Zondag 30 september 2018, 1. ASA Talavera de la Reina, 2. ASA Aldeanueva de Barbarroya, Castilla la Mancha, Spanje.

Het viel reuze mee vannacht rond de CP van Pinto. 's Avonds klonk de muziek een paar maal  luid vanuit de tentjes, maar het leek er op, dat iemand meteen de geluidsknop weer laag draaide. Ook op het parkeerterrein achter ons geen luidruchtige jongeren zoals vrijdag. Prima stadsverblijf dus. In alle rust verlaten we de Comunidad Madrid.

Meest autovía, bovenlangs Toledo west tot de CP van Talavera de la Reina.

De ASA blijkt gewoon een parkeerstrook naast de weg. Op deze zondagochtend merendeels gevuld met gewone auto's. Er is vlakbij een sportevenement aan de gang. Talavera, beroemd om zijn azulejos, had ik graag nog eens bezocht, maar vandaag geen behoefte aan drukte. Met een rondje om de kerk verlaten we het stadje.

De route tot de volgende, ook bekende,  bestemming brengt ons na vlak wijds landschap door een aantal sierras van de Montes de Toledo.

             

Zoals ook de vorige keer is het superrustig op de ASA boven de weg bij het kleine dorp. Terwijl de temperatuur oploopt,  brengen we er een slome middag door.

In de namiddag toch maar geen rondje door het plaatsje, voorbij de kerk  en erbuiten een blik op de Via Verde, waar we morgen het noordelijke deel van willen fietsen. Dat zien we dan wel!

         

Maandag 1 oktober, ASA Aldeanueva de Barbarroya, fietsen over de Via Verde de la Jara, Parque Naturel del Tajo.

Voor we de Via Verde oprijden eerst het rondje dorp. Van hoog naar laag door hobbelige straten. Rond de stevige kerk en een stop om proviand en vooral water voor onderweg in te slaan. Het is een gezellig komen en gaan in de kleine dorpswinkel.

De Via Verde blijkt goed aangegeven en goed berijdbaar. Lang geleden geasfalteerd is er meestal nog wel een strookje verhard. Het wauwgevoel is er  meteen al  bij het vervallen station. Als we het goed begrijpen is dit spoor aangelegd vanwege de fosfaatwinning. Wij rijden vandaag het traject noord naar het beginpunt van de VV.

            

Het eerste stuk loopt boven de rivier de Taag. Prachtige vergezichten hier.

Met een lang en hoog viaduct steken we de rivier over. We fietsen tussen uitgehakte rots en door een paar tunnels.

Onderweg een paar vervallen stations en uitkijkpunten. We stoppen vaak. Dit is echt een schitterende Via Verde.

             

Later komen we in wijdser landschap. Het heeft zijn eigen schoonheid. Gele akkers, maïs en riet. Hier en daar een boerderij.

            

            

Na 20 km komt het dorp Calera y Chozas in zicht. Over een ijzeren brug bereiken we het station. Deze is niet vervallen. Hier loopt een bestaand spoor langs. Voor de Via Verde is dit het startpunt, voor ons keerpunt.

Verlieten we Aldeanueva onder het klokgelui van 10 uur. Calera fietsen we binnen met 12 slagen. Dat is te vroeg voor een menu del día. Veel meer dan een al door de lokale mannen  bezet zitje voor de bakkerij zien we ook niet. Het is wel een fijn dorpsplein, dus verorberen we daar ons croissantje met water.

                

De terugweg sjezen we op een paar stops na lekker met de wind en een extra duwtje in de rug.

          

           

Het is vandaag niet zo heet. Prima uit te houden in de camper. De wind waait verfrissend door de open ramen. Na 45 kms is het heerlijk relaxen.

               

Dinsdag 2 oktober, 1. Busparking Guadelupe, 2. ASA Logrosán, 3. ASA Mérida € 12 (Badajoz) Extremadura.

Ruim honderd kilometer naar ons doel vandaag. De route is in de atlas compleet met groene stipjes gearceerd. Dat betekent landschappelijk fraai. Heel fraai zelfs. We rijden door La Jara een bergachtig gebied.

         

Thoffie op de Puerto de San Vincente, 808 m.

Het blijft schitterend tot en met de afslag  naar Guadelupe.

           

Tijdens onze 1e camperreis door Spanje kwamen we hier aan na een lange dag sightseeing en geen CP naar de zin gevonden. Het bleek net de belangrijkste dag van het jaar voor dit stadje. Overvol met pelgrims  voor het feest van de Zwarte Madonna. Middenin het dorp voor de kathedraal kwamen we uit op het overvolle plein. Een verkeersregelaar stuurde ons naar beneden tot de camping. Omdat die gesloten was bleven we voor de nacht over op de in de avond totaal verlaten busparking. Nu rijden we er buitenom het dorp, mooie uitzichten, direct heen. Er is volop plaats.

In alle rust omhoog tot bij de Hospedería. Hier lopen we binnen en nemen we enigszins brutaal een kijkje. De patio is een pracht. Een mooie groene ruimte.

               

        

Iets verder komen we dan op de rotonde voor de kathedraal. Ook nu staat er een agent mensen door te wijzen.  Wauw, heel erg indrukwekkend deze kathedraal. Ook de buitenkant.

            

Binnen hebben we geluk. Het is er erg rustig. Terwijl we het rijkversierde altaar en daarin de Zwarte Madonna in al haar glorie fotograferen, komen er priesters binnen en gooien het hekwerk open. De mis gaat zo beginnen, dan moeten bezoekers buiten.       

Naast de kerk is het klooster ook toegankelijk. Echter alleen met gegidste rondleiding en dat duurt nog een half uur. Dat trekt ons niet. Voldaan keren we terug naar de camper.

Nog 30 km, onveranderd prachtig tot de ingetoetste bestemming.  Weer een Puerto over en door het zeer levendige dorp Cañamero.

De ASA van Logrosán ziet er op de foto's idyllisch uit. De werkelijkheid valt tegen. Inderdaad een veld met bomen, dus schaduw. Echter  geen groen gras daaronder, doch dorre zandgrond. Het ergste is de omgeving. Tussen de milieustraat met een heleboel troep en andere bedrijven.

          

            

We hadden gedacht hier 2 nachten te blijven om morgen de Via Verde te fietsen. Er loopt echter zover we zien geen VV, maar wel de Ruta de las Villuercas. Een overigens zeer mooie, maar pittige, bergje op - bergje af,  wandelroute. Ook niet ideaal, nu de temperatuur hier in Extremadura weer flink oploopt.

We gaan dus verder voor de bestemming van donderdag. Mérida, nog eens honderd kilometer. Dit traject komt geleidelijk  op vlakker terrein.

Het dorp Zorita heeft van die typische geelwitte gebouwen, Sevilliaanse stijl.

Voor we halverwege de Autovía op kunnen, doorkruisen we de grotere stad Miajades.

          

            

In Mérida kunnen we weer eens Lidlen. Geheel in Romeinse stijl aan de kassa.

             

De ASA is achter op een bewaakte parking vlakbij het Romeins theater. De  stadswandeling bewaren we tot morgenochtend. Nu uitpuffen, drinken en zo weinig mogelijk bewegen. Het is hier + 30°.

               

Woensdag 3 oktober, 1. Bezoek aan Mérida. 2. ASA Badajoz, Extremadura, España.

Net op bed gestommel en gerommel naast de camper. Haha, de Spaanse vuilnismannen werken 's nachts, dat weten we al langer. Ff de zakken verwisselen.  En ja, de geparkeerde bussen achter ons starten vroeg op. Ook dat weten we. Toch goed geslapen. Het grote voordeel van zo'n stadsCP is dat je vlakbij de bezienswaardigheden bent. 11 jaar geleden stonden we met de caravan op de camping buiten de stad. We fietsten een ochtend langs de archeologische sites. Na de siësta reden we met de auto naar het Visigotisch museum. Nu nemen we de benenwagen. Vlakbij stuiten we op de restanten van een aquaduct en van thermen.

Aan de andere kant van de weg de Circo (Romeinse Renbaan). Hoewel nog geen half 10 kunnen we al binnen. We kopen voor € 7,50 een pensionados combiticket voor 6 archeologische bezoeken.

          

Vandaar wandelen we tot de kapel van Sta Eulalia. Deze patrones van Mérida is een kindheilige en martelares. We begrijpen dat ze als 12 jarig  meisje Christen werd. Opgesloten door haar familie en gemarteld.

Onder de kerk geeft ons ticket toegang tot de Crypte, de restanten van de oudste kerk, eerder Romeins en Moors.

            

Daar in de krochten zit een mannetje geld te tellen bij de trap naar de huidige kerk. Om die ' muy bonita' kerk te bezichtigen mogen we nog eens € 2 pp dokken. Een instinker, maar vooruit!

Het centrum in, langs leuke pleintjes met  mooie gebouwen en door de Arco Trajano bereiken  we onder een kantoor  de archeologische opgraving van Moreira, wat woningen en winkeltjes en nog  een stuk Romeinse weg.

             

           

Onze wandeling gaat verder over een eilandje in de Rio Guadiana tot de oude Romeinse brug.

           

Daar kunnen we het Alcazaba, de vesting  binnen. Moors, maar in later tijden aangevuld.

              

Weer de stad in tot de Templo Diana. Bezoek binnen blijkt buiten ons ticket te vallen. Dat slaan we dan maar over. Er staat nog meer dan genoeg op het program.

           

Weer tippelen tot we bij de Plaza de Toros de Casa de Mytrio en Columbarios bereiken. Het huis heeft mooie mozaïeken en restanten van fresco's. Er wordt nog flink gerestaureerd. De begraafplaats is een eind weg in de volle zon. We lopen er buitenom langs en zien zo wat losse stenen.

            

             

             

Niet ver daar vandaan komen we bij het theater en amfitheater. Dit blijkt de klapper van onze bezoeken. Wat een pracht is hier nog te zien.

         

            

              

            

Als kers op de taart mogen we het moderne Museo Nacional de Arte Romano,  Europese pensionados zijnde (wel even paspoort laten zien), gratis in. 3 verdiepingen vol  moois. Pas terug in de camper lees ik dat er in een bijgebouw tijdelijk de collectie van het Visigotisch museum wordt tentoongesteld, omdat de Convento de Santa Clara wordt gemoderniseerd. Gelukkig waren wij daar de vorige keer en juist erg gecharmeerd van het toen wat ouderwetse museum.

             

            

           

Al met al zijn we ruim 4 uur op pad geweest en hebben 12,5 km gelopen. Trots op onszelf.

Na een snelle hap verlaten we mooi Mérida over de moderne brug en rijden snelweg zuid van de Guadiana tot de grensstad Badajoz.

            

Hier is een mooie CP aan, jawel de Guadiana! Pracht zicht op de oude stad. Dat bewaren we voor morgen. Het is weer heet geworden, toch kan ik er beter tegen dan gisteren. Het waait hier lekker door.

          

             

               

Donderdag 4 oktober, dagje Badajoz, Extremadura Spanje.

De laatste dagen twijfelen we. Wat doen we? Vanwege de hitte versneld doorstomen naar de Algarve of toch rustig bezienswaardigheden bezoeken. Gisteren vroeg op pad in Mérida beviel goed. Doen we weer.  Badajoz zijn we al zo vaak langs gereden op weg naar of weg uit Portugal. Wat is het weer een verrassing. We staan al geweldig. Door de buitenpoort de oude brug op en daar is de stadspoort aan de andere kant van de Guadiana.

            

We volgen de OdTbordjes. Zo komen we door nauwe straten met aan weerszijden schitterende Modernisma gebouwen.

            

             

De OdT blijkt bij de Alcazaba, de voormalig Moorse vesting. Wat een bijzondere Plaza. De Moorse invloeden  zeer duidelijk aanwezig.

              

We kunnen zo binnen en de muren op. Geweldig! We wandelen ze helemaal af. Aan de andere kant nog opgravingen.

           

Uiteindelijk ontdekken we de vanwege werkzaamheden tijdelijke ingang van het museum. Ook in dit Museo Arquelogico Provincial de Badajoz mogen we gratis binnen. Heel veel items op meerdere verdiepingen. Boven beginnen bij de prehistorie via oa Romeinen, vroeg christendom, Visigoten en Islam afdalen. Te veel om op te noemen, maar weer heerlijk om door te dwalen. Alsof je in een geschiedkundige snoepwinkel bent.

               

       

          

             

Van bovenop hadden we de kleurige  tuin al ingekeken. Bij het verlaten van het complex ontdekken we toch nog de ingang. Wat een weelde!

            

Met de verkregen plattegrond door de nu levendige straten tot de Plaza de España. Ook weer zeer bijzonder. De kerk moet een rijk interieur hebben. Daar betalen we vandaag niet voor. We zijn toe aan thoffie!

            

             

Op de terugweg ontdekken we nog meer moois. Wat een stad! Toch weer meerdere uren zoet geweest en meer kilometers (8,5) gelopen dan we dachten op deze 'rustdag'.

          

             

             

Vrijdag 5 oktober, CP Manta Rota (vol), 2. Politiecamping Tavira € 16,70, Algarve, Portugal.

Gisteravond was het weer een zeer gezellige Spaanse drukte in het park. Zodra de zon onder is komt men uit huis. Wandelen, hardlopen, fietsen, rollerskaten en wat je verder maar kunt doen in de buitenlucht. Niet te vergeten muziek maken en luisteren,  eten, drinken en kletsen. Dat duurt tot een uurtje of 12. Dan komt er diepe rust. Gisteravond toch besloten vanwege de weer oplopende hitte vandaag door te sjezen tot zo mogelijk de Algarve. Daar is het ook warm, maar blijft de temp onder de 30°. Over de Guadiana  langs de Alcazaba verlaten we een nog schemerig Badajoz.

In plaats van meteen Portugal in naar Elvas rijden we nu zuid door Spanje om pas naar Castro Marim toe, de hoge brug over de Guadiana weer over te steken.

Na 20 km saniën we in het plaatsje La Albuera. Hier is het hartstikke rustig, beter dan op de volle CP in Badajoz. Voort gaat het. Een rustige vlotte route met hier en daar een finca. Koeien, schapen of paarden onder steeneiken.

             

Zafra, hier waren we al eens, laten we ruim links liggen. Jerez de los Caballeros, waren we ook al eens, rijden we buitenom.

Daarna beginnen de groene stipjes naast de N435. Parque Natural de la Sierra de Aracena y Picos. Mooi, Mooi! Inmiddels hebben we Extremadura verlaten en rijden we in Andalucía. Witte dorpjes, verrekte moeilijk te fotograferen, verstopt tussen het groen tegen de heuvel of in het dal. Gelukkig rijden we ook door een paar stadjes.

        

             

Meer kronkelen dus tot Valverde de los Caminos, ook welbekend. Al paar maal overnacht, maar nog nooit de Via Verde gefietst. Ook vandaag gunnen we ons er de tijd niet voor. De temp is inmiddels, 11 uur,  opgelopen van 11° tot 22°.

             

Na Valverde wordt het drukker, mooie buitenhuisjes van forenzen voor de grote stad Huelva. Hier bereiken we de snelweg en hoeven we alleen maar de borden Portugal te volgen.

Daar is de brug! Bemvindo Algarve! Tot het uiterste (afslag 17) over de snelweg. Door Altura en via een ommetje naar Manta Rota.

           

           

Daar is het stervensdruk met strandgangers. Het is vandaag een vrije dag, onafhankelijkheidsdag, voor de Portugezen. Bovendien stikt het van de Spanjaarden, die in deze periode ook een aantal vrije dagen/ lang weekend hebben. Ook voor de CP staat een file. Completo zegt de receptionist en Vila Real al gesloten vanwege de jaarmarkt volgende week.

Dat schiet niet op. We zoeken en vinden een plek op de gewone strandparking met de kont over  het duin. Een mooie plek maar tussen de rondrijdende auto's en dan die overduidelijke verbodsborden voor campers en caravans overal. We weten dat de politie soms wel en soms niet bekeurt. Dit vinden we niks.

 

Dan maar het weekend naar de politiecamping in Tavira. Hé, da's gek. Verdwenen van Campercontact.

Daar wordt het duidelijk. De winterprijzen zijn aangepast. Bijna verdubbeld en starten nu pas oktober volgens de Meninha. Reden 1: Voor politiecaravanners in de zomer was het duurder, dus laat die (meest buitenlandse) camperaars ook maar meer betalen. Reden 2: De Toerismeclub van de Algarve wil alle plaatsen legaliseren en dan moet de politie het goede voorbeeld geven. Trumpiaanse toestanden, onder ons gezegd en gezwegen, aldus de receptioniste. Wij denken dat de politiebond hun eigen melkkoe om zeep gebracht heeft.

We mogen ook niet meer op ons favoriete plekje onder de bomen naast het zwembad en bij de wifi staan. Afijn met moeite manoeuvreren we ons nu op een afgebakende ruime plek, een dikke olijfboom met overhangende takken neemt er een deel van in beslag. Rustig is het wel hier. Er staan nog niet veel campers. De stoeltjes kunnen buiten. Half 2 (half 3 Sp). De lunch is er bij ingeschoten.

Grote plus: het zwembad is nog open. Dat ga ik zo proberen, terwijl Leen naar de Continente wandelt voor wat boodschapjes en een drankje op het terras met uitzicht op de saliñas.

           

Wat een paradijsje bij het zwembad. Omgeven door monumentale bomen zoals de Johannesbroodboom en knoestige olijven. Een  vrijwel leeg bad. Later komen er meer mensen. Portugese gezinnetjes die in de appartementen boven verblijven en nog wat camperaars. Genieten!

 

Zaterdag 6 oktober, Politiecamping, Tavira.

Een dag te beginnen met wassen en saniën. Daarna een kort fietstochtje. Een klein toeristisch rondje en wat boodschappen. Tot slot wat zwemmen en luieren.

           

                         

verder naar week 41