Zondag 29 oktober, OP mirador bij Tolox (N 36.68888, W 4.89675), Andalucía, Sp.

Nevel en koud. Gelukkig kunnen we een uurtje langer slapen. De wintertijd past stukken beter hier. Ik loop de 3, 5 km het Torcal Park uit. Langs een Monumento Natural. Schitterend schitterend! Leen komt me achterop gereden.

          

          

We zetten koers naar Tolox. Een klein plaatsje tegen het PN de la Sierra de las Nieves aan. Vrienden verblijven daar. We nemen de A7075 zuid tot boven Málaga. Op de kaart een gele kronkelweg met groene stipjes. Dan weet je het wel. Ik val in herhaling deze reis. Alweer adembenemend en billenknijpend mooi. Stijgen en dalen tot 10%.

            

Het is na dagen in de natuur best wennen op de vierbaans snelweg om Málaga heen. Opeenvolgende dalende vliegtuigen boven ons.

Het stuk langs Coín tot Tolox weer bergachtig, maar goed berijdbaar. We parkeren op een mirador boven de bebouwde kom van Tolox. Hier bellen we onze vrienden. Ze zien ons staan vanaf hun terras. Beter Libby hier laten en naar beneden wandelen, want in het witte dorp tegen de heuvel aan is het erg moeilijk rijden én parkeren. Paul komt ons tegemoet en leidt ons door het mooie witte dorp naar het 3etageshuis midden in het centrum.

             

          

        

Een warme ontvangst. Thoffie en daarna met zijn zessen naar Restaurante Rustica voor het Menu del dia. Heel gezellig en lekker natuurlijk.

 

Daarna wandelen wij met Monique en Paul door het authentieke dorp met originele, soms wat naïeve muurschilderingen. Door de botanische tuin tot de Balnearios. Een goed geconserveerd 19e eeuws kuurcentrum. Nu vanwege de siësta gesloten, maar nog volop in gebruik. Na medische keuring worden er gezonde dampen geïnhaleerd. Onze vrienden hebben het dan ook tot snuifcentrum gebombardeerd.

        

          

            

            

             

               

Nauwelijks terug vertrekken we weer met zijn zessen naar het aanliggende pleintje om de laatste zonnestralen te vangen en  een paar drankjes met wat olijfjes te consumeren. Ondertussen genieten we van het drukke zondagse dorpsleven om ons heen. De vrienden zijn al bekend hier en worden aan alle kanten begroet en wij doen mee.

Tegen donker kuieren we terug naar onze stek op de rand van de bebouwde kom. Het is er nu, 7 uur in de avond,  nog druk, maar vannacht vast heel rustig, want de verharde weg loopt dood in het dorp.

          

Maandag 30 oktober, CP El Rengo € 5, Mijas-Fuengirola Playa, Andalucía, Sp.

De nacht op de mirador bij Tolox blijkt allesbehalve geluidloos. Honden blaffen, hanen kraaien. Gelukkig in de verte, maar toch! Tot 12 uur rijden er regelmatig auto's het dorp in. Ook daarna passeert nog wel eens een auto. Vanaf een uur of half zes begint de grote uittocht. Velen hebben kennelijk een vroege werkdag.  

Na 10en wandelen we het dorp weer in. Onze was gaat in de machine. We nemen afscheid van Ellen en Mart. Zij maken een ritje met de auto. Monique, Paul en ik gaan aan de wandel. Leen past op het fort, knutselt op wifi en verzorgt de was. Het dorp uit volgen we pijlen naar de Ermite. Voortdurend lopen we naast of boven het riviertje. Water stroomt. Een rustgevend geluid. Door de vochtige rivierbedding is het er groen. Tuintjes met fruit en prachtige subtropische bloemen.

          

De Ermite halen we niet, de Virgen (Heilige Maagd) de la Sierra ook niet. Na een uur draaien we om. Zelfde route terug biedt weer andere aanzichten.

We worden verwend met een lekkere lunch. Leen is nog een poos zoet met een uitgebreide update op de laptop, terwijl de was droog en gevouwen in de tas verdwijnt. Dan is het afscheid daar. De tijd samen is omgevlogen.

We rijden nog zo'n 45 km naar de kust bij Mijas. In de verte schemeren de witbesneeuwde toppen van de Sierra Nevada. We dalen flink. Het wordt steeds drukker. Het laatste stuk tot de CP is het sluipdoor kruipdoor over een onverharde weg. Iets te ver gereden moeten we daardoor smal langs huisjes en een garage.

            

  

We komen terecht op een wat rommelig terrein. Het doet ons aan een hippiecamping denken door enkele kleurrijke longstayers. De ontvangst is hartelijk. Het blijkt een superrustig oase vlakbij snelweg en een groot winkelcentrum. Ook het strand is slechts 500 m weg. Dat laten we allemaal tot morgen. Blij dat we staan.

        

Dinsdag 31 oktober, CP El Rengo, Mijas.

Het is toch vreemd soms. Op de mirador naast de doodlopende weg naar Tolox was het veel drukker dan we dachten en nu we tussen 2 snelwegen staan is het vannacht superrustig en stil. We nemen ons voor er een sloom dagje van te maken. Dan geeft de buurman ons de tip dat er vandaag markt is in Fuengirola. Voor we het weten zitten we op de fiets. Het is maar een paar km, zelfs via de strandboulevard. Bij het kasteel begint het fietspad.

         

Halverwege moet het OdT zijn. Dat zit in de buurt van het station verstopt. Wat een drukte! En dan die éénrichtingstraten! Na 3 keer vragen zijn we er. In rad Spaans krijg ik alle bezienswaardigheden uitgetekend. Voor nu is de markt het belangrijkst. Vlakbij.

Door 2 poorten. Een enorme markt. Bussen stromen leeg. Auto's toeteren. We lopen de 1e baan bijna af. Het is leuk! Heel veel kleding, sieraden, schoenen enz. Veel van de geijkte zaken, maar ook geinige dingen. Gekke schoenen, handgemaakte tassen, een bontkraam. Ja echt bont, zou bij ons niet kunnen. Leer, glitter, kant, linnen en nog veel meer. Ik bezwijk voor een zomers katoenen jurkje en vind hier warempel de Step & Shape comfortslippers, die ik in Nl niet kon kopen omdat de kleinste maat te groot was. Nog afgeprijsd tot € 30 ook. Helemaal happy.

           

            

       

Terug gaan we over de uitgebreide groente en fruitmarkt. Wat een variëteit. Ook de regionale olijven, die we in Tolox kregen. Echt lekker. Bepakt en bezakt keren we terug.

           

         

Na de lunch te voet op stap. Vlakbij is een groot winkelcentrum Myramar. We houden het bij kijken in het Dunnes warenhuis met leuke winterkleding. Ook bij Decathlon, supersportstore houden we het bescheiden. Nieuwe voorraad wandelsokken en rubberdopjes voor onder de nordic walkingsticks. Na een paar inkopen bij de Lidl, is het weer welletjes vandaag. Allesbehalve een sloom dagje!

      

Woensdag 1 november, CP El Rengo, Mijas-Fuengirola, Andalucía, Sp.

Gisteravond begon er een Halloweenfeestje wat verder weg. Het gaat de hele nacht door. Minstens tot een uur of 6 in de ochtend. Gelukkig is het maar een achtergrondgeluid. Niet echt storend. Vandaag Allerheiligen is één van de vele vrije dagen voor de Spanjaarden. We merken er alleen wat van door de drukte bij het restaurant. Vandaag hebben we eindelijk onze slome dag. We komen het terrein niet af.

     

Donderdag 2 november, CP El Rengo, Mijas/Fuengirola.

Licht bewolkt, af en toe zon, maar nog steeds 23°. Prima dag om Fuengirola op de fiets te verkennen. Vlakbij begint een fietspad weten we inmiddels. Het brengt ons langs de rivier tot aan de boulevard. 

We zigzaggen tussen de wandelaars, renners en zwalkers door. De ochtendpaseo is in volle gang. Tussen de hoogbouw zien we hier en daar nog wat authentieks. Zoals een klein kapelletje en het beeld van de Virgen de la Mar.

Een rij grote foto's geeft een mooi beeld van 100 jaar toerisme. Een grappig winters zandsculptuur op het strand. De maker ligt nog te snurken in het tentje erbij. Zo is er allerlei interessants te zien als je oog er op valt. Het gedenkteken voor de peseta bijvoorbeeld en niet te vergeten krijsende valkparkieten in de palmbomen.

       

            

Aan het eind van de boulevard draaien we toch maar om. Torremolinos lonkt al verleidelijk dichtbij. We hebben echter geen zin in fietsen over de drukke autoweg. Ook terugkerend nemen we zoveel mogelijk het trottoir. Zonder plattegrond missen we de archeologische opgraving van een Romeinse finca. Jammer.

            

        

In en rond het marktterrein dwalen we wat rond door een oude barrio die nu blijkbaar voornamelijk door Scandinaviërs bewoond wordt. In de marktstraat zelf is er alle ruimte om de zgn. Peñas te bewonderen. Allerlei 'club'huizen. O.a. van politieke partijen en religieuze groeperingen. Bijzonder en mooi.

         

In de palmen van het naastliggende park is een explosie van valkparkieten. Ze vliegen af en aan en maken flink van hun neus. Na nog een imposant kunstwerk op een rotonde vlug naar de boulevard terug. Het stadsverkeer is moordend.

Tot slot een rondje kasteel. Ook hier, net als naast de markt, vrijstaande campers. We vinden het nogal druk. Wij spoeden ons naar onze wat rommelige vrijgevochten rustige stek. Daar is het één en ander vertrokken. Volop plaats weer.

       

Vrijdag 3 november, CP Guadix, Andalucía, Sp.

Vrijwel direct de snelweg op rond Fuengirola, langs Torremolinos en om Málaga heen. De westelijke Costa del Sol is toeristisch het meest drukke deel. Het is nog ochtendspits ook, bij veel afslagen staan files.

Na Málaga wordt het allengs wat rustiger en verschijnen de 1e plasticos. Kassen voor de groente en fruitteelt. Soms supermodern, soms nog de wapperende plastic lappen. Top avocadoteelt hier.

         

Na dik 100 km verlaten we de kust richting Granada, maar slaan al gauw af naar de Ruta de la Alpujarra. Eindelijk een fatsoenlijke thoffieP aan het Embalse de Rules. Een leuke ontmoeting met 3 Hollandse jonge mannen. Ze zijn onderweg naar Marokko op hun aangepaste (oa grotere tank) Puchjes en Tomos. Geweldig! Onze Hollandse stroopwafels laten ze zich goed smaken.

           

Adembenemend berglandschap. Alweer! Lanjáron en Orgiva laten we links liggen. We nemen de minder spectaculaire gele zuidelijke route. Bij een volgende stop ontdekken we dat de moeilijk doorstromende wc grotere problemen gaat geven. Nu loopt de wc vol water. De waterstop functioneert niet meer. Voorlopig niet gebruiken.

        

            

Na Orgiva wordt het glooiender. Toch imposant genoeg. We passeren verschillende dorpjes. Ons hoofd staat niet meer naar bezoek. Leen wil aan de slag op de CP en dat is nog een aardig eindje.

         

Bij Cherín linksaf de A337 op. Dat is nauw en bergachtig. Weer schitterend. Het Parque National de la Sierra Nevada in. Op de pas: Puerto de la Ragua 2000 m hoog stoppen we voor de lunch.

           

            

Nu staat de wc vol water, zelfs overgelopen. Communicerende vaten. Dit vergt directe actie. Leen Willy Wortel gaat aan de slag. Wc tankje eruit. Slangetje ontkoppelen en aftoppen met een boutje omwikkeld met ducktape. Klinkt simpel. Het werkt nog ook! Je moet er maar opkomen. We kunnen weer water nemen in douche en keuken. De wc voorlopig doorspoelen met een fles.

Het park uit komt het vierkante kasteel van Calahorra in beeld. Ik kijk met een schuin oog want we dalen flink over een smalle weg. Enige bescherming boven soms diepe diepten slechts een witte doorlopende streep. Dit zou wel eens de engste afdaling tot nu kunnen zijn.

         

Even op de A92 is een 24uursP met sani. Veel verwachten we niet van zo'n snelweg OP. Op zich is deze best prima. Ver genoeg van de snelweg, ware het niet dat het een stoffige zandvlakte is. Iedere keer dat er verkeer rijdt worden we bedolven onder wolken stof.

20 km terug in de stad Guadix moet een grote P zijn. Daar rijden we heen door een Amerikaans NP landschap. Grillige zandsteenformaties met grotwoningen.

          

         

Stapvoets de stad in. Recht op de kerk aan. Voor de rivier linksaf. Op de grote P is het morgen markt, daar mogen we niet op, maar aan de weg is warempel een officiële CP met voorzieningen gemaakt. Met onze neus naar een appartementengebouw. Kijken we echter links, dan zien we de kerk. Het centrum vlakbij. Pff! Een dubbele rijdag is het geworden. Bijna 300 km. Hier hadden we morgen willen zijn. Blij, dat we staan.

         

Te voet het centrum in. Op de imposante kathedraal af. Zo komen we vanzelf op de Plaza de la Constitucíon terecht. Indrukwekkend hoor. Precies om 4 uur staan we voor de Officina de Turismo naast het Cinemuseo, Filmmuseum. We lopen op met de infodame. Ze vertelt ons in knauwend Amerikaans over de films die hier opgenomen zijn. Ze zou er zelf zo in mee kunnen spelen met haar 50er jaren look en accent.

             

          

              

Met de plattegrond in de hand volgen we de monumentenroute. Er zijn er nogal wat. Monumenten. Niet alles even mooi gerestaureerd. Sommige delen doen behoorlijk vervallen aan. Wij houden wel van dat sfeertje.

         

            

De trots van de stad, de grothuizen bekijken we van een afstandje. Het is ons net iets te ver lopen zo aan het eind van een inspannende dag. Langs de muren keren we terug. Tot slot nog even naar een mooie kleine Ermite aan het eind van de parking.

          

       

Zaterdag 4 november, CP Mula, Región Murcia, Sp.

Een paar buien met donderklappen vannacht. Het koelt af tot een graad of 10. Rond half 7 horen we de eerste marktopbouwgeluiden vanuit ons bedje. Wanneer om 8 uur de gordijnen opengaan kijken we tegen bloemkolen en paksoy aan. De voornamelijk groente en fruitmarkt gaat door tot op de straat naast ons. Nog wat later parkeren de bezoekers ook rustig voor de campers. Leen voorkomt dat een autootje ons klem zet. Beter wegwezen voor we helemaal ingebouwd zijn. De weekendboodschappen doet Leen op de rand van Guadix. Dan zijn we klaar voor de volgende etappe richting oostkust.

        

Weer door het gebied met de grillige rotsformaties. We zien mooie rotswoningen, maar ook simpele rechttoe rechtaan  exemplaren. Regen en zon strijden vandaag om de eer. Voorlopig wint de nattigheid. Het landschap blijft afwisselend tot de 1e thoffiestop: Venta del Pera. Van oudsher een pleisterplaats met hostal en restaurant. Tegenwoordig ook pompstation én CP inclusief sani. Het regent inmiddels pijpenstelen.

         

           

Hier verlaten we de snelweg A92N. We gaan verder over de gele A330, Ruta de Ibn al-Jatib. Een oude Morenroute. Geen wonder dat de regio hier vaak voor western en avonturenfilms wordt gebruikt. Ruige natuur. Rotswoningen. Voor de 2e stop rijden we even het dorp met de schone naam Puebla de Don Fadrique in. Er is een lief keurig verzorgd CPtje onder platanen.

           

             

            

Het regent gestaag door. Junta Andalucía uit. Op de Puerto de Almcile, 1100 m, Región Murcia in. Een boer aan het ploegen. IJsbergsla en groene kool worden geoogst. De laatste 40 km zoeven we over snelweg langs 3 grotere steden: Caravaca de la Cruz, Cehegin en Bullas. Voor we Mula, het doel vandaag, naderen rijden we er eerst bovenlangs om het stuwmeer heen. Vanaf de CP uitzicht op het dorp tegen de kale heuvel met het kasteel daarboven. We komen een paar vertrekkers tegen. Ruimte voor ons.

         

            

         

        

Langzamerhand is het droog geworden. De zon schijnt. Wat een lelijke stad, verzuchten we op weg naar het centrum. Gelukkig valt het mee. Het Casco Antiguo biedt mooie pandjes en kerken. Een gezellig sfeertje op de Plaza. Echt een geheel is het nog niet. Veel is in restauratie, dus wie weet wordt het nog wel wat. Wij zijn na de wandeling in ieder geval lekker opgefrist.

          

           

            

             

        

verder naar week 45