Zondag 15 oktober, CP Praia de Manta Rota (€ 4,50).

85 km verplaatst. Niet gepland. Een fietstochtje naar Alte, misschien een lunch onderweg en verder rustig, weg van alle drukte, op Camperstop Messines relaxen. Morgen naar Ilha de Faro. Dat was het idee dus. Helaas, nadat mijn olifantspootje geslonken was tot een aanvaardbare omvang, diende zich alras een ander ongemak aan. Tot nu toe negeerde ik het. Een beetje water in het oor na het zwembad. De laatste dagen ontwikkeld tot een harde prop, een voortdurend onderwatergevoel en sirenengezang (maar niet heus) zoemend in mijn oor. Dit heeft een doktershand nodig. Die weten we in Manta Rota. Zo simpel is het dus. Een prachtige heuvelende tocht binnendoor.

           

          

         

             

            

In Manta Rota slaat de schrik om het hart. Marktdag, herfstvakantie en weer een lang weekend voor de Spanjaarden. De CP ziet er bomvol uit. Op de P ervoor ook allemaal campers. De meninha verzekert ons dat er nog een paar plekjes zijn. Dat lukt ons. Uiteraard niet aan de buitenkant, maar we staan. Helemaal niet slecht zelfs. Morgen zien we verder!

            

       

Maandag 16 oktober, Praia Manta Rota, Algarve.

Nog voor 8en sms ik naar dr. Christa Ringers voor een afspraak in haar mobiele praktijk in een campervan. Ze bestrijkt hiermee de Oost Algarve. Vrijwel direct antwoord met wandelbeschrijving. Om 10 uur kan ik terecht op haar basis. Op het eind van de straat vinden we het busje geparkeerd. Even later komt ze uit haar huis met een kan warm water en een spuit. Een foto waard zeg ik, maar Leen is nog niet zo alert. De meegebrachte attributen zijn inderdaad nodig, zo blijkt na snel onderzoek. Het kost wat moeite, maar uiteindelijk laat de prop los en kan ik weer horen. Het oorsuizen ook meteen gedaan. Wat een opluchting! Op de terugweg maak ik een afspraak bij Nl kapster Jacqueline. Zo begin ik als een ander mens de middag.

Het is vandaag wat bewolkt. Het waait, de luchtvochtigheid hoog. De temperatuur net wat aangenamer. Dit alles als staartje van orkaan Ophelia, die Ierland teistert en in het noorden van Portugal/Spanje vele bosbranden doet aanwakkeren. Al meer dan 30 doden lezen we. De noodtoestand is daar dan ook uitgeroepen. Gruwelijk!

Later komt Ria gezellig theeën. Met lekkers, oa albarocecake van het bakkertje in Azinhal.

Daarna nog een loopje en de dag is weer om.

          

          

      

Dinsdag 17 oktober, Praia Manta Rota.

Een warme klamme nacht, 23°. Tegen 8 uur fiets ik naar Altura. Met Ria loop ik een binnenlandwandeling. Halverwege de capes aan. Een klein regenbuitje. Carlos belt. In Vila Real hoost het.

         

Ook Leen komt op de thoffie bij Ria. De buurman in het straatje laat zijn paarden beslaan. We maken samen plannetjes voor eten en wandelen. Daaruit komt dat we tot maandag op Praia Manta Rota blijven. Dan misschien nog een nachtje Vila Real of meteen door naar (ook) Rota aan de zwkust van Spanje.

Terug op de CP schijnt de zon weer. Het benauwde verdwenen.

              

Woensdag 18 oktober, Praia Manta Rota, Algarve.

Zes uur in de ochtend. Enkele regendruppels tikken op het dak. Klaarwakker lees ik een poosje. Gelukkig val ik weer in slaap. Iedereen lijkt laat op gang te komen op deze vochtige ochtend, maar dan is er bijna koortsachtige activiteit. Longstay campers vertrekken voor een dagje uit. Ze markeren hun plaats. Naast de dagelijkse klussen overal poetsactiviteiten. Meestal bij de campers die ons van verre toeglimmen. Stel je voor, een vuile veeg of zelfs maar druppel op het glanzende oppervlak! Schande!

Tegen 12en fietsen we naar Ria. We gaan uit eten in Vila Real.

Carlos wacht ons al op in Snackbar Afonso. Vorig jaar waren we hier ook en smulden van de keuzes uit het iedere dag wisselende € 7,00 menu. Ook vandaag zit het kleine zaakje bomvol, later zelfs met wachters op straat. Het is weer reuze gezellig en het simpele maar pure eten helemaal top! Carlos kiest het gerecht met geitenvlees op een bedje van in jus geweekt brood. Leen neemt de kippenpoten. Ria en ik gaan voor de tonijnsteak in uiensaus. Daarbij water en wijn.

         

Toe appeltaart voor Ria en mij. Gekaramelliseerde peer voor Carlos en daar is tie dan: Bolacho, een soort arretjescake, voor Leen. De bofkont! Bij vertrek kopen we nog 2 flinke bekers wortelsoep a € 1 om mee te nemen. Makkelijk om vanavond nog wat extra groente binnen te krijgen. Afscheid van Carlos.

Met Ria doen we nog wat boodschappen bij de Lidl, waarna ze ons weer naar Altura rijdt. Droog fietsen we tot de camper. Tijdens het uitbuiken valt regelmatig een buitje. Er zijn slechtere manieren om een bewolkte dag door te brengen.

        

Donderdag 19 oktober, Praia de Manta Rota, Algarve.

Ochtendstrandwandeling naar Altura. Ria loopt me tegemoet. Een theetje in het dorp, daarna scheiden onze wegen zich weer. Het is weer klammig. Meest bewolkt, af en toe een zonnetje.

Verder is het een tutterdag. Leen ontwikkelt een migraine. We houden ons gedeisd, in tegenstelling tot onze Franse buren. Eerst was er één met hond. Aardige mensen. Nu staan er 3 stel rond ons. Ook allemaal aardige mensen. Allemaal kletsen ze, ook tegen ons, zelfs Duits en Engels. Allemaal met hond. Die zijn al snel luidruchtig copain et copine en laten dat blaffend weten. Voor de baasjes schept dat een band, waarover op babytoon wordt gecommuniceerd. Te dichtbij. Ik kan het niet ontvluchten. Op deze manier houd ik het hier geen 3 dagen meer uit. Balen!

       

Vrijdag 20 oktober, Parque Autocaravanes € 4,50, Vila Real de Santo Antonio (VRSA), Algarve, Portugal.

We staan op tijd op, want we hebben vandaag een dubbele afspraak. Om 9 uur is Ria op het fietsje bij ons. Even later staan de telefoontjes op MapsMe (oefening voor Ria) ingesteld op wandelen naar Cacela Velha. Het blijkt een prachtige route door subtropisch landschap vol cactussen en vetplanten. Iets langer, omdat we voor CV niet over de geul kunnen.

      

          

We genieten volop in Cacela Velha. Iedere keer weer bekoort het vestingdorpje boven de lagune ons met zijn mooie kerk en doorkijkjes. Fenomenaal uitzicht alle kanten op. Helaas is er nog geen cafeetje open om 10 uur.

          

            

Dezelfde weg terug valt ons oog op weer heel andere zaken. Toch zijn we blij dat we de campers in beeld krijgen. Onderhand zijn we wel aan thoffie toe. We zijn iets anders teruggelopen. Ineens bevinden we ons aan de verkeerde kant van een sloot en lopen we tegen privéterrein aan. Dus weer een eind terug. Tja! Handig hoor MapsMe. Je moet er natuurlijk wel op kijken ;-) Dat doen we bij de camper. 7,7 km. Niet slecht!

          

Nadat we ons opgefrist hebben fietsen wij op onze beurt naar Ria. Samen rijden we naar VRSA. Carlos is al de hele ochtend aan het koken in zijn witte vissershuisje vol Delfts Blauw bij de Guadiana. We smullen van de Bacalhau a bras. Het eerste gerecht wat hij 12 jaar geleden voor ons kookte. Een soort roerbak gerecht van gedroogde vis, eieren, ui, knoflook en geraspte aardappelen. Het ziet er misschien simpel uit, maar is erg arbeidsintensief. Vroeger armeluiseten, nu wordt het vaak op kerst of oudejaarsavond gegeten. Het smaakt weer overheerlijk. Nog een machtig traditioneel stukje chocokoekjescake, ook een bolachovariant, toe. Mensen, mensen toch. Zo lekker en mooi afscheid van Carlos.

      

In de camper lust ik wel een kopje thee. Het gas wil niet aan. Hartstikke op! Dat betekent opruimen en wegwezen! Nog een dag vroeger dan gedacht. Zo staan we anderhalf uur later mét volle gasflessen, aan grensrivier Guadiana in VRSA. Spanje aan de overkant. Geen last meer van druk babbelende buren en blaffende hondjes. Ieder nadeel hep se voordeel.

         

           

          

Zaterdag 21 oktober, Vila Real de Santo António, Algarve, Portugal.

Een druk dagje dat begint op de fiets. Met 2 volle wastassen naar de Intermarché. Past precies in de 8 kg machine. Het is dichtbij genoeg om ondertussen het halve blok terug te fietsen voor een thoffie. Dan de droger vullen en de fijne was alvast ophangen. Leen blijft deze keer bij de droger. Enfin een dik uur later zit die klus erop.

       

Nogmaals op de fiets. Deze keer naar de Lidl. Met een tas vol boodschappen keren we terug. Nu is er zelfs tijd om even te relaxen en van het mooie uitzicht te genieten. Tussen de bedrijven door is Libby op de eerste rij geplaatst. Lunchtijd geworden vinden we dat we het ons wel makkelijk kunnen maken en genieten van een eenvoudige doch voedzame maaltijd bij de Pingo Doce. Een rondje winkel levert ons 2 doosjes wijn op. Dat past net in de fietstassen bij Leen. Mooi in evenwicht.

Weer thuis maken we een afspraak met Ria. Deze keer in de benen naar het Praça Pombal. De fietsen staan inmiddels weer op het rek. Klaar voor vertrek morgen.

           

Thoffie op ons vaste terras. Daarna lekker struinen door het altijd gezellige en mooie stadje. Hier en daar wat kopen. Leen haakt voortijdig af. De migraine speelt weer op. Ria en ik nemen nog een laatste theetje. We hebben samen weer een warme actieve week beleefd. Hopelijk volgend jaar weer!

         

verder naar week 43