Zondag 3 september, CP Mariëndaal, Velp Noord Brabant.

In de namiddag belanden we hier op een groene P in het bos. We zijn nummer 5. Een prachtig plekje om nog even na te genieten van een onverwacht zomerse zondag.

We beginnen de dag relaxed aan de jachthaven van Etten-Leur. Net als CP Hoogerheide zou dit een prima startplaats zijn om te fietsen en of wandelen. Wij rijden langs het Liesbos Breda binnen.

Voor € 4 biedt de stadsCP relatief rustige plaatsen aan de Nijverheidssingel. We wandelen groen om het centrum heen naar het van Coothplein aan het eind van de Ginnekenstraat om te lunchen met jongste zoon en vriendin. Het is gezellig en lekker op het terras van Brasserie Bardot.

           

Morgenochtend hebben we alweer een afspraak in Nijmegen. Daarom geven we ons parkeerticket af bij de voorbuurman. De late aankomer boft dubbel met ons vrijgekomen (laatste) plaatsje. Wij tuffen over de snelweg tot voorbij Oss om na een kleine 10 km in het nog net Brabantse gehucht Velp te eindigen op de parking bij een voormalig Jezuïetencomplex. Nu wordt er zorg verleend en is er een school. Ook hier kun je prachtig wandelen en fietsen.

           

Maandag 4 september. Rondje fietsknooppunten via Nijmegen vanaf CP Mariëndaal, Velp, N.Br.

Al om half 8 is het een drukte van belang bij school en dagverblijf. Ouders rijden af en aan. Wij hebben die tijd reeds lang achter ons gelaten en kijken tijdens ons ontbijtje het gedoe relaxed aan. Vandaag belooft het nog een mooie nazomerdag te worden. Dit doet ons besluiten vriend Theo in Nijmegen niet op doorreis met de camper te bezoeken, maar ons Libby op de CP in het bos te laten en te fietsen. 14 km vrij rechtstreeks, zegt Mapsme. Makkie! Bij Grave bereiken we de Maasbrug. Aan de overkant bij een knooppunt schrijf ik de nummers van een toeristische route op mijn hand. Rustig en groen bereiken we op deze manier station Dukenburg. Vanaf hier herkent Leen het. Theo en Koosje, de Jack Russell, verwelkomen ons hartelijk. Thoffie met carrotcake gaat er wel in na 20 km fietsen. Al kletsend vliegt de tijd. Na ook nog een heerlijke lunch voorgeschoteld gekregen te hebben is het afscheid daar.

           

De terugtocht staat weer op mijn hand. Een iets langere route geeft wat meer moeite. In en om Nijmegen is nogal eens een bordje verdwenen. Het lukt echter allemaal. We genieten weer volop van het landschap, de bijzondere molens en kerkjes en het mooie historisch centrum van Grave. Dik 50 km weggetrapt en trots op onszelf.

           

           

           

             

Dinsdag 5 september, CP Houtribhoek (strand), Lelystad, Flevoland.

Regen tikt op het camperdak. Autodeuren klappen, kinderstemmetjes klinken. De dag is begonnen op Mariëndaal. Een paar uur later zoekt Tomesita een binnendoorroute naar de A50.

De Maas over, Nijmegen en Arnhem voorbij. Onderlangs Apeldoorn en dan weg van de snelweg de Veluwe over tot Harderwijk.

          

In de openheid van Flevoland tot Lelystad. Daar rijden we singletrack door het natuurgebied van de Oostvaardersplassen tot het bezoekerscentrum. Morgen start hier de excursiedag van DeVervolg. Hier kunnen we makkelijk parkeren met de camper,  stellen we vast.

           

Goed zo, dan wordt het vannacht niet camping 't Oppertje op 4,5 (fiets)km, maar rijden we 12 km naar de andere kant van Lelystad tot de camperplaats. We zetten ons in het hoekje uit de wind en vrijwel zeker satellietontvangst. Aan de andere kant van de dijk ligt een strandje. Een groep schoolkinderen heeft er bootcamp. Rechts de Marina, links een eetcafé en verderop Bataviastad. Ik vind dit wandelingetje genoeg voor vandaag. Leen fietst naar de super in het centrum. Kunnen we de komende dagen vooruit!

            

           

Woensdag 6 september, 1. Excursie De Vervolg Oostvaardersplassen Flevoland. 2. CP Vianen, Utrecht.

Gister namiddag kregen we nog bezoek. Vrienden CenT, ook DeVervolgers en alvast in Lelystad gearriveerd kwamen langs om bij te praten. Vandaag zien we elkaar weer bij het bezoekerscentrum Oostvaardersplassen. Het is bij ieder treffen inmiddels toch een soort reünie. Zeker na de door ons georganiseerde fietstocht in Zeeuws-Vlaanderen deze zomer zijn de banden aangehaald. Na de ontvangstthoffie begint het programma met Lente en Zomer uit De Nieuwe Wildernis. Nadat de film is gestopt krijgen we uitleg van 'onze' Harm, hydroloog, over de beheersing van het waterpeil bij de ontwikkeling van dit unieke natuurgebied en de invloed hiervan op de vogelstand. Nog een stukje Herfst en dan staat in de restoruimte een biologische lunch voor ons klaar. Lekker en gezellig, want natuurlijk gepaard met veel kletsklets.

Half 2 worden we weer de filmzaal in gedreven voor een kort compilatiefilmpje en uitleg door gids Henk. Hij vergezelt ons naar de ecokar, die buiten op ons wacht. Met een beetje opschikken passen we er alle 42 in.

De volgende 2 uur tuffen we door het unieke natuurgebied. Henk brengt ons onderhoudend op de hoogte van allerlei bijzonderheden. We stoppen als eerste bij een groepje edelhertendames. Hindes dus met hun kalveren. Ze staren ons gebiologeerd aan.

Even verderop een enorme groep Konicpaarden. We stappen uit. Wat prachtig om aan te zien. De 'harems', de jonge hengsten, de speelse veulens.

         

Ik ben wat opgewarmd. Uit de wind tegen de trekkerband en in het zonnetje, maar vraag toch maar een plaid. Dubbelblij, want er komt een gure hoosbui over. De regencapetjes vliegen door de kar. Ik zit lekker warm en droog in mijn dekentje. Ondertussen  komen zwanen, witte en zilverreigers, ganzen, ontelbare zwaluwtjes en nog veel meer vliegend gedierte langs.

            

De heckrunderen houden wat meer afstand. Een mens kan niet alles hebben. Al met al heel veel gezien. Ter afsluiting staat nog een biologisch vruchtensapje klaar. Voor mij te zoet. Ik geef de voorkeur aan een, misschien iets minder biologisch, droog wit wijntje. Dan is het afscheid daar. In oktober alweer is de volgende interessante (regio) excursie in Bargercompascuum, de Drentse Veenkoloniën. Helaas zullen wij daar niet bij zijn, want wij beginnen nu echt aan onze reis zuidwaarts.

De etappe vandaag brengt ons naar Vianen, een bekende, altijd goede CP. De reis erheen duurt wat langer. Files rond Hilversum. Tegen 7en staan we geïnstalleerd. De soep warmt op. We zijn voldaan. Het was weer de moeite waard.

       

          

Donderdag 7 september 2017, CP Blegny Mine, Wallonië, België.

Een kleine 200 km snelwegsjezen. Soms ontkom je er niet aan. Van Vianen langs den Bosch en Eindhoven naar Maastricht. In Maarheze rijden we een rondje dorp om een bezoekje aan de Lidl te brengen.

Voort gaat het weer. De grens gepasseerd door het dorpje Visé meteen omhoog. Na wat zigzaggen bereiken we de ruime CP op het voormalig mijncomplex.

            

           

Na de lunch geven we de voorkeur aan één van de uitgezette wandelingen ipv een bezoek ondergronds aan de mijn. Het duurt even voor we door hebben welke schildjes we moeten volgen. Niet de rode pijltjes, die op de kaart staan en ook op bordjes zijn aangegeven, maar de vage geelwitte blokjes. Het wordt een pittige crosscountry. Eerst bedaard rond een steenkolenberg, dan langs perenboomgaarden.

 

          

          

             

Heuveltje op, heuveltje af. Meestal onverhard, vaak smal, door klaphekjes over weilanden. Naast een bietenveld bijna ondoordringbaar tussen nachtschade en door brandnetels. We schampen het dorp Blegny en kunnen het laatste stuk rustig over het fietsvoetpad tot de mijn. 2 uur onderweg. Vandaag onze 10.000 stappen wel gehaald.

          

          

          

           

         

Vrijdag 8 september, CP Port de Plaisance, Dieue de la Meuse, Lorraine, Frankrijk.

De wind waait door de bomen boven ons. Wij slapen er heerlijk bij. Het is niets vergeleken met de rampzalige Irma op de Bovenwinden. Vanuit Blegny rijden we zo Luik binnen. Daar kunnen we bij het 2e station voor een redelijk prijsje tanken. Lang geleden, dat we zo dwars door de stad reden. Links aanhouden zegt Tomesita keer op keer.

         

Het gaat prima tot bijna op de snelweg. Leen voegt ietwat kort in, maar niet gevaarlijk. Toch sorry. De vrachtwagenchauffeur is het er niet mee eens, toetert en seint met de lichten. Het incident al bijna vergeten, een heel eind verder zit diezelfde vrachtwagen ineens op de 2e baan naast ons, toetert, seint rijdt tot dicht naast ons en maakt dreigbewegingen met zijn gevaarte. Wat een gevaarlijke gek! Leen geeft gas, we lopen uit en zakken daarna weer af tot tegen de honderd. Even later zien we hem nogmaals naderen met grote snelheid. Heeft ie geen begrenzer? Wij weer wat gas extra. Dit is niet leuk meer. De volgende afslag neemt ie gelukkig. Pfff, thoffie!

Ik ben het al lang zat, maar Leen en Tomesita staan op snelwegmood.

Dan eindelijk, voor Arlon, binnendoor via Longuyon naar Verdun. Ik kom nu volop aan mijn trekken. Over witte weggetjes, door dorpen en heuvel op tussen de bossen.

Na de grensovergang rijden we ineens door kaal agrarisch landschap. Ook de dorpen toch anders dan Wallonië.

         

          

Weer binnendoor zitten we op de Route Champs de Batailles Verdun. We lunchen bij een Monument en een Chapelle de Mémoire. Tevens vinden we hier de resten, niet eens ruïnes meer, van het in 1916 totaal vernietigde dorpje Bezonvaux. Een beetje spooky, dat we steeds horen schieten in de bossen achter het kapelletje.

          

             

Verder rijdend overal monumenten, kruisen ed. We stoppen nog eenmaal bij een monument ter ere van de sergeant Maginot, gered door een soldaat toen hij gewond was. Maar hoe het nu precies zit met de Maginotlinie, was hij de bedenker/oprichter? Dat zoeken we nog eens op.

Van bovenop kijken we neer op Verdun. Deze stad met zijn monumenten bezochten we een paar jaar geleden. Door de buitenwijken kunnen we meteen zuid richting Neufchâteau. Aan het Canal de la Meuse vinden we even later de CP. Er is nog volop plaats. Dat duurt niet lang. Het stroomt snel vol.

       

Wij gaan op stap. Ook hier staan 2 wandelingen, très facile, uitgetekend op het infobord. We nemen er een foto van. Dat is maar goed ook, want nadat we via het jaagpad en vele stroompjes hebben gewandeld is de Office de Tourisme dicht. We moeten het doen zonder Nederlandstalig boekje erbij.

          

            

De 2e wandeling door het historische gedeelte van Dieue lopen we in omgekeerde richting. Lekker handig, dank zij mij.

De gemeente doet erg zijn best om het dorp op te stuwen in de vaart der toerisme. Overal staan infoborden in 4 talen, zelfs Nederlands is daarbij. Het is idd een aardig dorp met een paar markante pandjes en pittoreske bloemrijke dreefjes. Dat moet genoeg zijn, want plus beau village of zelfs plus beau détour zal het niet worden.

        

          

          

          

Zaterdag 9 september, Vandenesse-en-Auxois, Halte Nautique € 3, Bourgogne, Fr.

De hele nacht heeft het geregend. We sliepen prima en rustig aan het haventje van St Dieue. Het giet tijdens de sani, maar eenmaal onderweg zien we toch ook af en toe wat blauw tussen het grijs. Het wordt warempel droog. De zon verlicht zelfs even het groene heuvelend landschap.

We volgen de Maas tot Neufchâteau. Vriendelijke dorpen en stadjes. Ja, het is best scenic op de D164. Michelin geeft hem dan ook een groen randje. Domremy-la-Pucelle is voor altijd verbonden met Jeanne d'Arc. We herkennen het. We reden al eens een kleine Jeanne tour.

      

          

Neufchâteau is Ville Plus Beau Détour geworden zien we. Het drupt net weer. We schampen het historisch centrum. Verder op de groene route naar Dijon. Nog steeds volgen we de Meuse.

          

In Goncourt volgen we het camperbordje. Ook hier Au Bord de la Meuse waren we al eens eerder. Vandaag is het een leuke lunchplek.

De weg naar Langres en Dijon, hoewel afwisselend, is toch wel erg bekend allemaal. Ik vind een alternatief iets westelijker richting St. Etienne. Daar vinden we ook een CP die ons lijkt. De coördinaten zijn rap ingetoetst. Onderlangs de vesting Langres, door de poorten naar Dijon.

           

             

Het dorpje Prauthoy trakteert ons op een déviation van nauwe straatjes. Daar zijn we in ieder geval nog nooit geweest.

Boven Dijon nemen we de westelijke rocade en daarna de tolvrije A38. Meteen mooi en rustig naast het Canal de Bourgogne. We zien tussen het groen steeds mooie ouderwetse sluisjes langsflitsen met het typische blauwgeluikte sluiswachtershuis erbij.

        

         

Weg van de snelweg wordt het helemaal pittoresk. Een kasteel op de heuvel. Wij duiken op een mooi dorpje af en eindigen met zicht op de kerk aan, jawel, het Canal de Bourgogne.

         

Ik ben zo enthousiast, dat ik meteen aan de wandel ga. De mooie sluis over, doe ik een rondje om de kerk. Op een infobord zie ik een leuke fietstocht. Als het weer nou een beetje meewerkt misschien iets voor morgen.

          

         

          

verder naar week 37