Zondag 23 september 2018, 1. Parque del Aqua, Zaragoza. 2. Area Servicio Autocaravanes (ASA) Alfamén, 3. ASA Calatayud, Aragón, Spanje.

Ook bij avond prachtig uitzicht op Uncastillo. Het valt reuze mee de CP te verlaten. De weg door de rivierbedding is vrij. Over de brug was ook wel gelukt, maar dit is makkelijk. Nog steeds in  de regio Cinco Villas rijden we op de A 23 aan.

     

         

Een stuk snelweg tot de binnenring en de Ciudad Moderna van Zaragoza door. Hier vinden we  op zondagochtend makkelijk een plekje naast een zebra, waarop we morgenochtend, wanneer het volloopt met forenzen, ook makkelijk weg kunnen.

      

Na de thoffie de fietsen klaargezet. We zijn klaar voor de verkenning van historisch Zaragoza.

Langs de Ebro de indrukwekkend moderne architectuur van de Internationale Expo 2008 , nu een groot park en de plek om te recreëren en te sporten.

         

             

         

 

Zo komt het historisch centrum steeds dichterbij. 3x Wauw. We passeren de oude brug even om de indrukwekkende kathedralen mooi in beeld te hebben.

Over de brug meteen een enorme drukte en lawaai. Er is een sportevenement aan de gang. Bovendien is op zondagmorgen  'todo Zaragoza' op de fiets,  aan de paseo en aan de klets. Gewoon op straat, op een bankje of terras. Reuze gezellig, maar we worden er weldra een beetje gaar van.

We geven het gericht langs de monumenten fietsen al snel op.  Even goed passeren we op deze manier langs flink veel moois. Eerste stop bij de eclectische San Salvador Kathedraal, la Seo. De dame op het bankje naast ons verwijst ons naar  een marktje met 'heel oude dingen' vlakbij. Het is ons te druk vandaag. We zigzaggen tot het theater  en langs Romeinse opgravingen. 

          

Renaissance en modernistische gebouwen, beelden en parkjes.

          

Het stadhuis en tot slot nog de Plaza met de geweldige Basilica del Pilar, waar modern en oud moeiteloos samen gaan.

             

Op de terugweg,  voor we de Ebro weer oversteken,  fietsen we gericht naar het Palacio la Aljafería . Toppunt van Aragonese Mudejar. Er is flink aan gerestaureerd, evengoed prachtig.

Vandaag blijft Leen achter bij de fietsjes en mag ik met mijn ticket (uiteindelijk gratis Europese pensionada) naar binnen. Ik moet opschieten, over een half uur begint de middagsluiting. Dus eerst binnen in wat nu het  Gouvernementsgebouw is. Een museumafdeling met veel Moorse artefacten én de geschiedenis en wapens  van Aragón in zalen met  prachtig versierde plafonds, bogen en ramen enz.

           

              

            

 

Tot slot de patio met sinaasappelboompjes in de beste Arabische duizend en één nachttraditie en ik sta weer buiten.

Terug bij de camper besluiten we nog een eindje te rijden. Ook weer prachtig door de moderne stad verlaten we Zaragoza en sjezen vervolgens een half uur over de snelweg. Rustig is het wel op de CP van Alfamén. Een lap grind voor een parkje, maar naast de weg en blikkerend in de zon. Na een paar koelere dagen is het vandaag weer 35°. Dat is niks. Zucht. Vervolgens  rijden we nog een half uurtje tot de ons bekende stad en CP Calatayud. Hier staan  we enigszins onder hoge dennen. In de schaduw kunnen we bijkomen. Op de Plaza d'España vlakbij is een folkloristisch feest aan de gang volgens onze Franse buren. Misschien vanavond ff. Voorlopig zitten we lekker.

            

             

           

            

               

             

Maandag 24 september, nog een dagje Calatayud.

De lange hete  dag van gister wreekt zich. Rustig opstarten en nu we er toch zijn het stadje nog eens bezoeken. Na 10en kuieren we voorbij het museum en kerk vlakbij. De poort door  langs de Sta Mariakerk met Mudejarportaal  het centrum in.

         

Bij de OdT krijgen we, voorzien van superrappe Spaanse toelichting, ferme cirkels rond de nummers van belang op het  stadsplattegrondje. Voor morgen alvast info over de Monasterio de Piedra en het natuurpark er rondom. Tot slot weet ze ook nog de straat dichtbij de CP, waar een wasserette moet zijn. Dat heeft inmiddels onze prioriteit. De straat gauw gevonden. We lopen hem helemaal uit en ontdekken geen lavandería. Balen. Pas  terug bij het begin, ontdekken we de kleine ruimte op een hoek. Daarin 3 grote wasmachines (13 kg € 5)  en 2 drogers (13 kg € 3). Gauw de 2 grote tassen was opgehaald. Een half uur wassen, een half uur drogen, en opvouwen maar.

Terwijl ik de boel in de gaten houd, heeft Leen boodschappen gedaan. Met de schone was in de tas nemen we een kipkebabmenu bij London Doner Kebab,  alles in dezelfde Paseo Sixto Celerrio, op 5 minuten lopen van de CP. Een mooie afsluiting van deze facilitaire ochtend.

       

Dinsdag 25 september, 1. P Monasterio de Piedra, Nuévalos (N 41.195557, E 1.783587), 2. ASA Medinaceli, Castillo y Leon. 

T is even schrikken vanmorgen. De temperatuur is gekelderd tot 6 °. Een duikeling van 20° vergeleken met 2 nachten geleden. 30 km is het naar de Monasterio de Piedra. Geen klooster meer, na verwoesting in de 19e eeuw is het in prachtige natuur gelegen klooster in particuliere handen gekomen. Nu is het een toeristisch complex met hotel, restaurants, een spa en een paar musea in het voormalig klooster. Wij willen vooral wandelen  in het natuurpark. De weg erheen is al prachtig.

Bij aankomst op de parking herkennen we het. Hier zijn we toch al eens geweest. Alleen toen weekend en zo overstelpend druk, dat we niet wisten hoe snel er weer uit te komen. Nu is het nog rustig. We klimmen bij de parking omhoog, omdat we boven het dal gieren zien zweven. Daar is een zijpoort. De deur staat open, dus lopen we binnen. We zijn bij het voormalig hospitaal. Daar doorheen komen we aan de achterkant van de vervallen kerk. Ook hier ontdekken we een open zijdeur. Kunnen we natuurlijk niet weerstaan.

          

We komen binnen bij een rijtuigenexpo. Dat is één van de musea in het voormalig klooster, heb ik gelezen. Oei! Zijn we soms weer clandestien bezig? De uitgang zoekend komen we door het wijnmuseum, de patio met kloostergangen en nog een  paar exposities. In de kloosterruimtes wordt het kloosterleven ietwat simplistisch uitgebeeld.

           

           

Het klooster uit zijn we bij de hoofdingang. Daar is het een drukte van belang. Wij willen  wandelen door het park vol watervallen en grotten. Hier kom je  echt niet binnen zonder geldig, pittig geprijsd ticket (€ 11, pp senior, anders € 16). Klooster en musea inbegrepen  haha! In eerste instantie voelen we ons een beetje genomen. Foto señores? Honderd meter verder: Uil op uw hand en foto? Daar voorbij roofvogelshow. Wat is dit voor pretpark? Maar dan volgen we de blauwe pijlen en begint het natuurspektakel.

        

Dik 2 uur klimmen en dalen we. Overal hoor je water ruisen en kletteren. We zijn al snel de tel kwijt van de vele watervallen. De één nog spectaculairder dan de ander. We lopen er langs, onderdoor of kijken er van bovenaf op neer.

           

Zo ook de grotten waarin we een kijkje nemen. Regelmatig klimmen  we naar een mirador  voor een nog mooier uitzicht. Ja dit is spectaculaire natuur. De paden zijn gebaand voor ons.  De natuur laat zich niet temmen.

          

Bijna bij de uitgang is er net weer een roofvogelshow begonnen. We nemen  toch maar een snel  kijkje.

Buiten zoeken we onze weg weer door het klooster. Kijken even bij de chocoladeexpo. Het verhaal gaat dat hier van door Columbus uit Zuid Amerika  meegebrachte cacao, ooit de eerste chocoladedrank (in Europa dan) werd gemaakt en  uiteraard gedronken . Al met al toch de moeite waard.

We zoeken een nieuwe bestemming. Overnachten hier vinden we niks en de camping trekt ons niet. 80 km verder vinden we een bekende CP.

De weg langs het stuwmeer tot de A2 bij Alhama de Aragón brengt ons het spectaculaire natuurgebied uit. De snelweg voert trouwens ook door best bijzonder landschap.

         

      

De CP kijkt uit op Medinaceli, een bijzonder historisch stadje. Hier staat de 3potige boog, die in heel Spanje als symbool voor historisch monument gebruikt wordt.

Na onze welverdiende siësta zullen we één en ander nog eens bekijken. Leen vindt dat ie vandaag én ook de dagen daarvoor al genoeg stappen heeft gezet. Ik dwaal dus alleen door de op dit uur vrijwel verlaten straatjes van het karakteristieke stadje.

          

           

                                      

Woensdag 26 september, ASA €4,  Chinchón, Comunidad Madrid.

Om Medinaceli hoog op de berg te verlaten dalen we de 5 km over de bochtige weg weer af.

Vandaag oostelijk binnendoor langs Madrid. Dit is de Meseta, hoogvlakte. Behalve zonnebloementeelt zien we ook veel keurig geschoren lavendelvelden. Thoffie bij een monument ter herinnering aan een lang geleden gevoerde veldslag (11e eeuw). Ik pluk er wat lavendel en scabiosa.

Op de kruising bij Armuña de Tajuña overrule ik Tomesita. Niet de 320 op maar door het dorp. Dom dom! Dat gaat hartstikke fout. Nauw....tussen de kerk en huizen laveren, steil omhoog, haakse bocht, een verkeerd geparkeerde auto. Linksaf lukt niet. Dan maar  rechts naar beneden.  Zo komen we de verkeerde kant op buiten het dorp uit. Pas daar over een bruggetje met overhangende schurende takken kunnen we op een landweggetje draaien. Terug langs de schurende takken over het bruggetje kunnen we nu laag buiten het dorp om en hèhè,  we zijn weer op de juiste CM. We hadden gewoon om het dorpje heen moeten rijden! Sorry sorry!

           

           

Het duurt nog tot het  dorp Loranca de Tajuña eer Leen bij kan komen met een welverdiende kop koffie.

Verder over de meest brede  gele wegen.  Alle in prima staat en weinig verkeer. Alleen bij het plaatsje Ambite moeten we over een smalle brug, maar dat is een makkie voor Leen.

We verlaten Castilla y la Mancha en rijden de Comunidad Madrid binnen. Dit is ruta pintoresca (schilderachtig) volgens een groot bord. Het wordt ook drukker en meer bewoond.

            

Om  Chinchón heen rijdend nemen we de afslag naar Aranjuez. Daar aan deze drukke straat rijden we door een smalle poort het piepkleine (2 a 3 plaatsen) Cptje op. Er is niemand, maar een flyer heet ons welkom, geeft info en de wificode. Prima voor vandaag.

Na een bewolkte ochtend breekt de zon door. Het is  benauwd warm geworden. Eerst maar siësta.

Daarna aan de wandel naar het historische en toeristische hart van Chinchón. 100 m verderop  verkennen we de bushaltes. Misschien doen we dat morgen naar Aranjuez. Daar wil ik al lang de Koninklijke tuinen bezoeken. Dan lopen we langs klooster en Parador zo op de Plaza Mayor af.

Dit 16e eeuwse zandplein omringd door gaanderijen  in Castilliaanse stijl is de sterattractie van Chinchón. Zo te zien wordt het nog steeds gebruikt voor stierengevechten, de oorspronkelijke reden waarom het plein niet verhard is. Jammer alleen van de auto's, die er doordeweeks op mogen parkeren.

Vanaf de ietwat verscholen OdT lopen we de Ruta de Monumentos. Mooie uithangborden en zowat ondergrondse Mesons met terrassen en winkels. De Madrileños  komen hier in het weekend graag  de uitstekende chorizo en lokaal gestookte anís kopen cq nuttigen. Via de Torre de Reloj komen we boven bij de kerk, waarin een altaarschildering van Goya. Helaas alleen open voor de mis. We worden wel beloond met prachtige uitzichten.

            

          

Langs 2 ermites en door smalle straatjes  bereiken we de Plaza Mayor weer. Het is toch echt bijzonder!

           

Op het Cptje komt net de eigenaar langs. We zijn nog steeds de enige camper. T'is een makkelijke man, goed  van  vertrouwen.  We krijgen een sleutel voor de douches. Graag geld in de brievenbus bij vertrek. Prima. Doen we. Nadat we een kwartslag gedraaid zijn, vangt de satelliet signaal, precies over de  bomen heen. Ook nog tv. Toch wel lekker. De afgelopen  dagen deden we regelmatig zonder.

              

Donderdag 27 september, ASA  Chinchón,  naar Aranjuez.

Met de bus van 9 uur scheuren we richting Aranjuez. Stapvoets door de dorpen, altijd leuk.

         

Het busstation van Aranjuez ligt op een paar honderd meter van het Palacio Real. Het Koninklijk Zomerpaleis en de tuinen rondom dit voormalig middeleeuws jachtslot aan de Taag zijn wereldberoemd. Voor mij een lang gekoesterde wens om vooral de tuinen te bezoeken. Ook hier reden we eerder voorbij omdat het weekend was en dus heel druk.

De aanblik is meteen overweldigend. De tuinen blijken vrij toegankelijk. We dwalen  rond tot het paleis. Ook hier zaadjes in de borders.

         

         

             

              

Bij nader inzien kopen we toch een pensionados (€ 4) ticket voor het paleis. We gaan meteen, want nu is het rustig. Na tassenscan, rugzak in de kluis en een  koffie en chocodrank uit de automaat zijn we er klaar voor. Helaas mag er behalve in de trappenhal nergens gefotografeerd. Dus wanneer hier toch foto's onderstaan, dan komen ze van internet.

Het huidig paleis werd in de 18e eeuw gebouwd en heringericht door de Bourbons. Ontelbare kamers in overdadige Barokstijl. Geweven Vlaamse tapijten, overal schilderijen, fluwelen en brokaten draperieën. Vergulde spiegels en klokken. Zalen  van de verschillende koningen en koninginnen, natuurlijk ook kamers voor de infantes.  Zitkamers, pardon salons, werkkamers muziekzalen, en kamers om te bidden enz., enz. Nu we er over nadenken kunnen we ons niet herinneren een badkamer en zeker geen wc gezien te hebben. Deden ze daar niet aan?

            

De Chinese porceleinzaal in Oriëntaalse rococo is wel heel bijzonder, evenals de rookzaal, waarvoor het Alhambra in Granada als voorbeeld diende. We vinden  het leuk door dit alles te lopen, maar echt ons ding is het niet. Je moet er van houden.

Buiten bezoeken we als eerste de Jardin de Isla. De fonteinen spuiten nu. Van 11.00 - 12.30 uur, lezen we. Dit is een formele tuin met beelden en heel veel buxus.

             

Daarna weer terug tot het paleis en langs de Taag naar de andere uitgestrekte tuinen. In totaal meer dan 300 hectare. Overal beelden en fonteinen. En bijzondere boom en fruitsoorten.  We lopen tot de Casa de Marinos (in renovatie) en het Museo de Faleas, het Zeemanshuis en het museum waarin de boten worden bewaard, die eens de Reales gebruikten voor hun tochtjes over de rivier. Ook hier kunnen we terecht met ons ticket. Ook hier niet fotograferen. De bewaking is blij met een praatje. Zo afgelegen wordt het een stuk minder bezocht. Topstuk een in Napels gebouwde showboot vol vergulde engelen, drietand mini Neptunusjes,  enorme naakten en nog meer. Één en al goud wat er blinkt. Echt over de top!

           

           

Na 3 uur intensief bezoek kakken wij enigszins in. Het is genoeg zo. We hebben honger. Wat doen we? Nog naar het historisch centrum van de stad op verkenning en daar een menu del día? Dat betekent wel dat we pas om 4 uur weer een bus hebben, want ook de busdiensten houden siësta. Da's wel erg lang en inspannend. We kiezen dus voor een snelle hap van de Burger King vlakbij,  op een  overigens leuk terras tussen paleis en estación de autobuses. Daarna hobbelen we relaxed terug en zitten om 3 uur met de beentjes omhoog.

             

Vrijdag 28 september, ASA de Pinto (€ 0,33/uur), Comunidad de Madrid.

Half 1. Ik schiet wakker. Een busje parkeert naast ons. Spanjaarden komen wel vaker laat aan. Helaas kost het mij veel moeite weer in slaap te komen. Om half 8 vertrekt ie weer, geen camperaar. Weer wakker! Leen heeft overal doorheen geslapen.

Na de sani gaat de info terug in de bak, de badkamersleutel plus een tientje voor 2 nachten en 1x water in de afgesloten brievenbus. Wat een service op dit Cptje in Chinchón, zelfs wasmachine en droger. Alles in het vertrouwen dat je betaalt voor wat je gebruikt.

Nog geen 40 km, rustig en mooi door het Parque Regional  del Sudeste. 

Pas vlak voor Pinto wat Polygono Industrial en we rijden dit voorstadje  op zo'n 25 km van het centrum van Madrid binnen. Geklemd tussen 2 snelwegen is het hier wel druk.

Ook op de CP, een enorme Camperparking achter een overigens openstaande slagboom, hoor je het voortdurende geruis van de snelweg.

De dag staat verder in het teken van verkenning. Morgen willen we met de trein naar Madrid. Dus op zoek naar het station en dienstregeling. Daarbij door het Casco Viejo (ook hier) van Pinto en tot slot boodschappen doen in het uitgebreide Centro Comercial naast de ASA.

            

           

             

          

             

              

           

Zaterdag 29 september, ASA de Pinto. Naar Madrid.

Ook s'nachts een lawaaierige stek, gelukkig niet op de CP, maar rondom.

In 20 minuutjes lopen we naar het station, ruim op tijd voor de Cercania, de Dichtbij, regionale spoor naar en van Madrid. Onze lijn loopt van Aranjuez in het zuiden via oa Pinto door het centrum van Madrid tot Escorial in het noorden. Wij stappen uit op Atocha, Centraal Station. We hebben nog 2 uur om toeristisch te dwalen tot onze afspraak op de Puerto del Sol. Sinds kort verblijft er Colombiaanse familie van onze zoon in Madrid. Ze hebben Bogotá verlaten en proberen  in Spanje een (beter) bestaan op te bouwen.

            

We waren al eerder in Madrid. Toen verkenden we de highlights en musea. Nu wandelen  we langs het Ministerie van landbouw en het oude station. Prachtig!

De Calle de Santa Isabel begint met het hypermoderne Reine Sofia museum. Verderop aparte winkeltjes,  uiteraard een kerk, maar ook een filmhuis, een theatertje en meer kunstzinnigs.

              

Rond de Plazas del Angel en de Santa Ana schitterende Modernisma gebouwen, nu vaak hotel.

Hier dwalen we tot de Plaza Santa Cruz door een alternatief  wijkje. Wat bijzonder de Mesons, traditionele eethuizen en internationaal. Volgens internet moeten hier veel leuke, niet te dure eethuisjes zijn. We zien inderdaad een restaurantje, wat we voorlopig in gedachten houden.

De  Plaza Mayor is  het indrukwekkende hart van Madrid. In een zijstraatje onder een van de toegangspoorten vinden we voor later een  eethuis naar onze zin.

             

Door de winkelstraat op weg naar de Puerto del Sol. Het beeld van de Oso (beer) die snoept  van de madroño (aardbeiboom),  het symbool van Madrid is gauw gevonden.

We posteren ons in de schaduw op een trapje, strategisch tussen metro-uitgang en het beeld. Als echte Hollanders zijn wij aan de vroege kant. De Colombianen op hun beurt uiteraard aan de late kant. Wanneer ook het Colombiaans kwartiertje ruim voorbij is sturen we maar eens een appje. - Si, we zijn er met 5 minuutjes -, duurt uiteraard nog een dik kwartier. Afijn uiteindelijk ontdekken zij ons  en volgt een warme omhelzing. Dikke kussen van Mama Isabel, tranen van broer Guillermo en zoontje Santi. Ook schoonzus Alix en dochter Camilla met brok in de keel, als extra is ook nog sobrinootje Alejo van 3 mee.

We stellen voor richting restaurant te lopen. Toch 10 minuutjes, maar inderdaad weg van de drukte. Het blijkt een goede keus. Peuter Alejo valt acuut in slaap. Vroeg wakker vanmorgen en voor het eerst van zijn leventje in trein en metro gezeten.

Ondertussen babbelen wij over onze families en informeren naar hun nieuwe leven, de papeles  in aanvraag voor definitief verblijf in Spanje. Tot nu inwonend bij familie van Alix. Een hele overgang. Dapper van ze.

Genietend van onze menu's del día vliegt de tijd. Zachtjesaan kondigen wij onze terugkeer naar het station aan en willen na de groepsfoto afscheid nemen. Maar zo gaat dat niet uiteraard.

De hele familie kuiert mee tot Atocha. Pas in het station bij de poortjes komen we met moeite tot de laatste abrazos en zwaaien tot we elkaar niet meer zien. Een intensief en warm bezoek. We wensen hen alle goeds. Wie weet tot een volgende keer.

 

Vermoeid treinen we terug. Al relaxend in ons mobiele huisje ontdekken we dat er achter ons,  aan de overkant van de straat een hele rij tentjes is opgebouwd. Weldra wordt de geluidsinstallatie getest. Feestje vanavond ;-) of ;-(

We zullen het zien en vooral horen, vrezen we.

               

verder naar week 40