Zondag 14 oktober, PA Açoteias, Albufeira, Algarve.

Tegen 12en kregen we het puntje van de staart van Leslie  over ons heen. Een paar minuten heftige warrelwind, die de camper deed dansen. Gevolgd door een korte hevige regenbui. De rest van de nacht regelmatig regen en soms wat wind. Niks engs. Nu in de ochtend schijnt de zon alweer steeds feller. De temperatuur is een graad of 5 lager dan de afgelopen dagen. In tegenstelling tot de regio boven Lissabon zijn wij de dans ontsprongen.  Dank  voor alle bezorgde reacties.

           

Rond half elf zijn we klaar voor de fietstocht naar Quarteira, maar vooral een tripje down memory lane. Langs een paar strandjes. Onstuimige golven.

De haven van Vilamoura met zijn luxe jachten.

Dan de boulevard van Quarteira over. Druk met flanerende mensen. Ook hier flink aanrollende en opspattende golven.

            

            

          

Een binnendoortje naar de Lidl en vandaar via de Ecovía terug. Mooi binnendoor tussen lagune en camping tot we weer aan zee zijn.

           

Halverwege de boulevard rechtsaf. De Ecovía bordjes zijn hier totaal weg. We volgen Vilamoura tot we het fietspad tussendoor alle resorts en golfbanen hebben gevonden.

Dat fietspad tussen het subtropisch groen volgen we tot het stopt.

Een stukje drukke weg linksaf. Een stroompje over en meteen scherp links. Dit is het smalle binnendoortje dat Tomesita ons bij aankomst wilde laten nemen. Een mooi fietsweggetje . Het komt vlakbij de CPs uit. De wind is verder aangewakkerd en komt nu uit het noorden. Gunstig voor onze route vandaag, bovendien met een E-duwtje waren het 35 kmtjes ontspannen fietsen.

          

Maandag 15 oktober, OP Fonte de Paderne, Paderne, Algarve.

Brr! Wat een koude nacht. Dat zijn we niet meer gewend. Voor we het binnenland ingaan, eerst naar Albufeira om de basisbehoeften aan te vullen. Altijd leuk de bijzondere rotondes.

          

Dan 10 km noord. Bekend terrein. Voor het dorp rechtsaf.

           

Oh wonder! Helemaal niemand daar. Ook de deur van Maria's schuurwinkeltje is dicht. Nog nooit meegemaakt. Het komt vast vanwege de orkaanvoorpelling de afgelopen dagen. Bovendien is het vandaag miezerig. 11 uur staan we geïnstalleerd. De zon piept af en toe weer al tussen de wolken door.

         

           

Helaas. Het bewolkt weer en regent pittig. Na de lunch is het tussen de buien door af en toe droog. Om toch wat beweging te hebben begin ik de natte camper te poetsen. Water genoeg tenslotte. Leen komt me helpen tot een nieuwe bui ons weer naar binnen doet vluchten. Tijdens de (bijna) droge periodes komen we rond. Ook weer gebeurd.

Terwijl de volgende donkere lucht aan komt zeilen, lopen wij snel naar de inmiddels open schuur. Daar  echter geen uien, tomaten of meloenen. We zagen Maria en nog 2 hondjes al eerder lopen, maar nu is ze net niet te bekennen. Jammer!

Ondertussen hebben we het gezellig in ons huis op wieltjes. Muziekje aan, mooi boek, spelletje voor Leen en volop tijd voor ons dagelijks verslag.

         

Dinsdag 16 oktober, OP Fonte de Paderne, Albufeira, Algarve.

Precies 5 jaar geleden waren we hier voor de 1e maal. Behalve uitgebreid wassen in het voortdurend stromende water in de bakken van de wasplaats 'deden' we ook de wandeling naar het kasteel.

Achterlangs de in smetteloos wit met gele randen geschilderde gebouwen lopen we de onverharde weg op, richting Castelo. Dit zijn bewegwijzerde wandelpaden. Makkelijk. Meteen gegrepen door de weelderige vegetatie. Wilde kweeperen en een eindje verder vijgen. Klaar voor de pluk van een toevallige passant. Wij dus.

         

        

Onderdoor de luidruchtige snelweg hebben we al goed zicht op de ruïnes van de van oorsprong Moorse burcht. Volgens ANWB Extra Algarve is het het oudste lemen gebouw van de Algarve.

             

We kunnen er niet in. Buitenom dalen we tot de oude Romeinse brug over de nu droge Quarteira. Wat een rijkdom aan mediterrane vegetatie.

          

           

         

Bij de brug is een picknickplaats. Er zijn nog restanten van middeleeuwse bebouwing. Ik ontdek o.a. een oven.

Aan de overkant keren we langs de droge rivierbedding terug. Het pad is bijna overwoekerd door het nu vochtige groen. We ontdekken allerlei bloemen, bessen en vruchten.

Uiteindelijk staat er water in de rivier en komen we bij de bebouwing rond de watermolen. De 2 bruggetjes daar zijn allebei afgesloten.

Er staat een boom  vol grote walnoten. Ook hier verdwijnen er wat van in de rugzak. Doordat we de pijltjes negeren, niet de berg opgaan, maar de kortsluiting langs de rivier volgen komen we op een natte rode leemweg terecht.

Een stuk verder kunnen we bij de laagte met de hoge stapstenen dan wel de rivier weer over. Deze keer hebben we de stenen en het muurtje niet nodig. De plassen zijn wel handig om de rode plakzooi van de schoenzolen te weken.

         

Door een haag van kweeperen en granaatappel, die we keurig laten hangen, want privé, bereiken we de kruising weer. We zijn er bijna. 8 km in twee en een half uur. Weer verrassend en divers, deze wandeling.

           

Woensdag 17 oktober, OP Fonte de Paderne, Albufeira, Algarve.

Voor vandaag staat een rondje dorp op het program en als t'ff lukt een dagmenuutje voor de lunch. We vertrekken achterlangs het langgerekte Paderne.

Halverwege een afstekertje naar de pas gerenoveerde molen. Vorig jaar waren we hier ook. Nu treffen we een enthousiaste jonge vrijwilliger met kennis van zaken. 

              

Verder tot het dorpje Casa Dos Pires.

Hier keren we en lopen Paderne in. Wat een gezellig dorp is het toch.

Na de kerk herkennen we de straat met aan het eind het restaurant bij de muzieksociëteit en het muziekmuseumpje. Achter een groep werkers lopen we binnen en krijgen een plaatsje in de binnentuin. Heel bijzonder voor Portugal.

Net als de vorige keer eten we weer heerlijk van  het dagmenu. Meteen wijn en water. Olijfjes, brood en boter. Een dagschotel berekend op harde werkers, een machtig toetje, dat alles voor € 7,50 pp. Bij afrekenen blijkt zelfs de koffie en thee die we extra bestelden nog bij de prijs inbegrepen. De gezellige kokkin kan, niet alleen  qua postuur, een zusje van Carlos zijn. Ze kookt in ieder geval net zo goed.

             

Hoewel het niet ver meer is tot de Fonte voelt het wel zo. Het is warm én bergop. Daar kunnen we uitbuiken en genieten van het terug stralend zonnige weer. Ook de wolken van ex-orkaan Michael zijn volledig verjaagd.

            

           

Donderdag 18 oktober, Parque Povo de Baixo, Alferce, Monchique, Algarve.

Vannacht weer plotseling wind, gevolgd door regelmatig buien. We worden echter wakker onder een waterig zonnetje. Niks te klagen dus. Het was weer genieten in Paderne.

Voor we vanwege vrienden terugkeren naar Altura/Manta Rota rijden we nog een keer noordwest. Door nauw Sāo Bartolomeu de Messines stoppen we bij de nieuwe Intermarché. We weten, dat er een  lavaria bij is. We hebben ondertussen wel weer 8 kg verzameld. Terwijl onze vuile was rondtuimelt in een schuimig sopje doen we onze inkopen. Klaar voor nogmaals een paar dagen in de campo. Het gaat allemaal zo snel, dat we tijdens de droogronde nauwelijks tijd hebben  voor thoffie.

          

Onderlangs SB de Messines  naar de IC-1 noord.

Linksaf bij São Marcos de Serra. De naam zegt het al. De bergen (nou ja,  bergjes) in. Eerst prachtig groen met hier en daar een wit huisje. Dat duurt niet lang. Verderop heeft het gebrand. Natuurlijk! Dit is de Serra de Monchique. Deze zomer op tv met de beelden van de helse vuurzee en de wanhopige strijd om mens, dier en bebouwing te redden. Steeds meer rijden we er in. Afgrijselijk gewoon, maar hoopgevend hoe het groen overal  uitbarst. Gelukkig, dat het de afgelopen dagen, eigenlijk vooral s nachts, geregend heeft.

                 

Ook rondom Alferce heeft het gebrand. Dit witte dorpje op een kilometer of 8 van Monchique heeft sinds een jaar een gemeentelijke Parque de Autocaravanas. De camperbordjes brengen ons rondom de nauwe straatjes van het centrum tot een super verzorgde CP.

We parkeren boven de wasplaats op het verharde gedeelte  bij de sani. Van geel grit is  er naar beneden nog een uitgebreide plaats gemaakt. Vanwege de recente regen blijven wij vandaag liever boven. Druk is het toch niet.

             

We rommelen wat en kunnen uitgebreid op wifi. Ook daarvoor zorgt de gemeente. Voordat het weer gaat regenen verkennen we in een stief kwartier het kleine dorp. Toch heeft het een winkeltje, een café en snackbar met dagmenu, een kerk en zelfs een zwembadje.

Verbijsterend zichtbaar, dat de branden echt aan alle kanten tot op de randen van de bebouwing gekomen zijn.

         

Quote van de dag: In de Intermarché vraagt een Portugese vrouw met de folder in de hand onze hulp bij het zoeken naar de olie uit de reclame. Daarna vraagt Leen haar waar de eieren staan. Antwoord: Dat weet ik niet. Ik heb kippen! :-)

           

Vrijdag 19 oktober, Parque de Autocaravanes,  Manta Rota, Vila Real de Santo António, Algarve.

Dertien graden. De hele nacht regen en ook vandaag zullen er nog wat millimeters bijkomen in de Serra de Monchique. Het geplande fietstochtje naar Monchique valt letterlijk in het water. Met spijt in het hart verlaten we de CP in het leuke dorp Alferce.

Een prachtige route door het binnenland. Steeds dalend richting kust. Tot São Bartolomeu de Messines dezelfde weg terug. Ook hier wordt nóg meer regen verwacht, dus een bezoekje aan Camperstop Messines valt ook af. Misschien later nog.

In Alte parkeren we op het ons bekende plekje in de hoek achter het kerkhof. Maar ook hier blijven we niet deze keer. Het is wel goed voor thoffie  met uitzicht en een klein wandelingetje.

          

Via São Bras de Apostel en door Sta. Caterina da Fonte do Bispo dalen we steeds verder tot we boven Tavira de Atlantische Oceaan helder blauw zien opblinken.

             

           

 Op de 125 rond Tavira. 5 minuten vertraging.  Er wordt druk gewerkt aan de brug. We zijn er bijna.

Alweer nemen we de afslag naar Manta Rota.

De schrik slaat ons daar om het hart. 4 rijen dik campers. Toch gaat deze keer de slagboom open. We hebben mazzel. Meteen na de ingang rechts een plaatsje. Dat bezetten we. Heerlijk. Geen buren voor de deur, wel riet en een parasoldennetje. Al  die andere campers negeren we gewoon. Vriendin Ria uit Altura komt ons begroeten. We kletsen de middag uit.

          

Zaterdag 20 oktober, PA Manta Rota, V.R. de S.A., Algarve.

Een beetje regen vannacht. In de ochtend nog een paar drupjes. Wolken en soms zon. De temperatuur blijft beneden de 20°. Vanwege hoog water wandelen we over de vlonders richting Altura.

            

Aan het eind bij de geul slaan we linksaf en komen zo weer bijna aan de rand van Manta Rota.

Zo komen we uit op de Ecovía. Nu we toch bezig zijn kijken we op de volkomen lege parking bij het strand van Altura,  waar het voor enige jaren altijd vol stond met campers.

Daarna door de hoofdstraat tot bij Ria.

Vanaf hier rijden we naar Vila Real, waar we tegelijkertijd met Carlos aankomen bij Afonso. In dit gezellige familie-eethuisje genieten we weer  van de gerechten van de dag.

Op de terugweg rijdt Ria ons langs de Lidl en daarna brengt ze ons met de boodschappen tot bij de CP. Inmiddels heeft ze haar theetjes wel verdiend.

         

verder naar week 43