Zondag 9 september 2018, Aire de Camping-Car le Lac de Condé, Nouvion-en-Thiérache, Picardie, France.

Volgende keer toch maar eens warme croissantjes bestellen bij Ellen. Wat ruikt dat lekker bij haar in de keuken. Onze camperburen hebben de tafel al gedekt en de gisteravond gekregen eitjes gekookt. Wat een verwenservice van het campererf! Wij hebben het gedaan met ons yoghurtfruit ontbijt en nemen ook hier afscheid.

Weldra over de vernieuwde Tractaatweg langs Zelzate naar Gent.

Een loodlijntje naar beneden voert ons over de N60 voorbij Oudenaarde door de Vlaamse Ardennen.

Bij het  stadje Ronse loopt de Franse taalgrens. Door dorpjes als Leuze-en-Hainaut is het rammelen over slechte wegen tot laatste Belgisch stadje Peruwelz.

          

           

          

De Franse grens over -dwars door Bon Secours- volgen  we  'groen' Valenciennes, maar laten deze stad rechts liggen door eerder naar de autoweg te rijden. Ook Maubeuge bereiken we niet.

2 km voorbij Nouvion-en-Thiérache vinden we de CP aan een meertje. De camping municipal ligt er vlakbij. Het is een rustige plek, mooi in het groen. De stoeltjes kunnen buiten. Heerlijk weer geworden, zelfs wat benauwd warm.

        

Verder dan een klein rondje door het park om de camping heen komen we vandaag niet. Aan de rand staan imposante buitenhuizen en boerderijen. We genieten ervan en luieren verder.

       

          

          

Maandag 10 september, Aire Municipale du Moulin a Tan €7, Aix-en-Othe, Aube en Champagne.

Via Guise bloemenstad naar Laon.

              

          

        

Daar neemt Tomesita haar vrijheid en stuurt ons Libby binnendoor over onbekende weg westelijk rond de mooie stad op de heuvel.  Plots horen we een onheilspellend zingende zaag. Bij de noodstop blijkt het de iets opengeschokte badkamerkraan. Ook in Frankrijk kunnen de binnenwegen rammelen. Dan maar thoffie!

Na Laon sjezen we een stuk bekend over autoweg. Onder Soissons even  van de weg af door het dorpje Villemontoire voor de  2e thoffie. Bij een Brits oorlogskerkhof parkeren we. Altijd indrukwekkend. We maken een praatje met de Franse hoveniers, die trots op hun werk zijn.

Daarna ronden we de mooie stad Château-Thierry. Dit is niet zo lang geleden gereden route. Het oogt weer als nieuw.

Met zicht op het ook bezienswaardige stadje Montmirail lunchen we. De koude nevel is weg. Een windje maakt het minder benauwd dan gisteren. Dik 20+ is het heerlijk buiten.

               

De gele D-wegen tot Nogent-sur-Seine voeren ons door schilderachtig landschap en pittoreske dorpen met authentieke kerken.

Ook in N-sur-S kijken we onze ogen uit. Wat een pracht! Ik fotografeer het historisch centrum niet. We rijden immers op de ingetoetste CP voor de nacht aan. Volgens de commentaren wandelen we er langs de Seine zo heen.

Wat een afknapper! Eerst komen we langs een veldje ' voyageurs'. De in Frankrijk bekende reizende medemens. Niets op tegen, maar vaak wel rommelig. De officiële CP blijkt een soort rotonde voor de schoolbus bij het zwembad en baadt in het felle zonlicht. Geen camper te zien. De camping, waar we voor staan trekt ons ook niet.

           

             

          

40 km zuidwaarts vinden we een CP met juichende kritieken. Daar rijden we heen. Jammer, dat we het centrum niet meer te zien krijgen. Wederom een zeer rustige route door kale akkers, de oogst is binnen. Wel weer met leuke dorpjes.

De CP ligt inderdaad mooi tussen het groen en is qua voorzieningen dik in orde. Alleen jammer dat de baas begint te maaien, zodra wij lekker zitten. Dat gebeurt ons nou altijd op dit soort plaatsen ;-(. Het is al met al weer een lange dag geworden. 260 km weggewerkt vandaag. Van 9 tot 4 uur kachelden we relaxed over Frankrijks dreven. Een ommetje naar het dorp komt er ook vandaag niet van. Jammer, morgen beter!

          

                           

Dinsdag 11 september, CP Aix-en-Othe.

Gisteren bedachten we, dat het hier een mooie plaats is voor een rustdag. Deze ochtend voelt dat nog steeds zo. Na een koele nacht schijnt de  zon  al vroeg de camper binnen. Alles poco poco wandelen we laat in de ochtend over een landweggetje richting dorp.

            

Gezellig Frans. Overal bloembakken. We staan al snel zaadjes te verzamelen, oa van 2 kleuren prikneus en van een dieppaarse salvia. Een plein met prachtige overdekte markthal, woensdag en zaterdag markt. Natuurlijk een mooi gemeentehuis en kerk. De slager, bakker, cafés en andere middenstand maken het plein levendig. Wij lopen nog verder naar de plaatselijke supers aan de andere kant van het dorp.

              

             

              

          

Terug op de CP gaat de luifel uit. Lunchen en relaxen, net als bij de andere paar achtergebleven camperaars.

Verkeer hoor je nauwelijks. Af en toe vliegt een vogel over of kraait een haan in de verte. Een heerlijk loom sfeertje heerst hier. Pas later op de middag beginnen de campers weer binnen te lopen.

        

Woensdag 12 september, Aire Halte Nautique, Beaulon, Auvergne.

Het is weekmarkt in en voor de overdekte hal van Aix-en-Othe. Ziet er gezellig uit. Wij plannen vandaag 250 km alternatief zuidwaarts naar de voor vandaag uitgekozen  CP. Tomesita krijgt de vrije hand. Bijna allemaal D-wegen. Af en toe een stukje Route National.

De Bourgogne in. Mooi Mooi! En rustig! Nauwelijks vrachtverkeer.

Dwars door Chablis. Jawel van de witte wijn. Was een paar jaar mijn favoriet. Druk gezellig dorpje. Één en al vignoble wat de klok slaat.

         

         

Dan het natuurpark de Morvan in. We stoppen  bij Vezelay. Wat ligt dat schitterend daarboven!  Het is een drukbezocht stadje.

           

Wat  verder bij Bazoches het kasteel en sterfhuis met tombe van Vauban, beroemd 19e eeuws vestingbouwer.

            

Alweer een kasteel  bij Villemolin. In  Corbigny ontdekken we  een Aldi. Even lekker struinen bij de exotische aanbiedingen. Toch weer anders dan bij ons. Bijvoorbeeld een potje tajine-groenteprut met abrikoos en gemalen amandelen. Hier maken we meteen maar een lekker salade met geitenkaas, gebakken in gerookte ham. Lekker hoor, zo'n lunchje.

De Morvan uit. Heuvelend landschap. Hier en daar een dorp.  In Châtillon-en-Bazois steken we het  Canal du Nivernais over en in Cercy-la-Tour weer. Daartussen vrijwel leeg landschap. Hier en daar een gehuchtje of een boerderij. Nauwelijks verkeer.

       

Voort gaat het. Inmiddels is de temperatuur buiten opgelopen tot 33°. Over de Loire verlaten we de Bourgogne. We zijn in de Auvergne. Plat boerenland. Kale akkers. Nog 3 kwartier te rijden.

Tijdens een  stop aan het Canal Literal a la Loire ontdekt Leen in het volgende dorpje een CP met lovende kritieken.

Naast  hetzelfde Canal. Daar hoeven we niet lang over na te denken. Het blijkt top! Een prachtplekje. Het is er al aardig vol, ook op de picknickaire tegenover staan meerdere campers. Wij zetten ons op de officiële CP enigszins creatief naast een boompje. Dat geeft schaduw. De zon op de kont, luifel uit. Prima!

Even later vaart het bootje,  waar ik bij de laatste stop naar zwaaide, de sluizen in. Andere bootjes volgen. We zien en horen vanuit onze luie stoel  het gedoe bij de sluizen aan. Te heet om naar het dorp te lopen.

Er zijn hier verschillende fietsroutes, zo geeft een infobord aan. Wie weet iets voor morgen. Hoewel, ik acht de kans klein, als het zo heet blijft kunnen we beter met de airco aan  een stukje rijden.

          

            

           

             

Donderdag 13 september, Aire de Camping-car Blesle, Vallée d' Alagnon,8 Auvergne.

Na een warme nacht hangt de nevel over de weilanden bij het kanaal in Beaulon.

Weg van dit prettige CPtje tanken we in Dompierre-sur-Bresle. Pff! € 1.49,9 per liter bij de Atac. 110 Euro! Afijn, hiermee moeten we in Spanje kunnen geraken. Verder door het dorp langs het Hôtel de Ville met mooie voortuin.

We hebben Massiac onder Issoire ingetoetst als voorlopige eindbestemming. Tomesita krijgt wat tussenpunten mee, want anders voert ze ons linea recta over de doorgaande route Moulins-Clermont-Ferrand. Wij prefereren de landelijke wegen binnendoor.

Via Lapalisse zuidwaarts. Voor Cusset, satellietstad van Vichy,  gaat het vlakke land over in pittige heuvels. We sukkelen stapvoets van rotonde naar verkeerslicht door de langgerekte bebouwing.

Tot Thiers voert de rode D906 ons door niet erg bijzonder landschap. De gele D212 en D229 geven een aantrekkelijker beeld. Af en toe een kasteel of een mooie dorpskerk.

         

Voor we de bekende A75 bij Issoire bereiken, lunchen we op een Aire 'with  a view' op de puys , de vulkaanbergen van de Auvergne.

De Allier over geeft een schitterend beeld op het stadje Montpeyroux.

 

Na 28 km over de A75 nemen we alweer de afslag. Op de atlas staat daar een groen gearceerd weggetje door de Gorges de l'Alagnon. Kennen we niet. Gaan we doen! Niet adembenemend, maar mooi. Ondertussen regent het warempel al even.  In no time is het bewolkt geraakt en keldert de temperatuur 10°. Best aangenaam eigenlijk.

We kronkelen geheel alleen in dit stukje wereld tot Blesle, waar een CP moet zijn. We bezetten er het laatste plekje en zijn content.

           

            

Niet veel later wandelen we  het stadje in. Een infobord met  een Parcours Découverte wijst ons de weg. We hoeven slechts de schildjes te volgen en komen vanzelf langs de bezienswaardige items. En dat is zowat het hele stadje. Cité Médiévale inderdaad. Tot in de puntjes gerestaureerd. Zoveel moois in een compact stadje verzameld. Een klooster, kerk, kapel, oud hospitaal en nog veel meer. Uiteraard ook  een kasteel om het geheel compleet te maken. De temperatuur blijft zo rond de 20° hangen. Heerlijk!

             

              

               

            

            

               

              

             

Vrijdag 14 september, Aire de Camping-Car Municipal, Monteils, Aveyron, Midi-Pyrenées

Zoo.....rustig weer vannacht. Door Massiac draaien we zuidwest richting Toulouse. De N122 volgt de Alagnon. Een ruime baan, niet druk en landschappelijk zeer fraai door het  regionaal park Vulcans d' Auvergne.

        

Neussargues heeft een mooi gelegen CP met Euro Relais sani. We hebben nog zo'n jeton liggen. Het apparaat slikt de munt gretig in. Water leveren ho maar. Ondertussen ben  ik al naar het nabijgelegen kerkje gewandeld. In ieder geval is het pleetje leeg en de grijswatertank ook.

In Murat is het druk. We rijden er voorbij en nemen in Le Lorian niet de tunnel, maar de route over de Col de Cère 1294 m. We zijn er zo overheen, want waren al flink gestegen. In plaats van mist, breekt  warempel de zon door.  Erg lekker, want het is maar 14°.

            

          

Vic-sur-Cère heeft een klein, mooi gelegen Cptje  vlakbij het ook mooie dorp. Water alleen met jeton, te halen in het dorp. We vinden het toch wel erg compact en nog wat vroeg.

           

Verder weer. Aurillac door. We kijken nog bij een paar Aires. Water alleen met jeton. Ik heb mijn zinnen voor de nacht  gezet op Maurs.  Zo te lezen een  leuk stadje met  sani. Die jeton is dan makkelijk op te halen tijdens het wandelen. Op de rand van het dorpje Aldiën we eerst uitgebreid. Op naar de CP! Wat schetst mijn verbazing? Deze is  niet ingetoetst, maar wel die in het dorpje Bagnac-sur-Célé, 5 km verderop. Daar moet gratis water zijn. Grrr.... Wat blijkt, niks officiële Aire daar, maar drukke parking langs de doorgaande weg en een toiletgebouwtje. Daar willen we geen water van.

              

Leen had al steeds de grotere stad Figeac in gedachten.  Bij nadering melden borden  Ville d'Art et d'Histoire. Inderdaad. Wat we al rijdend  zien belooft veel moois. Echter de wet van Murphy slaat vandaag voor de 3e keer toe. Op de reuzen-Aire voor wel 100 campingcars is het Foire.  Jaarmarkt en kermis.

        

Keren en snel  een willekeurig stadje ingetoetst om ons op de juiste manier de stad weer uit te loodsen. Buiten Figeac kunnen we op een bedrijventerrein lunchen en een eindbestemming voor vandaag intoetsen. Uit de beschrijving maken we op dat daar helemaal geen water is. Nog een tussenstop nodig dus. Daartoe voert Tomesita ons bij de stad Villefranche-de-Rouergue  weer eens onnavolgbaar naar de Intermarché met campersaniservice. We zijn inmiddels bereid er goudgeld voor te betalen. Dat blijkt niet nodig. De enigszins ouderwetse sani biedt water zoveel we willen en nog gratis ook!  Als dank duikt Leen de winkel in voor de boodschappen, die we eerder niet bij de Aldi vonden of vergeten waren, zoals flessen drinkwater ;-)

        

De overnachtingsparkings in deze ongetwijfeld weer mooie historische stad (plus belle détours de France) vergeten we deze keer. We zijn toe aan landelijke rust.

Tomesita heeft nu de kolder in de kop en brengt ons over een wit weggetje aan de overzijde van de Aveyron zuidwaarts. Na 10 km zien we plotsklaps een camperbordje. Het brengt ons op een parkachtige kleine Aire de Camping-Car Municipal aan de rand van het dorpje Monteils. Alle voorzieningen, ook water, vrij :-). Wel met het verzoek de plaatselijke middenstand niet te vergeten.

       

We staan aan de oever van de Aveyron. Een parkje met gedichten van schoolkinderen naast ons. Over de rivier een maïsveld en verschillende wandelroutes.

            

            

Het dorpje ligt aan de andere kant van de doorgaande weg. Dat gaan we later verkennen, eerst relaxen, want het is toch weer een fiks zwerfdagje geworden.

Het blijkt een aardig  zuiders dorpje met alles erop en eraan, inclusief minisuper, waar we dan maar een quiche en een busje chips kopen om de locals te spekken. Morgenochtend nog naar de boulanger en dan hebben we ons best weer gedaan.

           

            

           

Zaterdag 15 september, Aire de Camping-Car, Monteils.

Niet vandaag verder naar Toulouse, maar een 'rijvrije' dag. Daar hebben we behoefte aan. Rustdag kunnen we het niet noemen, want we gaan aan de wandel. Echter niet nadat we bij de boulanger 2 croissants voor onderweg hebben gekocht. Erg voorzienig blijkt later.

We fotograferen het infobord met wandelingen bij de ingang van de Aire. De keuze valt op de gele route. 7 km in 2 uur. We volgen de verschillende bordjes en schildjes, voorlopig allemaal dezelfde kant op, omhoog langs het klooster.

         

Daarna is het een stuk onverwacht pittig stijgen. We hadden gedacht voor de heuvel af te slaan maar lopen er boven op. Afijn, het is nog tamelijk koel op de smalle bospaden.

             

Uiteindelijk slaan we linksaf en een heel eind verder nog eens, steeds de gele streepjes volgend. Leen wordt achterdochtig. Klopt het allemaal wel? Controle op Mapsme leert dat er tot het eindpunt meters bij komen in plaats van afgaan. Dat deugt niet. Omdraaien en zelf onze weg zoeken. Dat lukt gelukkig. Uiteindelijk hebben we heel anders gelopen en ook veel meer, 10 km in totaal. Verdiend relaxen de rest van de dag. Het is bikiniweer geworden.

          

           

        

verder naar week 38