oude boeken. Geen miniboekjes, maar wat een collectie in een doolhofgebouw.

De Most Legii over naar de halte. Binnen een paar minuten trammen we comfortabel naar Troja. Slechts een paar druppels hebben we gehad. Een uurtje later regent het wel, maar dan zitten wij al na te genieten van onze kennismaking met Praag.

      

verder naar week 14