Zondag 28 oktober, Manta Rota.

Langer in het warme bedje én toch vroeg op. Ik ben duf. Iets na 9en wandel ik al op het strand. Leen blijft lekker binnen. Dat is pas uitwaaien bij deze koude noordenwind. Ook hier is het ineens herfst. 11° slechts, die voelt als 7. Geen bikini, maar dik ingepakt is het toch heerlijk. Bij de strandovergang staat het vol vissers. Een grappig gezicht. Er is een wedstrijd aan de gang.

Al schelpen zoekend komt Cacela Vielha in zicht over de brede geulen. Hier kan ik niet verder en keer terug langs de binnengeul. Diepe reliëfs in het slik.

De temperatuur is al aardig omhoog. Ondanks de koude wind schijnt de zon nog fel. Het is inmiddels ook drukker. Meer mensen hebben behoefte aan een frisse neus.

Op de fiets Vila Nova door naar de Rua Monte da Pita. Paul rijdt ons naar Cabanes de Tavira. Waar we na een korte wandeling  langs de lagune neerstrijken op een terras aan de kleine boulevard.

           

              

Na een wijntje in het appartement fietsen we terug. Dat was een lome zondagmiddag. Vanuit de camper bewonderen we een door de ondergaande zon verlichte, prachtige zonsondergang.

        

Maandag 29 oktober, laatste dag Manta Rota.

Tegen 10en worden we opgehaald door Monique en Paul. We gaan weer een PR rondwandeling maken. Deze start  in Azinhal ten noorden van Castro Marim.

Vanaf het marktplein het dorp uit.

Het is hier behoorlijk heuvelachtig, weinig bewoond gebied. Prachtige uitzichten op Spanje, over de grensrivier Guadiana heen.

           

We dalen tot een droge rivierbedding. Hier een gevarieerde mediterrane begroeiing. Het ruikt soms heerlijk harsachtig naar den en cisteroos. Helaas nu niet in bloei.

           

Tot het dorp klimmen we gestaag weer omhoog.  Lang en pittig. Af en toe rusten om adem te happen.

             

Hongerig kunnen we kiezen uit 3 zaakjes. De pastelaria met een keur aan typisch Portugese baksels, de snackbar heeft ook alleen zoet.  De Casa de Pasto heeft tosti's. De dame kijkt bedenkelijk. Ze wil deze best voor ons maken, maar dan moeten we wel geduld hebben. Geen probleem voor ons. We nemen plaats op het rijtje stoelen voor het café. De mannen rammelen zodanig dat ze vast bij de bakker een zoet voorafje kopen. De tosti's zijn het wachten waard. Dikke sneden in boter gebakken pão caseira, gevuld met smeltende kaas en ham.        

Terug in Vila Nova nemen we afscheid van onze vrienden. Voorlopig scheiden zich onze wegen.  Morgen komen de broer en schoonzus van Paul aan. Door ziekte hebben zij hun reis een week uit moeten stellen. Wij trekken voor een aantal dagen naar een volgend stekje. Een nieuwe CP net over de grens in Spanje. Zondag willen we naar het herfstmarktje in Cacela Velha, dus komen we zaterdag weer terug in deze buurt.

        

Dinsdag 30 oktober, Camper Park Playas de Luz, Pozo del Camino/Isla Christina, Andalucia, Spanje.

Het regent, het regent heel veel. De hele nacht heftige hoosbuien. We worden wakker in een zwembad. Het is inmiddels droog, maar de helft van de CP staat onder water.

Een kostelijk schouwspel ontwikkelt zich tijdens het ontbijt. Er wordt verhuisd naar drogere gebieden. Helemaal niet nodig, want binnen een uur is het water weer weg. Gemeentewerkers zijn al druk bezig de afvoeren vrij van dennennaalden te maken.

Bij de slagboom ontstaat een file. Een mevrouw probeert € 90 in muntjes te betalen. Terwijl de rij achter haar groeit, wordt ze steeds nerveuzer. Strooit het geld rond. De irritatie van de wachtende mannen druipt er vanaf. Ik heb medelijden met haar.

Voor we Spanje verlaten vullen we het gas bij met altijd boeiend uitzicht op de saliñas en Castro Marim aan de horizon. Ook de Lidl vereren we met een bezoekje.

          

De brug over, Spanje in en niet veel later de afslag Ayamonte, de 431 naar Isla Christina.

              

Twee km voor het dorp ligt de splinternieuwe CP, vlakbij het voormalig stationnetje en nu aan de Via Verde. 2 terrassen met ruime plaatsen boven de marismas. Nog kaal en in ontwikkeling, alle voorzieningen aanwezig en uiterst vriendelijke ontvangst. We kennen de eigenaar al. Een paar weken geleden kwam hij in Santa Luzia flyeren. Het heeft gewerkt, ook omdat we in Falésia een Hollands stel spraken, die er net vandaan kwamen.  We werden er nieuwsgierig van en ziedaar, hier zijn wij!

Het weer blijft wisselend. 16°. Felle zon, wolken, af en toe een paar druppels en een stevige noordwestenwind. Na de lunch een verkenningswandeling van een uurtje. Via de marismas op pad. Dan omhoog en door een soort westernlandschap op het dorp  Pozo del Camino aan.

          

           

            

             

Daar begint het te regenen. Snel, snel terug over de Via Verde. Net op tijd binnen. Het regent een poos pijpenstelen. Daarna weer blauwe lucht.

 

            

Woensdag 31 oktober, Camper Park Playas de Luz, Pozo del Camino.

De hele nacht blijft het droog. Slechts 10°. Voor het eerst deze reis gaat de kachel aan. Tijdens het ontbijt foerageren vele vogels op de marismas (schorren) beneden ons.

Voor vanmiddag wordt er veel en langdurig regen voorspeld. Snel op de fiets dus. Met een ommetje over de Via Verde naar Isla Christina. Het begint goed over een groen geverfd betonpad.

Al snel verandert dat. Na de schorren komen we tussen kassen met groente en perzikgaarden  terecht. De onverharde weg ligt vol plassen. Dit is cross country. Zowel onze schoenen als de fietsen komen onder de poepkleurige modder te zitten.

In het dorpje Redondela verandert de miezer in regen. Bah, nu al. Regenjas aan en fullspeed over de vluchtstrook van de Carretera.

            

Een stop bij de Ermite in de duinen. Het zandpad naar Isla Christina is geen optie. We passeren de camping waar we jaren geleden met de caravan stonden, sjezen langs het haventje en over de brug. Hartstikke leuk allemaal. Het moet wachten tot beter weer. Doornat en verkleumd bereiken we de CP. Afijn. Onze dagelijkse portie buitenlucht en beweging hebben we binnen.

            

Donderdag 1 november, Camper Park Playas de Luz, Pozo del Camino.

Wakker worden onder blauwe lucht en een stralend zonnetje. Dat is toch een mooi  begin van de dag. Vandaag fietsen we de andere kant op. Hier is de Via Verde iets steviger. Evengoed zijn er flinke plassen te omzeilen.

In Ayamonte trappen we verder  langs de schorren tot we zuidelijk aan de Guadiana komen.

Hier staat het kerkje, dat we altijd zien vanaf de CP in Vila Real de Santo Antonio.

Nu kijken we juist tegen de skyline van Vila Real aan.

Langs de grensrivier rijden we tot het centrum.

Lang geleden dat we hier waren. Wat een leuk stadje is het toch. Gezellige Plazas met azulejosbanken.

Het is half 1. Wij lusten best een menu del día, maar voor de Spanjaarden is dat veel te vroeg. In de straten is het al druk op deze vrije (Allerheiligen)dag, maar de terrassen worden pas opgebouwd.

 

In de kerk is een mis aan de gang. Vanaf de aanlegsteiger voor de ferry naar Vila Real fietsen we de steile heuvel op. We komen uit bij de Moors aandoende Plaza de Toros.

        

De Mercadona is vlakbij. Hier scharrelen we onze lunch bij elkaar. Smaakt  prima op een bankje. Ook de terugweg is het weer volop genieten tussen de Marismas. Behalve allerlei watervogels zien we ook een ijsvogeltje wegschieten.

          

Uit de wind en in de zon is het naast de camper aangenaam vertoeven. Ook hier verveelt  het uitzicht op de schorren niet.

          

Vrijdag 2 november, Camper Park Playas de Luz, Pozo de Camino.

Het is nog geen 2 km fietsen naar Isla Christina. Over de brug langs de vissershaven. Een bewaker noodt ons gastvrij binnen, zodat we alles van dichtbij kunnen zien.

         

De binnenstad in. We hebben al een plattegrondje. Leen gidst ons zo gemakkelijk langs de Lugares de Interés. Ook dit weer een wit Andalusisch stadje. Aan de Plaza de San Francisco mooie broederschapshuizen.

Boven de Turismo is een klein gratis carnavalsmuseum. Wat een uitbundige  pracht wordt hier deze dagen gedragen.

Verder fietsend door de binnenstad blijft het genieten. Mooie pleinen, een kerk.

          

Een zeemansmonument. Even verderop een Memorial voor bij een schipbreuk  omgekomen marineros (vissers). Het is erg druk in de stad. Veel Spanjaarden hebben een extra lang weekend genomen. Ook in de overdekte markt is het zeer levendig.

Helemaal op de punt de bijzondere vuurtoren.

Langs de boulevard  en op weg naar de supers.

Weer langs de Ria Carreras en over de brug terug naar onze stek.

Het is heerlijk weer geworden. Net wil ik wat luchtiger kledij aantrekken, verdwijnt de zon en laat zich de rest van de middag niet meer zien ;-(

              

Zaterdag 3 november, OP Altura, Algarve, Portugal.

Een half uur vóór ons vertrek in Isla Christina parkeren we op de nieuwe stek. Da's toch sterk ;-).  'In the wild' staan we. Een beetje tegen wil en dank nemen we de volle plaats voor lief, omdat we morgen met Ria naar de herfstmarkt willen. Ook in Manta Rota is het maar de vraag of we daar terecht kunnen. Altura dus en daar is niks mis mee.

          

Een appje naar Ria. Zij gaat zo wandelen. Ik wil graag mee. Het is weer heerlijk. Al bijkletsend  door het altijd mooie achterland van Altura.

           

Bij terugkomst trakteert Leen ons op thee bij de padaria en krijgt de e-bike van Ria een onderhoudsbeurtje. Nog steeds de frisse noordenwind, maar ook volop zon.

In de namiddag wandelen we nogmaals naar Ria. Met fietspomp! Ook dat is snel gefikst. De wind is gedraaid, toch nog goed uit te houden bij Ria op het balkon.

Kort na terugkeer schrikken we op en zijn boos als een aantal campers aankomen en met de neus tegen ons aan komt staan. We gebaren van nee. Ze parkeren elders. Met 4 komen ze op ons af. Kom maar naar buiten jij!. Leen gaat nog ook. Ik voorzie klappen. Het valt mee. We leren dat dit privéterrein is. De eigenaar brengt hier campervrienden heen.  Het is normaal dat er vier rijen staan. Wanneer dat duidelijk is, rijden wij voorwaarts. Nu kan er achter ons nog een camper staan.  Inmiddels zijn we zijn vrienden ;-).

            

verder naar week 45