Zondag 7 oktober, Politiecamping, Tavira, Algarve , Portugal.

Een topdag vol activiteiten. Te beginnen met een geweldige tocht over de Ecovía. Voor 9en fietsen we de camping al af. In Tavira de brug over en de blauwe lijn plus fietstekentjes volgend. Ons doel is het maandelijkse marktje in Fuseta. Niet dat die nu zoveel voorstelt, maar gewoon leuk en de route erheen, hoewel bekend, blijft  geweldig.

Na een korte stop bij een restaurantje, dat we gisteren zagen begint de Ecovía in het buitengebied. Weldra bereiken we Santa Luzia. Het mooie vissersdorpje, waar we al een aantal keren overnacht hebben.

              

            

Even verder de pontonbrug naar het eiland met het ankerkerkhof.

Voorbij het witte vakantieresort begint het gerammel. Een lang stuk onverhard, door de rivierbedding met deze keer maar weinig water. Een groepje huizen. Kleurige bloemen. Zo mooi hier.

Een stukje verhard, de waterpomp voorbij, langs de Praia de Pinheiro. Helaas  nog steeds wachtverbod voor caravans en campers.

Weer onverhard. Het houten bruggetje over de saliñas zit vol gaten. Paardenpoep  erbij. Hier heeft een paard nog niet zo lang geleden heel benauwde ogenblikken gehad. Het grootste gat  provisorisch met een lintje aangegeven.

Dan het strandje, waar we zo paradijselijk overnacht hebben met Lupana. Het cafeetje van Christina ziet er verlaten uit. Jammer!

De laatste kms zijn de toppers. Tussen de zoutpannen vol  vogels door. Prachtige lichtval.

In Fuseta is het gezellig druk,  zowel aan de haven als in het centrum. Geen markt echter. Wel thoffie.  In een winkeltje met Pakistaanse vader en zoon vindt Leen gelukkig wel een zwembroek (thuis laten liggen) en ook nog een bermuda.

Dezelfde route in sneltreinvaart terug. Om half 1 vangen we vriendin Ria op bij de Lidl in Tavira, want daar vlakbij is het restaurant. Gelukkig hebben we eerst een tafeltje gereserveerd, want het loopt in snel tempo vol. Leen krijgt frietjes en veel karbonaadjes. Ria en ik een reuzenbord met de visvangst van de dag.  Verschillende soorten, allemaal even lekker. De glazen wijn zijn ook reuzegroot. Superlekker en gezellig. Zoveel bij te kletsen.

Dat gaat verder bij de thee op de camping en in het zwembad tot Ria zich nog moet haasten om voor donker thuis te zijn. Zoals gezegd: topdag!

              

Maandag 8 oktober, laatste dag Politiecamping Tavira.

Het plan is vandaag een eindje oostwaarts te hoppen naar de OP in Santa Luzia en vandaar naar het ankerkerkhof en strand op het tegenoverliggende eiland te wandelen. We zijn allebei best moe van de activiteiten gisteren. Een rustige dag extra op de camping trekt ons wel. Zo liggen we wat langer op bed en  doen wat klussen in de ochtend. Leen loopt na de sani  nog eens naar de Continente. Ik spendeer heel wat tijd in het washok, waar ook de wifi zich bevindt, nadat het mobiel kotje extra goed geveegd is en een wasje gedaan.

Later hebben we het zwembad voor ons alleen. Wat een luxe toch.

          

Dinsdag 9 oktober, 1. OP Santa Luzia, 2. OP Quarteira, Algarve.

Vijf voor 9 staan we gesanied en wel bij de poort. De receptioniste komt om 9 uur zegt de nachtwaker. Tot grote irritatie van hem verschijnt ze pas 25 minuten later. Hèhè. Eindelijk kan hij naar zijn bedje en wij betalen.

Via de Aldi naar Santa Luzia. De parking stelt weinig voor, maar ligt geweldig aan de rand van het dorp en bootjes in de saliña voor de deur. Ergerlijk dat zelfs hier camperaars menen hun plek af te moeten bakenen, terwijl ze zelf weg zijn. Afijn, wij staan prima voor een nachtje.

          

We komen hier voor de mooie wandeling naar de Praia do Barril en evt. een duik in zee. Proviand en water mee. Lekker stappen en genieten van de flora en fauna rondom ons.

Het bruggetje over en langs het treintje, dat zich vult met strandgasten.

          

            

Ook het strand op het eiland is aardig bezet. Wij hebben ondertussen besloten vandaag al verder te rijden. Geen van beiden willen we vandaag persé zwemmen. Rechtsomkeert dus.

          

             

 

          

Ons volgende doel is Quarteira. Daar is het morgenochtend al de wekelijkse markt in plaats van donderdag wat dus verkeerd in mijn hoofd zat. Gelukkig dat Leen het even controleerde. Doordat we in Olhão tanken bij de Intermarché rijden we weer eens langs de haven en de markt. Altijd bedrijvig en leuk deze stad.

           

                

Dubbelbaans om Faro heen en pas de laatste kms binnendoor. In Quarteira vult de parking naast de CP zich al met campers, want de markt is op dat terrein. Wij hebben alle tijd om rustig te relaxen. Zelfs de stoeltjes kunnen buiten hier.

             

Woensdag 10 oktober, Parque de Autocaravanas (€ 6) Açoteias, Albufeira, Algarve.

Spannend wakker worden in Quarteira. Op het terrein naast ons branden de schijnwerpers, klinkt gehamer, tentstokken kletteren. Er wordt gepraat en gelachen. Terwijl wij in ons camperbedje liggen wordt de markt opgebouwd. Een paar uur later lopen we erheen. Een buslading wordt geloosd. Het zijn allemaal verstokte rokers. Bah  dwars door een rookgordijn. Het lookie, lookie, samen met nice price en cheapie cheapie klinkt  overal.  Ik moet mijn tegenzin overwinnen. Gewoon slenteren, maar het is meteen weer duidelijk. Dit is niet ons ding,  een echte toeristenmarkt. De waren, behalve de echt Portugese spulletjes, meest goedkoop van prijs én van kwaliteit. Bijna buiten vind ik toch nog een nieuw kurkhorloge. Zo ben ik weer bij de tijd.

Bij de camper gekomen hebben we mazzel. Voor en achter klemgezet door personenauto's vertrekt de voorste net. Vlug de camper vooruit en vertrekklaar. We hoeven niet ver. Bij Praia de Falésia is naast de bekende CP  nog een nieuwe gekomen. Die gaan we proberen.

Ondanks dat we het kantoor voorbijgereden zijn, worden we hartelijk ontvangen en op de plaats geregistreerd door eigenaar Luis. Prima CP, alles aanwezig, zelfs  douches, wasmachine en ook wifi. Geen zwembad, maar wel een strand op loopafstand.

Toevallig staat er een wilde druivenstok achter onze camper vol al overrijpe soms verdroogde druiven. Ze zien er niet uit, maar lekker!

We komen de CP niet meer af. Morgen weer een dag. Het is wat raar weer. Soms hete zon, dan weer wolken. Ook de wind is soms weg en waait dan weer verfrissend. 24°.

        

Donderdag 11 oktober, Parque de Autocaravanas (PA) Açoteias, Albufeira, Algarve.

Vannacht heeft het kort geregend en gewaaid. De temperatuur is blijven hangen op 20+ en het is bewolkt. Met de zwemkleding in de rugtas lopen we door het bos richting strand. Het stikt er van de blauwe Iberische eksters.

Een  10 minuten wandeling brengt ons boven de zachte zandsteenkliffen in prachtige okerkleuren. De vorige keer, dat wij hier waren was na een storm de trap naar het strand deels weggeslagen. Het aanzicht van de kliffen wijzigt regelmatig, doordat het superzachte zandsteen steeds afbrokkelt en vervormt.

        

          

De zee is onstuimig. Niet echt lekker om te zwemmen. De watertemperatuur echter zeer aangenaam. Met de voetjes in de aanrollende golven is het prima wandelen. We lachen om een schommelende toeristenzeilboot.  Allemaal zeeziek en geen dolfijnen te zien.

          

Na een uur richting Quarteira gelopen te hebben keren we en nemen een andere trap omhoog. Door het bos komen we warempel precies boven de camping uit.

Het blijft overwegend bewolkt. Af en toe lukt het de zon door de wolken te breken en soms vallen er wat druppels. Tot en met het weekend blijft het dit soort weer. Wij vinden het niet erg. Kletsen met onze Tsjechische buren. 2 jonge stellen met kinderen, die elkaar hier via  een camperforum getroffen hebben, zodat de kinderen samen kunnen spelen. Ze dromen ervan met de camper in Amerika te reizen en vinden het een inspiratie dat wij dat 35 jaar geleden al deden. Wij, op onze beurt, genieten van hun enthousiasme en idealisme. Reizen kweekt begrip tussen nationaliteiten. Daar zijn wij het helemaal mee eens.

             

Vrijdag 12 oktober, PA Açoteias, Albufeira, Algarve.

Klopt niks van die Meteo. De zon schijnt weer stralend de camper binnen en blijft dat de hele dag doen. Wij hebben het plan opgevat over het strand naast Albufeira te lopen  en met de  bus terug. Het begin is makkelijk. Ook hier breed zandstrand onder  veelkleurige kliffen.

           

Na een uur houdt het strand op. Rotsen, een stenig strand dwingt ons een trap op. Boven weer naar beneden tot we op een door rotsen ingesloten strandje bereiken.

Nu omhoog over een smal paadje. Er zijn meerdere mogelijkheden. Een joggende dame gaat ons gelukkig voor. Zo bereiken we het leuke vissersdorpje Olhos de Agua. Ze wijst ons hoe we verder kunnen.

Via een trap omhoog en beter langs de weg verder omdat het allemaal afgesloten strandjes zijn. Onze dank is groot.

Langs een golfresort tot de drukke route. Wat een toerisme hier. Club Med moeten we ronden. Nog wat dwalen. We zijn er bijna, denken we.

We proberen  zo dicht mogelijk bij zee te blijven. Nog een strandje. Weer omhoog over een eindeloze trap.

Dat valt tegen. We moeten nog flink wat toeristenkermis voorbij, voordat we  boven het Albufeirastrand uitkomen.

Naar beneden met de roltrap. Daar ist pas echt feest. Overal hopen ze ons op een terras te krijgen voor de lunch. Bij een kantoortje voor tours vraag ik een plattegrondje. € 2 please. Wat een afzetters. In het kleine oude centrum is het niet veel beter. Ook in de authentieke huisjes alleen maar toerisme. We lopen richting bushalte in de hoop daar iets Portugees te vinden. Rustiger is het er inderdaad. Een Engels terras met Portugese keuken. Da's al heel wat. De biftoc smaakt prima. Voor Leen wel een erg kleine portie, zeker voor de gevraagde prijs.

         

Voldaan en gelaafd lopen we naar de centrumbushalte. Daar kunnen we met de plaatselijke lijn tot het grote busstation aan de rand van de stad. Nog een halfuurtje voor onze regiobus komt. Tijd voor een ijsje.

Deze bus brengt ons in 20 minuutjes tot voor de CP. Kan niet beter. Lekker douchen en uitrusten. Al met al is het 13 km lopen geworden.  

          

Zaterdag 13 oktober, PA Açoteias, Albufeira, Algarve.

Stilte voor de storm en stralende zon bij het opstaan. Orkaan Leslie heeft aangekondigd, nu hij zover oostelijk is gedwaald, ergens tussen Sevilla en Lissabon aan land te komen. Gisteravond leek Albufeira favoriet. Dan hebben wij de hoofdprijs. Op dit moment half 11 in de ochtend trekt de wind ietsje aan en komen de 1e wolken. De MeteoGuys verwachten nu dat Lissabon en noordelijker in de roos schieten. Laten we het hopen, denk ik egoïstisch.

Nadat wij de dagelijkse klussen gedaan hebben fietst Leen naar de Intermarché op een paar km afstand. Ik maak een bikini een maatje kleiner. 'Tis of ik een nieuwe heb. Voor de rest houden we het weer in de gaten en luieren. Vriendin Ria belt. De Portugese Meteo geeft voor hier inmiddels code geel, maar oranje tot rood voor de westkust tussen Sines en  Lissabon. Ook wordt er gewaarschuwd geen losse spullen te laten slingeren en niet onder bomen te gaan staan.

Onze Franse achterburen zijn op stap.  Hun luifel klappert, een wasrek waait om. Samen lukt het het enorme ding in zijn behuizing te draaien.

Het waait helemaal niet zo hard. Af en toe wat vlagerig, maar ook bij de Engelse voorburen vliegt een wasrekje weg. Ook hier doen we onze burenplicht. Haha. Wij bewaken op deze rustdag het fort wel.

            

verder naar week 42